Σαν Σήμερα - Παμπουλής: Ο Κύπριος γκολτζής του Ολυμπιακού που «εκτέλεσε» την ΑΕΚ

Η νίκη του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ με 2-0 στις 25 Απριλίου 1971 δεν ανέτρεψε δραματικά τα δεδομένα στη μάχη για τον τίτλο της Α’ Εθνικής.

Ήταν όμως αρκετή για να καθιερώσει στη συνείδηση του κόσμου ως νέο «αστέρι» της επιθετικής γραμμής των «ερυθρόλευκων» τον Κύπριο σέντερ φορ που είχε αποκτηθεί το προηγούμενο καλοκαίρι από την ΑΕ Λεμεσού. Τον Πάμπο Παπαδόπουλο, ο οποίος ήταν ήδη ευρύτερα μόνο με το χαϊδευτικό Παμπουλής και ήταν ο σκόρερ και των δύο τερμάτων του Ολυμπιακού.

Πρώτα στο 47′, εκμεταλλεύθηκε την αδράνεια των αμυντικών της Ένωσης ύστερα από γέμισμα του Θανάση Αγγελή στη μεγάλη περιοχή και με έξυπνη προβολή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Και στο 59′, αξιοποίησε στο έπακρο μια λανθασμένη μεταβίβαση του τερματοφύλακα Στέλιου Κωνσταντινίδη και με ψύχραιμο πλασέ έγραψε ανενόχλητος το 2-0.

Ο Ολυμπιακός, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει κάκιστο ξεκίνημα εκείνη τη σεζόν και κάποια στιγμή είχε φτάσει να κινδυνεύει θεωρητικά ακόμα και με υποβιβασμό, πραγματοποίησε μεγάλη εμφάνιση εκείνο το απόγευμα κόντρα στην πρωτοπόρο ΑΕΚ. Με τον νεαρό ακόμη Γιώργο Δεληκάρη σε μεγάλα κέφια (τότε άρχισε να αποκτά το status ηγέτη) και τον Πέτρο Καραβίτη κινητήριο μοχλό στη μεσαία γραμμή, οι «ερυθρόλευκοι» δημιούργησαν κι έχασαν ευκαιρίες για ένα πολύ ευρύ σκορ. Πριν τα γκολ του Παμπουλή, μάλιστα, είχαν χάσει πέναλτι με τον Νίκο Γιούτσο (άουτ).

Η λήξη του αγώνα, πάντως, βρήκε τους παίκτες του Ολυμπιακού να πανηγυρίζουν αγκαλιασμένοι έστω κι αυτό το ταπεινό 2-0 υπό τις επευφημίες των οπαδών τους. Κεντρικό πρόσωπο ήταν φυσικά ο σκόρερ Παμπουλής, ο οποίος είχε δυσκολευτεί να βρει τα πατήματα του στον μεγαλύτερο σύλλογο της Ελλάδας, κέρδισε όμως από τα μισά εκείνης της σεζόν θέση βασικού και είχε καθοριστική συμβολή και στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας.

Μπορεί να μην ήταν σταθερά βασικός στα έξι χρόνια που αγωνίστηκε με τα ερυθρόλευκα, είχε όμως σημαντική συμβολή στους τίτλους της μεγάλης ομάδας του Νίκου Γουλανδρή και κέρδισε το προσωνύμιο «αλεπού». Τόσο για την ικανότητά του να… τρυπώνει στις αντίπαλες άμυνες και να σκοράρει, όπως έκανε και σε εκείνο το ντέρμπι με την ΑΕΚ, αλλά και για τη συνήθειά του να σκοράρει πονηρά με το χέρι, περνώντας κάποιες φορές απαρατήρητος απ’ τους διαιτητές.

