Ολυμπιακός: Μια ψύχραιμη ματιά στις έως τώρα μεταγραφές

Είναι φορές που σε παίρνει η μπάλα όταν δεν έχεις μπροστά σου συμπληρωμένο όλο το παζλ. Στο «καλός, αλλά…» στεκόμαστε κυρίως στο «αλλά» παρά στο «καλός». Θέλω να πω, όταν ο Ολυμπιακός έφερνε πίσω στο σπίτι του τον Κώστα Φορτούνη, η κουβέντα ήταν «καλός αλλά η μεσοεπιθετική γραμμή θέλει πολλά περισσότερα». Σήμερα, που έχουν έρθει και ακόμα έρχονται τα πολλά περισσότερα, δεν είπε κανείς «ναι, τελικά ήταν ιδανική η επιστροφή του Φορτούνη».

Πάντα θα υπάρχει ένα «αλλά», που ενίοτε αποτελεί και προϊόν φαντασίας. «Καλός ο Σμάιλοβιτς, αλλά αν φύγει ο Πιρόλα…». Το συμπέρασμα είναι πως η κρίση μας για μια μεταγραφή δεν είναι ψύχραιμη όταν είναι… real time. Κανονικά πρέπει να συμπληρωθεί το παζλ, αλλά μια ματιά μπορούμε να τη ρίξουμε πίσω και τώρα που ο Ολυμπιακός ανεβάζει ταχύτητα σε ταυτόχρονα μέτωπα. 

Τούτο το κείμενο δε γίνεται για να γραφτεί πως όλα έχουν γίνει ιδανικά στο φετινό καλοκαίρι, αλλά είναι καλύτερο να μην πούμε για άλλη μια φορά «πόσο ρίσκο είναι ο Ρόκα» ή «πόσο κακός είναι ως τώρα ο Μαφέο», ποτίζοντας με αρνητικότητα ποδοσφαιριστές που θα κληθούν να δώσουν πολλά μέσα στη σεζόν και στην τελική έχουν μια πορεία στο ποδόσφαιρο (ιδίως φυσικά ο τελευταίος). Ναι, αργεί και το αριστερό μπακ. Θα έπρεπε ιδανικά να είχε αποκτηθεί και να είχε κάνει προετοιμασία, όμως σε καμία ομάδα στον πλανήτη δεν γίνονται όλα μα όλα ιδανικά. Στην τελική, ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει τη Ναϊμέγκεν έχοντας -εκτός άμεσης αντίθετης εξέλιξης- δύο αριστερά μπακ που πέρσι του έβγαλαν όλη τη σεζόν. Ναι, χρήζουν αναβάθμισης, αλλά δεν είναι δεκαεξάχρονα παιδιά της ακαδημίας, ούτε στόπερ που αλλάζουν κατά συνθήκη θέση. 

Υπάρχουν δύο είδη μεταγραφών

Οι προσθήκες έχουν χωριστεί σε δύο κατηγορίες: στους ποδοσφαιριστές με ικανότητα αλλά κυρίως προοπτική και στους άμεσους διεκδικητές της φανέλας του βασικού. Λανθασμένα, μάλιστα, ειπώθηκε μέσα στο καλοκαίρι πως ο Ολυμπιακός άφησε πίσω του το «selling club» που επένδυε στον Νασιμέντο και στον Σιπιόνι επειδή οι δυο τους δεν πέτυχαν άμεσα. Τι είναι ο Σμάιλοβιτς, ο Πόποβιτς, ο Ρόκα; 

