Σαν Σήμερα - Χουάν Χοσέ Όρε: Ο Περουβιανός κυνηγός που δεν «έπιασε» στον Παναθηναϊκό, αλλά «πλήγωσε» την ΑΕΚ
Στις 7 Οκτωβρίου 1979 ο Παναθηναϊκός νίκησε 1-0 την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, χάρη στο γκολ που πέτυχε ένας Περουβιανός επιθετικός, ο οποίος τελικά δεν δικαίωσε τις υψηλές προσδοκίες. Ο λόγος για τον Χουάν Χοσέ Όρε, ο οποίος πέρασε αργότερα και από τον ΟΦΗ.
Η εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού επί της ΑΕΚ με 1-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια στις 7 Οκτωβρίου 1979 έχει μία κάποια ιστορική αξία, μια και έδωσε τέλος στο καλύτερο εντός έδρας αήττητο σερί που είχε μέχρι τότε η Ένωση από τη καθιέρωση της Α’ Εθνικής.
Παράλληλα, όμως, είναι κι ένας από τους λόγους για θυμούνται οι οπαδοί του «τριφυλλιού» το πέρασμα του Χουάν Χοσέ Όρε από την ομάδα τους. Ο Περουβιανός επιθετικός πέτυχε στο 79′ με έξυπνο πλασέ το γκολ που έκρινε το πρώτο ντέρμπι εκείνης της σεζόν και υποχρέωσε την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στην πρώτη ήττα στο γήπεδό της ύστερα από 44 αγώνες (το βελτίωσε την τριετία 1980-82 όταν έμεινε αήττητη επί 53 παιχνίδια)!
Το σημαντικότερο για τον Όρε, ωστόσο, ήταν ότι δικαίωνε όσους είχαν θριαμβολογήσει για την απόκτησή του από την Ουνιβερσιτάριο Λίμα. Μία εβδομάδα νωρίτερα είχε σκοράρει δύο φορές στο ισόπαλο 3-3 με τον Άρη στη Λεωφόρο για την πρεμιέρα και το γκολ επί της ΑΕΚ έδινε υποσχέσεις για μία πορεία γεμάτη γκολ και νίκες.
Τα πράγματα, ωστόσο, εξελίχθηκαν διαφορετικά. Ο Περουβιανός επιθετικός δεν μακροημέρευσε με την πράσινη φανέλα και δόθηκε με μεταγραφή στον ΟΦΗ, όπου είχε καλύτερη απόδοση για δύο σεζόν προτού επιστρέψει στην πατρίδα του. Η πορεία του στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν ήταν σε καμία περίπτωση αποτυχημένη, τουλάχιστον στον Παναθηναϊκό όμως δεν δικαίωσε τις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί τόσο από την ανάγνωση του βιογραφικού του όσο και από τα ευμενή σχόλια ανθρώπων που τον γνώριζαν από πρώτο χέρι.
Αυτό δεν αναιρεί φυσικά ότι ο Όρε ήταν ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής, ο οποίος είχε θεωρηθεί μεγάλο ταλέντο όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στην Ουνιβιερσιτάριο, κατέκτησε τίτλους και αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα του Περού. Αργότερα μάλιστα εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο επιτυχημένους προπονητές της χώρας στις μικρές ηλικίες, ενώ ανέδειξε πολλούς παίκτες που έκαναν καριέρα μέσα από τη δική του ακαδημία.
Με την έγκριση του Νταν Γεωργιάδη
Τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχε διαδίκτυο ώστε να μπορεί ο καθένας να τσεκάρει τις δυνατότητες των ποδοσφαιριστών που έρχονταν στην Ελλάδα από μακρινά μέρη όπως το Περού, οι φίλαθλοι βασίζονταν στις εκτιμήσεις ανθρώπων του χώρου που τους γνώριζαν για να σχηματίσουν στο μυαλό τους μια πρώτη εικόνα για τα νέα αποκτήματα των ομάδων τους.
