Νίκολιτς: «Σταμάτησα νέος το ποδόσφαιρο – Αποφάσισα να γίνω κορυφαίος προπονητής»

Ο Μάρκο Νίκολιτς είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους εκπροσώπους των Ακαδημιών.

Ο Σέρβος τεχνικός στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία που έχει για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές η επαφή με την πρώτη ομάδα.

Μεταξύ άλλων εξήγησε πως οι διακοπές λόγω εθνικών ομάδων αποτελούν ευκαιρία για να δοκιμάζονται παιδιά από την Ακαδημία και να αποκτούν επιπλέον κίνητρο.

Παράλληλα, ανέλυσε τη φιλοσοφία που προσπαθεί να περάσει στους ποδοσφαιριστές του, τονίζοντας πως ούτε οι συνεχόμενες νίκες πρέπει να οδηγούν στην αλαζονεία ούτε μία ή δύο ήττες στην απώλεια της αυτοπεποίθησης.

Ο Νίκολιτς μίλησε ακόμη για τη δική του διαδρομή, αποκαλύπτοντας ότι σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία 19-20 ετών, όταν κατάλαβε πως δεν μπορούσε να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο ως παίκτης.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Μάρκο Νίκολιτς:

«Είναι η πρώτη φορά που γίνεται έτσι, πρώτη φορά που έχουμε τρεις εβδομάδες διακοπή, διότι άλλαξαν τους κανόνες. Αλλά συμβαίνει πάντα με την Εθνική ομάδα. Όταν εργάζεσαι σε έναν μεγάλο σύλλογο όπως η ΑΕΚ πάντα φεύγουν 10, 12, 14, 15, 16 παίκτες, οπότε το έχουμε συνηθίσει.

Αυτή είναι μια χρήσιμη μέρα για να φέρουμε τα νέα παιδιά, όπως κάναμε σήμερα. Δεν είναι η πρώτη φορά, το κάνουμε συνέχεια σε τέτοιες διακοπές. Κάποια παιδιά της Ακαδημίας που είναι 16 ετών, το να κάνουν προπόνηση με την πρώτη ομάδα είναι μια καλή εμπειρία και τους δίνει κίνητρο να δουλέψουν περισσότερο.

Είναι δύσκολο φυσικά γιατί θα έχουμε τους παίκτες από την Αφρική και τη Νότια Αμερική δύο μέρες μόνο πριν από το παιχνίδι με τον ΟΦΗ. Αλλά από την άλλη μπορείς να τσεκάρεις τα παιδιά και να ελέγξεις τους νεαρούς παίκτες και να δώσεις την ευκαιρία σε ταλαντούχους νεαρούς ποδοσφαιριστές της Ακαδημίας.

Μετά από πολλές νίκες δεν μπορούμε να γίνουμε αλαζόνες και να βρισκόμαστε στα σύννεφα. Επίσης μετά από μια ή δύο ήττες δεν μπορείς να πέσεις σε κατάθλιψη. Αυτό είναι φυσιολογικό για τα Βαλκάνια. Είμαστε Βαλκάνιοι και εγώ και εσείς. Οπότε, έχουμε την ίδια νοοτροπία, αλλά αυτό δεν είναι φυσιολογικό στο ποδόσφαιρο.

Γιατί αν είσαι αλαζόνας δεν είναι καλό, αλλά επίσης αν χάσεις την αυτοπεποίθησή σου και πέσεις σε κατάθλιψη μετά από μια ή δύο ήττες, αυτό επίσης δεν είναι καλό. Πρέπει πάντα να βρίσκεσαι στο απαιτούμενο επαγγελματικό επίπεδο. Αυτή είναι η άποψή μου και μισώ να χάνω. Είναι αλήθεια ότι όταν χάνουμε ένα παιχνίδι, το μισώ αυτό. Ίσως είμαι δύσκολος για εκείνους στη δουλειά μετά.

Είναι κάτι που όλοι εδώ αποδέχονται. Το Fight, Believe, Never Give Up. Αυτή η μάχη δεν θα σταματήσει ποτέ. Γιατί είναι πραγματικά ίσως ακόμη περισσότερο για τα παιδιά παρά για τους επαγγελματίες παίκτες. Γιατί αν θέλεις κάτι πάρα πολύ και αν είσαι έτοιμος να δουλέψεις γι’ αυτό και αν δεν τα παρατήσεις ποτέ, αν είσαι συνεπής σε αυτό και πιστεύεις στον εαυτό σου τότε τα πράγματα μπορούν να συμβούν.

Πρέπει να κάνεις μεγάλα όνειρα για να το κάνεις πραγματικότητα. Φυσικά πρέπει να είσαι και ρεαλιστής. Για παράδειγμα σταμάτησα να παίζω ποδόσφαιρο όταν ήμουν 19, 20 χρονών, πολύ νέος, γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να γίνω κορυφαίος παίκτης. Αλλά τότε αποφάσισα ότι θα γίνω κορυφαίος κόουτς.

Είσαι καλός σε κάτι, αυτό είναι σίγουρο. Μπορεί να είναι το ποδόσφαιρο, μπορεί το σχολείο, μπορεί να γίνεις ο καλύτερος καθηγητής, μπορεί στον στρατό, μπορεί στις επιχειρήσεις. Δεν ξέρω, αλλά όλοι οι νέοι άνθρωποι έχουν κάποιες ικανότητες. Είναι σημαντικό να βρεις και να εντοπίσεις τις ικανότητές τους».

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News