Υπεράνω Όλων: Με το νέο Καραϊσκάκη των 52.500 θέσεων θα μιλήσουμε διαφορετικά

Η Μπράιτον εκτίμησε περισσότερο από κάποιους «γνώστες» την αξία του Κοστίνια και του έδωσε την ευκαιρία έναντι ενός διόλου ευκαταφρόνητου ποσού να αγωνιστεί στο καλύτερο Πρωτάθλημα του κόσμου.

Και κάπως έτσι σιγά- σιγά έφτασε ο Ολυμπιακός να έχει δώσει στην Πρέμιερ Λιγκ σχεδόν μια 11άδα παίχτες… Σα, Κοστίνια, Τσιμίκας, Μαζουάκου, Νταμπίζας, Μιλιβόγιεβιτς, Ποντένσε, Κωστούλας, Μιραλάς, Μήτρογλου.

Τους θυμάστε όλους αυτούς; Αποτελούσαν μέλη της οργάνωσης που έκλεβε τα Πρωταθλήματα από τους «παιχταράδες» των άλλων ομάδων.

Και να ήταν μόνο αυτοί. Υπήρξαν και άλλοι που αγωνίστηκαν σε άλλες μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες. Ρέτσος, Νικολάου, Γεωργάτος, Τουρέ, Καστίγιο, Μανωλάς, Γιαννακόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Φετφατζίδης, Βάϊς, Φέϊσα, Σάμαρης, Ρέαμπτσιουκ, και όχι μόνο που ανάγκασαν την ποδοσφαιρική Ευρώπη να κοιτάζει στην Ελλάδα και να έχει τα μάτια της στραμμένα στο Καραϊσκάκη. Και για να δούμε που θα κάτσει η μπίλια φέτος και δεν νομίζω μια μόνο φορά, στους παίχτες που ενδιαφέρουν ακόμη την Ευρώπη. Τζολάκης, Ορτέγκα, Ονιεμαέτσι, Μπιανκόν, Πιρόλα, Έσε, Μουζακίτης, Λουϊς, βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Και αρκετοί από όλους αυτούς για να λέμε την αλήθεια σε κάποιους οπαδούς του Ολυμπιακού δεν γέμιζαν το μάτι και ένοιωθαν και ανακουφισμένοι που έφυγαν ή που θα φύγουν.

Πάντα εχθρός του καλού είναι το καλύτερο αλλά η λέξη υπομονή αγνοείται, όχι μόνο στο λιμάνι αλλά γενικά στην Ελλάδα. Υπάρχουν και αυτοί που δεν εννοούν να καταλάβουν ότι και οι παίχτες όταν έχουν πρόταση με μεγαλύτερες αποδοχές και από καλύτερα Πρωταθλήματα θέλουν πρώτα οι ίδιοι να φύγουν. Ότι και ο Ολυμπιακός αν η πρόταση καλύπτει την αξιολόγηση που έχει θέσει ως όριο ο σύλλογος για να πουληθεί κάποιος συναινεί στην πώληση. Όπως δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί καμιά ομάδα στην Ελλάδα να διαθέτει 15 μύρια πχ για την αγορά ενός παίχτη.

Δεν σας λέω για παραπάνω παίχτες. Το πιο πιθανό είναι να υποθηκευτεί το μέλλον του συλλόγου. Ο ΠΑΟ είναι το πιο κλασσικό παράδειγμα. Καταχρεώθηκε το 2010 και μετά δεν σήκωσε κεφάλι. Αποπλήρωνε επί χρόνια τα χρέη που παρέλαβαν οι επόμενοι από τους «Αμπράμοβιτς».

Όπως δεν καταλαβαίνουν οι ίδιοι ότι για να είναι ένας σύλλογος υγιής επιβάλλεται να έχει πωλήσεις. Για να καλύπτει τα κενά του με μεταγραφές, για να μπορεί να δίνει μεγάλα συμβόλαια, για να είναι καλύτερος από τους υπόλοιπους. Γιατί πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην βγουν όλες, όπως έγινε πέρσι με τον Ολυμπιακό. Και ψάχνει τώρα να «πάρει πίσω» όλα όσα ξόδεψε ή το μεγαλύτερο μέρος αυτών για τους Μάνσα, Στρεφέτσα, Νασιμέντο, Κλέϊτον που δεν «έπιασαν». Και φυσικά η καταστροφή γίνεται μεγαλύτερη αν μια ομάδα δεν παίξει Ευρώπη.