Ο Νταν δεν τον υπολόγιζε

Το καλοκαίρι του 1970 ο Ολυμπιακός αναζητούσε έναν ικανό σέντερ φορ μια και ο Γιώργος Σιδέρης είχε έρθει σε ρήξη με τους διοικούντες και είχε πάρει μεταγραφή στη βελγική Αντβέρπ. Ο Παμπουλής είχε ήδη παίξει στην Α’ Εθνική με την ΑΕ Λεμεσού τη σεζόν 1968-69 και είχε δείξει καλά στοιχεία (27 συμμετοχές/7 γκολ) παρότι η ομάδα του είχε υποβιβαστεί αύτανδρη. Έτσι, βρέθηκε στις μεταγραφικές λίστες των κορυφαίων ελλαδίτικων συλλόγων.

Λέγεται ότι στους «ερυθρόλευκους» τον είχε προτείνει επίμονα ο συνταγματάρχης Δημήτριος Παπαποστόλου, ο πρώτος αξιωματικός που είχε διορίσει η Χούντα για να κάνει κουμάντο στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού (γνωστός κι από το επεισόδιό του με τον Βασίλη Μποτίνο). Τότε υπηρετούσε πλέον ως διοικητής των ΛΟΚ στην Κύπρο και γνώριζε από πρώτο χέρι πόσο καλός επιθετικός ήταν ο Παμπουλής. Γι’ αυτό και μεσολάβησε για την ολοκλήρωση της μεταγραφής του «τρώγοντας»… στη στροφή τον Παναθηναϊκό, που επίσης είχε κάνει πρόταση.

Ο Ολυμπιακός είχε θετικές αναμνήσεις από Κύπριους ποδοσφαιριστές από την εποχή του Παύλου Βασιλείου και το ίδιο καλοκαίρι απέκτησε και τον εξτρέμ Λεωνίδα Λεωνίδου από τον ΑΠΟΕΛ. Μόνο ο Παμπουλής «έπιασε», όμως, παρότι κι αυτός τα είχε βρει σκούρα στην αρχή. Ο Νταν Γεωργιάδης που είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία δεν «έβλεπε» τον Κύπριο επιθετικό, ο οποίος σε πρόσφατες συνεντεύξεις του έχει αφήσει υπονοούμενα και για «πόλεμο» από συμπαίκτες του στα αποδυτήρια.

«Ήξερα ότι δεν θα συναντούσα καλό κλίμα, και πράγματι έτσι ήταν. Μόνο εκείνοι που ενδιαφέρθηκαν να με πάρουν ήταν καλοί μαζί μου. Έπρεπε να δουλέψω πολύ πάνω στη δύναμή μου, που ήταν το ποδόσφαιρο, ώστε να με σεβαστούν. Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολα. Μου έδωσαν το νούμερο “13” γιατί δεν έπαιρνε κανείς αυτή τη φανέλα κι έπρεπε να την πάρει ο Παμπουλής! Την πήρα γιατί δεν είναι τα νούμερα που παίζουν ποδόσφαιρο».

Το «13» τότε ήταν νούμερο αναπληρωματικού (η αρίθμηση ήταν από το «1» έως το «11» χωρίς σταθερούς κατόχους) και ο Παμπουλής αγωνιζόταν είτε ως αλλαγή είτε καθόλου. Μόνο όταν αποχώρησε ο Γεωργιάδης και ανέλαβε προσωρινά στη θέση του ο Λάκης Πετρόπουλος άρχισε να παίζει και να δείχνει την αξία του.

Μάλιστα, πέτυχε το παρθενικό του γκολ στο πρωτάθλημα κόντρα σε κυπριακή ομάδα, την ΕΠΑ Λάρνακας, στη νίκη με 3-1 στις 24 Ιανουαρίου 1971. Ήταν ένα καθοριστικό γκολ που έδωσε προβάδισμα με 2-1 στον Ολυμπιακό στο 84′, αφού από το 59′ ο Βασιλείου (που είχε επιστρέψει στην ομάδα που τον είχε αναδείξει) είχε ισοφαρίσει.

