Ολυμπιακός: Ο επηρεασμένος Μεντιλίμπαρ «δικαίωσε» τον ανεπηρέαστο εαυτό του και όλοι ήρθαν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα

Καλά να μη δαγκώνεις, αλλά να μη γαβγίζεις; Στο Καραϊσκάκη, υποδεχόμενος τον ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός ήρθε αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής. Πάει καιρός που οι αποδόσεις του φλερτάρουν με τη μετριότητα. Κόντρα σε Αρη και Κηφισιά, είχε ελαφρυντικά. Κόντρα στον Ατρόμητο, η ευκολία με την οποία ήρθε το αποτέλεσμα, μακιγιάρισε την ακόμα μέτρια εικόνα του. Ο ΠΑΟΚ, δε συγχώρησε.

Κάτω από τον σκούφο, ο Ραζβάν Λουτσέσκου έκρυβε έναν καθρέφτη, με τον οποίον -θέλοντας και μη- ο Ολυμπιακός ήρθε αντιμέτωπος.

Ολος ο Ολυμπιακός.

α) Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ πήρε πάνω του την ευθύνη και καλά έκανε. Με την ομάδα που παρέταξε, παραβίασε τις βασικές του αρχές. Δε το συνηθίζει, οπότε μάλλον δε το έκανε γι’ αυτό, όμως με την επιλογή του Γιουσούφ Γιαζίτσι ήταν σα να άκουσε τον κόσμο. Το μόνο που κατάφερε ήταν να αποδείξει πως τόσον καιρό είχε δίκιο, αλλά τι να το κάνεις;

Εξαιρετικός ποδοσφαιριστής ο Τούρκος, όμως πολύ μακριά από το στυλ ποδοσφαίρου με το οποίο είναι φτιαγμένη η ομάδα των νταμπλούχων, που θα αναγκαστούν να παραδώσουν τουλάχιστον μία από τις δύο ζώνες τους. Η επιλογή του σε παιχνίδι υψηλής έντασης, ειδικά για αυτά τα μέτρα και ειδικότερα απόντος του Ελ Καμπί και «απόντος» του Τσικίνιο, ήταν μια καταστροφή. Ο Βάσκος το ήξερε ή τουλάχιστον το φανταζόταν. Αντί να τον βοηθήσει, λοιπόν, με αυτή την ευκαιρία, απλά τον εξέθεσε, αναγκάζοντάς τον να κάνει το… walk of shame της αποχώρησης στο ημίωρο για λόγους τακτικής. 

Γενικά, ο Μέντι παρέταξε μια ομάδα εξαιρετικά αργή, που δε θα μπορούσε ποτέ να ανταπεξέλθει στο ποδόσφαιρο που ο ίδιος ζητάει. Η κατάσταση δε διορθώθηκε ιδιαίτερα ούτε με την είσοδο του Γιάρεμτσουκ, ο οποίος δεν είναι ακόμα σε καλή κατάσταση και συνήθως… κουτουλάει με τον Ταρέμι όταν χρησιμοποιείται μαζί του. Η απλοϊκή σκέψη «χρειαζόμαστε 2-3 γκολ, οπότε ας μπει δεύτερο φορ» δεν είναι αβάσιμη, αλλά δεν ήταν και η λύση.

Ο θρυλικός τεχνικός δε μπορεί παρά να χρεωθεί και ένα μέρος της έλλειψης δημιουργίας στο δεύτερο μέρος, στο οποίο ο Ολυμπιακός απείλησε με ένα… όνειρο του Μουζακίτη και σε άλλες δύο στιγμές μετά το 90’, με την κλεψύδρα πια σχεδόν άδεια. 

β) Ο καθρέφτης ήταν ενοχλητικός και για τους ποδοσφαιριστές. Οπως φαίνεται, με δείγμα μηνών πια, η πρώτη ανάγκη για την άμυνα δεν είναι ούτε το αριστερό άκρο, ούτε καν τα στόπερ (όπου βέβαια η εικόνα το Μπιανκόν δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντική).