Στην περίπτωση του Όρε, ο οποίος υπέγραψε στον Παναθηναϊκό εν μέσω θερινής ραστώνης (στις 14 Αυγούστου 1979), τον ρόλο αυτό ανέλαβε ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής Νταν Γεωργιάδης. Ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία για το επεισόδιο που είχε με τον Μίμη Δομάζο παραμονές του κρίσιμου αγώνα με τη Ρουμανία το 1969, είχε εργαστεί σε δύο διαφορετικές περιόδους στην Αλιάνσα Λίμα, το 1972 και το 1976, αλλά και στην Εθνική Περού πολύ παλιότερα (1964-65). Είχε, τέλος πάντων, τις άκρες του στη χώρα και δεν είχε διστάσει να χαρακτηρίσει «φοβερό κυνηγό» το νέο απόκτημα των «πράσινων».
Δεν ήταν υπερβολικός ο Γεωργιάδης – κι ας συνηθίζονταν τότε οι «παραφουσκωμένες» περιγραφές. Ο Όρε είχε προωθηθεί στην πρώτη ομάδα της Ουνιβεριτάριο στις αρχές του 1974, πριν ακόμα κλείσει τα 20 του χρόνια (γεννήθηκε στη Λίμα στις 12 Ιουνίου 1954) και κατάφερε να ξεχωρίσει με το «καλημέρα», μια και σκόραρε στο ντεμπούτο του εναντίον της Τουμάν. Αν και αγωνιζόταν κυρίως ως αλλαγή, τελείωσε την παρθενική του σεζόν με 17 τέρματα και είχε καθοριστική συμβολή στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι προπονητής του ήταν τότε ο παλαίμαχος Ουρουγουανός επιθετικός Χουάν Χόχμπεργκ, ο οποίος την περίοδο 1967-68 είχε περάσει και από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Αυτός το καθιέρωσε ως βασικό επιθετικό της «U» όταν ο Πέρσι Ρόχας πήρε μεταγραφή στην Ιντεπεντιέντε και δικαιώθηκε για την επιλογή του, μια και ο δυναμικός σέντερ φορ συνέχισε να σκοράρει με μεγάλη συνέπεια.
H κορύφωση της καριέρας του «Χότα-Χότα» (το παρατσούκλι του στο Περού, επειδή τα μικρά του ονόματα αρχίζουν με το γράμμα J) ήρθε λίγο πριν τη μεταγραφή του στο «τριφύλλι». Το 1978 αναδείχθηκε κορυφαίος γκολτζής του περουβιανού πρωταθλήματος με 19 τέρματα και το 1979 εντυπωσίασε και στο Κόπα Λιμπερταδόρες, όπου μοιράστηκε την κορυφή του πίνακα των σκόρερ με τον Βραζιλιάνο Μιλτάο (από έξι γκολ ο καθένας). Ο Όρε, μάλιστα, σκόραρε δύο φορές στο επιβλητικό 6-3 στην έδρα της Αλιάνσα και στη συνέχεια πέτυχε άλλα δύο τέρματα στον εντός έδρας θρίαμβο με 3-0 επί της Γκουαρανί. Η Ουνιβερσιτάριο δεν κατάφερε να προκριθεί στην ημιτελική φάση, εκείνος όμως έβγαλε διαβατήριο για την Ευρώπη.
Τον παραγκώνισε ο Πεζάολα
Σημαντικό ρόλο ώστε να έχει αυξημένες απαιτήσεις από τον Όρε ο κόσμος του Παναθηναϊκού, έπαιξε και το γεγονός ότι την εποχή της μεταγραφής του ήταν στέλεχος της Εθνικής Περού. Μάλιστα, λίγες μέρες μετά το ανεπίσημο ντεμπούτο του με το «τριφύλλι» στο φιλικό 6-0 επί της Καλαμάτας στις 17 Αυγούστου 1979 (όπου σημείωσε χατ τρικ), έπαιξε βασικός στην εντός έδρας νίκη της «μπλανκιρόχα» επί της Ουρουγουάης με 2-0.
Το σύντομο επώνυμό του αγαπήθηκε κι από τους διευθυντές και τους συντάκτες ύλης των εφημερίδων. «Ο… ΡΕ… ένα γκολ και νίκη-θησαυρός» ήταν ο τίτλος της «Απογευματινής» για το γκολ που χάρισε την εκτός έδρας νίκη επί της ΑΕΚ σαν σήμερα το 1979, ενώ ανάλογο λογοπαίγνιο έκανε και η «Βραδυνή», η οποία έγραψε: «Ο ΠΑΟ ήταν Ορε-ξάτος».