Η φόρμα του έσωσε τον Ολυμπιακό

Όπως γράψαμε και πιο πάνω ο Ολυμπιακός βρισκόταν πιο κοντά στη ζώνη του υποβιβασμού παρά στις θέσεις που οδηγούσαν στην Ευρώπη μέχρι τον Ιανουάριο του 1971. Κι αν ο Γιώργος Δαρίβας (που έκλεισε τη σεζόν ως προπονητής) δεν είχε δώσει ευκαιρίες στον Παμπουλή, ίσως να έμενε μπλεγμένος σε περιπέτειες μέχρι το τέλος.

Πριν από τα δύο γκολ στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, ο Κύπριος επιθετικός ήταν ο μοναδικός σκόρερ των «ερυθρόλευκων» στη νίκη με 2-0 επί του Εθνικού, ενώ είχε σκοράρει άλλη μία φορά και στο 3-0 επί της Καβάλας στο «Γ. Καραϊσκάκης». Έχοντας καθιερωθεί πια ως βασικός σέντερ φορ σημείωσε και χατ τρικ στο 5-0 επί της Βέροιας στις 6 Ιουνίου κι έκλεισε την παρθενική του σεζόν με 12 γκολ σε 19 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, όπου ο Ολυμπιακός τερμάτισε έβδομος.

Καταλυτική ήταν η συμβολή του Παμπουλή στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, που έκλεισε με ευχάριστο τρόπο εκείνη τη δύσκολη σεζόν για τους Πειραιώτες. Με δικό του γκολ στο 79′ χάρισε τη νίκη με 2-1 επί του Ηρακλή στον νοκ άουτ ημιτελικό στο Καυτανζόγλειο, ενώ ήταν αυτός που διαμόρφωσε το τελικό 3-1 στον τελικό με τον ΠΑΟΚ στο «Γ. Καραϊσκάκης».

Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη για τον Παμπουλή, αφού οι μεταγραφές των Γάλλων ομογενών Ρομέν Αργυρούδη και Υβ Τριαντάφυλλου τον άφησαν ξανά στον πάγκο. Παρέμενε, όμως, υπολογίσιμη μονάδα για την επίθεση και σκόραρε με συνέπεια όσες φορές καλούνταν να βοηθήσει είτε ως βασικός είτε ως αλλαγή. Έτσι, έβαλε κι αυτός το λιθαράκι του στα τρία διαδοχικά πρωταθλήματα (1973, 1974, 1975) και τα δύο Κύπελλα (1973, 1975) που κατέκτησε ο Ολυμπιακός.

Αποχώρησε το 1976 έχοντας καταγράψει 88 συμμετοχές και 30 γκολ μόνο στην Α’ Εθνική και εντάχθηκε στον ΟΦΗ, ο οποίος είχε μόλις ανέβει στα «σαλόνια». Η παρουσία του ήταν κι εκεί αξιόλογη για δύο σεζόν (58 συμμετοχές/15 γκολ) και ακολούθησε ένα εξάμηνο πέρασμα από τον Καναδά (στην Τορόντο Μέτρος-Κροέσια), προτού επιστρέψει στην ΑΕ Λεμεσού, όπου έκλεισε την πλούσια καριέρα του το 1981.

Σκόρερ ιστορικού γκολ για την Κύπρο

Όλα αυτά τα χρόνια o Παμπουλής αποτελούσε βασικό στέλεχος και της Εθνικής Κύπρου, στην ιστορία της οποίας κατέχει εξίσου περίοπτη θέση, μια και πέτυχε το γκολ που της χάρισε την πρώτη νίκη σε επίσημο αγώνα. Το 2-1 επί της Ελβετίας στο ΓΣΠ, στις 17 Φεβρουαρίου 1968, για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης (αυτό που ξέρουμε πλέον ως Euro).

