Σαν Σήμερα - Γκέοργκ Κέσλερ: Ο Γερμανοολλανδός τεχνικός που έμεινε... στον αρραβώνα με τον Ολυμπιακό

Η περίπτωση του Γκέοργκ Κέσλερ, τον οποίο προσέλαβε ο Σταύρος Νταϊφάς στις 9 Απριλίου 1984, αποδεικνύει ότι οι περγαμηνές ενός προπονητή δεν εγγυώνται ότι θα πετύχει κιόλας στον Ολυμπιακό.

Ότι η καρέκλα του προπονητή του Ολυμπιακού είναι… ηλεκτρική, δεν χρειάζεται να παρακολουθείς πολλά χρόνια ποδόσφαιρο για να το καταλάβεις. Η όρεξη για νίκες και τίτλους δεν σταματά ποτέ κι αυτό δημιουργεί πίεση, που λίγοι καταφέρνουν να αντέξουν.

Έτσι, ακόμα κι ένα πλούσιο βιογραφικό δεν αποτελεί εγγύηση επιτυχίας όπως έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από το μακρινό παρελθόν είναι ο Γκέοργκ Κέσλερ, ο οποίος παρουσιάστηκε στις 9 Απριλίου 1984 στους δημοσιογράφους από τον Σταύρο Νταϊφά ως ο νέος τεχνικός ηγέτης των «ερυθρόλευκων» από την έναρξη της σεζόν που ακολουθούσε – μια και τότε εργαζόταν ακόμα στην Κλαμπ Μπριζ.

Ο Γερμανοολλανδός τεχνικός ενδέχεται να συγκαταλεγόταν όντως τότε στο top 5 της Ευρώπης, όπως είχε ισχυριστεί ο πρόεδρος της πειραϊκής ΠΑΕ. Στον Ολυμπιακό, ωστόσο, απέτυχε παταγωδώς. Η προπονητική φιλοσοφία του που τον είχε καταξιώσει στην Ολλανδία και σε άλλες χώρες της κεντρικής Ευρώπης, δεν ταίριαξε ποτέ με τη νοοτροπία των Ελλήνων ποδοσφαιριστών που αποτελούσαν βάση του ρόστερ. Αντιθέτως, δημιούργησε προβλήματα που είχαν αντίκτυπο και στην εικόνα της ομάδας στο χορτάρι.

Λάτρης της πειθαρχίας και των σκληρών προπονήσεων, ο Κέσλερ δεν έγινε από την αρχή αρεστός στους παίκτες. Τα αρνητικά αποτελέσματα που ήρθαν νωρίς (με αποκορύφωμα τον αποκλεισμό στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απ’ την Ουνιβερσιτατέα Κραϊόβα με δύο ήττες) προκάλεσαν δυσαρέσκεια στους οπαδούς, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να στήσουν μέχρι και λαϊκά δικαστήρια στου Ρέντη, όταν κατέστη πια σαφές ότι ο Ολυμπιακός έμενε εκτός διεκδίκησης του τίτλου.

Ο Κέσλερ είχε υπογράψει μονοετές συμβόλαιο, αλλά δεν πρόλαβε να το εξαντλήσει. «Τώρα έκανα έναν αρραβώνα με τον Ολυμπιακό. Ύστερα από έναν χρόνο θα γίνει ο γάμος», είχε δηλώσει την ημέρα της παρουσίασής του, εξηγώντας ότι ήταν μια τακτική που ακολουθούσε σε όλους τους συλλόγους. Τελικά ο γάμος έμεινε όνειρο απατηλό μια και στις 29 Απριλίου 1985, την επομένη της ισοπαλίας με τον Εθνικό στο ΟΑΚΑ (0-0 με τους «κυανόλευκους» να έχουν τρία δοκάρια!), ο Νταϊφάς του κοινοποίησε την απόλυσή του.

Ήταν η τρίτη σερί ισοπαλία των «ερυθρόλευκων» που τους έριξε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας – που δεν οδηγούσε τότε στην Ευρώπη. Οι οπαδοί της ομάδας τα έβαλαν με τον Τάκη Λεμονή (που είχε χάσει πέναλτι) και πέταξαν πλαστικά μπουκάλια στον Γερμανοολλανδό τεχνικό, εκείνος όμως δεν έδειξε καμία διάθεση να αποχωρήσει. Άσχετα αν στην επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ έγινε λόγος για παραίτηση – προφανώς για νομικούς λόγους.