Η συνέχεια, ωστόσο, δεν ήταν ανάλογη. Το γεγονός ότι ο Λάκης Πετρόπουλος παρέτασσε τον Παναθηναϊκό με 4-3-3 ενώ δεν διέθετε αρκετούς εξτρέμ, τον έκανε να χρησιμοποιήσει τον Όρε στα άκρα όπου δεν ήταν εξίσου αποδοτικός (ως σέντερ φορ προτιμούσε τον Όσκαρ Αλβαρέζ). Ζημιά του έκανε κι ο τραυματισμός που υπέστη στον νικηφόρο αγώνα με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο (3-0), στις 25 Νοεμβρίου και τον άφησε έξω για έναν μήνα περίπου. Όταν επέστρεψε, προπονητής είχε αναλάβει ο Μπρούνο Πεζάολα, ο οποίος δεν του έδειξε μεγάλη εμπιστοσύνη.
Ο Περουβιανός άσος δεν αγωνίστηκε στα πρώτα παιχνίδια του Ιταλοαργεντινού τεχνικού στον πάγκο – όπως το ιστορικό 6-0 από τον Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο. Στη συνέχεια πήρε χρόνο συμμετοχής σε αρκετά παιχνίδια της αντεπίθεσης των «πράσινων» για τον τίτλο, χωρίς όμως να εντυπωσιάσει με την απόδοσή του. Κατάφερε, πάντως, να πει την τελευταία λέξη στη σεζόν, μια και ήταν ο σκόρερ της νίκης του Παναθηναϊκού επί της ΑΕΚ με 1-0, στο μπαράζ για την τρίτη θέση που διεξήχθη στις 24 Μαΐου 1980 στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης».
Το γκολ αυτό, μάλιστα, πλήγωσε την Ένωση περισσότερο από εκείνο που είχε σημειώσει μερικούς μήνες νωρίτερα στη Νέα Φιλαδέλφεια, διότι η ΟΥΕΦΑ την είχε αποκλείσει για έναν χρόνο από τις διοργανώσεις της για τα επεισόδιο στη ρεβάνς με την Άρτζες Πιτέστι. Ήθελε τη νίκη στο μπαράζ ώστε να κερδίσει το ευρωπαϊκό εισιτήριο και να εκτίσει την ποινή τη σεζόν 1980-81, αλλά δεν τα κατάφερε και είπε «αντίο» στους διεθνείς αγώνες μέχρι το 1982!
Πιο αποτελεσματικός στον ΟΦΗ
Παρά το θετικό φινάλε στη σεζόν, ο Όρε δεν συνέχισε στον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» προτίμησαν για την επίθεση έναν άλλον ονομαστό Λατινοαμερικάνο, τον Αργεντινό Λουίς Αντρεούτσι κι έστειλαν τον Περουβιανό στον ΟΦΗ, ο οποίος καθιερωνόταν εκείνα τα χρόνια ως επαρχιακή δύναμη της Α’ Εθνικής.
Στο Ηράκλειο ο Όρε βρήκε τον καλό του εαυτό αγωνιζόμενος ως σέντερ φορ και τελείωσε τη σεζόν 1980-81 πετυχαίνοντας εννέα γκολ και κερδίζοντας την αγάπη των οπαδών της ομάδας. Την επόμενη δεν αποδείχθηκε εξίσου αποτελεσματικός, μια και σκόραρε μόνο τέσσερις φορές. Το καλοκαίρι του 1982 επέστρεψε στην πατρίδα του, έχοντας απολογισμό 74 συμμετοχές και 19 γκολ στην Α’ Εθνική. Δεν ήταν άσχημα, αλλά ούτε και εντυπωσιακά στατιστικά με βάση τη φήμη που τον συνόδευε όταν πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στην Ελλάδα.

Ο Χουάν Όρε ως παίκτης του ΟΦΗ με αντίπαλο τον Σταύρο Παπαδόπουλο του Ολυμπιακού το 1981 (πηγή: EUROKINISSI).