Η θέση του δεξιού μπακ έχει εξελιχθεί σε σημαντικό πρόβλημα, καθώς ο Κοστίνια είναι καιρό στάσιμος (και ντεφορμέ), ενώ ο Ροντινέι έχει σταθερό θέμα στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης, που πρακτικά τον επηρεάζει στα πάντα. Το πρόβλημα θα ήταν έτσι κι αλλιώς υπαρκτό, όμως διογκώνεται όταν στη συζήτηση μπαίνει το πόσο σημαντική είναι η θέση στο ποδόσφαιρο του προπονητή. Ακόμα κι από τον κακό Ροντινέι, ζητήθηκε να κουβαλήσει στις πλάτες του το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης της δημιουργίας στο δεύτερο ημίχρονο, κατά το οποίο η ομάδα ήταν με την πλάτη στον τοίχο. 

Σκληρή είναι η αλήθεια και για τον Ντάνι Γκαρθία, που βαδίζει προς τα 36 και αυτό φαίνεται. Εξαιρετικός παίκτης ο Βάσκος, μα πλέον δε μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο που λανθασμένα έχει φέτος. Κι αυτό μας οδηγεί… στο:

γ) Εχει φτάσει Γενάρης και η μεταγραφική ενίσχυση του καλοκαιριού δε μοιάζει να δικαιώνεται, τουλάχιστον ως προς το πόσο οι αποκτηθέντες μπορούν να βοηθήσουν άμεσα. Ο Γκαρθία, για παράδειγμα, παραπαίει, όμως ο Λορέντζο Σιπιόνι δεν έχει καταφέρει να πάρει ούτε λίγο από τον χρόνο του. Ούτε ο Ντιόγκο Νασιμέντο, που παρά τα θετικά δείγματα, δεν έχει γίνει μέρος του ενεργού ροτέισον.

Παράλληλα, ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει σημαντικά δημιουργικά προβλήματα, έχει ανέτοιμο τον Ποντένσε, εκτός τον Γιαζίτσι από το 30’, και ο πανάκριβος Γκαμπριέλ Στρεφέτσα ξεκινά και τελειώνει τον αγώνα με το μπουφάν. 

Από την άλλη, το ντεφορμάρισμα του Τσικίνιο μοιάζει με… καταδίκη. Κανείς παίκτης του ρόστερ δε μπορεί να παίξει με ανάλογο τρόπο πίσω από τον επιθετικό, με αποτέλεσμα ο Πορτογάλος να έχει μείνει από καύσιμα. Οταν δε, «εξορίζεται» σε πλευρά, τότε χάνει σχεδόν όλα του τα στοιχεία. 

Φυσικά, αν έχουμε μάθει κάτι τα τελευταία χρόνια είναι πως πρέπει να δείχνουμε υπομονή, ειδικά όταν στον πάγκο βρίσκεται κάποιος αποδεδειγμένα ικανός επαγγελματίας. Ισως οι νέοι χρειάζονται προσαρμογή, όμως αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να θυσιαστεί η σεζόν. Μια σεζόν που το πρωτάθλημα αποδεικνύεται ανταγωνιστικό. 

Λύση υπάρχει. Είναι Γενάρης. Αυτό που χρειάζεται είναι ανοιχτό και καθαρό μυαλό από τον προπονητή και τη διοίκηση. «Οχι» στις σπασμωδικές κινήσεις, «ναι» σε εκείνες που μπορούν να ικανοποιήσουν τους πάντες και να λειτουργήσουν για το άμεσο και το απώτερο καλό της ομάδας. 

Να κλείσουν τα μάτια

Υπάρχουν δύο παράλληλες αλήθειες: ναι, τα όσα συμβαίνουν στο κομμάτι της διαιτησίας δε νοείται να περνούν απαρατήρητα από τη διοίκηση, η οποία δικαίως σηκώνει κύμα για να εξασφαλίσει πως τα όσα βλέπουμε δε θα αλλάξουν τη μοίρα των τίτλων. Πράγματι, τα «περίεργα» που έχουν μαζευτεί είναι πολλά, με αποκορύφωμα τους ορισμούς του χθεσινού αγώνα, αλλά και κάποια σφυρίγματα (κίτρινες που από τη μία δόθηκαν κι από την άλλη όχι, κράτημα του Κεντζιόρα στον Γιάρεμτσουκ μέσα στην περιοχή), ωστόσο το τι πρέπει να περνά στους ποδοσφαιριστές, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Οι παίκτες δεν πρέπει να ψάχνουν ελαφρυντικά, ούτε να βγάζουν τον εκνευρισμό τους πάνω στους διαιτητές, όπως παρατηρήθηκε σε κάποιες στιγμές εχθές. Το καλό, βέβαια, είναι ότι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αρνείται πεισματικά να μιλήσει για σφυρίχτρες. Κι αυτό μετράει.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News