Γιώργος Χελάκης: Η υπεροχή χωρίς γκολ είναι απλώς στατιστική παρηγοριά...

Στην Τούμπα είδαμε ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά «ψέματα» που μπορεί να πει το ποδόσφαιρο σε 90 λεπτά. Ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Ολυμπιακό με 3-1, αλλά το παιχνίδι δεν εξηγείται απλώς απ’ το σκορ. Εξηγείται απ’ την κυνικότητα του ενός και την «αυτοχειρία» του άλλου.

Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο έκανε ό,τι ζητάει ένα ντέρμπι υψηλού επιπέδου: μπήκε δυνατά, πίεσε, έτρεξε, έπαιξε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας κι έσφιξε τον ΠΑΟΚ στα καρέ του. Ηταν, χωρίς υπερβολή, η καλύτερη φετινή του εμφάνιση σε τέτοιο επίπεδο. Εδειχνε ομάδα που ξέρει τι θέλει, που έχει ρυθμό, που έχει έλεγχο.

Μόνο που το ποδόσφαιρο δεν βαθμολογεί την εικόνα. Βαθμολογεί το γκολ. Κι εκεί ο Ολυμπιακός ήταν απελπιστικά άστοχος.

Φάσεις υπήρχαν, προϋποθέσεις ακόμη περισσότερες, αλλά η τελική ενέργεια έμοιαζε με πρόβλημα χωρίς λύση. Σαν να μην έφτανε αυτό, το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ ήρθε μέσα από φάση που σηκώνει συζήτηση. Οι Ιταλοί διαιτητές μάλλον δεν εκτίμησαν σωστά τη φάση κι ο ΠΑΟΚ πήρε προβάδισμα κόντρα στη ροή του παιχνιδιού. Ενα γκολ που άλλαξε ψυχολογία, ρυθμό κι ισορροπία.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός μπήκε ξανά με την ίδια διάθεση. Ψηλά, επιθετικά, με κατοχή και πίεση. Και πάλι όμως! Στην πρώτη πραγματική στιγμή του ΠΑΟΚ, ήρθε το δεύτερο χτύπημα. Ο Κωνσταντέλιας έφτιαξε τη φάση κι ο Ζίβκοβιτς εκτέλεσε. Τόσο απλά. Τόσο κυνικά. Κυρίως, τόσο εύκολα, αφού η άμυνα του Ολυμπιακού δεν αντέδρασε ούτε στοιχειωδώς.

Εκεί το ματς άρχισε να γέρνει οριστικά. Οχι επειδή ο Ολυμπιακός έπαψε να προσπαθεί, αλλά διότι έπαψε να πιστεύει ότι μπορεί να ανταμειφθεί. Ο Τσικίνιο, δραστήριος στο πρώτο μέρος, χάθηκε στο δεύτερο και μαζί του χάθηκε η ισορροπία στο δημιουργικό κομμάτι.

Ο ΠΑΟΚ, απ’ την άλλη, δεν έκανε τίποτα εντυπωσιακό. Εκανε κάτι πολύ πιο χρήσιμο: περίμενε τα λάθη. Και τα πήρε όλα. Με ψυχραιμία, με απλότητα, με αποτελεσματικότητα που δεν χρειάζεται πολλά λόγια. Το τρίτο γκολ ήταν απλώς η σφραγίδα. Ξανά κακή αμυντική αντίδραση, ξανά έλλειψη συγκέντρωσης, ξανά εικόνα ομάδας που δεν «διαβάζει» τη φάση. Το γκολ δεν άλλαξε τίποτα, απλώς επιβεβαίωσε την κατάρρευση.

Στο τέλος, η στατιστική θα γράψει ότι ο Ολυμπιακός είχε περισσότερες τελικές, περισσότερη κατοχή, περισσότερες στιγμές. Το ποδόσφαιρο, όμως, θα γράψει κάτι άλλο: ότι έχασε επειδή δεν σκόραρε όταν έπρεπε και διότι αμύνθηκε όταν δεν έπρεπε.

Ο ΠΑΟΚ δεν έκλεψε τίποτα. Πήρε αυτό που του έδωσε ο αντίπαλος. Ο Ολυμπιακός, γι’ ακόμη ένα μεγάλο ματς, έφυγε με την ίδια βαριά διαπίστωση: η υπεροχή χωρίς γκολ είναι απλώς μία στατιστική παρηγοριά.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News