Ο Κέσλερ είχε χρεωθεί και την αποτυχημένη μεταγραφή του διεθνή Αυστριακού επιθετικού Κουρτ Βελτζλ, τον οποίο είχε παίκτη στην ομάδα-θαύμα της Αλκμαάρ (θα γράψουμε περισσότερα παρακάτω). Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και ο αποκλεισμός απ’ τον Παναθηναϊκό στη φάση των «16» του Κυπέλλου, ενώ το πόσο άσχημη γνώμη είχαν γι’ αυτόν οι Έλληνες παίκτες διαπιστώνεται απ’ τη συνέντευξη που είχε δώσει στο sportday.gr ο Γιώργος Ζήνδρος. Τον διαδέχθηκε ο πιστός «στρατιώτης» του Ολυμπιακού, Θανάσης Μπέμπης, ο οποίος όμως δεν κατάφερε στις πέντε αγωνιστικές που απέμεναν να σώσει την κατάσταση.

Οι «ερυθρόλευκοι» έμειναν εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων την περίοδο 1985-86 και πολλοί θεωρούν τη θητεία του Κέσλερ απαρχή των «πέτρινων» χρόνων του συλλόγου – μια και βλέπουν ως αναλαμπή το πρωτάθλημα που κατέκτησε την «κουτσουρεμένη» σεζόν 1986-87.

Ο τρίτος μετά τον Σενέκοβιτς και τον Χέερ

Αυτό που είχε προκαλέσει εντύπωση την ημέρα που ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Κέσλερ, ήταν η επιμονή του Νταϊφά με τους προπονητές από την κεντρική Ευρώπη. Διότι στα λίγα χρόνια που ήταν μεγαλομέτοχος της «ερυθρόλευκης» ΠΑΕ, είχε ήδη «καεί» δύο φορές με εξίσου μεγάλα ονόματα.

Το 1981, αμέσως μετά το νταμπλ που έκανε ο Ολυμπιακός με προπονητή τον Κάζιμιρ Γκόρσκι, είχε φέρει τον Χέλμουτ Σενέκοβιτς. Ο Αυστριακός τεχνικός που είχε οδηγήσει την εθνική ομάδα της χώρας του στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1978 (είχε όμως κι ένα αποτυχημένο πέρασμα απ’ τον Παναθηναϊκό την αμέσως προηγούμενη σεζόν), έδωσε έμφαση στις σκληρές προπονήσεις και προσπάθησε να επιβάλει μία γερμανικού τύπου πειθαρχία, που έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος αποτέλεσε παρελθόν και στη θέση του προσλήφθηκε ο Αλκέτας Παναγούλιας, ο οποίος οδήγησε τον Ολυμπιακό στον τίτλο.

Το 1983, μόλις ολοκληρώθηκε και η δεύτερη θητεία του Γκόρσκι με την κατάκτηση ενός ακόμα πρωταθλήματος, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού επέλεξε ως διάδοχο τον Δυτικογερμανό Χάιντς Χέερ. Ήταν πιο νέος και λιγότερο ονομαστός, είχε όμως επιδείξει έργο και στην Ελλάδα με τον Εθνικό και τον ΠΑΟΚ. Πιστώθηκε την πρόκριση επί του Άγιαξ, όμως στο πρωτάθλημα δεν τα πήγαινε καλά. Και τον Νοέμβριο, όταν δήλωσε ότι θα έμενε ικανοποιημένος αν η ομάδα συγκέντρωνε τέσσερις βαθμούς (με σύστημα 2-1-0) στους αγώνες με ΑΕΚ, Πανιώνιο και Απόλλωνα Σμύρνης, ο Νταϊφάς τον έκρινε «λίγο» και τον έδιωξε!

Ο Γκέοργκ Κέσλερ παρακολουθεί από τον πάγκο του Ολυμπιακού τον αγώνα με το Αιγάλεω στις 20 Ιανουαρίου 1985 (οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν με 3-0). Δίπλα του διακρίνονται οι Μιχάλης Φωτίου, Σάββας Θεοδωρίδης, Θανάσης Μπέμπης, Τάκης Λεμονής, Πέτρος Σκούρας και Τάκης Περσίας (πηγή: EUROKINISSI).

Στη θέση του Χέερ ο πρόεδρος του Ολυμπιακού προσέλαβε τον Νίκο Αλέφαντο, τον οποίο όμως κράτησε μόνο για λίγους μήνες. Τη σεζόν έβγαλε και τότε ο Μπέμπης ως υπηρεσιακός, ουσιαστικός διάδοχος όμως ήταν ο Κέσλερ, ο οποίος παρουσιάστηκε σαν σήμερα ως κίνηση που αναβάθμιζε την τεχνική ηγεσία. Κάτι που δεν χώνεψε ποτέ ο «Αλέ», γι’ αυτό και… στόλιζε τον Γερμανοολλανδό τεχνικό σε κάθε ευκαιρία που του παρουσιαζόταν εκείνα τα χρόνια.

