Σαν Σήμερα - ΕΠΟ: Οι ζυμώσεις που οδήγησαν στην ίδρυσή της πριν από 100 χρόνια

Η ίδρυση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στις 14 Νοεμβρίου 1926 δεν μπορεί να θεωρηθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης του λαοφιλούς αθλήματος στη χώρα μας.

Ποδόσφαιρο παιζόταν στον ελλαδικό χώρο από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά τα πρώτα χρόνια του 20ού ξεπήδησαν αρκετά σωματεία που συνέβαλαν στην διάδοσή του σε πολλά μέρη της χώρας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920 είχε εξελιχθεί σε ένα αξιοπρόσεκτο κοινωνικό γεγονός και γι’ αυτόν τον λόγο κρίθηκε αναγκαία η συγκρότηση μιας κεντρικής διαχειριστικής αρχής. Για να θέσει τους κανόνες των πρωταθλημάτων, να εργαστεί συστηματικά για τη βελτίωση των συνθηκών διεξαγωγής των αγώνων και να συνδράμει στην ανάπτυξή του.

Γι’ αυτό είναι κομβικής σημασίας για την αθλητική ιστορία του τόπου η Γενική Συνέλευση που έλαβε χώρα πριν από ακριβώς 100 χρόνια στα γραφεία της ΕΠΣ Αθηνών, στην οδό Σταδίου 63α. Η απόφαση για την ίδρυση της ΕΠΟ σήμαινε ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έφευγε πλέον από τις προστατευτικές φτερούγες του ΣΕΓΑΣ (ο οποίος λεγόταν ακόμα ΣΕΑΓΣ) κι ήταν πλέον έτοιμο να ακολουθήσει έναν αυτόνομο και πιο εξωστρεφή δρόμο, διεκδικώντας τη θέση του ανάμεσα στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης.

Η γεφύρωση των όποιων διαφορών μεταξύ των εκπροσώπων των Ενώσεων της Αθήνας, του Πειραιά και της Μακεδονίας-Θράκης, οδήγησε στην υπογραφή του πρώτου καταστατικού της ομοσπονδίας και την ανάδειξη προσωρινού Δ.Σ., πρόεδρος του οποίου εκλέχτηκε παμψηφεί ο αθλητής και παράγοντας του Παναθηναϊκού (αλλά και επιτυχημένος επιχειρηματίας παρά το νεαρό της ηλικίας του), Απόστολος Νικολαΐδης.

Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα και τα πρώτα σοβαρά προβλήματα δεν άργησαν να παρουσιαστούν. Ξεπεράστηκαν, όμως, χάρη στη θέληση των ανθρώπων που είχαν αναλάβει να διοικήσουν το άθλημα και παραμέρισαν τους εγωισμούς τους για το κοινό καλό.

Οι Άγγλοι ναύτες είχαν ρίξει τον σπόρο

Η πρώτη εμφάνιση του ποδοσφαίρου στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται από το 1890, όταν ομάδες αποτελούμενες από Άγγλους ναύτες έδωσαν τον πρώτο αγώνα επίδειξης στον Πειραιά, σε μια αλάνα μερικές εκατοντάδες μέτρα από το λιμάνι όπου είχαν αγκυροβολήσει τα πλοία τους. Άλλες πηγές τοποθετούν αντίστοιχες δράσεις στην Κέρκυρα.

Ποδόσφαιρο παίχτηκε και στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν το 1896 στην Αθήνα, έστω κι αν τα παιχνίδια ήταν ανεπίσημα και δεν συμμετείχαν σ’ αυτά εθνικές ομάδες. Το 1898 ο διακεκριμένος γυμναστής Ιωάννης Χρυσάφης πρόσφερε την πρώτη επίσημη μετάφραση των κανονισμών του αθλήματος και την ίδια πάνω-κάτω περίοδο ξεπήδησαν και οι πρώτες ποδοσφαιρικές ομάδες στα λίγα αθλητικά σωματεία της χώρας.

