Ολυμπιακός: Το πιο μεγάλο και αξεπέραστο πρόβλημα των «ερυθρολεύκων»…

Το πράγμα θα ήταν πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμο για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, αν είχε απλά να ρυθμίσει το ντεφορμάρισμα κάποιων ποδοσφαιριστών του. Αν ήταν δύο, τρεις ή ακόμη και τέσσερις το πρόβλημα, θα είχε βρει λύση, δεν θα είναι, άλλωστε και η πρώτη φορά.

Η φετινή πορεία του Ολυμπιακού, ωστόσο, δείχνει ότι το πρόβλημα είναι συνολικό και… ομαδικό. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν θυμίζουν σε τίποτα, πλην κάποιων εξαιρέσεων/υπερβάσεων σε ματς του Champions League, την ομάδα που… δάγκωνε κάθε αντίπαλο εντός ή εκτός έδρας.

Δεν έχει την φρεσκάδα, τις εντάσεις, το πείσμα, το μάτι που γυαλίζει κι αυτό δεν αφορά κάποιους, αλλά όλους τους ποδοσφαιριστές. Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που συνέβη το βράδυ της Κυριακής με αντίπαλο την ΑΕΚ στο Φάληρο. Οι περσινοί νταμπλούχοι, η ομάδα που έκανε περίπατο ειδικά στα PlayOffs, παρουσιάζεται στο γήπεδο εντελώς ξεζουμισμένη και άδεια, ακόμη και με την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα της.

Δεν έχει καμία ποδοσφαιρική λογική, να χάνεις όταν ο αντίπαλος δημιουργεί όλη κι όλη μία τελική στην ευθεία κι αυτό είναι κάτι που δεν έχει σχέση με το DNA αυτού του συλλόγου. Ούτε είναι δικαιολογία ότι το σύστημα μπλοκάρει όταν η ομάδα δέχεται πρώτη γκολ. Πολλές φορές στο παρελθόν έχει συμβεί κάτι ανάλογο και ο Ολυμπιακός επέστρεφε με τριάρες και τεσσάρες.

Διαδοχικά μπλακ άουτ

Σε όλα τα φετινά ντέρμπι, η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έμεινε πίσω στο σκορ, εκτός από τρεις φορές. Στο 2-0 επί των «κιτρινόμαυρων» στον πρώτο γύρο, στην ήττα 2-1 (με ανατροπή) από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και στο πρόσφατο 0-0 με την ομάδα του Λουτσέσκου στο Φάληρο. Στα άλλα πέντε μεγάλα παιχνίδια βρέθηκε πίσω στο σκορ και να κυνηγά. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι έμεινε πίσω στο σκορ χωρίς να είναι χειρότερη από τους αντιπάλους της.

Στη Λεωφόρο μια λάθος πάσα του Ρέτσου βγάζει τον Ντέσερς μάτι με τον Τζολάκη και ο ΠΑΟ ανοίγει το σκορ από το πουθενά. Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στο πρώτο κόρνερ της ΑΕΚ κι ενώ στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός παίζει στο μεγαλύτερο διάστημα μονότερμα, έρχεται το γκολ του Βάργκα. Και στα δύο αυτά παιχνίδια, οι Πειραιώτες ισοφάρισαν με τα χίλια ζόρια στα τελευταία λεπτά κι έσωσαν τον βαθμό.

Στην Τούμπα, ανοίγουν το σκορ με τον Τσικίνιο στο πρώτο μέρος, γίνεται το λάθος του Ορτέγκα (γλίστρημα), έρχεται το 1-1 από τον Τάισον και οι φιλοξενούμενοι εξαφανίζονται από το γήπεδο. Στο 0-2 του Κυπέλλου ο ΠΑΟΚ βάζει δύο γκολ σε ισάριθμες κατεβασιές στα πρώτα 15 λεπτά, καληνύχτα. Με τον Παναθηναϊκό στο Φάληρο μπαίνει σε φάση βγαλμένη από γαλλικό μπιλιάρδο το 0-1 του Ταμπόρδα, αντίδραση μηδέν. Το βράδυ της Κυριακής έρχεται μετά από διαδοχικά λάθη το γκολ του Κοϊτά, χαίρεται κι αντίο…

Παίκτες… ξεζουμισμένοι που δείχνουν να έχουν κλατάρει

Η εξήγηση είναι απλή και δεν χωράει αμφιβολία. Με τον ίδιο κορμό για τρίτη σεζόν, κάποιοι παίκτες μοιάζουν να έχουν κλατάρει. Θέλουν, αλλά δεν μπορούν. Ο Τσικίνιο έχει να σκοράρει από τις 26 Νοεμβρίου και την εντός έδρας ήττα 3-4 απέναντι στη Ρεάλ. Ο Ποντένσε έχει στο πρωτάθλημα σε 17 παρουσίες 2 γκολ και 5 ασίστ. Ο Ζέλσον στο πρωτάθλημα σε 21 ματς 2 γκολ και άλλες τόσες τελικές. Ολοι οι χαφ έχουν από ένα γκολ, πλην του Γιαζίτζι, ο οποίος έρχεται από τον πάγκο και παίζει το πολύ ένα 20άλεπτο.

