Γιώργος Χελάκης: Κυρίαρχος, εντυπωσιακός αλλά όχι εφησυχασμένος...

O Ολυμπιακός έκανε επίδειξη δύναμης στο πρώτο παιχνίδι της σειράς απέναντι στη Μονακό και πήρε μια νίκη που -σε επίπεδο εικόνας- δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Απ’ το πρώτο λεπτό έδειξε ποιος θα επιβάλει τον ρυθμό, ποιος θα ελέγξει τις επαφές και ποιος θα οδηγήσει το ματς εκεί που θέλει.

H ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν συμπαγής, αποφασιστική και με καθαρό μυαλό στις κρίσιμες στιγμές. Η Μονακό, όμως, δεν είναι μία ομάδα που μπορείς να τη διαγράψεις εύκολα. Ο Μάικ Τζέιμς πάλεψε σχεδόν μόνος του, ο Ντάνιελ Ντιάλο προσπάθησε να δώσει λύσεις, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: η ομάδα του Μαρκοϊσβίλι είχε αδειάσει από ενέργεια. Δεν είναι τυχαίο. Μιλάμε για σύνολο που έδωσε τέσσερα παιχνίδια σε οκτώ ημέρες, με μικρό ροτέισον και τεράστια καταπόνηση. Σ’ αυτό το επίπεδο, η φθορά δεν συγχωρείται. Εδώ μπαίνει το πρώτο μεγάλο «ναι μεν, αλλά…». Ο Ολυμπιακός ήταν ανώτερος, αλλά η σειρά δεν τελείωσε. Και δεν θα τελειώσει εύκολα.

Η εικόνα του αγώνα μπορεί να δημιουργεί την ψευδαίσθηση άνεσης, όμως τέτοιες σειρές έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι κρύβουν παγίδες. Aν χαθεί η ένταση, αν χαθεί η συγκέντρωση, όλα αλλάζουν μέσα σ’ ένα βράδυ.

Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό. Ο Ολυμπιακός έχει μάθει να ζει με μεγάλες απαιτήσεις, όμως δεν μπορεί να αγνοήσει την ενδεχόμενη απουσία των Τάισον Γουόρντ και Τάιλερ Ντόρσεϊ. Αυτοί οι δύο παίκτες δίνουν ισορροπία, καθαρό μυαλό, έλεγχο ρυθμού και λύσεις στο κατέβασμα της μπάλας. Χωρίς αυτούς, το παιχνίδι αλλάζει χαρακτήρα. Οσο κι αν κάποιοι το υποτιμούν, στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας τέτοιες απουσίες μπορεί να μην κρύβονται. Αυτό σημαίνει ότι η εικόνα μπορεί να διαφοροποιηθεί στη συνέχεια. Ο Ολυμπιακός μπορεί να δείχνει ανώτερος, αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να πιστέψει ότι θα έχει εύκολα βράδια.

Η Μονακό, ακόμη και πληγωμένη, είναι ομάδα με προσωπικότητες κι εμπειρία. Τέτοιες ομάδες, όταν νιώσουν ότι βρίσκονται «με την πλάτη στον τοίχο», γίνονται πιο επικίνδυνες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Μονακό είναι ένα πληγωμένο θηρίο. Τα πληγωμένα θηρία δεν παραδίδονται. Αντιδρούν. Πιέζουν. Ψάχνουν το επόμενο παιχνίδι σαν τελευταία ευκαιρία. Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημείο της σειράς.

Ο Ολυμπιακός είχε τον κόσμο στο πλευρό του, είχε ένταση, είχε ενέργεια απ’ την εξέδρα κι αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ομως η συνέχεια δεν θα είναι ίδια, αν δεν υπάρξει ανάλογη προσέγγιση. Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ο Μάικ Τζέιμς παραμένει ο παίκτης που μπορεί να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα μόνος του, ενώ η συζήτηση γύρω απ’ το «τι θα γινόταν αν…» κάποτε ερχόταν στον Ολυμπιακό, παραμένει ένα ενδιαφέρον μπασκετικό σενάριο.

Συμπερασματικά, ο Ολυμπιακός έχει το «πάνω χέρι», αλλά όχι την πολυτέλεια της χαλάρωσης. Η Μονακό θα επιστρέψει πιο σκληρή, πιο πιεστική και πιο αποφασισμένη. Εκεί θα φανεί όχι απλώς ποιος είναι καλύτερος, αλλά ποιος είναι πραγματικά έτοιμος για το φάιναλ φορ.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News