Όπως για τον Ολυμπιακό δεν είναι το ίδιο να μετέχει στο Γιουρόπα αντί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Από αγωνιστικής πλευράς μας συμφέρει το πρώτο. Από πλευράς εσόδων όμως είναι η μέρα με την νύχτα. Γιατί τα υπόλοιπα έσοδα του συλλόγου είναι ας το πούμε έτσι, πάγια.

Η Ευρώπη και οι πωλήσεις κάνουν την διαφορά. Για να έρθουν δύο παίχτες με μεταγραφή που να στοιχίζουν συνολικά ας πούμε 25 μύρια, θα πρέπει να υπάρξουν τουλάχιστον 3-4 πωλήσεις μεγάλες, να συμμετέχουμε στο Τσάμπιονς Λιγκ και να χρειαζόμαστε μόνο αυτές τις δύο σοβαρές προσθήκες. Γιατί θα πρέπει να αντικατασταθούν κ αυτοί που θα πουληθούν.

Με το νέο Καραϊσκάκη των 52.500 θέσεων θα μπορέσουμε να μιλήσουμε διαφορετικά. Όπως σημαντικό είναι να στελεχώνουν το ρόστερ παίχτες από την ακαδημία μας με προοπτικές, και όχι απλά να το συμπληρώνουν. Να θεωρούνται εν δυνάμει βασικοί.

Όλοι διαβάζουν τα έσοδα αλλά κανείς δεν υπολογίζει τα έξοδα. Καλοί πχ οι βαθμοί της νίκης στην Ευρώπη, και τα έσοδα που αποφέρουν αλλά δεν καταλήγουν όλα στην «τσέπη». Πριμ λέγεται. «Συνέταιροι» είναι οι παίχτες σε όλα. Πέρα από τα καθαρά συμβόλαια τους και την εφορία. Η Ελλάδα είναι ψαροκώσταινα σε όλα.

Ο Ολυμπιακός έχει την ατυχία (αλλά και την ευλογία) να είναι Ελληνική ομάδα. Και μπαίνει στον ίδιο στίβο ανταγωνισμού με ένα σωρό ομάδες από καλύτερα Πρωταθλήματα, με μεγαλύτερη οικονομική άνεση, και προσπαθεί παντού να κάνει υπερβάσεις. Είναι σε δυσχερή θέση αν για τον ίδιον παίχτη ενδιαφέρεται οποιαδήποτε ομάδα μεσαίου μεγέθους από ένα σωρό καλύτερα πρωταθλήματα. Είναι χαμένος από χέρι σε οποιαδήποτε περίπτωση πλειστηριασμού. Θα πρέπει να συγκλίνουν οι πλανήτες και να πιάσει στον ύπνο πολλούς.

Και δεν είναι η Ελλάδα ο ποδοσφαιρικός παράδεισος για την πλειοψηφία των παιχτών. Ο αντίστοιχος Ριβάλντο, Ζιο, Κοβάσεβιτς, Γκαλέτι η Καρεμπέ στις μέρες μας θα πήγαινε MLS, Αραβία, η Τουρκία στην χειρότερη. Εδώ μόνο για διακοπές θα ερχόταν. Οπότε οποιαδήποτε σύγκριση με το παρελθόν έχει άλλους σκοπούς.

Αυτή είναι η αλήθεια. Και εμείς όλοι διαφορετικά ζούσαμε τότε από τώρα που δεν φτάνουν τα μισθά για να βγει ο μήνας μανίτσα μου.

Υπεράνω Όλων: Με το νέο Καραϊσκάκη των 52.500 θέσεων θα μιλήσουμε διαφορετικά

Όλοι διαβάζουν τα έσοδα αλλά κανείς δεν υπολογίζει τα έξοδα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