Αντώνης Καρπετόπουλος: Μια σεζόν γεμάτη λάθη από τον Παναθηναϊκό

Ο Παναθηναϊκός δικαιότατα έμεινε εκτός Final Four, διότι είχε απέναντί του μία πολύ καλή ομάδα, που στη διάρκεια όλης της σεζόν έδειξε ότι είχε αρχές. Η Βαλένθια έδειξε ότι είχε και κίνητρο να γράψει ιστορία κι ότι οι παίκτες της -εκτός από ταλέντο- είχαν και προσωπικότητα κι ας μην είχαν οι πιο πολλοί αγωνιστεί στα πλέι οφ. Ο Παναθηναϊκός είναι ένας πολύ πλούσιος σύλλογος. Σίγουρα έχει ένα πολύ ακριβό ρόστερ. Αλλά δεν κατάφερε φέτος να δημιουργήσει μία κανονική ομάδα με ξεκάθαρη αγωνιστική φιλοσοφία και συγκεκριμένη ταυτότητα. Η αποτυχία του έχει να κάνει κυρίως μ’ αυτό.

Δεν κατάλαβε ο Παναθηναϊκός

Το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν ήταν φέτος μόνο η αγωνιστική του εικόνα. Το μεγαλύτερο πρόβλημά του ήταν ότι έδειξε να μην καταλαβαίνει τη διοργάνωση – να μην καταλαβαίνει σε τι είναι χρήσιμη η κανονική περίοδος. Απ’ το περασμένο καλοκαίρι η σκέψη όλων ήταν αποκλειστικά στο φάιναλ φορ. Σχεδόν το σύνολο των οπαδών του Παναθηναϊκού περίμενε το φάιναλ φορ για να χαρεί τις βραδιές του σαν η παρουσία της ομάδας σ’ αυτό να ήταν δεδομένη.

Οταν άρχισαν οι δυσκολίες στην κανονική περίοδο, (δυσκολίες που είχαν να κάνουν και με τραυματισμούς, αλλά και με λάθη στις επιλογές παικτών) μπήκε μπροστά μία απαίτηση για νίκες με κάθε κόστος. Ομως το μπάσκετ έχει κάποιους κανόνες, που πρέπει να σέβεσαι. Ο πρώτος είναι ο σεβασμός στο ίδιο το παιχνίδι.

Ο άλλος είναι ο σεβασμός στον αντίπαλο, όποιος κι αν είναι αυτός. Το να νομίζεις ότι είσαι «κόντρα σε όλους και σε όλα» δεν είναι τρόπος δουλειάς, ούτε συνταγή επιτυχίας. Είναι λίγο ψύχωση.

Αυτό που αγαπάει ο Αταμάν

Ο Αταμάν είναι φυσικά στο κέντρο των συζητήσεων. Ο Αταμάν δεν άλλαξε, απλώς φέτος έβαλε πολύ «νερό στο κρασί του». Διαβάζω ότι πολλοί γράφουν πως «αυτό το μπάσκετ έπαιζαν πάντα οι ομάδες του, αυτό το μπάσκετ τού αρέσει». Είναι αλήθεια πως ο Αταμάν αγαπάει ένα μπάσκετ με ρίσκο, που βασίζεται πολύ στο ταλέντο και την πρωτοβουλία. Πολλές φορές κερδίζει, άλλες φορές χάνει, αλλά το βασικό στην περίπτωσή του είναι ότι έχει τον τρόπο να ξυπνά προσδοκίες.

Μόνο που φέτος αυτό το ξύπνημα των προσδοκιών βασιζόταν σε μεταγραφές και συνεχείς προσθαφαιρέσεις. Αυτά είναι πράγματα που ο Αταμάν δεν αγαπάει. Τα έκανε προφανώς διότι δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.

Ο Παναθηναϊκός, σε αγωνιστικό επίπεδο, αποδείχτηκε πως έκανε λανθασμένες επιλογές ήδη απ’ το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο προπονητής του ασχολείτο με την εθνική Τουρκίας. Επέλεξαν να δημιουργηθεί μία ομάδα φουλ επιθετική, που θα βάζει 100 πόντους παντού και πάντα. Το ότι ξέχασαν πως στο ευρωπαϊκό μπάσκετ τα μεγάλα παιχνίδια δεν κερδίζονται πάντα με αυτό τον τρόπο ήταν το ένα λάθος.

Το άλλο ήταν ότι έψαχναν μεσσίες. Η επιλογή του Σορτς, ο ερχομός του Φαρίντ, η επιστροφή του Λεσόρ, η προσθήκη του Ντέιβις θα έσωζαν τον Παναθηναϊκό. Προφανώς κανείς δεν αμφισβητεί την ποιότητα των παικτών, όμως οι ομάδες δεν γίνονται με το «φύγε συ, έλα συ».

Ο Σόρτς π.χ. είναι ένας παίκτης χρήσιμος για μία ομάδα που θέλει να επιτεθεί στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα – τι σχέση έχει με το μπάσκετ του Αταμάν; Ο,τι γινόταν δεν γινόταν στη βάση κάποιου σχεδίου. Διαβάζω π.χ. μήνες τώρα για ελλείψεις στους ψηλούς, για έλλειψη απειλής μέσα απ’ τη ρακέτα και για αδυναμίες να αμυνθεί η ομάδα στο πικ εν ρολ κτλ.

Μα αν αμυντικό πρόβλημα υπήρχε, το πιο μεγάλο έχει να κάνει με μία περιφέρεια αποτελούμενη από παίκτες που -πλην του Γκραντ- κανείς δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε καταστάσεις «ένας εναντίον ενός».

Η διαιτησία και ο Παναθηναϊκός

Στο τέλος της διαδρομής ακούστηκαν φυσικά πάλι και τα περί διαιτησίας, που στην περίπτωση κάθε αποτυχίας του Παναθηναϊκού δεν λείπουν ποτέ: «Ο Ναν δεν χτύπησε βολές». «Ο Παναθηναϊκός δεν αντιμετωπίστηκε με τον σεβασμό που του αξίζει». «Αν η Βαλένθια έχει τέτοια δι αιτητική αντιμετώπιση θα κερδίσει και το φάιναλ φορ» το τελευταίο το είπε ο Αταμάν, τα άλλα πολλοί άλλοι. Ωραία όλα.

Αλλά δεν αποτελούν δικαιολογίες για το ότι σε μία τόσο ειδική χρονιά προέκυψε από βιασύνες και παραλείψεις μία λάθος ομάδα. Ο Παναθηναϊκός δεν αποκλείστηκε απ’ τη διαιτησία, ούτε τερμάτισε έβδομος εξαιτίας της διαιτησίας. Αποκλείστηκε διότι η Βαλένθια έπαιξε καλύτερα. Και ήρθε έβδομος διότι δεν έπαιζε καλό μπάσκετ.

 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News