Από μικρός στην Εθνική Ολλανδίας

Ο Κέσλερ γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1932 στο Ζανκτ Ίνγκμπερτ του Σάαρ από Γερμανό πατέρα και Ολλανδή μητέρα. Ο πατέρας του, όμως, πέθανε όταν εκείνος ήταν πέντε ετών κι η μητέρα του τον πήρε μαζί της στο Σιτάρντ, όπου και τον μεγάλωσε.

Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην άμυνα, αλλά δεν πραγματοποίησε σπουδαία καριέρα κι από πολύ νέος στράφηκε στην προπονητική. Τη σεζόν 1958-59 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Σάντερμπαουτ, ομάδα Γ’ Κατηγορίας στην οποία αγωνιζόταν κιόλας και την οδήγησε στην άνοδο αήττητη. Τότε πήρε την απόφαση να κρεμάσει οριστικά τα παπούτσια του και να σπουδάσει προπονητική στη φημισμένη σχολή της Κολωνίας, όπου απέκτησε στενές σχέσεις με τον δάσκαλό του, τον Χάνες Βαϊσβάιλερ.

Χάρη σ’ αυτήν τη διασύνδεση έπιασε δουλειά μετά την αποφοίτησή του στη δυτικογερμανική ομοσπονδία, ως περιφερειακός προπονητής. Το 1964 επέστρεψε στην Ολλανδία όπου του ανατέθηκε η ευθύνη των «μικρών» εθνικών ομάδων, αλλά και της διδασκαλίας των νέων προπονητών της χώρας. Και το 1966, σε ηλικία μόλις 33 ετών, βρέθηκε στον πάγκο της Εθνικής Ανδρών, όταν ο Άγγλος Ντένις Νέβιλ αποχώρησε ξαφνικά.

Ο Κέσλερ με τον Κουρτ Βελτζλ, ο οποίος δεν δικαίωσε τη φήμη του στον Ολυμπιακό (πηγή: EUROKINISSI).

Ο Κέσλερ δεν ανέδειξε τον Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος είχε χριστεί από πιο παλιά διεθνής, συνεργάστηκε όμως μαζί του στους «οράνιε» – κι απ’ ό,τι λέγεται ο ανερχόμενος σταρ δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις μαζί του. Ωστόσο, απέτυχε να οδηγήσει την Ολλανδία στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 (την πρόκριση πήρε η Βουλγαρία με το 1-1 που απέσπασε στο Ρότερνταμ με γκολ του γνωστού μας Χρίστο Μπόνεφ) κι αυτό του στοίχισε τη θέση του.

Σε ευρωπαϊκό τελικό με την Αλκμαάρ

Ο Κέσλερ δεν τα πήγαινε καλά με τις βεντέτες κι αυτό δεν φάνηκε τόσο στον Ολυμπιακό, όσο στις υπόλοιπες ομάδες του. Στην Άντερλεχτ (1971-72) βρισκόταν σε κόντρα με τον κορυφαίο Βέλγο ποδοσφαιριστή της εποχής, Πολ Βαν Χιμστ, ενώ εξώθησε σε αποχώρηση τον Ολλανδό επιθετικό Γιαν Μούλντερ. Παρότι οδήγησε την ομάδα στο νταμπλ, η συνεργασία δεν ανανεώθηκε.

Η κορύφωση της καριέρας του, ωστόσο, ήρθε στην Αλκμαάρ, την οποία ανέλαβε το καλοκαίρι του 1978 έχοντας νωπές τις δάφνες από το Κύπελλο Αυστρίας που είχε κατακτήσει με τη Βάκερ Ίνσμπρουκ. Σταδιακά δημιούργησε ένα πολύ δυνατό σύνολο, το οποίο την περίοδο 1980-81 έκανε το νταμπλ στην Ολλανδία και παράλληλα έφτασε στον διπλό τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου έχασε το τρόπαιο από την Ίπσουιτς του Μπόμπι Ρόμπσον (ήττα με 3-0 στην Αγγλία, νίκη με 4-2 στην Ολλανδία)!

Ο επιθετικός Κέις Κιστ που αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Ευρώπης, ο έμπειρος αριστερός μπακ Ούγκο Χόφενμπακ, ο λίμπερο Τζον Μέτγκοντ, ο Δανός μεσοεπιθετικός Κρίστεν Νίγκαρντ και ο Βελτζλ που προαναφέραμε, ήταν μερικά από τα αστέρια εκείνης της συμπαγούς και δυσκολοκατάβλητης ομάδας, που έφερε τη σφραγίδα του προπονητή της.

