Σαν Σήμερα - Πολ Χάντερ: Ο «Μπέκαμ» του σνούκερ που έφυγε στα 27 του από καρκίνο

Όταν χάνεται ένας νέος άνθρωπος, που είχε όλη τη ζωή μπροστά του για να τη χαρεί με τους ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν, είναι πεζό να σκέφτεσαι το πώς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί η αθλητική του καριέρα του αν ο θάνατος δεν τη είχε διακόψει πρόωρα.

Στην περίπτωση του Πολ Χάντερ, όμως, αυτό είναι αναπόφευκτο. Ο χαρισματικός παίκτης του σνούκερ έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο στις 9 Οκτωβρίου 2006 σε ηλικία μόλις 27 ετών. Και δύο δεκαετίες αργότερα το όνομά του μνημονεύεται σταθερά στις συζητήσεις των φίλων του αθλήματος για την κατάταξη των κορυφαίων όλων των εποχών.

Ένα πελώριο «what if» πλανάται στην ατμόσφαιρα κάθε φορά που κάποιος τον θυμάται. Συνήθως, μάλιστα, το ερώτημα δεν είναι αν θα είχε κατακτήσει το «ιερό δισκοπότηρο» του σνούκερ, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά πόσες φορές θα το είχε κάνει. Και αναρωτιούνται πόσο διαφορετικά μπορεί να είχε γραφτεί η ιστορία του όμορφου αυτού είδους μπιλιάρδου, αν η μοίρα δεν είχε σταθεί τόσο σκληρή απέναντί του.

Διότι ο Χάντερ ήταν ο μοναδικός παίκτης που είχε όλο το πακέτο για να συναγωνιστεί σε δημοτικότητα τον αδιαμφισβήτητο GOAT του αθλήματος, τον Ρόνι Ο’Σάλιβαν. Οι σκανδαλοθηρικές βρετανικές εφημερίδες του είχαν κολλήσει το προσωνύμιο «Μπέκαμ της τσόχας» («Beckham of the Baize») όχι μόνο επειδή το παρουσιαστικό του παρέπεμπε στον σταρ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά και επειδή όταν ήταν πολύ νέος είχε κάνει κάποιες απερισκεψίες – όπως τη χρήση κάνναβης που του στοίχισε τον αποκλεισμό από το Grand Prix του 1997.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν ήταν τύπος που έδινε περισσότερη βάση στο lifestyle και τη διασκέδαση. Δεν σύναψε δεσμό με κάποια σταρ της σόου μπιζ (όπως ο Μπέκαμ) ούτε παραμέλησε την εξάσκηση και τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις. Του άρεσε να περνάει καλά και ήταν πιο εξωστρεφής από τους περισσότερους συναδέλφους του, ταυτόχρονα όμως αγαπούσε το σνούκερ, γι’ αυτό και κατάφερε σημειώσει σημαντικές διακρίσεις από πολύ νωρίς. Το σημαντικότερο; Ήταν πάντοτε φιλικός με τους οπαδούς του και τους αφιέρωνε χρόνο ύστερα από τους αγώνες του για να υπογράψει αυτόγραφα και να ανταλλάξει κουβέντες μαζί τους.

Το στενάχωρο «αντίο» στο Crucible

Ο Χάντερ ήταν ακόμα έφηβος όταν τον Φεβρουάριο του 1998 κέρδισε τον πρώτο του βαθμολογούμενο τίτλο, το Welsh Open (ήταν γεννημένος στις 14 Οκτωβρίου 1978). Σε ένα παιχνίδι όπου η πείρα και η ωριμότητα αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες επιτυχίας, αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Και το επιβεβαιώνει το γεγονός ότι μέχρι τότε μόνο ο Ο’Σάλιβαν και άλλοι δύο «ογκόλιθοι» του σνούκερ, ο Στίβεν Χέντρι και ο Τζον Χίγκινς, είχαν κερδίσει τίτλο που μετρούσε στην κατάταξη προτού κλείσουν τα 20 τους χρόνια.

Ο νεαρός από το Λιντς καθιερώθηκε γρήγορα στο Top 16 και έγραψε ιστορία με τις τρεις κατακτήσεις του Masters, του δεύτερου σε πρεστίζ τουρνουά που διεξάγεται κάθε σεζόν. Ήταν μάλλον θέμα χρόνου να βιώσει την καταξίωση και στο Crucible, εκεί όπου φιλοξενείται κάθε άνοιξη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το απόλυτο τεστ της πνευματικής δύναμης των παικτών, με τους «μαραθώνιους» αγώνες που διαρκούν δύο και τρεις ημέρες.

