Υπεράνω Όλων: Κακό δεν είναι να κάνουμε λάθη. Κακό είναι να μην τα βλέπουμε και να τα επαναλαμβάνουμε
Κρίμα και για τον Ελ Καμπί που έπρεπε να παίξουν και για αυτόν, όλοι!
Όλα περνάνε σε δεύτερη μοίρα μετά τον σοκαριστικό τραυματισμό του Ελ Καμπί. Δυστυχώς θα «αναγκαστώ» να αναλύσω το ματς χωρίς να έχω την παραμικρή όρεξη. Τόσο πολύ με χάλασε η εικόνα του Μαροκινού να σφαδάζει στο χορτάρι. Και μπορεί ανάλογες φάσεις να συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο και να θεωρούνται άτυχες στιγμές, το ατιμώρητο όμως ξύλο των παιχτών του Βόλου, δεν είναι τυχαίο. Ούτε το γεγονός ότι δεν είχε αποβάλλει με μαρς δεύτερη κίτρινη κάρτα τον Τζόγκα και τον Κόμπα του Βόλου.
Στα αγωνιστικά τώρα ο Ολυμπιακός κατόρθωσε να ισοφαριστεί «μόνος» του σε ματς που η αντίπαλη ομάδα δεν έκανε καν ευκαιρία. Ευγενική χορηγία του Ρέτσου το γκολ της ισοφάρισης, και βέβαια τι να πούμε για την 11άδα που κατέβηκε στο Πανθεσσαλικό. Πάλι με δύο αμυντικά χαφ, πάλι με Γκαρσία μέσα, η μπάλα να μην πηγαίνει μπροστά, στο ίδιο έργο θεατές, με γιόμες και σέντρες , με την 11άδα να αποτελείται από τους «περσινούς» που δεν βγήκαν μπροστά. Ασύνδετος ξανά ο Ολυμπιακός πέταξε χαλαρά δύο βαθμούς.
Παίξαμε με τον Βόλο με τον Τσικίνιο πάλι εξτρέμ, με τον Μπρούνο αντί του Τικνιζιάν, με τον Σιπιόνι και όλα τα δημιουργικά μας χαφ στον πάγκο, χωρίς να έχουμε βάλει μυαλό, ούτε από τα προηγούμενα ματς, πόσο μάλλον από πέρσι. Ναι έχουν έρθει πάρα πού νέοι παίχτες. Ναι δεν είναι έτοιμοι όλοι για να ξεκινάνε. Στις προπονήσεις δηλαδή, αυτοί που ξεκίκησαν ξεχώρισαν όλη την βδομάδα; Και άντε και ξεκινάμε. Πάμε με 0-1 στο ημίχρονο. Έτσι κατεβαίνουμε να διεκδικήσουμε την νίκη; Να την σιγουρέψουμε; Με ακόμη ένα εύθραυστο 0-1 υπέρ σου; Και έπρεπε να ισοφαριστούμε με τον γελοίο τρόπο που ισοφαριστήκαμε για να αλλάξει κάτι;
«Δώσαμε» αλόγιστα πίσω στην ΑΕΚ τους βαθμούς που έχασε με την Κηφισιά. Το λέγαμε από το ξεκίνημα. Στόχος ήταν κατ΄ αρχάς οι νίκες στα πρώτα ματς μέχρι την διακοπή. Από την στιγμή που δεν ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα αποτύχαμε. Ναι, αρχή είναι ακόμη, έχει πολύ δρόμο το Πρωτάθλημα μπροστά του, αλλά δεν εκμεταλλευτήκαμε την απώλεια των άλλων. Δεν κυνηγήσαμε την νίκη να έρθει έστω και δύσκολα.
Κρίμα για τον κόσμο που ακολούθησε και έκανε τον Βόλο, Πειραιά. Κρίμα και για τον Ελ Καμπί που έπρεπε να παίξουν και για αυτόν, όλοι. Προπονητής και παίχτες.
Γκολ με το σταγονόμετρο στα 5 πρώτα «καλά» ματς της χρονιάς. Και δεν μπορώ να δεχτώ σε κάποια σημεία να τρέχουν οι αντίπαλοι μας και να έχουν δυνάμεις περισσότερες από εμάς. Μακάρι να κάνω λάθος. Μακάρι να είναι απλά βαρύ το ξεκίνημα. Σε κάποια άλλα πράματα όμως φαίνεται ότι δεν κάνω λάθος.
Το θέμα δεν είναι ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Αλλά να γίνεται ότι είναι καλύτερο για την ομάδα. Πρέπει να βοηθιέται από τον πάγκο. Να βγάζει την δουλειά όλης της βδομάδας στις προπονήσεις μέσα στο χορτάρι. Να ευχαριστεί τον κόσμο της. Να μην κυριαρχεί η εμμονή και η ξεροκεφαλιά. Το ποδόσφαιρο τιμωρεί τέτοια σκεπτικά. Δεν είμαστε σε όλα σωστοί. Να βλέπουμε και κυρίως να ακούμε και ας μην εστερνιζόμαστε και τις άλλες απόψεις. Κακό δεν είναι να κάνουμε λάθη. Κακό είναι να μην τα βλέπουμε και να τα επαναλαμβάνουμε.
Ο κόσμος θα είναι συνέχεια δίπλα στην ομάδα. Θα την στηρίζει σε όλα τα γήπεδα επί 90΄λεπτά, όποια άποψη και αν έχει. Δεν είναι ούτε γκρίνια, ούτε μουρμούρα μετά τα παιχνίδια η άποψη του. Αγωνία λέγεται. Και ξέρουμε όλοι να ξεχωρίζουμε τι είναι καλοπροαίρετο, τι στημένο και τι κακοπροαίρετο.