Θετική κρίνεται και η πορεία του στην Κλαμπ Μπριζ, η οποία επί των ημερών του επέστρεψε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Κέσλερ δεν δυσκολεύτηκε να βρει καλή δουλειά παρά το αποτυχημένο πέρασμά του από τον Ολυμπιακό, αφού στις αρχές του 1986 ανέλαβε την Κολωνία και την οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου έχασε το τρόπαιο απ’ τη Ρεάλ Μαδρίτης. Τα χρόνια που ακολούθησαν εργάστηκε κυρίως στο Βέλγιο, όπου έκλεισε την καριέρα του το 1998 ύστερα από τη δεύτερη θητεία του στην τεχνική ηγεσία της Αντβέρπ.

Οι κατηγορίες για το παρασκήνιο

Λίγο καιρό αφότου έφυγε από τον Ολυμπιακό ο Κέσλερ έδωσε μια συνέντευξη στην Ολλανδία στην οποία υποστήριξε ευθέως ότι ο ΠΑΟΚ είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα του 1985 με πολιτική παρέμβαση, ότι άγνωστοι είχαν δωροδοκήσει τον Νίκο Βαμβακούλα, έως και ότι ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ήλεγχε με κάθε τρόπο το παρασκήνιο!

Οι δηλώσεις του μεταφέρθηκαν κι απ’ τις ελληνικές εφημερίδες προκαλώντας σάλο. Επειδή, όμως, ήταν πράγματα που δεν μπορούσαν να αποδειχθούν, γρήγορα ξεχάστηκαν ακόμα κι από αυτούς που φαινομενικά βόλευαν.

Ο Κέσλερ, πάντως, δεν κράτησε κακία στον Ολυμπιακό. Τον Σεπτέμβριο του 1986, όταν κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τον Άγιαξ στο πλαίσιο του Κυπέλλου Κυπελλούχων, έδωσε ευχαρίστως όσες πληροφορίες του ζήτησε για τον μεγάλο αντίπαλο – δεν ήταν αρκετές όμως για να αποτρέψουν τον αποκλεισμό από την πολύ ισχυρή ομάδα που προπονούσε πλέον ο Κρόιφ κι έφτασε στην κατάκτηση του τροπαίου στο τέλος της σεζόν.

Πηγές: nl.wikipedia.org («Georg Keßler»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» της 10ης Απριλίου 1984 και 30ής Απριλίου 1985, «Αθλητική Φωνή» της 29ης Απριλίου 1985).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 9 Απριλίου

2020: Πεθαίνει σε ηλικία 58 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο ο δημοσιογράφος της Sportday, Άκης Τσόπελας. Στην πλούσια καριέρα του είχε εργαστεί σε πολλά ΜΜΕ («Mega», «Αθλητική Ηχώ», «Βραδυνή», «Sportime», «Πράσινος Τύπος», «Φως των Σπορ», «24 Media»), ενώ είχε περάσει και απ’ το γραφείο Τύπου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

2012: Πεθαίνει σε ηλικία 43 ετών ο Αμερικανός καταδύτης Μαρκ Λένζι, χρυσός ολυμπιονίκης του 1992 στο τραμπολίνο τριών μέτρων.

2010: Πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς κατά τη διάρκεια αγώνα βετεράνων ο παλαίμαχος Ούγγρος ποδοσφαιριστής Ζόλταν Βάργκα.

2010: Την τελευταία του πνοή αφήνει ο 31χρονος κωπηλάτης του ΝΑΟ Κέρκυρας, Διονύσης Νικολούζος, κατά τη διάρκεια της προπόνησής του στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά.

2002: Ο Παναθηναϊκός σκοράρει πρώτος με τον Μιχάλη Κωνσταντίνου στον προημιτελικό του Champions League με την Μπαρτσελόνα στο «Καμπ Νου», όμως γνωρίζει την ήττα με 3-1 και χάνει την πρόκριση στους «4» (είχε νικήσει 1-0 στον πρώτο αγώνα στη Λεωφόρο). Το ελάχιστα άστοχο σουτ του Γκόραν Βλάοβιτς στις καθυστερήσεις μνημονεύεται ακόμα.

1997: Η Μπορούσια Ντόρτμουντ νικά με 1-0 τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον πρώτο ημιτελικό του Champions League με γκολ του Ρενέ Τρότσικ και παίρνει προβάδισμα για την πρόκριση στον τελικό.