Αντ’ αυτού, η τελευταία εικόνα που θυμάται ο κόσμος από την παρουσία του στο θέατρο του Σέφιλντ τον Απρίλιο του 2006, ήταν ενός Χάντερ καταβεβλημένου από τη σπάνια μορφή καρκίνου στο στομάχι με την οποία είχε διαγνωστεί έναν χρόνο νωρίτερα. Ο ανερχόμενος – τότε – Αυστραλός Νιλ Ρόμπερτσον τον νίκησε εύκολα με 10-5 εν μέσω έντονης συγκινησιακής φόρτισης, μια και κανείς δεν ήξερε αν θα ξαναέβλεπε τον «Μπέκαμ της τσόχας» στο Crucible.

Αποδείχθηκε εντέλει ο τελευταίος επίσημος αγώνας που έπαιξε γενικώς ο Χάντερ, μια και ο καρκίνος επανήλθε πιο επιθετικός. Είχε κερδίσει μόνο έναν αγώνα τη σεζόν 2005-06 (αυτόν με τον Σκωτσέζο Τζέιμι Μπερνέτ για τον 1ο γύρο του UK Championship) μια και οι χημειοθεραπείες και οι παρενέργειές τους είχαν μειώσει δραματικά τον χρόνο που αφιέρωνε στην εξάσκησή του. Το World Snooker αποφάσισε να «προστατεύσει» μέχρι τον Μάιο του 2007 την 34η θέση του στην κατάταξη (μεγάλη πτώση από την 6η της σεζόν 2004-05), ώστε να μπορέσει να ολοκληρώσει τη θεραπεία του χωρίς να αγχώνεται για την παραμονή του στο Tour.

Δεν ήταν γραφτό να φτάσει τόσο μακριά. Η επιδείνωση της υγείας του έγινε γνωστή από τις αρχές του φθινοπώρου του 2006 και η είδησή του θανάτου του, στις 9 Οκτωβρίου, δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Και πάλι, όμως, προκάλεσε απέραντη θλίψη στον μικρόκοσμο του σνούκερ, μια και του στέρησε ένα από τα πιο αυθεντικά ταλέντα στο άνθος της ηλικίας του. Αν και το σημαντικότερο ήταν ότι είχε φύγει ένας νέος άνθρωπος, δύο μόλις χρόνια μετά τον γάμο του με την αγαπημένη του Λίντσεϊ κι ενώ η κορούλα τους, η Έβι, ήταν εννέα μηνών.

Η κηδεία του Χάντερ τελέστηκε δέκα μέρες αργότερα στο Λιντς παρουσία όλης της αφρόκρεμας του σνούκερ. Τραγική φιγούρα ήταν ο πιο στενός του φίλος, ο Μάθιου Στίβενς, με τον οποίο είχαν ανέβει μαζί όλα τα «σκαλοπάτια» από τα τουρνουά των Juniors μέχρι τις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης. Προσφέρθηκε, μάλιστα, να είναι ανάμεσα στους ανθρώπους που μετέφεραν το φέρετρό του στην εκκλησία.

Το τριπλό έπος στο Masters

Η σπουδαιότερη κληρονομιά του Χάντερ στο σνούκερ είναι τα κατορθώματά του στο Masters, το ετήσιο τουρνουά στο οποίο μετέχουν μόνο οι 16 κορυφαίοι της παγκόσμιας κατάταξης. Οι τρεις θρίαμβοί του μέσα σε μία τετραετία και μάλιστα με τρόπο βγαλμένο από σενάριο κινηματογραφικής ταινίας, οδήγησαν τη διοργανώτρια αρχή του επαγγελματικού Tour στην απόφαση να δώσει το 2016 το όνομά του στο τρόπαιο που απονέμεται στον νικητή.

Το 2001, ο ξανθομάλλης άσος βρέθηκε να χάνει με 6-2 από τον έμπειρο Ιρλανδό Φέργκαλ Ο’Μπράιεν με το πέρας του πρώτου σκέλους του τελικού. Το βράδυ, ωστόσο, επέστρεψε με εντελώς διαφορετική νοοτροπία στην αίθουσα του Wembley Conference Center και πετυχαίνοντας τέσσερα μπρέικ άνω των 100 πόντων (century) έστειλε το ματς στο τελευταίο και καθοριστικό φρέιμ, όπου επικράτησε ύστερα από δραματική μάχη.

Το 2002, αντίπαλος στον τελικό ήταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2000, Μαρκ Γουίλιαμς, ο οποίος προηγήθηκε με 5-0. Ο Χάντερ κέρδισε στις λεπτομέρειες το έκτο φρέιμ και άρχισε την αντεπίθεσή του, που τον έφερε μπροστά στο σκορ με 8-7 και 9-8 στο βραδινό σκέλος. Ο Ουαλός απάντησε κι έστειλε το ματς στο decider, όπου ο «Μπέκαμ της τσόχας» χάρη σ’ ένα μπρέικ 65 πόντων κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη διαδοχική χρονιά.

