Αντώνης Καρπετόπουλος: Η βιομηχανία της δικαιολογίας
Ακουγα τον Μάρκο Νίκολιτς προχθές το βράδυ, μετά το ματς της ΑΕΚ με τον Βόλο, να μιλάει ασταμάτητα για τη διαιτησία και να του φταίει ο διαιτητής για όλα: ακόμα και για το ότι απέβαλε τον Δημήτρη Ναλιτζή. Τον ειρωνεύτηκε επειδή τον απέβαλε επειδή -όπως του είπε- τον άκουσε να βρίζει στα σέρβικα («χαίρομαι που οι Ελληνες διαιτητές μιλάνε ξένες γλώσσες»), τα είχε μαζί του χωρίς ν’ αναφέρεται καλά-καλά σε συγκεκριμένες φάσεις – αυτό πρέπει να πω ότι είναι ένα είδος νέας μόδας στην Ελλάδα.
O Νίκολιτς είναι πανέξυπνος και προσαρμόστηκε στα δικά μας. Και γιατί όχι; Αφού το να γκρινιάζεις για τη διαιτησία σε βοηθά να φαίνεσαι στα μάτια των οπαδών μαχητής, αγέρωχος, επαναστάτης και δεν ξέρω τι άλλο. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δημιούργησε τάση – έκανε trend, που λένε αυτοί που ξέρουν.
Απόδειξη
Η ελληνική διαιτησία μόνο αναμάρτητη δεν είναι κι η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι τα ντέρμπι της Super League 1 τα διευθύνουν ξένοι διαιτητές. Το σύστημα παραγωγής Ελλήνων διαιτητών είναι και παραμένει προβληματικό καμιά σαρανταριά χρόνια που θυμάμαι. Αλλά κι οι παραγοντικές συμπεριφορές -και βάζω μέσα σ’ αυτές και τις συμπεριφορές παικτών και προπονητών όταν λειτουργούν ως παράγοντες- δεν λένε να βελτιωθούν. Ανακοινώσεις, δηλώσεις, διαρροές, ξεσπάσματα είναι σταθερά στην ημερήσια διάταξη αρκεί να μην ελέγχουμε το πράγμα. Οταν το ελέγχουμε δεν μιλάμε: όταν όχι, το κάνουμε κάθε εβδομάδα. Για έναν λόγο: διότι στους οπαδούς αρέσουν οι γκρίνιες, οι καταγγελίες κι η δαιμονοποίηση ενός δήθεν παρασκηνίου. Αν αυτά δεν άρεσαν στους οπαδούς κι η κυρίαρχη οπαδική αντίληψη αφορούσε το ποδόσφαιρο όλα θα ήταν αλλιώς. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: το πρωτάθλημα το κερδίζει ένας. Κι επειδή αυτοί που δεν το κερδίζουν είναι πάντα πολλοί, ο δηλητηριασμός είναι χρήσιμος ώστε να πικραθεί αυτός που το κερδίζει και να μη χαίρεται. Να του συμβαίνει δηλαδή ό,τι και σε μας που το χάσαμε.
Ολοι
Δεν υπάρχει ομάδα στην Ελλάδα που να μην ασχολείται με τη διαιτησία. Αλλος το κάνει ασχολούμενος με ενώσεις και με τα υπόλοιπα θεσμικά. Αλλος έχοντας στη δούλεψή του παλιούς διαιτητές. Αλλος καταγγέλλει ελπίζοντας πως θα φοβηθούν την επικοινωνιακή του δύναμη. Αλλος βγάζει ανακοινώσεις και στοχοποιεί. Κι όλοι μα όλοι τα ρίχνουν στους διαιτητές, όταν δεν κερδίζουν. Ακόμα κι αν τα λάθη των παικτών και των προπονητών τους είναι τεράστια. Οπως π.χ. αυτά που έκαναν οι παίκτες της ΑΕΚ στον Βόλο. Οχι μόνον ο Ρότα κι ο Πήλιος (που αυτά που έκαναν είναι ακατανόητα), αλλά κι ο Γιόβιτς που έχασε ευκαιρίες στο τέλος, ο Λιούμπισιτς που δεν σταύρωσε σωστή πάσα κι ο Μάριν με τον Μάνταλο, που απλώς γέμιζαν χωρίς ιδέες. Η ΑΕΚ πήγε στον Βόλο εκδρομή: οι παίκτες της πριν ξεκινήσουν το ματς έβγαζαν selfie με τον κόσμο και στο ζέσταμα τραβούσαν με τα τηλέφωνα βίντεο τις γεμάτες εξέδρες. Αλλά -κατά τ’ άλλα- φταίει ο Τσιμεντερίδης.