1996: Με ηγέτη τον Ντομινίκ Γουίλκινς ο οποίος πετυχαίνει 35 πόντους, ο Παναθηναϊκός νικά με 81-71 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και προκρίνεται στον τελικό του Final-4 του Παρισιού, όπου θα αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα.

1995: Διεξάγεται το 6ο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαραθωνίου της IAAF στην Αθήνα. Νικητής στους άνδρες αναδεικνύεται ο Κενυάτης Ντάγκλας Βακιχούρι με 2 ώρες 12.01 και στις γυναίκες η Ρουμάνα Ανούτα Κατούνα με 2 ώρες 31.10. Πρώτοι από τους Έλληνες τερματίζουν ο Σπύρος Ανδριόπουλος (28ος στη γενική κατάταξη) και η Μαρία Πολύζου (41η).

1989: Ο Ολυμπιακός συντρίβει τον Ολυμπιακό Βόλου με 7-2 στο ΟΑΚΑ και τα έξι από τα εννέα γκολ του αγώνα επιτυγχάνονται από τους δύο Ούγγρους ποδοσφαιριστές των δύο αντιπάλων. Ο Λάγιος Ντέταρι πετυχαίνει τέσσερα για τους Πειραιώτες και ο Ίμρε Μπόντα και τα δύο των Θεσσαλών.

1988: Ο ηλικίας 17 ετών και 240 ημερών Άλαν Σίρερ γίνεται ο νεότερος ποδοσφαιριστής που σημειώνει χατ-τρικ σε αγώνα της Α’ Κατηγορίας της Αγγλίας, στη νίκη της Σαουθάμπτον επί της Άρσεναλ με 4-2. Ο Σίρερ συντρίβει το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε ο Τζίμι Γκριβς, ο οποίος ήταν 20 ετών και 290 ημερών στις 19 Νοεμβρίου 1960, όταν πέτυχε τρία γκολ για την Τσέλσι στη νίκη επί της Μάντσεστερ Σίτι με 6-3

1959: Με πρωταγωνιστές τους Μπομπ Κούζι και Μπιλ Ράσελ, οι Μπόστον Σέλτικς νικούν με 118-113 τους Μινεάπολις Λέικερς, κάνουν το 4-0 στη σειρά των τελικών και κατακτούν το πρωτάθλημα του ΝΒΑ για δεύτερη φορά στην ιστορία τους. Αυτός ο τίτλος θα αποδειχθεί ο πρώτος απ’ τους οκτώ συνεχόμενους που θα κατακτήσουν οι Σέλτικς μέχρι και το 1966.

1945: Το NFL θεσπίζει έναν κανόνα σύμφωνα με τον οποίο οι παίκτες είναι υποχρεωμένοι να φορούν κάλτσες σε όλους τους αγώνες.

1941: Ιδρύεται το Hall of Fame του γκολφ.

1912: Διεξάγεται ο πρώτος αγώνας επίδειξης μπέιζμπολ στο Fenway Park της Βοστόνης ανάμεσα στους Ρεντ Σοξ και στο Χάρβαρντ.

1896: Ο 21χρονος Παντελής Καρασεβδάς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στη σκοποβολή με στρατιωτικό τουφέκι στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, έχοντας απόλυτη ευστοχία (40/40). Δεύτερος κατατάσσεται ο Παύλος Παυλίδης και τρίτος ο Νικόλας Τρικούπης.

1896: Οι Γερμανοί αθλητές ξεχωρίζουν στα αγωνίσματα της ενόργανης γυμναστικής των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, μια και κερδίζουν τα ομαδικά του μονόζυγου (όπου δεν κατεβαίνει αντίπαλος) και του δίζυγου (απέναντι σε δύο διαφορετικές ελληνικές ομάδας). Χρυσά μετάλλια στα ατομικά των οργάνων κερδίζουν και οι Καρλ Σούμαν (άλμα), Χέρμαν Βαϊνγκέρτνερ (μονόζυγο) και Άλφρεντ Φλάτοβ (δίζυγο). Στους κρίκους την πρωτιά κερδίζει ο Έλληνας Γιάννης Μητρόπουλος και στον πλάγιο ίππο ο Ελβετός Λούις Τσούτερ.

1896: Ο Αυστραλός Τέντι Φλακ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 800 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, δύο ημέρες μετά τον θρίαμβό του και στα 1.500 μ. Δεύτερος τερματίζει ο Ούγγρος Νάντορ Ντάνι και τρίτος ο Έλληνας Δημήτριος Γολέμης.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News