Σαν Σήμερα - Μίμης Παπαϊωάννου: Για πάντα ο κορυφαίος γκολτζής στην ιστορία της ΑΕΚ
Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Μίμη Παπαϊωάννου, ας ανατρέξουμε σε μία από τις αμέτρητες σπουδαίες εμφανίσεις του με την ΑΕΚ, που έλαβε χώρα την ίδια ημερομηνία. Στις 15 Μαρτίου 1964 κόντρα στον Απόλλωνα στη Ριζούπολη.
Η τεράστια προσφορά του Μίμη Παπαϊωάννου στην ΑΕΚ δεν μετριέται σε αριθμούς, δηλαδή με τους τίτλους, τις συμμετοχές και τα γκολ που καταγράφηκαν στο ενεργητικό του.
Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, στις 15 Μαρτίου 2023, οι αναμνήσεις όσων είχαν την τύχη να ζήσουν τον κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα (σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορία και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου – IFFHS) παραμένουν ζωντανές. Γι’ αυτό κι εμείς επιλέγουμε εν είδει μνημοσύνου να ανατρέξουμε σε μία από τις ξεχασμένες μεγάλες εμφανίσεις του, που έλαβε μάλιστα χώρα την ίδια ημερομηνία: στις 15 Μαρτίου 1964.
Η ΑΕΚ νίκησε εκείνη τη μέρα τον Απόλλωνα με 3-0 στο γήπεδο της Ριζούπολης χωρίς να έχει παίξει ιδιαίτερα καλά. Ήταν ένα από εκείνα τα παιχνίδια που ο «μεγάλος» άνοιξε το σκορ νωρίς, ο «μικρός» αντέδρασε και πίεσε αλλά δεν βρήκε τον τρόπο να ισοφαρίσει. Και στο τέλος παρέδωσε τα όπλα και δέχθηκε άλλα δύο τέρματα που δημιούργησαν μια στρεβλή εικόνα για το ματς.
Ο Παπαϊωάννου ήταν ο πρωταγωνιστής εκείνης της νίκης που διατήρησε τις λίγες ελπίδες της Ένωσης για τον τίτλο (ο αήττητος Παναθηναϊκός κι ο Ολυμπιακός είχαν ξεφύγει). Πρώτα άνοιξε το σκορ στο 7′ «με ένα αριστουργηματικόν εις εκτέλεσιν δυνατόν φαλτσαριστόν σουτ από τα 20 μ.», όπως διαβάζουμε στο «Έθνος» της 17ης Μαρτίου 1960 (λόγω της Καθαράς Δευτέρας οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με μία ημέρα καθυστέρηση). Και στο 60′, αφού η ομάδα του είχε αντεπεξέλθει στην πίεση των γηπεδούχων, πέτυχε και δεύτερο γκολ με πλασέ από δύσκολη θέση, ύστερα από συρτή σέντρα του Κώστα Παπαγεωργίου.
Στην αναφορά του στην απόδοση του Ημαθιώτη επιθετικού στον συγκεκριμένο αγώνα, ο αείμνηστος Άγης Βούρβουλης είχε γράψει στην «Αθλητικής Ηχώ» τα εξής: «Ανεδείχθη ασύλληπτος κυνηγός, ο υπ’ αριθ. 1 παίκτης της ομάδος του και του αγώνος. Θαυμάσιος εκμεταλλευτής απίθανων ευκαιριών, ταχύς, ακούραστος, ωδήγησε την ομάδα του εις τον θρίαμβον».
Η γραφή της εποχής μπορεί σήμερα να φαντάζει ξεπερασμένη, αποτυπώνει όμως τα συναισθήματα που ένιωθαν οι φίλαθλοι για τον Παπαϊωάννου, ο οποίος διένυε μόλις τη δεύτερη σεζόν του με τα χρώματα της ΑΕΚ. Είχε, όμως, δείξει τις δυνατότητές του από την πρώτη. Το καλοκαίρι του 1962 πήρε μεταγραφή από τη Βέροια και παρότι ήταν μόλις 19 ετών (γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1942 στη Νέα Νικομήδεια), κέρδισε αμέσως θέση στη βασική εντεκάδα δίπλα στο μεγαθήριο που άκουγε στο όνομα Κώστας Νεστορίδης.