Χάρη στις πρωτοβουλίες οραματιστών όπως ο Παναγής Βρυώνης, ο οποίος κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ελβετία είχε αγωνιστεί στη Σερβέτ κι από το 1905 ανέλαβε την ευθύνη του ποδοσφαιρικού τμήματος του Εθνικού ΓΣ, το άθλημα άρχισε να αποκτά μορφή. Ο Πανελλήνιος έλαβε κι αυτός παρόμοια πρωτοβουλία στην Αθήνα, ο Πειραϊκός Σύνδεσμος στον Πειραιά, ενώ ακόμα νωρίτερα είχε εμφανιστεί η Ουνιόν Σπορτίφ στη Θεσσαλονίκη.

Αλλά και ο Πανιώνιος κι ο Απόλλων που είχαν ιδρυθεί τον 19ο αιώνα από Έλληνες κατοίκους της κοσμοπολίτικης Σμύρνης, αξιοποίησαν τις επιρροές των Βρετανών συντοπιτών τους και άρχισαν να καλλιεργούν το άθλημα που έμοιαζε να συγκινεί τον κόσμο περισσότερο από τους αγώνες στίβου. Το 1906 ήταν μία από τις ατραξιόν των Μεσοολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, με τον Βρυώνη και τον Γιώργο Καλαφάτη (μετέπειτα ιδρυτή του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών, που εξελίχθηκε στον γνωστό μας Παναθηναϊκό) να εκπροσωπούν τα εθνικά χρώματα.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Εθνικός Διχασμός και φυσικά ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξαν τις προτεραιότητες της ελληνικής κοινωνίας και οδήγησαν το ποδόσφαιρο στον μαρασμό. Όμως η συμμετοχή μιας ανεπίσημης εθνικής ομάδας της Ελλάδας στους Διασυμμαχικούς Αγώνες του Παρισιού το 1919, επιβεβαίωσε ότι η φλόγα του αθλήματος εξακολουθούσε να καίει.

Από την ΕΠΣ Ελλάδος, στην ΕΠΟ

Είχε προηγηθεί, πάλι το 1919, η ίδρυση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς, η οποία προετοίμασε το έδαφος για την ίδρυση της ΕΠΟ διοργανώνοντας τα πρώτα πρωταθλήματα εθνικού χαρακτήρα. Η δημιουργία ενός αυτόνομου φορέα είχε κριθεί αναγκαία λόγω της αδιαφορίας που είχε επιδείξει η αρμόδια επιτροπής του ΣΕΓΑΣ για το ποδόσφαιρο κατά τη δύσκολη δεκαετία του 1910.

Πρωτεργάτης της κίνησης ήταν ο επικεφαλής του Παναθηναϊκού, Χρήστος Μπρισιμιτζάκης, ο οποίος ζήτησε τη συνδρομή του Ιωάννη Χρυσάφη, ο οποίος ήταν πλέον τμηματάρχης Σωματικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας – το οποίο ήταν τότε αρμόδιο για τα αθλητικά ζητήματα. Η δημιουργία σχολής διαιτητών από τον Ησαΐα Ησαΐα και η συγκρότηση της πρώτης Εθνικής Ελλάδας που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας (όπου γνώρισε την ήττα με 9-0 από τη Σουηδία στον μοναδικό της αγώνα) ήταν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ωστόσο, οι έριδες μεταξύ των εκπροσώπων των μεγάλων πόλεων οδήγησαν την ΕΠΣΕ στη διάλυση. Ο Παναθηναϊκός κι ο Απόλλων αποχώρησαν από το πρωτάθλημα της περιόδου 1923-24 επικαλούμενοι κακές διαιτησίες και η ίδρυση της ΕΠΣ Αθηνών που ακολούθησε επιβεβαίωσε την τάση της πρωτεύουσας να ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Στη Θεσσαλονίκη είχε ιδρυθεί από τα τέλη του 1923 η ΕΠΣ Μακεδονίας-Θράκης κι έτσι η ΕΠΣ Ελλάδος έπαψε να έχει λόγο ύπαρξης όταν αποχώρησε από τις τάξεις της και το Γουδί (ο σύλλογος που είχε δημιουργήσει ο Βρυώνης μετά την αποχώρησή του από τον Εθνικό ΓΣ).