Εντάχθηκε ξανά στο δυναμικό της Ουνιβερσιτάριο με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής στα τέλη του 1982, όμως η απόδοσή του δεν έφτασε τα επίπεδα των προηγούμενων ετών. Το ίδιο συνέβη και στις ομάδες της πατρίδας του που αγωνίστηκε στη συνέχεια (με πιο γνωστή τη Σπόρτινγκ Κριστάλ). Ο ίδιος έχει ξεχωρίσει ως μία από τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα του την ανάδειξή του ως πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος της Χιλής με την Ντεπορτίβο Ικίκε το 1988. Στα 34 του πέτυχε 18 γκολ σε 31 αγώνες και θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό. Κρέμασε τα παπούτσια του το 1992, αφού αγωνίστηκε για κάποια χρόνια σε ομάδες κατώτερων κατηγοριών.
Αξιοσημείωτη ήταν και η καριέρα του ως προπονητής στις «μικρές» εθνικές ομάδες της πατρίδας του, που άρχισε το 2000 και διήρκεσε δεκαοχτώ χρόνια. Σημείωσε την κορυφαία επιτυχία του το 2007, όταν οδήγησε την Εθνική Κ-17 στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Νότια Κορέα. Η φουρνιά εκείνη ονομάστηκε «Los Jotitas» (από το παρατσούκλι του προπονητή) και σημαντικότερος εκπρόσωπός της ήταν ο μεσοεπιθετικός Ρέιμοντ Μάνκο, ο οποίος όμως δεν έφτασε τόσο ψηλά όσο υπόσχονταν οι εμφανίσεις του εκείνα τα χρόνια.
Η φωτογραφία με τον Φερνάντες και τον Τέρι
Μπορεί στην Ελλάδα να τον θυμούνται λίγοι, στο Περού όμως ο Όρε παραμένει μία αξιοσέβαστη φιγούρα, ειδικά για τους οπαδούς της Ουνιβερσιτάριο. Εκτός από τη συμβολή του στην κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων, είχε καλή παρουσία με τη φανέλα της για αρκετά χρόνια, όπως μαρτυρά και το γεγονός ότι αγωνίστηκε σε 320 επίσημα παιχνίδια και σημείωσε 119 γκολ.
Ενδεικτικό του πόσο μεγάλο ταλέντο θεωρούνταν, ήταν ότι τον πρώτο καιρό μετά την καθιέρωσή του μια εφημερίδα της χώρας είχε την ιδέα να του πάρει συνέντευξη και να τον φωτογραφίσει μαζί με τέσσερις θρύλους της «U» από το παρελθόν. Πρώτος και καλύτερος ήταν ο μεγάλος Λόλο Φερνάντες, ηγέτης της Εθνικής Περού που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα το 1939, η μορφή του οποίου σχηματίζεται στην κερκίδα του γηπέδου της Ουνιβερσιτάριο. Οι υπόλοιποι ήταν ο Αλμπέρτο Τέρι, ο Οσβάλντο Ραμίρες και ο Άνχελ Ουρίμπε.

Ο Όρε ποζάρει κρατώντας στα χέρια τη φωτογραφία που τον απεικονίζει ανάμεσα στους θρύλους Αλμπέρτο Τέρι (αριστερά) και Λόλο Φερνάντες (δεξιά), στο σπίτι του στη Λίμα (πηγή: YouTube).
Ο Όρε έχει κάνει κορνίζα μία φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται να μιλά με τον Φερνάντες και τον Τέρι και την έχει κρεμασμένη στο σπίτι του, καθώς θεωρεί ύψιστη τιμή το γεγονός ότι συγκρίθηκε μαζί τους. Ειδικά ο πρώτος υπήρξε το ίνδαλμά του κι ας μην είχε προλάβει να τον δει αγωνιζόμενο, ενώ τον είχε γνωρίσει κι από κοντά. «Μικρέ, συνέχισε έτσι, συνέχισε να σκοράρεις και θα φτάσεις πολύ ψηλά», του είχε πει όταν έκανε τα πρώτα του βήματα.