Παραμένει πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ
Ο Παπαϊωάννου συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της σεζόν 1962-63, μια και πέτυχε 18 γκολ σε 31 συμμετοχές (σκόραρε δύο φορές και στο μπαράζ με τον Παναθηναϊκό). Στη διοργάνωση του 1963-64 όμως, ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακός: με 29 γκολ σε 28 παιχνίδια και κέρδισε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος!
Ο «βλάχος» (όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά οι συμπαίκτες του και οι οπαδοί της Ένωσης) ξεπέρασε όχι μόνο τον Νεστορίδη, που για πρώτη φορά είχε μείνει σε χαμηλό νούμερο (10), αλλά και τον Γιώργο Σιδέρη, ο οποίος με 26 τέρματα κράτησε σχεδόν μέχρι το τέλος τον Ολυμπιακό στο κυνήγι του τίτλου.
Με την αποχώρηση του «Νέστορα», εδραιώθηκε στην πεποίθηση του κόσμου ως… πρώτο βιολί της ΑΕΚ και παρότι δεν ήταν καθαρόαιμος σέντερ φορ, κρέμασε τα παπούτσια του το 1979 έχοντας σημειώσει 237 τέρματα μόνο στην Α’ Εθνική! Οι αθλητικοί συντάκτες τότε δεν προσμετρούσαν τα γκολ των μπαράζ και τον ανέφεραν με 233, τα οποία όμως αρκούσαν και πάλι για να τον φέρουν στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ από καταβολής της εθνικής μας κατηγορίας.
Το πόσο σπουδαίος ήταν αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τόσα χρόνια αργότερα, μόνο δύο μεγάλοι επιθετικοί τον έχουν ξεπεράσει. Ο Θωμάς Μαύρος (261) και ο Κριστόφ Βαζέχα (244). Ο Παπαϊωάννου παραμένει, φυσικά, ο κορυφαίος σκόρερ της ΑΕΚ στην Α’ Εθνική/Super League μια και ο Μαύρος πέτυχε 174 γκολ με τη φανέλα της (τα υπόλοιπα με τον Πανιώνιο) και μεταγενέστεροι παίκτες-«σημαίες» όπως ο Ντέμης Νικολαΐδης έμειναν πολύ πιο χαμηλά (126).
Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Έθνος» και «Αθλητική Ηχώ» της 17ης Μαρτίου 1964), «40 Χρόνια Ελληνικό Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ» (συλλογικό έργο, εκδ. ΠΡΙΜ Ε.Π.Ε. 2000).
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 15 Μαρτίου
2023: Ο Ολυμπιακός νικά με 3-0 σετ (25-16, 25-21, 25-16) τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και, έχοντας νικήσει με το ίδιο σκορ και στον πρώτο αγώνα, κατακτά το Challenge Cup στο κατάμεστο ΣΕΦ. Πρόκειται για τον πρώτο τίτλο ελληνικής ομάδας στη διοργάνωση και τρίτο ευρωπαϊκό στην ιστορία του Ολυμπιακού μετά το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1996 και το Top Teams Cup του 2005. Ο Σέρβος πασαδόρος, Ντράγκαν Τράβιτσα, ανακηρύσσεται MVP του τελικού.
2012: Ο Ολυμπιακός γνωρίζει οδυνηρό αποκλεισμό από τη Μέταλιστ Χάρκιβ, η οποία τον νικά με 2-1 στο «Γ. Καραϊσκάκης» και ανατρέπει την ήττα της με 1-0 στον πρώτο αγώνα. Οι «ερυθρόλευκοι» ανοίγουν το σκορ στο 14′ με τον Μαρκάνο, χάνουν ευκαιρίες για να «κλειδώσουν» την πρόκριση και τελικά δέχονται δύο γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο (81′ Βιγιάγκρα, 86′ Ντέβιτς).
1999: Ο Τόνι Σαβέβσκι σημειώνει το 50ό γκολ του με την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής και την οδηγεί στη νίκη με 1-0 επί του Πανηλειακού στον Πύργο.
1991: Ο Σεργκέι Μπούμπκα γίνεται ο πρώτος άλτης που υπερβαίνει τα 6.10 μ. στο επί κοντώ, στο διεθνές μίτινγκ κλειστού στίβου του Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας.
1987: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-0 την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ (77′ Βαΐτσης, 90′ Κωστίκος) και ξεφεύγει με επτά βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο ΠΑΟΚ, ο οποίος την ίδια ώρα γνωρίζει την ήττα από τον Παναθηναϊκό με 3-2 στην Τούμπα, με τρία τέρματα του Χρήστου Δημόπουλου.