Με 24 συμμετοχές και δύο γκολ σημάδεψε με την παρουσία του την εθνική ομάδα σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, όπως είχε κάνει κι όταν ξεπετάχθηκε με τη φανέλα της ΑΕ Λεμεσού το 1963. Ήταν μόλις 17 ετών (γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1946) και ήδη μεσουρανούσε στην ομάδα ο μεγάλος αδελφός του Πανίκος, ο οποίος αγωνιζόταν επίσης στην επίθεση.

Κάποια στιγμή, βέβαια, έφτασε να έχει συμπαίκτες και τα υπόλοιπα τέσσερα αδέλφια του. Τον Ζήνωνα, τον Ανδρέα, τον Αρίστο και τον Άκη! Και οι έξι Παπαδόπουλοι ανήκαν στο ρόστερ της ΑΕ Λεμεσού τη σεζόν 1968-69 που έπαιξε στην Α’ Εθνική ως πρωταθλήτρια Κύπρου, μαζί με άλλους τέσσερις παίκτες με το ίδιο επώνυμου που δεν ήταν συγγενείς τους!

Τη χρονιά που η ΑΕΛ κατέκτησε το Παγκύπριο Πρωτάθλημα ο Παμπουλής πέτυχε 31 γκολ σε 22 συμμετοχές, επίτευγμα που είχε προκαλέσει για πρώτη φορά την προσοχή των ελλαδίτικων συλλόγων. Μάλιστα, δεν είχε σκοράρει στα πρώτα έξι ματς που είχε παίξει, κάτι που κάνει τη συνέπεια που έδειξε στα 16 ματς που ακολούθησαν ακόμα πιο εντυπωσιακή.

Πηγές: «40 Χρόνια Ελληνικό Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ» (συλλογικό έργο, εκδ. ΠΡΙΜ Ε.Π.Ε 2000), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Αθλητική Ηχώ» και «Απογευματινή» φύλλα Ιουνίου και Ιουλίου 1970, εφημερίδα «Αθλητική Φωνή» της 26ης Απριλίου 1971), balla.com.cy («Παμπουλλής: Ο άνθρωπος των ρεκόρ…»), gipedo.politis.com.cy («Επεισόδιο 17: Παμπουλής: το μεγάλο αστέρι»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 25 Απριλίου

2014: Πεθαίνει από καρκίνο ο Ισπανός προπονητής, Τίτο Βιλανόβα, σε ηλικία μόλις 45 ετών. Το 2013 είχε οδηγήσει την Μπαρτσελόνα στην κατάκτηση της La Liga, στην παρθενική του σεζόν ως πρώτος τεχνικός. Μέχρι το 2011 ήταν ο άμεσος συνεργάτης του Πεπ Γκουαρντιόλα, ενώ την περίοδο 2002-03 είχε δουλέψει στις ακαδημίες των Μπλαουγκράνα, όπου είχε συμβάλλει στην ανάδειξη ταλέντων όπως ο Λιονέλ Μέσι, ο Σεσκ Φάμπρεγας και ο Ζεράρ Πικέ.

2007: Πεθαίνει από καρδιακή προσβολή, την ώρα που προσπαθούσε να σβήσει μια φωτιά στο σπίτι του, ο παλαίμαχος Άγγλος επιθετικός Άλαν Μπολ. Ήταν 61 ετών. Βασικό στέλεχος της Εθνικής Αγγλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, ο Μπολ έκανε μεγάλη καριέρα στις Μπλάκπουλ (1962-66), Έβερτον (1966-71) και Άρσεναλ (1971-76), ενώ αργότερα εργάστηκε με επιτυχία και ως προπονητής.

2006: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας και προπονητής, Μίσας (Μιχάλης) Πανταζόπουλος.

2004: Ο Παναθηναϊκός νικά 2-1 τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα με γκολ του Εμάνουελ Ολισαντέμπε στις καθυστερήσεις και κάνει το μεγαλύτερο βήμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά ύστερα από οκτώ χρόνια.