Σχεδόν αμέσως, τον Ιανουάριο του 1925, άρχισε η συζήτηση για τη δημιουργία ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας με πανελλήνια εμβέλεια. Το θέμα έφερε στο συμβούλιο της ΕΠΣΑ ο αντιπρόεδρος, Ευάγγελος Σταμάτης και οι υπόλοιπες ενώσεις ανταποκρίθηκαν θετικά και συμμετείχαν στη σύσταση μιας επιτροπής που θα προετοίμαζε το έδαφος. Υπήρχε, όμως, ένα σοβαρό πρόβλημα. Έλειπαν οι απαιτούμενοι οικονομικοί πόροι που θα υποστήριζαν το εγχείρημα.

Ο… εμφύλιος στον Πειραιά

Το ζητούμενο για τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου ήταν να εξασφαλίσουν στήριξη από το κράτος. «Η δημιουργία ανωτέρας ποδοσφαιρικής αρχής είνε ανάγκη μεγάλη και επείγουσα. Αλλά εννοούμεν ποδοσφαιρικήν αρχήν, κατοχυρωμένην ασφαλώς, εντός του κρατικού αθλητικού κύκλου, ήγουν μία πραγματικήν Federation», είχε πει τον Ιούνιο του 1925 ο Νότης Καμπέρος, αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Ολυμπιακού. Είχε αναφέρει και το παράδειγμα της ΕΠΣ Ελλάδας που είχε αποτύχει ακριβώς λόγω της έλλειψης κρατικής στήριξης.

Παρά τις έριδες που παρατηρούνταν στον Πειραιά, όπου το μπλοκ του Εθνικού είχε ιδρύσει έναν σύνδεσμο που έκανε… αντιπολίτευση στην επίσημη ΕΠΣ, η επιτροπή επεξεργασίας του καταστατικού της υπό σύσταση ομοσπονδίας προχωρούσε τις διαδικασίες. Ζήτησε από τα αναγνωρισμένα σωματεία απ’ όλη τη χώρα να στείλουν φακέλους με τα πλήρη στοιχεία τους, ενώ ο Νικολαΐδης μετέφρασε τον κανονισμό της γαλλικής ομοσπονδίας, ο οποίος θα αποτελούσε μπούσουλα και για τον αντίστοιχο ελληνικό.

Ο ηγέτης του Παναθηναϊκού ήταν παρών και στις συνεδριάσεις της επιτροπής τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1926. Μέλη της ήταν επίσης ο Σταμάτης από την ΕΠΣΑ, ο Καμπέρος κι ο Δημήτριος Αυδής απ’ τον Πειραιά κι ο Αναστάσιος Καμπουρόπουλος από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι ξεπέρασαν τις μικροδιαφωνίες τους και κατέληξαν στη σύνταξη του καταστατικού και των κανονισμών. Μόλις έλυσαν και τη διαμάχη μεταξύ των δύο ενώσεων του Πειραιά (και πέτυχαν τη συγχώνευσή τους σε μία), ήταν πλέον έτοιμοι για το μεγάλο βήμα.

Η Ένωση των Αθηνών εξουσιοδότησε τους Νικολαΐδη και Σταμάτη να συγκαλέσουν την Α’ Γενική Συνέλευση της ΕΠΟ και να στείλουν τις σχετικές προσκλήσεις στις Ενώσεις του Πειραιά και της Μακεδονίας. Ως ημερομηνία ορίστηκε η 14η Νοεμβρίου 1926, στις 10 το πρωί και τόπος τα γραφεία της ΕΠΣΑ στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο

Η σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στον Τύπο («ο κοινός πόθος του ποδοσφαιρικού κόσμου της Ελλάδος πραγματοποιείται»), όμως η κάλυψη τις ημέρες που ακολούθησαν δεν ήταν λεπτομερής. Ειδικά στα φύλλα της 15ης Νοεμβρίου 1926 η είδηση για την ίδρυση της ΕΠΟ υποβαθμίστηκε σε σχέση με την τελετή έναρξης των πρωταθλημάτων της ΕΠΣΑ που πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού και περιλάμβανε και αγώνες… 6×6 – νικητής αναδείχθηκε ο Απόλλων.