Κωμικό
Το είχα γράψει και μετά το Ολυμπιακός -Κηφισιά: βρίσκω σχεδόν κωμικό το κλάμα και τη διαμαρτυρία μεγάλων -υποτίθεται- ομάδων για διαιτητικές αποφάσεις κόντρα σε ομάδες που κανονικά θα ’πρεπε να τις κερδίζουν απ’ το ημίχρονο. Η ΑΕΚ βρήκε τον Βόλο χωρίς νίκη μέσα στο 2026. Ο Βόλος προερχόταν από ήττα με τον Πανσερραϊκό – πράγμα δύσκολο και να το θέλεις. Η ΑΕΚ με τον Λεβαδειακό στο άδειο γήπεδό της λόγω τιμωρίας έκανε ένα απ’ τα καλύτερά της φετινά ματς. Δεν υπήρχε βολικότερη στιγμή για να κάνει περαντζάδα στο Πανθεσσαλικό, παρουσία μάλιστα 20 χιλιάδων οπαδών της. Αλλά έκανε ένα αντικειμενικά μετριότατο ματς, χωρίς επιθετικές ιδέες, με πολλά γεμίσματα κι ελάχιστες φάσεις μέχρι που βρέθηκε να χάνει με 2-1. Και με λάθη και του -καλού κατά τ’ άλλαπροπονητή της, που άφησε έξω τον Κοϊτά, ο οποίος όταν μπήκε ήταν απ’ τους καλύτερους του γηπέδου.
Εκανες
Δεν μπορώ ν’ ακούω τον ΠΑΟΚ να διαμαρτύρεται για τη διαιτησία επειδή έχασε απ’ τον Ατρόμητο, τον Ολυμπιακό να γκρινιάζει επειδή έφερε ισοπαλία με την Κηφισιά, τον Παναθηναϊκό να έχει παράπονα από διαιτητές στα ματς με την ΑΕΛ, την ΑΕΚ να τρέχει στην ΟΥΕΦΑ και στις εκλογές της ΕΠΣ Αρτας και κατά τ’ άλλα να λέει ότι οι άλλοι ασχολούνται και την πολεμούν επειδή δεν κέρδισε τον Βόλο, που με ένα σουτ έβαλε δύο γκολ.Κυρίως, όμως, δεν καταλαβαίνω πια όλο αυτόν τον κόσμο, που αυτή την κλάψα την ακούει και τη θεωρεί λογική: δεν είναι λογική – είναι η απόδειξη πως κάτι δεν κάνεις καλά και ψάχνεις δικαιολογίες. Να γκρινιάζουν οι μεγάλες ομάδες γι’ αποφάσεις διαιτητών στα μεταξύ τους ντέρμπι πάει κι έρχεται: μπορεί μία λάθος εκτίμηση διαιτητή να δώσει ένα αβαντάζ. Αλλά να γκρινιάζεις επειδή δεν είσαι καλός, στα μάτια μου δεν έχει κανένα νόημα. Πόσω μάλλον όταν με διαιτητές, ενώσεις, αρχιδιαιτητές κτλ. ασχολείσαι συνέχεια. Κι όταν και στη διοίκηση του ποδοσφαίρου έχεις πάρει μέρος. Και καλά έκανες…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Πλέι οφ: Η βαθμολογία και οι επόμενες αγωνιστικές μέχρι το φινάλε
- Καραπαπάς για το 1-0 του ΠΑΟΚ: «Πώς μέτρησε αυτό το γκολ και το δικό μας με την ΑΕΚ ακυρώθηκε;»
- ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός: Εντονες «ερυθρόλευκες» διαμαρτυρίες για το γκολ του Γερεμέγεφ
- Μεντιλίμπαρ: «Κάναμε ένα παιχνίδι που ήταν φτιαγμένο έτσι για να κερδίσουμε, τους χαρίσαμε δύο γκολ»
- Παναθηναϊκός Μεταγραφές: Ξεκινά και πάλι το... σίριαλ για Βαλαντσιούνας