Από τους τρεις, ο πρώτος είναι εκείνος που δείχνει έτοιμος να «καβαλήσει» βασικούς. Ίσως κι ο δεύτερος, όμως αυτό έχει να κάνει με το διάστημα της παρουσίας του στην ομάδα σε σύγκριση με τον φρέσκο Στεφάν Ορτέγκα. Η εικόνα του Σμάιλοβιτς ήταν οριακά άριστη και ήδη μοιάζει με μια καλή μεταγραφή. Ακόμα κι αν δεν καταφέρει να γίνει απευθείας βασικός ή έστω να ξεπεράσει μόνιμα τον Κάρμο, είναι δεδομένο πως έχει τις δυνατότητες και το προφίλ να εξελιχθεί σε μεγάλη υπόθεση.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Πόποβιτς. Έναν τερματοφύλακα με φοβερά σωματικά χαρακτηριστικά, ταλέντο που έχει αποδείξει στο όχι μικρό πρωτάθλημα της Σερβίας και εντυπωσιακή όρεξη για δουλειά. Ο ιδανικός δεύτερος πορτιέρο, εν ολίγοις. Ο Ρόκα, που προαναφέραμε, παίζει σε μία θέση υψηλού ανταγωνισμού, όμως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο επιτρέπεται και το λίγο περισσότερο ρίσκο. Το αν η επιλογή του κλαμπ ήταν σωστή, θα φανεί στο γήπεδο. 

Όσον αφορά τους εν δυνάμει άμεσα βασικούς, ο Ολυμπιακός προσπάθησε να ελαχιστοποιήσει το ρίσκο. Ο Κώστας Φορτούνης θα δώσει πολλά και αυτό είναι δεδομένο. Ο Νταβίντ Κάρμο είναι κι αυτός μια θεωρητικά ασφαλής επιλογή, καθώς έχουμε δει ήδη έναν καλό και έναν κακό εαυτό του. Ακόμα και το αρνητικό σενάριο, όμως, τον καθιστά τουλάχιστον αξιοπρεπή ποδοσφαιριστή και επαρκή για να υπάρχει στο ρόστερ όσο εκεί είναι και οι Ρέτσος – Πιρόλα. 

Ο Πάμπλο Μαφέο δεν ενθουσίασε στα γήπεδα της Ολλανδίας, όμως ως επιλογή θεωρείται. Είναι μπακ που ξέρει πολύ καλά ο προπονητής και έχει καταγράψει μεγάλη πορεία στην Ισπανία. Ακόμα κι αν δεν καταφέρει να καθιερωθεί ως βασικός, θα είναι απλά μια κανονική μεταγραφή με αρνητική εξέλιξη. Για τη θέση ήρθε και ο Μανώλης Σάλιακας. Ένα παιδί του συλλόγου, που… κακό δεν πρόκειται να κάνει. Αντίθετα μπορεί να εκπλήξει πολλούς, ίσως ακόμα και την ίδια την ομάδα. 

Κίνηση της χρονιάς, κατά τα φαινόμενα, ο Ζότα Σίλβα. Ο Πορτογάλος υπηρετεί το παιχνίδι του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ απόλυτα και είναι ποδοσφαιριστής κλάσης, που μπορεί και να προσφέρει από διάφορες θέσεις του γηπέδου. Το τι έκανε στην προετοιμασία δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο μπροστά στο πόσο ταιριαστό είναι το προφίλ του στην ομάδα. 

Για τους Στεφάν Ορτέγκα και Γκουστάβο Σα, δε μπορούν ακόμα να ειπωθούν πολλά. Πέρα από κάτι το αδιαπραγμάτευτο: αμφότεροι έχουν… λογική. Ο Γερμανός πορτιέρο έχει μια μεγάλη καριέρα στην Αγγλία κι όταν μιλάμε για γκολκίπερ, πληρώνεις την αξιοπιστία. Ο Πορτογάλος, από την άλλη, έρχεται με τις καλύτερες περγαμηνές. Φυσικά η απόκτησή του με μεταγραφή θα ήταν ακόμα καλύτερο σενάριο, όμως δεν θα ήταν για κανέναν λόγο πιθανή. Με τη φόρμουλα του δανεισμού, το κίνητρο παραμένει. Αν δεν πιάσει, δε θα παίξει ποτέ στην Αγγλία. Αν πιάσει, θα πετύχει τον στόχο του. Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, δε θα τον έχει για πολλά χρόνια αν τον δει φέτος να ξεχωρίζει, όμως αυτό είναι ένα… καλό πρόβλημα. Στην περίπτωση που δεν ξεχωρίσει, το ρίσκο είναι ελάχιστο. Οι Πειραιώτες δεν έδωσαν… μια εικοσαρού. 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News