Η συνέλευση, πάντως, επαναλήφθηκε στις 15 και τις 16 Νοεμβρίου και την τελευταία μέρα τα μέλη της ενέκριναν το καταστατικό και τον εσωτερικό κανονισμό της ομοσπονδίας, ενώ εξέλεξαν το πρώτο της διοικητικό συμβούλιο. Το απάρτιζαν οι Απόστολος Νικολαΐδης (πρόεδρος), Νότης Καμπέρος (αντιπρόεδρος), Ευάγγελος Σταμάτης (γενικός γραμματέας), Αναστάσιος Καμπουρόπουλος (ταμίας) και Περικλής Πετράκος (μέλος).

Για την ιστορία, αξίζει να αναφέρουμε ότι στη συνέλευση είχαν συμμετάσχει επίσης ο Νίκος Λωρέντης από την Αθήνα, οι Δημήτριος Αυδής, Στέφανος Κουρκουλάκος και Νικόλαος Καλούδης από τον Πειραιά και ο Κωνσταντίνος Χαλκιάς από τη Θεσσαλονίκη. Προσκεκλημένος ήταν ο γενικός γραμματέας του συνδέσμου αθλητικών συντακτών Γεώργιος Τουμπαλίδης.

Στις 27 Δεκεμβρίου 1926 το Πρωτοδικείο αναγνώρισε την ΕΠΟ ως «σωματείο κοινωνικής ωφέλειας» κι από εκείνη την ημέρα άρχισε επίσημα η δράση της. Πρώτο μέλημα ήταν η οικονομική της ενίσχυση, γι’ αυτό υποχρέωσε τις ενώσεις να διεξαγάγουν αγώνες μεταξύ των μικτών τους ομάδων με τα έσοδα απ’ τα εισιτήρια να πηγαίνουν στο ταμείο της.

Στις 23 Μαρτίου 1927 το Υπουργείο Παιδείας αναγνώρισε με τα υπ’ αριθμόν 14372 και 4708 έγγραφα την ΕΠΟ ως την «Ανώτατη Ελληνική Ποδοσφαιρική Αρχή», ενώ στις 2 Ιουλίου έφτασε στα γραφεία της, στην οδό Σολωμού 56, το τηλεγράφημα της FIFA που γνωστοποιούσε ότι την είχε κάνει δεκτή στους κόλπους της.

Το ΠΟΚ και η Εθνική Ελλάδας

Ο δρόμος για την ΕΠΟ δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Τον Ιούνιο του 1927 η Γενική Συνέλευση ανέτρεψε το υπό τον Μαρίνο Μαρινάκη Δ.Σ. που είχε εκλεγεί δύο μήνες νωρίτερα, με αφορμή κάποιες αντιρρήσεις επί πειθαρχικών αποφάσεων (ανέδειξε νέο, με πρόεδρο τον Βρυώνη). Το σημαντικότερο πρόβλημα, όμως, ήταν άλλο.

Οι ιθύνοντες του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, των συλλόγων δηλαδή που συγκέντρωναν περισσότερους φιλάθλους στους αγώνες τους, έβλεπαν ότι έχαναν έσοδα. Δεν είχαν πλέον το δικαίωμα να καλούν ξένα σωματεία για φιλικούς αγώνες χωρίς να λάβουν την έγκριση της ΕΠΟ, ενώ υποχρεούνταν να της καταβάλλουν μερίδιο από τις εισπράξεις.

