ΜΑΡΙΝΟΣ ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ: Όταν πας να βγάλεις την… υποχρέωση το μάθημα θα είναι πάντα σκληρό!

Ο Μαρίνος Πρίντεζης ξεκαθαρίζει πως ακόμα και σε φιλικό προετοιμασίας, οφείλεις να αρπάξεις τις ευκαιρίες σου για να δεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις και τονίζει πως θα πρέπει να υπάρξει εναλλακτικό πλάνο γιατί η άμυνα ζώνης σε αυτό το επίπεδο μπορεί να διαβαστεί εύκολα.

Προσωπικά θεωρούσα ότι το παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ είναι εύκολο υπό την έννοια ότι μετά το 2/2 με Ολυμπιακό και Ζενίτ, δεν υπήρχε η πίεση, το άγχος των δύο προηγούμενων εβδομάδων μετά τις ήττες από Ζαλγκίρις και Μπάγερν. Προσοχή. Όταν αναφέρω εύκολο, δεν σημαίνει ότι θα πάω στη Μόσχα για να βγάλω την υποχρέωση. Διότι ο Παναθηναϊκός με αυτή την νοοτροπία μπήκε στο πρώτο δεκάλεπτο. Όταν και δέχθηκε 31 πόντους (τη χειρότερη φετινή του αμυντική συγκομιδή σε ένα δεκάλεπτο). Μια κάκιστη νοοτροπία που επηρέασε φυσικά την άμυνα των «πρασίνων». Κόντρα σε μια ΤΣΣΚΑ που είχε πολλές απουσίες (Χάκετ, Φόιχτμαν, Σενγκέλια) και με τους Κλάιμπερν, Μιλουτίνοφ, να μπαίνουν αργά στο… πετσί του επιθετικού τους ρόλου. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού μου έδιναν την εντύπωση πως έπαιζαν φιλικό παιχνίδι με στόχο να τεστάρουν δυνάμεις ενόψει της συνέχειας. Συγνώμη, αλλά ακόμα και σε φιλικό ματς προετοιμασίας, θέλεις να αρπάξεις τις ευκαιρίες σου και να τεστάρεις τις δυνάμεις σου. Ο Παναθηναϊκός έχασε μια τεράστια ευκαιρία. Σε ένα ματς που δεν είχε το πρόσθετο βάρος του… πρέπει, όφειλε να «τσεκάρει» μέχρι που μπορεί να φτάσει. Δεν το έκανε. Κανένα ματς της Ευρωλίγκας δεν θεωρείται τυπική διαδικασία αν δεν μπεις με αυτή την νοοτροπία και ας έχεις απέναντί σου και την ΤΣΣΚΑ που διαθέτει τρομερή second unit (τρανό παράδειγμα ο φοβερός Αντόνοφ).

Ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος – ακόμα και στα παιχνίδια που δεν έχουν μεγάλο βαθμό πίεσης – να βάζει πίεση στον εαυτό του για να μπορέσει να τονώνει την αυτοπεποίθησή του και ας χάσει στο τέλος. Είναι υποχρεωμένος πάνω από όλα γιατί έχει παίκτες επαγγελματίες που πληρώνονται για αυτό. Είναι υποχρεωμένος απέναντι στο DNA του. Είναι υποχρεωμένος διότι μόνο μέσα από αυτά τα κρας-τεστ θα «στρώσει», θα «χτίσει» χαρακτήρα. Το «δεν πειράζει» δεν υπάρχει. Ούτε φυσικά και η ισοπέδωση διότι αν δούμε ρεαλιστικά τα πράγματα, προφανώς και οι «πράσινοι» έχουν αγωνιστικό ταβάνι και δεν μπορούν εύκολα να ορθώσουν το ανάστημά τους κόντρα σε ομάδες όπως η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα ή η ΤΣΣΚΑ. Όμως, άλλο δύσκολα θα ορθώσω ανάστημα και άλλο μπαίνω… χαλαρός στο παιχνίδι και συνεχίζω να μην αντιδρώ. Διότι και η ΤΣΣΚΑ ήταν ελλιπής. Η μισή αλήθεια είναι ότι υπάρχει διαφορά δυναμικότητας. Η άλλη μισή είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έβγαλε ίχνος ενέργειας για αυτό το επίπεδο. Μόνο με σπασμωδικές κινήσεις. Ετσι δεν θα «δέσει» το γλυκό. Εν κατακλείδι η ήττα με ήττα διαφέρει. Αν χάσεις πέφτοντας, πάω πάσο. Αν χάσεις προτού καν πέσεις, τότε να με συμπαθάτε, η ήττα είναι μεγαλύτερη.

Ο Δημήτρης Πρίφτης είπε πριν τον αγώνα κάτι σημαντικό. «Δεν μπορούμε να παίζουμε συνεχώς άμυνα ζώνης». Αυτό λοιπόν φάνηκε αμέσως. Οι «πράσινοι» κατάφεραν με άμυνα ζώνης με προσαρμογές, άμυνα ζώνης με διάφορες μορφές (2-3 ή 3-2, με αιχμή του δόρατος τον Παπαγιάννη), αλλά και με man to man να μπερδέψουν και την Μπάγερν (ασχέτως τελικού αποτελέσματος) και τον Ολυμπιακό και την Ζενίτ. Όμως σε αυτό το επίπεδο δύσκολα μπερδεύεις ομάδες όπως η ΤΣΣΚΑ (14/28 τρίποντα) που με την καλή κυκλοφορία της μπάλας είχε άμεσα απαντήσεις (και τα κορμιά φυσικά για να την «σπάσει» με ευκολία). Κατά συνέπεια, οι «πράσινοι» οφείλουν να… σκαρφιστούν και κάτι διαφορετικό στη συνέχεια γιατί το διάβασμα των αντιπάλων τους θα είναι εύκολο, όσο εύκολη ήταν και η ήττα στην Μόσχα.

 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News