Νίκος Σαρίδης: «Ομάδα: λόγος ύπαρξης αιτία θανάτου»

«Π ΑΟΚ: λόγος ύπαρξης – αιτία θανάτου», «Ηρακλής: λόγος ύπαρξης-αιτία θανάτου», «ΑΠΟΕΛ: λόγος ύπαρξης-αιτία θανάτου». Και δεν θυμάμαι σε ποια άλλη ομάδα το έχει πάρει το μάτι μου, είτε σε μορφή πανό είτε σε απλή διαδικτυακή αναφορά.

Σε… φιλολογικό επίπεδο, το λες και χαριτωμένο. Μια δήλωση αφοσίωσης / ταύτισης είναι, με όλη της την υπερβολή -λίγο πομπώδης, λίγο παιγνιώδης, λίγο απ’ όλα. Οταν λάχει, όμως, το απευκταίο, όπως ήρθε για τα επτά παιδιά που θυσιάστηκαν στον Μολώχ της ρουμανικής ασφάλτου, είναι αλλιώς. Εκεί δεν υπάρχουν λόγια. Τα στόματα κλείνουν και τα βλέμματα σκοτεινιάζουν.

Anyway… Απόψε οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ υποθέτω  ότι θα θελήσουν να παίξουν και για τα χαμένα «αετόπουλα» απ’ τον Γιδά, την Κατερίνη και την Πολίχνη. Το έχουμε αυτό όσοι μένουμε πίσω· νιώθουμε πάντα την ανάγκη εκπλήρωσης κάποιου χρέους (που εμείς ορίζουμε) απέναντι στους νεκρούς. Ερήμην
τους φυσικά, αφού διακόπτεται η σχέση τους με τον κόσμο των ζωντανών. Γιατί να μην αισθάνονται μια τέτοια υποχρέωση κι οι παίκτες του Λουτσέσκου; Ανθρωποι είναι κι αυτοί, σας όλους μας.

Κατά πόσο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση των «ασπρόμαυρων» στο Ντεσίν-Σαρπιέ (το  προάστειο όπου το στάδιο) το δυστύχημα με το mini bus των δέκα ΠΑΟΚτσήδων; Εξαρτάται απ’ τον παίκτη, απ’ την ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα του καθενός. Εχουμε δει ποδοσφαιριστές να προέρχονται από προσωπικές απώλειες και να μπαίνουν στο γήπεδο σαν να μη συμβαίνει τίποτα
και άλλους, αντίθετα, να «γονατίζουν» από μια στενάχωρη είδηση. Ούτως ή άλλως, το βίωμα του πένθους είναι κάτι που καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, απ’ την εγγύτητα και πολλά άλλα. Σαφώς και τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα για τις οικογένειες των επτά αδικοχαμένων, καθώς και για τα τρία παλικάρια που παρά τρίχα γλίτωσαν τον θάνατο. Οι δικές τους πληγές είναι πολύ πιο βαθιές και θέλουν τον χρόνο τους.

Μικρότερη, ασφαλώς, η φόρτιση στο άλλο αποψινό παιχνίδι μ’ ελληνικό ενδιαφέρον, το Παναθηναϊκός- Ρόμα. Εκεί, βέβαια, πιο σοκαριστικά ήταν αυτά που εκστόμισε ο Ράφα Μπενίτεθ στη συνέντευξη Τύπου την παραμονή του αγώνα με τους Ιταλούς. «Είμαι χαρούμενος που είμαστε μέσα και στις τρεις διοργανώσεις που ξεκινήσαμε», πέταξε ο Ισπανός και οι… πολυέλαιοι μόνο που δεν έπεσαν!
Αλήθεια, τι θα μπορούσε να εννοεί ο… ποιητής με την επισήμανση ότι ο Παναθηναϊκός είναι (και) μέσα  στο πρωτάθλημα; Οτι είναι επιτυχία που δεν τον… απέβαλαν απ’ τη Super League 1; Ή μήπως εννοούσε ότι κάλλιστα, μ’ αυτά τα χάλια που έχει το «τριφύλλι», θα μπορούσε να είναι πιο κάτω απ’ την 5η θέση στην
οποία βρίσκεται -κάτω όχι μόνο απ’ τον Λεβαδειακό, αλλά κι απ’ τους Βόλο, Αρη, Κηφισιά και ΟΦΗ; Αβυσσος… Oφείλουμε να παραδεχτούμε, πάντως, ότι στο Γιουρόπα Λιγκ η παρουσία των «πράσινων» είναι αξιοπρεπής, απ’ τις μέρες του Ρούι Βιτόρια ακόμη. Και θα γίνει αξιοπρεπέστερη αν απόψε στο
ΟΑΚΑ η ομάδα του Μπενίτεθ κάμψει και την αντίσταση των «τζιαλορόσι». Εντός στόχου, επίσης, ο ΠΑΟ είναι και στο Κύπελλο. Η ερχόμενη Τετάρτη, πάντως, είναι η κρίσιμη ημέρα, αφού απ’ το εντός έδρας παιχνίδι του με τον ΠΑΟΚ θα φανεί και τι πιθανότητες έχει να προκριθεί στον τελικό.

Οσο για την εγγύηση που έδωσε ότι ο Παναθηναϊκός θα είναι καλύτερος του χρόνου, θα είχε μεγαλύτερη αξία αν μπορούσε να εγγυηθεί πως θα είναι καλύτερος απ’ τους ανταγωνιστές του κι όχι απ’ τον εαυτό του.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News