Ο Ολυμπιακός τράβηξε το σχοινί το φθινόπωρο του 1927 και μαζί του συντάχθηκαν οι δύο μεγάλοι σύλλογοι της Αθήνας, κάτι που είχε ως συνέπεια η ΕΠΟ να τους διαγράψει από το μητρώο της. Ωστόσο, η παταγώδης οικονομική αποτυχία του 1ου Πανελληνίου Πρωταθλήματος (το οποίο κατέκτησε ο Άρης) ανάγκασε την ομοσπονδία να συνθηκολογήσει και να δεχθεί ξανά στις τάξεις της το καλοκαίρι του 1928 τους τρεις συλλόγους. Στο μεταξύ, όμως, αυτοί είχαν συστήσει το περίφημο ΠΟΚ, ένα κίνημα εμπορικής συνεργασίας που βασιζόταν στην συνεκμετάλλευση των εσόδων από τη διεξαγωγή διεθνών φιλικών αγώνων.

Η διαμάχη αυτή έπαιξε ρόλο ώστε να καθυστερήσει και η συγκρότηση της πρώτης επίσημης Εθνικής Ελλάδας, η οποία έδωσε τελικά τον πρώτο αγώνα της υπό την αιγίδα της ΕΠΟ στις 7 Απριλίου 1929 κόντρα στη Β’ Ιταλίας (1-4). Το ελληνικό ποδόσφαιρο βρισκόταν ακόμα στα σπάργανα, αλλά ετοιμαζόταν να… απογαλακτιστεί και να περπατήσει έξω από τα σύνορα.

Εμπόδια παρουσιάστηκαν και τα χρόνια που ακολούθησαν και δεν έχει υπάρξει πλήρης αποδοχή κανενός διοικητικού συμβουλίου έως και στις μέρες μας, έναν αιώνα αργότερα. Έστω κι έτσι, όμως, το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει κάνει άλματα προς τα εμπρός και – αν μη τι άλλο – έχει εκπληρώσει τους στόχους που είχαν θέσει οι νεαροί παράγοντες που ίδρυσαν την ομοσπονδία εκείνο το πρωινό της 14ης Νοεμβρίου 1926 στην οδό Σταδίου.

Πηγές: Ευάγγελος Μελέκογλου: «85 Χρόνια ΕΠΟ / 1926-2011» (έκδοση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, 2012), Ανδρέας Μπόμης: «Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας» (εκδ. Ερεχθηίδας, 2009), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Πρωία» της 15ης και 16ης Νοεμβρίου 1926, εφημερίδα «Βραδυνή» της 18ης και 30ής Νοεμβρίου 1926), el.wikipedia.org («Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδος»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 14 Νοεμβρίου

2025: Πεθαίνει σε ηλικία 72 ετών ο Βάσκος προπονητής ποδοσφαίρου, Χαβιέ Αζκαργκόρτα, γνωστός κυρίως για τη συμβολή του στην πρόκριση της Εθνικής Βολιβίας στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994.

2022: Η 9χρονη σκακίστρια του ΑΠΟ Αίγλη Παπάγου, Μαριάντα Λάμπρου, αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης στα κορίτσια μέχρι 10 ετών στα Πανευρωπαϊκά Ατομικά Πρωταθλήματα 8-18 ετών που διεξάγονται στην Αττάλεια της Τουρκίας συγκεντρώνοντας 8 ½ βαθμούς (8 νίκες και μία ισοπαλία). Στην κατηγορία της συμμετείχαν 65 σκακίστριες από 30 ευρωπαϊκές χώρες.

2021: Διεξάγεται ο 38ος Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας με την συμμετοχή 9.558 δρομέων. Ο Κώστας Γκελαούζος τερματίζει πρώτος με χρόνο 2 ώρες 16:49 που αποτελεί ατομικό ρεκόρ στην κλασική διαδρομή, ενώ σπάει και το πανελλήνιο ρεκόρ διαδρομής που κατείχε ο Νίκος Πολιάς (2 ώρες 17:56) από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Στις γυναίκες νικήτρια αναδεικνύεται η 33χρονη Γκλόρια Πριβιλέτζιο με 2 ώρες 41:30.

