Ταμπόρδα: Από δανεικός... αναντικατάστατος - Πώς ήρθε η δικαίωση

Δεν πάει πολύς καιρός που ο Βιθέντε (ή Βισέντε) Ταμπόρδα ήταν κοντά στην πόρτα της εξόδου από τον Παναθηναϊκό. Οι σκέψεις να δοθεί δανεικός μέχρι το τέλος της σεζόν, για να πάρει παιχνίδια στα πόδια του, αλλά και για να τον δει το τεχνικό επιτελείο σε δράση, έστω σε άλλη ομάδα, υπήρχαν και ήταν έντονες.

Την ίδια ώρα ο Ράφα Μπενίτεθ είχε μιλήσει δημόσια για τον Αργεντινό, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα αποτελούσε θέμα συζήτησης όχι μόνο για το γεγονός ότι δεν τον είχαμε δει, αλλά γιατί τον ακολουθούσε μία, αυστηρή είναι αλήθεια, κριτική, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ. Σε αυτό έπαιξε ρόλο η συνέντευξη του Χρήστου Κόντη στο Sport24, όπου είχε αναφερθεί στον λόγο που ούτε ο ίδιος, στη σύντομη θητεία του, χρησιμοποίησε τον Ταμπόρδα,  εξηγώντας επί της ουσίας ότι δεν του έκανε. Ειρήσθω εν παρόδω για εκείνες τις δηλώσεις του ο προπονητής του ΟΦΗ έχει στηθεί στον τοίχο από το βράδυ της Πέμπτης, άδικα, αφού άλλο πράγμα είπε και άλλο του χρεώνουν. Ο Κόντης ανέλυσε τον ποδοσφαιριστή και τα χαρακτηριστικά του, τονίζοντας τις δυσκολίες προσαρμογής σε μία ομάδα πρωταθλητισμού όπως ο Παναθηναϊκός, από μία ομάδα, την Πλατένσε, που ναι μεν κατέκτησε τίτλο, αλλά το έκανε με τακτικό τρόπο που συνάδει με μικρομεσαία ομάδα. Ουχί με ποδόσφαιρο τακτικής, αλλά παίζοντας περισσότερο στην κόντρα, με άμεσο τρόπο παιχνιδιού. Το αν ο Ταμπόρδα δεν του έκανε του Κόντη, δεν υπάρχει λόγος να απολογηθεί, ούτε τον ακυρώνει σαν προπονητή. Ας μην αραδιάσουμε δεκάδες αντίστοιχα παραδείγματα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Κλείνει η παρένθεση και επιστρέφουμε στις δημόσιες δηλώσεις του Μπενίτεθ, ο οποίος στάθηκε στην δουλειά του ποδοσφαιριστή στις προπονήσεις, αλλά μέχρι εκεί. Επειδή έχουμε κοντή μνήμη, ούτε του Μπενίτεθ του έκανε ο Ταμπόρδα, αλλά η διαφορά είναι ότι του έδωσε ευκαιρίες και μέσω αυτών κατάλαβε το λάθος του. Ισως πάνω στην απόγνωσή του, την περίοδο που περνούσε από έλεγχο όλο το ρόστερ ψάχνοντας να βρει προκοπή, ο Ισπανός να είπε να δώσει μία ευκαιρία και στον Αργεντινό και ο παίκτης, από την πλευρά του, την άρπαξε από τα μαλλιά.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ήταν έτοιμος από καιρό. Κάθε παίκτης που αλλάζει ήπειρο για πρώτη φορά, χρειάζεται τον χρόνο προσαρμογής. Ο Ταμπόρδα έκανε το μεγάλο βήμα για την Ευρώπη πρώτη φορά στην καριέρα του κι έπεσε πάνω σε έναν Παναθηναϊκό που ξεκίνησε με άλλον προπονητή, συνέχισε με άλλον και τώρα προχωρά με τον τρίτο κατά σειρά. Την ίδια ώρα ο τεχνικός διευθυντής που τον έφερε ως αντί-Ουναχί δεν υπάρχει. Κοσμογονικές, δηλαδή, αλλαγές. Για φανταστείτε να πηγαίνετε σε ένα εργασιακό περιβάλλον, σε άλλη ήπειρο και να συναντάτε αυτά που έχει συναντήσει ο Ταμπόρδα.

Ο Μπενίτεθ, λοιπόν, είδε ότι ο παίκτης έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα του. Σε παιχνίδια όπως κόντρα στον Ολυμπιακό, που για πολλούς ήταν το turning point για τον Αργεντινό, ο Ταμπόρδα ήταν ταμάμ. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε στο Καραϊσκάκη ποδόσφαιρο με αντεπιθέσεις, αυτό που γνωρίζει καλά ο ποδοσφαιριστής και φαίνεται ότι ήταν το ματς εκείνο που αποτέλεσε το μομέντουμ της προσαρμογής για τη συνέχεια. Προσθέστε και τα γκολ που έβρισκε και του ανέβαζαν τη ψυχολογία, δημιουργώντας γενικότερα μία πρόσχαρη ατμόσφαιρα τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον κόσμο.

Σχεδόν δύο μήνες μετά τις σοβαρές σκέψεις να δοθεί δανεικός, φτάσαμε στο βράδυ της Πέμπτης και ο Βιθέντε Ταμπόρδα έγινε ο πρωταγωνιστής της νίκης επί της Μπέτις με το εύστοχο χτύπημα πέναλτι. Ανοιξε, ξανά η κουβέντα με τα γνωστά κλισέ «τώρα είναι καλός ο Ταμπόρδα» και όλα όσα συνθέτουν τη σοσιαλμιντιακή πραγματικότητα.

 

 

Η ουσία είναι ότι ο νεαρός ποδοσφαιριστής μπήκε για τα καλά στην εξίσωση και αποτελεί βασικό γρανάζι του Ράφα Μπενίτεθ. Ο Ισπανός παίρνει άριστα για τον τρόπο διαχείρισης, όχι μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και στις δηλώσεις. Εκτιμούσε τη δουλειά που έκανε στο Κορωπί και του έδωσε την ευκαιρία για να αποδείξει ότι έκανε λάθος που δεν τον χρησιμοποιούσε. Ο Ταμπόρδα δεν είναι άμπαλος, αλλά ούτε ο υπερπαίκτης για να σηκώνει τόση σκόνη. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να βοηθήσει, έχει τεράστια περιθώρια εξέλιξης ειδικά αν μπει για τα καλά στην ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία και έχει τη δίψα να πετύχει και να διακριθεί. 

Η όλη ιστορία θυμίζει Χουάν Χοσέ Μπορέλι και το πως επί Οσιμ ήταν εξαφανισμένος και επί Ρότσα έγινε ο «μαέστρος» του Παναθηναϊκού. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις έπαιξε ρόλο, πρωτίστως, η υπομονή και έπειτα η κατάλληλη ευκαιρία.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News