ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΟΜΗΤΣΑΡΗΣ: Άλλο «θέλω» και άλλο «αξίζω να παίζω στον Ολυμπιακό»

Η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που έπαιξαν στη Λιβαδειά εκτέθηκαν και δικαίωσαν τον Μαρτίνς που δεν τους έχει στο ροτέισον…

Γιατί ο Πέδρο Μαρτίνς δεν χρησιμοποιεί τον τάδε παίκτη; Γιατί προτιμά τους παίκτες του βασικού κορμού του; Γιατί δεν «ανοίγει» κι άλλο το ροτέισον; Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει / διαβάσει (ή και κάνει κάποιοι) κάποιοι τις συγκεκριμένες απορίες. Νομίζω το μεγαλύτερο μέρος της απάντησης το πήραμε στη Λιβαδειά. Όσοι έχουν χρησιμοποιήσει τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο στην Αθήνα έχουν σίγουρα ακούσει το εξής μήνυμα από τα μεγάφωνα: Mind the gap between the train and the platform. Δηλαδή προσοχή στο κενό μεταξύ του συρμού και της αποβάθρας. Προσαρμόζοντας το μήνυμα στον Ολυμπιακό πάει κάπως έτσι: Προσοχή στο κενό μεταξύ του θέλω να παίζω περισσότερο και του αποδεικνύω ότι αξίζω να παίζω περισσότερο.

Η εικόνα της συντριπτικής πλειοψηφίας των παικτών στη Λιβαδειά ήταν απογοητευτική. Δεν είναι ότι δεν έπαιξαν καλά. Είναι ότι έδειξαν να μπαίνουν στο παιχνίδι με τη λογική: ποιός Λεβαδειακός; Και στο 6ο λεπτό έχαναν 2-0 σε φάσεις που εξέθεσαν ανεπανόρθωτα κόσμο και κοσμάκη… Και δεν ήταν μόνο αυτό. Μέχρι το 15ο λεπτό ο Λεβαδειακός έφτανε γύρω ή μέσα στην περιοχή του Ολυμπιακού και ήταν σε θέση να κάνει τελική με απίστευτη ευκολία. Επαναλαμβάνω, το να μην παίξει κάποιος καλά σ’ αυτό το ματς λόγω της αναμενόμενης και λογικής έλλειψης συνοχής, είναι υποφερτό. Να δείξει αυτή τη διάθεση, όχι.

Κατ’ εμέ μόνο ο Ρόνι Λόπες μπορεί να πει κανείς ότι διασώθηκε αγωνιστικά. Δεν έκανε σπουδαία εμφάνιση αλλά ας πούμε διασώθηκε. Και ο Μπουχαλάκης προσπάθησε όπως και ο Σουρλής. Τελεία. Ως εκεί. Ο Βρουσάι, που για κάποιους ήταν διακριθέντας (!), έτσι θα πείσει ότι αξίζει κάτι παραπάνω σε λεπτά συμμετοχής; Με ένα καλό φάουλ στο γκολ του Σεμέδο; Η πρώτη και τελευταία θετική του ενέργεια ήταν αυτή νομίζω. Βγήκε τετ-α-τετ και έκανε… μισή ώρα να αποφασίσει αν θα πλασάρει ή θα πασάρει και του έβαλαν κόντρα. Ο Ονιεκουρού, μια ακριβή μεταγραφή, είχε διάθεση όπως και ο Βρουσάι αλλά από ουσία… Την πάσα στο γκολ του Λόπες έκανε κι αυτός από αριστερά και ένα σουτ που του έβγαλε ο τερματοφύλακας με δυσκολία κόρνερ και πέραν τούτου, μηδέν. Εκβίασε τελικές αντί να πασάρει. Μπουρδουκλώθηκε ανάμεσα σε αντίπαλους αμυντικούς. Μέχρι και με τη μπάλα άουτ βγήκε. Ναι, ΟΚ, ήταν τραγικός ο αγωνιστικός χώρος και δεν βοήθησε καθόλου αλλά στον ίδιο έπαιξε και ο Λεβαδειακός.

Μα, θα πει κανείς, πολλή γκρίνια υπάρχει για ένα ματς κυπέλλου στο οποίο έγιναν πολλές αλλαγές και έλλειψη λογικότατα η συνοχή. Ναι, ισχύει αλλά επαναλαμβάνω δεν πείραξε η κακή εμφάνιση, πείραξε η συμπεριφορά. Δεν γίνεται να χάνεις 2-0 στο 6ο λεπτό, απλά δεν γίνεται. Δεν γίνεται στο α’ ημίχρονο ο αντίπαλος να έχει 5 κερδισμένα κόρνερ και απ’ αυτά να έχει προκύψει 1 γκολ, 1 δοκάρι και 3 σοβαρές ανησυχίες στην άμυνα. Δεν γίνεται στο 1-0 τρεις παίκτες κατά σειρά, Σουρλής, Σεμέδο και Κούντε να αποτυγχάνουν να σταματήσουν έναν (!) αντίπαλο που τους πέρασε όλους αρχίζοντας από το δεξί άκρο της άμυνας όπου ο Ανδρούτσος ήταν εκτός φάσης. Θα μπορούσα να γράφω ως… αύριο τα «δεν γίνεται». Ε, έγιναν. Δε χωράει αμφιβολία νομίζω ότι ο Ολυμπιακός, με στοιχειώδη σοβαρότητα, θα βάλει ένα γκολ και θα περάσει στη ρεβάνς. Απλά πρόσθεσε ένα έξτρα απαιτητικό ματς στο πρόγραμμά του ως το φινάλε του 2021 αντί να το μετατρέψει σε τυπική διαδικασία…

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News