2019: O Ιωάννης Παπαπέτρου σημειώνει 39 πόντους στον αγώνα Παναθηναϊκός-Άλμπα Βερολίνου που κρίνεται στη δεύτερη παράταση (105-106) και καταρρίπτει το ρεκόρ παραγωγικότητας από Έλληνα παίκτη στη σύγχρονη ιστορία της EuroLeague. Ο άσος του «τριφυλλιού» ξεπερνά τους 37 πόντους που είχε πετύχει ο Νίκος Χατζής στον αγώνα ΑΕΚ-Μακάμπι Τελ Αβίβ 110-113 (χωρίς παράταση) στις 2 Δεκεμβρίου 2004 στο Γαλάτσι.

2014: Η Εθνική Ελλάδας γνωρίζει ήττα-σοκ στο «Γ. Καραϊσκάκης» από τα Νησιά Φερόε, στο πλαίσιο των προκριματικών του Euro 2016.

2010: Πεθαίνει σε ηλικία 78 ετών ο Γουές Σάντι, ο κορυφαίος Αμερικανός δρομέας μεσαίων αποστάσεων της δεκαετίας του ’50.

1998: Η Ευαγγελία Λαγουδάκη κερδίζει δύο χρυσά μετάλλια στις κατηγορίες ENBU και ατομικού κούμιτε και ένα χάλκινο στο ατομικό κάτα, ενώ ο Κωνσταντίνος Νικηφόρος κατακτά χρυσό στην κατηγορία ENBU, αργυρό στο ατομικό κάτα και χάλκινο στο ατομικό κούμιτε, στο 4ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παραδοσιακού Καράτε που διεξάγεται στα Σκόπια.

1992: Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 67 ετών ο Ερνστ Χάπελ, ένας από τους κορυφαίους προπονητές ποδοσφαίρου όλων των εποχών.

1981: Η Εθνική Ελλάδας ολοκληρώνει την παρουσία της στην προκριματικά φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, αποσπώντας ισοπαλία 1-1 από τη μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης, Ιταλία, στο Τορίνο. Το γκολ πετυχαίνει ο Ντίνος Κούης.

1979: Συγκροτείται σε σώμα το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, με πρόεδρο τον μεγαλομέτοχο Γιώργο Βαρδινογιάννη.

1970: Σαράντα τρία μέλη της ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου του Κολλεγίου του Μάρσαλ βρίσκουν τραγικό θάνατο όταν το αεροπλάνο στο οποίο επιβαίνουν συντρίβεται στην Κενόβα της Δυτικής Βιρτζίνια.

1966: Ο Μοχάμεντ Αλί νικά τον Κλίβελαντ Γουίλιαμς με νοκ άουτ στον 3ο γύρο και διατηρεί τον παγκόσμιο τίτλο στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας.

1964: Ο Γκας Τζόνσον και ο Γουόλτ Μπέλαμι των Μπάλτιμορ Μπούλετς γίνονται οι πρώτοι παίκτες της ίδιας ομάδας που σημειώνουν τουλάχιστον 40 πόντους στο ίδιο ματς του ΝΒΑ (41 και 40 αντίστοιχα). Το καταφέρνουν στη νίκη επί των Λος Άντζελες Λέικερς με 127-115.

1889: Εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες», η ρεπόρτερ Νέλι Μπλάι (κατά κόσμον Ελίζαμπεθ Κοκρέιν) αποπειράται να σπάσει το ρεκόρ του Φιλέα Φογκ και να ολοκληρώσει τον γύρο του κόσμου σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Θα ολοκληρώσει με επιτυχία το εγχείρημα τον Ιανουάριο του 1890, έχοντας χρειαστεί 72 ημέρες, 6 ώρες και 11 λεπτά.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News