Ο Ελ Καμπί δεν έχει συνέλθει ακόμη από το «Κόπα Αφρικα», ο Ταρέμι δείχνει κουρασμένος επειδή το τελευταίο διάστημα αγωνίζεται σερί, ενώ οι βοήθειες από την πίσω ζώνη είναι ελάχιστες επιθετικά, χωρίς να υπολογίζουμε τις τρύπες που έχουν κοστίσει ακριβά στο αμυντικό κομμάτι.

Το ακόμη χειρότερο είναι, άσχετα από τις επιδόσεις στις δύο εστίες, ότι οι αντίπαλοι πλέον δεν τον φοβούνται τον Ολυμπιακό. Κατεβαίνουν στο «Καραϊσκάκης» κι αντί να φοβούνται ότι θα τους… δαγκώσει ο γηπεδούχος, δαγκώνουν οι ίδιοι και φεύγουν με πόντο ή πόντους με μία ή δύο τελικές στην εστία.

Σε όλα αυτά που έχουν εξελιχθεί σε… συνήθεια, δεν υπάρχει καμία αντίδραση κι από κανέναν, χωρίς να παραγνωρίζουμε τα όποια λάθη έγιναν στον σχεδιασμό. Ο «Μέντι» λέει κάθε βδομάδα τα ίδια, αλλά φαίνεται πλέον ότι δεν τον ακούει κανείς, ενώ δεν είναι ίδια -σε καμία περίπτωση- η επιρροή του στην ομάδα. Οι παίκτες βγαίνουν και δηλώνουν ο καθένας ξεχωριστά κι όλοι μαζί, ότι «είναι δική μας η ευθύνη και θα κάνουμε αυτό που πρέπει». Πότε θα συμβεί αυτό δεν μας είπαν και οι στραβές είναι διαδοχικές…

Χειρότεροι μετά τα νέα συμβόλαια

Σε όλα τα παραπάνω, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι οι περισσότεροι έχουν υπογράψει νέα συμβόλαια με αυξημένες αποδοχές κι αντί να το… επιστρέψουν στο γήπεδο εμφανίζονται ακόμη χειρότεροι! Υπέγραψαν τον τελευταίο χρόνο ημερολογιακά νέες συμβάσεις Τζολάκης, Ρέτσος, Πιρόλα, Ελ Καμπί, Ζέλσον, Τσικίνιο, Κοστίνια, Ροντινέι, Μπιανκόν. Αν κάποιος έχει παρουσιάσει φέτος βελτιωμένη εικόνα είναι ο διεθνής πορτιέρο και ουδείς άλλος…

Κάποιοι περίμεναν μετά την ψυχοφθόρα διαδικασία του Champions League ότι η ομάδα θα γέμιζε το ντεπόζιτο κι -αν μη τι άλλο- θα έβγαζε περισσότερη φρεσκάδα, δυνάμεις, διάθεση, ένταση στο χορτάρι. Ακόμη και μετά τις δύο εβδομάδες, λόγω της διακοπής για τις υποχρεώσεις των Εθνικών ομάδων, θα περίμενε κάποιος μια πιο ισχυρή ομάδα πάνω στο χορτάρι.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει χάσει τα βασικό του ατού που ήταν η ασφυκτική πίεση ψηλά. Κι αυτό οφείλεται κυρίως στις χαμηλές πτήσεις των χαφ. Αν εξαιρέσουμε τον Εσε που κι αυτός δεν έχει σταθερότητά στην απόδοσή του, όλοι οι άλλοι μέσοι του Ολυμπιακού είναι πολύ κάτω συγκριτικά με τα στάνταρ τους. Ο Ντάνι Γκαρθία σκιά του περσινού εαυτού του, στα 35 του πλέον. Ο Μουζακίτης στα ρηχά σχεδόν σε κάθε του παρουσία. Ο Νασιμέντο με σκαμπανεβάσματα, ο Σιπιόνι επίσης.

Ολα αυτά μαζί είναι ικανά να σχηματίσουν και τη συνολική εικόνα, τώρα που υπάρχει ακόμη χρόνος μπροστά και τίποτα δεν έχει χαθεί. Απλώς τα περιθώρια δεν έχουν απλά στενέψει. Πλέον η ομάδα παίζει με την πλάτη στον τοίχο, αλλά είναι και η μοναδική που μπορεί να αντιδράσει σε τέτοιες καταστάσεις και να εμφανίσει παλμό όταν όλα πάνε στραβά κι ανάποδα. Ιδωμεν.