Ο μεγάλος καημός του Όρε ήταν ότι έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, λόγω ενός τραυματισμού που δεν αντιμετώπισε σωστά. Το 1982 το πουλάκι είχε πια πετάξει, αφού με τη μεταγραφή του στην Ελλάδα είχε ουσιαστικά ξεχαστεί από τους συμπατριώτες του. «Μπορεί να πετύχαινα γκολ και τα ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες δημοσιεύονταν ύστερα από τρεις εβδομάδες», είχε πει με χιούμορ σε πρόσφατη συνέντευξή του.
Παράλληλα με την εργασία του ως ομοσπονδιακός τεχνικός, ο παλαίμαχος άσος του Παναθηναϊκού και του ΟΦΗ είχε ιδρύσει και μία δική του ακαδημία ποδοσφαίρου στη Λίμα με την ονομασία «Los Jotitas», η οποία παραμένει σε λειτουργία και μαθαίνει τα μυστικά του αθλήματος σε μικρά παιδιά της πρωτεύουσας του Περού.
Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Απογευματινή» και «Βραδυνή» της 8ης Οκτωβρίου 1979), Αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» (φύλλα της 15ης, 17ης, 18ης και 19ης Αυγούστου 1979 – ψηφιοποίηση gazzetta.gr), www.todosport.pe («“Espero una llamada de la Federación”»), www.national-football-teams.com («Juan José Oré»), transfermarkt.com («Juan José Oré»), en.wikipedia.org («Juan José Oré», «1979 Copa Libertadores»).
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 7 Οκτωβρίου
2022: Πεθαίνει σε ηλικία 89 ετών ο Μπιλ Νίντερ, χρυσός ολυμπιονίκης της σφαιροβολίας το 1960 στη Ρώμη και ασημένιος το 1956 στη Μελβούρνη.
2017: Ο Λευτέρης Πετρούνιας κατακτά το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Μόντρεαλ. Βαθμολογείται με 15,433 σε άσκηση με συντελεστή δυσκολίας 6,30 και υπερασπίζεται τον τίτλο που είχε κατακτήσει το 2015 στη Γλασκώβη, αφήνοντας στην δεύτερη θέση τον Ρώσο Ντενίς Αμπλιάζιν με 15,333 β. και στην τρίτη τον Κινέζο Γιανγκ Λιου με 15,261 β.
2013: Πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών ο θρυλικός παλαίμαχος μπασκετμπολίστας, Γιώργος Αμερικάνος. Ο επονομαζόμενος «Παγκόσμιος» ήταν ο ηγέτης της ΑΕΚ που κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1968, ενώ κατέκτησε μαζί της πέντε πρωταθλήματα Ελλάδας (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970). Δύο φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος (1965, 1968).
2000: Η Γερμανία νικά 1-0 την Αγγλία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στον τελευταίο επίσημο αγώνα που διεξάγεται στο παλιό στάδιο «Γουέμπλεϊ», το οποίο θα γκρεμιστεί και θα ξαναχτιστεί απ’ την αρχή. Το αποτέλεσμα προκαλεί και την παραίτηση του Κέβιν Κίγκαν από την τεχνική ηγεσία των «Λιονταριών».
1992: Η Ελλάδα νικά 1-0 την Ισλανδία στο Ρέικιαβικ με γκολ του Γιώτη Τσαλουχίδη και ανεβαίνει στην 1η θέση του ομίλου των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά δημιουργούνται ευνοϊκότατες προϋποθέσεις για πρόκριση της Εθνικής μας, αφού έχει μεσολαβήσει ο αποκλεισμός της Γιουγκοσλαβίας από τη FIFA, λόγω του εμφυλίου πολέμου και η εντός έδρας της Ουγγαρίας (που θεωρούταν ο βασικός αντίπαλος για τη 2η θέση, πίσω απ’ τη Ρωσία) από την Ισλανδία με 2-1.
1997: Το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ΠΑΕ ΑΕΚ παραδίδεται και τυπικά στην πολυεθνική εταιρεία ENIC έναντι 2.67 δισ. δρχ. Οι συζητήσεις είχαν αρχίσει τον Μάιο του 1995 και κατέληξαν στην υπογραφή των συμβολαίων δυο χρόνια αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου 1997. Στις 13 Οκτωβρίου θα τοποθετηθεί στη θέση του προέδρου της ΠΑΕ ο γιατρός της ΑΕΚ και επί χρόνια ποδοσφαιριστής της, Λάκης Νικολάου.
