Νίκος Σαρίδης: Ο Μέσι, ο Μαραντόνα κι ο Εμπαπέ

Κάθε φορά που ο Λιονέλ Μέσι πραγματοποιεί μία εμφάνιση υψηλού επιπέδου ή καταρρίπτει κάποια  επίδοση, αλλά κι όποτε συνδυάζει και τα δύο, όπως καλή ώρα στο παιχνίδι της Αργεντινής με την Αλγερία, σκάνε μύτη -θαρρείς και καραδοκούν στη γωνία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης- οι αμφισβητίες. Οι μισοί απ’ αυτούς ενδύονται την τήβεννο του κοσμήτορα της ποδοσφαιρολογίας και μας κουνάνε το δάχτυλο, γιατί ποιοι είμαστε εμείς που «δεν βράζουμε μία μπάλα να τη μυρίσουμε» και θεοποιούμε τον κοντό, ενώ οι άλλοι μισοί διαγωνίζονται μεταξύ τους για ποιος είναι ο πιο Μαραντονολάγνος κι αποφαίνονται, βεβαίως, ότι ο Ντιέγκο στέκεται τρεις σκάλες πάνω απ’ τον «υπερεκτιμημένο Μέσι», ο οποίος δεν είναι ούτε μία τρίχα από… τις μασχάλες του μακαρίτη.

Ομως, θα το λέω σε κάθε ευκαιρία: ανεξάρτητα απ’ το ποιον θεωρεί ο καθένας κορυφαίο όλων των  εποχών, ο Μέσι είναι αυτός που μας έχει χαρίσει τις περισσότερες high quality παραστάσεις. Μακράν του δεύτερου. Είτε ανήκουμε στους μπούμερ, είτε στους μιλένιαλ, είτε στην Generation Z, απ’ τον Μαραντόνα εδώ στην Ελλάδα έχουμε μετρημένες προσλαμβάνουσες κι ακόμα λιγότερες απ’ τον Πελέ.

Συγκεκριμένα, ο μέσος Ελληνας φίλαθλος τον Μαραντόνα τον έχει δει σε μετρημένα ενενηντάλεπτα: σε 21
ματς Μουντιάλ, στους δύο τελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με τη Νάπολι εναντίον της Στουτγκάρδης το 1989 και σε δύο παιχνίδια με τους «παρτενοπέι» κόντρα στον ΠΑΟΚ. Το όλον 25 αγώνες.

Τον Μέσι ένας μερακλής Ελληνας φίλαθλος  είχε τη δυνατότητα να τον παρακολουθήσει σε 163 παιχνίδια του για το Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία μετέδωσε η τηλεόραση, σε 27 αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου, που έχει παίξει μέχρι στιγμής, σε 29 clasico στο πλαίσιο της Λα Λίγκα. Να μην υπολογίσουμε, δηλαδή, τα  ντέρμπι του με την Μπαρτσελόνα κατά της Ρεάλ για το Κόπα ντελ Ρέι ή το Σούπερ Καπ, ή τα υπόλοιπα παιχνίδια του για το ισπανικό πρωτάθλημα, ούτε τις αναμετρήσεις στο Κόπα Αμέρικα. Να του το πιστώσουμε κι αυτό, όμως, του τωρινού αρχηγού της «αλμπισελέστε», ότι ο μύθος του άντεξε την υπερέκθεση στον φίλαθλο-τηλεθεατή.

Επειδή, λοιπόν, την ερχόμενη Τετάρτη ο «πούλγκα» (ψύλλος) θα κλείσει τα 39 κι όπως καταλαβαίνετε πλησιάζει το φινάλε της τεράστιας καριέρας του, ας τον απολαύσουμε χωρίς μιζέρια.

Εξάλλου, δεν μπορείς, όσο Μαραντονολάγνος κι αν είσαι, να σκούζεις επειδή δεν αποβλήθηκε ο Μέσι όταν χθες βρήκε με τις τάπες, σε μία φάση μετά το 1-0, τη γάμπα ενός αντιπάλου. Δεν νοείται να είναι υπέρτατος μάγκας ο Ντιέγκο για εκείνο το «χέρι του θεού» και σκανδαλωδώς ευνοημένος ο Μέσι για ένα μαρκάρισμα στην πρεμιέρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν ποδοσφαιριστή που σε όλη του τη σταδιοδρομία αντίκρισε δύο φορές την κόκκινη κάρτα: την πρώτη στα 18, σε ματς με την Μπαρτσελόνα Β’ και την άλλη στην παράταση Σούπερ Καπ κόντρα στην Μπιλμπάο. Το μόνο που δεν μπορείς να του προσάψεις, δηλαδή, είναι υπέρμετρο δυναμισμό και νεύρα.

Παρεμπιπτόντως, ούτε τον Κιλιάν Εμπαπέ γίνεται να σνομπάρεις, κι ας μην τον συμπαθείς. Ο Γάλλος επιθετικός, που ξεκίνησε εντυπωσιακά κόντρα στη Σενεγάλη, έχει όλα τα φόντα για να εξελιχθεί σε μεγαλύτερος μουντιαλικός σταρ όλων των εποχών, ανώτερο κι απ’ τον Μέσι κι απ’ τον Μαραντόνα.

Σε ηλικία 19,5 ετών σήκωσε το τρόπαιο, στα 24 πέτυχε τρία γκολ στον τελικό και τώρα, στα 27, έβαλε πλώρη για νέο πρωταγωνιστικό ρόλο. Αν σκεφτεί κανείς ότι ηλικιακά τον παίρνει για τουλάχιστον ακόμη δύο Παγκόσμια Κύπελλα, ας τον έχουμε υπ’ όψιν μας…

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News