1985: Ο Γιάννης Κούρος καλύπτει απόσταση 452 χιλιομέτρων στη Γαλλία σε διάστημα 48 ωρών και κερδίζει θέση στο Βιβλίο Γκίνες.
1978: Η Γιουβέντους προκρίνεται στους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αποκλείοντας τον Άγιαξ με 3-0 στα πέναλτι, στη ρεβάνς στο Τορίνο. Ο αγώνας λήγει ισόπαλος 1-1 (21′ Ταρντέλι/75′ Λα Λινγκ) και ήρωας της διαδικασίας των πέναλτι για τη «Γιούβε» αναδεικνύεται ο 36χρονος τερματοφύλακας, Ντίνο Τζοφ, ο οποίος αποκρούει τα χτυπήματα των Χιλς και Φαν Ντορντ.
1978: Ο Παναθηναϊκός κατακτά το Βαλκανικό Κύπελλο του 1977 (η διοργάνωση είχε αργήσει να ολοκληρωθεί) νικώντας στον δεύτερο τελικό στη Λεωφόρο τη Σλάβια Σόφιας με 2-1. Ο πρώτος αγώνας στη βουλγαρική πρωτεύουσα είχε λήξει ισόπαλος 0-0.
1966: Ο Καναδός Ντόναλντ Τζάκσον γίνεται ο πρώτος αθλητής που κάνει τριπλό λουτζ στο καλλιτεχνικό πατινάζ.
1962: Ο Γουίλτ Τσάμπερλεν γίνεται ο πρώτος παίκτης που ξεπερνά τους 4.000 πόντους σε μία σεζόν του ΝΒΑ. Ο μέσος όρος του είναι 50.4 πόντοι ανά αγώνα.
1959: Ο Ρόμπερτ Φόστερ σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ συνεχούς παραμονής κάτω απ’ το νερό (13 λεπτά και 42.5 δευτερόλεπτα).
1958: Ο 24χρονος μπασκετμπολίστας τον Ρότσεστερ Ρόγιαλς, Μόρις Στόουκς, αισθάνεται αδιαθεσία κατά την πτήση της επιστροφής της ομάδας από το Ντιτρόιτ και στη συνέχεια παθαίνει κρίση επιληψίας, πέφτει σε κώμα και παρότι επιβιώνει, μένει παράλυτος. Η διάγνωση των γιατρών είναι μετατραυματική εγκεφαλοπάθεια, η οποία αποδίδεται σε δυνατό χτύπημα που είχε δεχθεί ο Στόουκς στο κεφάλι, κατά τη διάρκεια του αγώνα της 12ης Μαρτίου κόντρα στους Μινεάπολις Λέικερς. Ύστερα από σειρά θεραπειών που δεν φέρνουν αποτέλεσμα, ο Στόουκς θα φύγει από τη ζωή στις 6 Απριλίου 1970, σε ηλικία 36 ετών.
1947: Ο ηλικίας 51 ετών και 120 ημερών προπονητής της Νιου Μπράιτον, Νιλ ΜακΜπέιν, αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην αναμέτρηση με τη Χάρτλπουλ για το πρωτάθλημα της Γ’ Κατηγορίας της Αγγλίας (ήττα με 3-0). Παραμένει έως και σήμερα ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε ματς της Football League.
1920: Ο ηλικίας 45 ετών και 229 ημερών Μπίλι Μέρεντιθ αγωνίζεται με την Εθνική Ουαλίας για 48η και τελευταία φορά, στη νίκη με 2-1 επί της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ με την οποία κατακτά το Βρετανικό Πρωτάθλημα. Μέχρι και σήμερα, κανένας Ουαλός ποδοσφαιριστής δεν έχει αγωνιστεί στην εθνική ομάδα σε μεγαλύτερη ηλικία.
1892: Η Έβερτον αποφασίζει να εγκαταλείψει το «Άνφιλντ», ύστερα από τη διαφωνία των διοικούντων της με τον ιδιοκτήτη του γηπέδου, Τζον Χόουλντινγκ, για την καταβολή των ενοικίων. Ο Χόουλντινγκ αποφασίζει να ιδρύσει έναν νέο σύλλογο για να αξιοποιήσει το γήπεδο. Πρόκειται για τη Λίβερπουλ, η οποία θα αναγνωριστεί επίσημα στις 3 Ιουνίου 1892.