1992: Η Εθνική Ελλάδας νικά με 1-0 την Ισλανδία στο Ρέικιαβικ με γκολ του Γιώτη Τσαλουχίδη και κάνει μεγάλο βήμα πρόκρισης στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994.
1990: Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Γιώργο Μύρτσο η Παναχαϊκή αποσπά ισοπαλία 0-0 στο ΟΑΚΑ από τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό, για την 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής.
1985: Η Λινέτ Γούνταρντ, αρχηγός της ομάδας μπάσκετ της ΗΠΑ που είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, γίνεται η πρώτη γυναίκα που αγωνίζεται στους Χάρλεμ Γκλομπτρότερς.
1979: Παρότι εγκαταλείπει στον 48ο γύρο του τελευταίου γκραν πρι του Γουότκινς Γκλεν, ο Τζόντι Σέκτερ στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1 με τέσσερις βαθμούς διαφορά από τον «ομόσταυλό» του στη Ferrari, Καναδό Ζιλ Βιλνέβ. Ο Σέκτερ γίνεται έτσι ο πρώτος Νοτιοαφρικανός πιλότος που κερδίζει τον τίτλο.
1977: Η διοίκηση της ΑΕΚ λύνει τη συνεργασία με τον Ολλανδοτσέχο προπονητή, Φράντισεκ Φάντρονκ, ο οποίος λίγους μήνες νωρίτερα την είχε οδηγήσει μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
1973: Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1 ολοκληρώνεται με τον Σουηδό Ρόνι Πέτερσον να κερδίζει το γκραν πρι του Γουότκινς Γκλεν. Ο Σκωτσέζος Τζάκι Στιούαρτ, ο οποίος έχει εξασφαλίσει από πριν τον τίτλο του πρωταθλητή, δεν συμμετέχει στον αγώνα λόγω του θανάτου του «ομόσταυλού» του στην Tyrell, Φρανσουά Σεβέρ, μία ημέρα νωρίτερα στα δοκιμαστικά.
1969: Πεθαίνει σε ηλικία 81 ετών ο Βέλγος ποδηλάτης Λεόν Σιέρ. Το 1921 είχε κερδίσει τον Ποδηλατικό Γύρο της Γαλλίας ενώ έναν χρόνο νωρίτερα είχε πετύχει την πρώτη νίκη του, στον ποδηλατικό γύρο Λιέγη-Μπαστόν-Λιέγη.
1951: Ο Στέφανος Πετράκης κερδίζει με χρόνο 10.9 το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. στους 1ους Μεσογειακούς Αγώνες που διεξάγονται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
1925: Πεθαίνει από φυματίωση σε ηλικία μόλις 45 ετών ο θρύλος του μπέιζμπολ Κρίστι Μάθιουσον.
1916: Ο διεθνής Ουαλός τερματοφύλακας Λι Ρουζ, ένας από τους πρώτους celebrity στην ιστορία του ποδοσφαίρου, σκοτώνεται κατά τη διάρκεια της Μάχης του Σομ, στη Γαλλία.
1916: Το Τζόρτζια Τεκ συντρίβει το Κάμπερλαντ με 222-0 και σημειώνει την ευρύτερη νίκη στην ιστορία του αμερικάνικου ποδοσφαίρου..
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Λιονέλ Μέσι: Έκλαψε η Αργεντινή στην τελευταία παράσταση!
- Λιονέλ Μέσι: Πεθαίνοντας πνιγμένος σε αγκαλιές
- Λιονέλ Μέσι: Δεν άντεξε στην ομιλία του και δάκρυσε - «Ήθελα να είμαι εδώ όλη μου τη ζωή» (vid)
- Δημήτρης Γιαννακόπουλος: Ξεκάθαρος για την πρόταση του NBA - Τι είπε για Ολυμπιακό
- Βίσση - Καρβέλας: Σκληρά λόγια με οικονομικό υπόβαθρο και το τέλος μια σχέσης 40 ετών
