Γιώργος Χελάκης: Ο Μπενίτεθ και η «αναγκαστική αλήθεια» ενός συστήματος που δοκιμάζεται!

Καμιά φορά το ποδόσφαιρο δεν σε αφήνει να επιλέξεις αφήγημα. Σου το επιβάλλει. Η αποβολή του Χάβι Ερνάντεθ στο 17’ του ντέρμπι με την ΑΕΚ ήταν μία τέτοια στιγμή. Εκεί που το πλάνο του Ράφα Μπενίτεθ έμοιαζε χαραγμένο σε σταθερές, ήρθε η πραγματικότητα να το γκρεμίσει και να τον αναγκάσει να προσαρμοστεί.

Ο Ισπανός δεν έκανε την προφανή κίνηση. Δεν «θυσίασε» έναν μεσοεπιθετικό για να κλείσει την άμυνα με τρίτο στόπερ. Επέλεξε να συνεχίσει με τετράδα πίσω, Πάλμερ-Μπράουν και Ινγκασον στο κέντρο της άμυνας, Κυριακόπουλο και Καλάμπρια στα άκρα.

Προς γενική έκπληξη, το σχέδιο επιβίωσε. Ο Παναθηναϊκός δεν διαλύθηκε. Αντίθετα, έδειξε συνοχή, ένταση, πνεύμα ομάδας που κατα λαβαίνει τη συνθήκη. Ο Λαφόν έκανε εμφάνιση υψηλού επιπέδου, αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι γύρω του λειτούργησε ένα σύνολο που έπαιζε με καθαρή σκέψη. Ταμπόρδα, Αντίνο και Τετέι έτρεξαν, πίεσαν, έσβησαν χώρους, όχι επειδή είναι αυτός ο φυσικός τους ρόλος, αλλά διότι το ματς το απαιτούσε.

Η άλλη ανάγνωση του Παναθηναϊκού με τις κινήσεις του Μπενίτεθ

Κάπου εδώ αρχίζει η πιο ενδιαφέρουσα ανάγνωση. Ο Μπενίτεθ, που μέχρι τώρα είχε «χρεωθεί» την εμμονή σε ένα πιο συντηρητικό σχήμα, είδε αναγκαστικά ότι η τετράδα στην άμυνα δεν είναι ταμπού. Είναι επιλογή. Μάλιστα λειτουργική, ειδικά στο ελληνικό πρωτάθλημα. Διότι επιτρέπει έναν παραπάνω ποδοσφαιριστή στον άξονα, περισσότερη δημιουργία, περισσότερη ισορροπία.

Ομως στο ποδόσφαιρο της λεπτομέρειας, οι ιδέες δεν κρίνονται μόνο στο γήπεδο. Κρίνονται και στο παρασκήνιο. Εκεί αρχίζει να διαμορφώνεται ένα άλλο κλίμα γύρω απ’ τον Ισπανό. Οχι απαραίτητα εχθρικό, αλλά σαφώς πιο ψυχρό.

Ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα πώς λειτουργεί η δημόσια εικόνα, πώς «γράφεται» μία σεζόν και πώς ερμηνεύονται οι αποφάσεις όταν το αποτέλεσμα δεν σε δικαιώνει απόλυτα. Γι’ αυτό κι οι δηλώσεις του δεν είναι ποτέ τυχαίες.

Ξέρει τι λέει, ξέρει πώς θα διαβαστεί και -κυρίως ξέρει πώς να «χτίζει» ένα αφήγημα για τον εαυτό του. Ενας προπονητής τέτοιου βεληνεκούς δεν μιλά απλώς για το παρόν. Μιλά και για το επόμε νο βήμα του.

Σαν να κρατά πάντα ανοιχτή μία πόρτα εξόδου, την οποία μπορεί να επικαλεστεί όταν χρειαστεί. Το ματς με την ΑΕΚ δεν του έδωσε μόνο έναν βαθμό. Του έδωσε κι υλικό για συζήτηση.

Για το αν τελικά ο Παναθηναϊκός μπορεί να παίξει πιο «ελεύθερα», πιο τολμηρά, χωρίς ν’ αλλάζει συνεχώς δομικά στοιχεία στο όνομα της ασφάλειας. Η αλήθεια είναι πως η ομάδα έδειξε κάτι απλό: προσαρμόζεται.

Κι αυτό, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, είναι ίσως πιο σημαντικό απ’ το ίδιο το σύστημα. Το αν αυτό θα αρκέσει για το μέλλον, είναι άλλη ιστορία. Σίγουρα μια ιστορία που δεν θα γραφτεί μόνο απ’ τον Μπενίτεθ, αλλά και από εκείνους που ήδη διαβάζουν τα σημάδια…

 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News