Υπεράνω Όλων: Στεναχωριόμαστε όχι γιατί «χάνεται» το Πρωτάθλημα, αλλά γιατί δεν το έχουμε πάρει από τώρα!

Πρέπει να διαχειριζόμαστε τα εγχώρια ματς με διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης

Άλλη μια μεγάλη ευρωπαϊκή μάχη για την μοναδική ομάδα της Ελλάδος που έχει φέρει ευρωπαϊκό τρόπαιο και στο ποδόσφαιρο, μετά το Μπάσκετ, και σε Βόλεϊ και Πόλο (αντρών και γυναικών). Δεν είναι τυχαία άλλωστε ο μεγαλύτερος πολυαθλητικός σύλλογος της Ευρώπης με 340 τρόπαια στα κύρια ομαδικά αθλήματα.

Ευχή όλων μας δε είναι να τον καμαρώσουμε τροπαιούχο στην Ευρώπη και στο Χάντμπολ, όπως φυσικά και να επαναλάβει φέτος τις κατακτήσεις των βαρύτιμων τροπαίων σε Μπάσκετ και Πόλο (αντρών και γυναικών).

Η κλήρωση έφερε απέναντι μας την γνώριμη Λεβερκούζεν. Το παιχνίδι όμως αύριο δεν θα έχει καμιά σχέση με αυτό που δώσαμε στην φάση του ομίλου. Είναι εντελώς διαφορετικά τα νοκ- άουτ παιχνίδια από αυτά που μετράει η βαθμολογία. Πόσο μάλλον όταν έχεις αντιμετωπίσει την ίδια ομάδα πρόσφατα. Την έχεις πληγώσει, την έχεις κερδίσει και «πρέπει» να το επαναλάβεις. Μιλάμε δηλαδή να κάνεις ξανά υπέρβαση.

Όποιος περιμένει μια εύκολη επικράτηση επειδή κερδίσαμε τον μεταξύ μας αγώνα μάλλον δεν τα βλέπει καλά τα πράματα. Όχι ότι δεν μπορεί να κερδίσει ξανά ο Ολυμπιακός απλά και αυτοί θα έρθουν πιο ψυλλιασμένοι. Δεν νομίζω να ανοιχτούν τόσο όσο στο προηγούμενο ματς, έχοντας άλλωστε και την ρεβάνς σε μια βδομάδα στην έδρα τους.

Δεν τον «φοβάμαι» όμως τον Ολυμπιακό σε τέτοιας σημασίας παιχνίδια. Ξέρω ότι θα τα δώσουν όλα, ξέρω ότι ταιριάζει στον Ολυμπιακό το στυλ του παιχνιδιού που ξέρει να παίζει στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, ότι κοιτάζει κάθε αντίπαλο ανεξαρτήτως ονόματος και έδρας στα μάτια. Και αυτό το πιστώνεται σε μέγιστο βαθμό ο Μεντιλίμπαρ.

Ανεξάρτητα ποιο θα είναι το αποτέλεσμα δεν «φοβάται» κανένα αντίπαλο και παίζει το παιχνίδι του. Αυτό θα δούμε και αύριο. Όπως ξέρω ότι ακόμη και να μην έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα θα πάει να κυνηγήσει την πρόκριση μέσα στην Γερμανία. Όποιος θεωρεί τον Ολυμπιακό ξεγραμμένο το πληρώνει. Γιατί δεν έχουν καμιά σχέση τα ματς της Ευρώπης με αυτά της Ελλάδας. Απέναντι μας δεν έχουμε ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο, αλλά ομάδες που το καταστρέφουν στον βωμό της βαθμοθηρίας η και για «άλλους λόγους».

Για αυτό λέω και ξαναλέω ότι πρέπει να διαχειριζόμαστε τα εγχώρια ματς με διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης. Ότι χρειάζονταν κάποιοι επιπλέον (2) παίχτες , για να κερδίζουμε εύκολα τα «πούλμαν» που στήνονται απέναντι μας. Να είμαστε ακόμη καλύτεροι στα άκρα της επίθεσης και στα χαφ. Και αυτή είναι η γνώμη μου ακόμη και να πάρουμε και το φετινό Πρωτάθλημα. Γιατί και με το υπάρχον ρόστερ μπορούμε. Απλά θα το κάνουμε πιο δύσκολα.

Δεν απαξιώνω το ρόστερ όπως κάνουν άλλοι, ούτε μηδενίζω τις επιλογές. Μεταγραφές είναι , ρίσκα παίρνονται και δεν βγαίνουν πάντα όλες. Η μήπως δεν προκριθήκαμε στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ με 11 βαθμούς, έχοντας τρεις νίκες, και δύο ισοπαλίες με το υπάρχον ρόστερ; Εμείς στεναχωριόμαστε όχι γιατί πιστεύουμε ότι χάθηκε το Πρωτάθλημα, αυτό έλειπε με μόλις 2 βαθμούς πίσω από την κορυφή, αλλά γιατί δεν το έχουμε πάρει από τώρα!

Ο καθένας από τους συν-διεκδικητές του τίτλου που έχουν πάρει από δύο Πρωταθλήματα ο καθένας τα τελευταία 30 χρόνια!!! μπορεί να πιστεύει η να ελπίζει ότι θέλει. Εμείς πάμε για να φέρουμε το 49ο στον Πειραιά και 25ο στα τελευταία 31 χρόνια! Τόσο απλά.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News