2001: Σκοτώνεται σε δυστύχημα που σημειώνεται κατά τη διάρκεια των δοκιμών του νέου μοντέλου της Audi (R8) ο 44χρονος παλαίμαχος Ιταλός οδηγός της Φόρμουλα 1, Μικέλε Αλμπορέτο.

1999: Πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών ο Λόρδος Κιλάνιν ο Γ’ (κατά κόσμον Μάικλ Μόρις). Είχε διατελέσει πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1972 έως το 1980.

1995: Πεθαίνει από λευχαιμία ο 23χρονος ποδοσφαιριστής της Γιουβέντους, Αντρέα Φορτουνάτο.

1990: Ο Αμερικανός μπασκετμπολίστας του Άρη, Μάικ Τζόουνς, συλλαμβάνεται όταν ύστερα από έφοδο αστυνομικών στο σπίτι του εντοπίζονται στην κατοχή του 32 γραμμάρια χασίς. Θα αποπεμφθεί από τον σύλλογό του (στον οποίο είχε δικαίωμα συμμετοχής μόνο στα ευρωπαϊκά παιχνίδια) και δεν θα επιστρέψει ξανά στην Ελλάδα.

1984: Με γκολ του Πάολο Ρόσι στο τελευταίο λεπτό, η Γιουβέντους νικά 2-1 τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Τορίνο και προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων (πρώτος αγώνας 1-1). Αντίπαλός της εκεί θα είναι η Πόρτο, η οποία νικά 1-0 την Αμπερντίν στη Σκωτία.

1979: Ο Γιώργος Δεληκάρης κάνει ντεμπούτο με τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα, στην εκτός έδρας ήττα από τον ΠΑΟΚ με 3-0. Ο διεθνής μεσοεπιθετικός χρειάστηκε να περιμένει εννέα μήνες για να αποκτήσει δικαίωμα συμμετοχής λόγω ετήσιου αποκλεισμού που του είχε επιβάλει ο Ολυμπιακός και είχε επικυρωθεί από την ΕΠΟ.

1973: Ο Άγιαξ προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για τρίτη διαδοχική, όταν νικά τη Ρεάλ Μαδρίτης στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» με 1-0 (είχε νικήσει 2-1 και στο Άμστερνταμ). Το γκολ πετυχαίνει ο Τζέρι Μιούρεν στο 51ο λεπτό. Αντίπαλος στον τελικό θα είναι η Γιουβέντους, η οποία αποσπά 0-0 στην έδρα της Ντέρμπι Κάουντι (πρώτο ματς 3-1).

1968: Ο Εθνικός επικυρώνει την πρόσληψη του Άγγλου προπονητή, Βικ Μπάκιγχαμ, ο οποίος είχε εργαστεί παλιότερα στον Άγιαξ και είχε προωθήσει στην πρώτη ομάδα τον Γιόχαν Κρόιφ.

1952: To Αμερικάνικο Συμβούλιο Μπόουλινγκ επιτρέπει για πρώτη φορά τη χρήση αυτόματου μηχανισμού τοποθέτησης των κορίνων, εφευρέτης του οποίου είναι ο Φρεντ Σμιτ.

1950: Οι Μπόστον Σέλτικς επιλέγουν στο Νο 14 των ντραφτ τον Τσακ Κούπερ των Χάρλεμ Γκλομπτρότερς. Πρόκειται για τον πρώτο Αφροαμερικανό που επιλέγεται στο ΝΒΑ, ο πρώτος όμως που θα αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα είναι ο Ερλ Λόιντ των Ουάσινγκτον Κάπιτολς.

1925: Ο Αλφιέρι Μαζεράτι κάνει ντεμπούτο σε αγώνες κερδίζοντας την πρώτη θέση στην κλάση του με το πρώτο του αυτοκίνητο, το Tipo 26, στο Targa Florio.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News