Το 2004, τέλος, σημείωσε την πιο επική νίκη του κόντρα στον «πολύ» Ρόνι Ο’Σάλιβαν, ο οποίος βρισκόταν σε εξαιρετική κατάσταση εκείνη τη σεζόν – στο τέλος της οποίας έμελλε να κατακτήσει τον δεύτερο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του. Ο Rocket προηγήθηκε με 7-2 στο ξεκίνημα του δεύτερου σκέλους, στη συνέχεια όμως είδε τον αντίπαλό του να αντεπιτίθεται και με τρία century μπρέικ να στέλνει την αναμέτρηση στο decider. Εκεί, ο Χάντερ διατήρησε τον έλεγχο και με ορισμένες δύσκολες μακρινές μπάλες σήκωσε το τρόπαιο για τρίτη φορά.

Η χαμένη ευκαιρία στο Παγκόσμιο του 2003

Ο Χάντερ κατέκτησε τρεις ranking τίτλους στη σύντομη καριέρα του (δύο Welsh Open, το 1998 και το 2002, και το British Open του 2002) έμεινε όμως με τον καημό ότι δεν πρόλαβε να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής. Αντιμετώπιζε δυσκολίες στο μεγάλο φορμάτ κι έφτασε μόνο μία φορά στο μονό τραπέζι, το 2003, όταν έχασε «χρυσή» ευκαιρία να προκριθεί στον τελικό.

Ήταν η σειρά του να πέσει θύμα ανατροπής, μια και προηγήθηκε με 15-9 του Κεν Ντόχερτι στον ημιτελικό παίζοντας εξαιρετικό σνούκερ από το πρώτο σκέλος. Χρειαζόταν άλλα δύο φρέιμ για να πάρει την πρόκριση και είχε ευκαιρίες στα περισσότερα από τα επόμενα, «κόλλησε» όμως σε καθοριστικά σημεία. Έτσι, ο Ιρλανδός παγκόσμιος πρωταθλητής του 1997 μείωσε τη διαφορά σε 15-14 και τον φόρτωσε με άγχος. Ο Χάντερ κέρδισε ένα αμφίρροπο φρέιμ και ξέφυγε ξανά με 16-14, όμως στη συνέχεια υστέρησε στις λεπτομέρειες και γνώρισε μια οδυνηρή ήττα με 17-16.

Πολλοί θα σκέφτηκαν εκείνη τη μέρα ότι ο ξανθομάλλης άσος από το Λιντς, ο οποίος είχε για μέντορά του τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 1986, Τζο Τζόνσον, θα είχε πολλές ευκαιρίες στο μέλλον για να κατακτήσει το υπέρτατο τρόπαιο του σνούκερ. Ήταν μόλις 24 ετών και προικισμένος με σπάνιο ταλέντο. Το μέλλον του ανήκε. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, όμως, το χτύπημα του καρκίνου προκάλεσε σοκ σε όλη την κοινότητα, η οποία θυμάται με συγκίνηση τον Χάντερ κάθε χρόνο τέτοια μέρα και του αποδίδει τις τιμές που του αξίζουν.

Εκτός από το τρόπαιο του Masters, το World Snooker είχε μετονομάσει από το 2007 σε Paul Hunter Classic το μικρής εμβέλειας ranking τουρνουά που διεξαγόταν κάθε Αύγουστο στο Φιρτ της Γερμανίας (βγήκε από το καλεντάρι το 2019). Το όνομά του φέρει κι ένα ίδρυμα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Σνούκερ και Μπιλιάρδου (WPBSA), το οποίο έχει ως σκοπό να δίνει την ευκαιρία σε παιδιά και νέους με αναπηρίες να ασχοληθούν με τα αθλήματα της τσόχας.

Πηγές: www.bbc.com («’Paul was fun’: Remembering snooker’s lost great 20 years on»), davehendon.substack.com («PAUL HUNTER REMEMBERED»), www.theguardian.com («Paul Hunter – Obituary»), cuetracker.net («Paul Hunter»), en.wikipedia.org («Paul Hunter»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 9 Οκτωβρίου

2024: Ο 31χρονος διεθνής αμυντικός του Παναθηναϊκού, Τζορτζ Μπάλντοκ, εντοπίζεται νεκρός στην πισίνα του σπιτιού του στη Γλυφάδα.

2022: Ο Μαξ Φερστάπεν εξασφαλίζει τον δεύτερο διαδοχικό τίτλο της καριέρας του στη Formula 1, μια και τερματίζει πριν από τους Σέρχιο Πέρες και Σαρλ Λεκλέρ στο γκραν πρι της Σουζούκα.

2018: Η Χριστίνα Μπούρμπου και η Μαρία Κυρίδου κατακτούν το χρυσό μετάλλιο στη δίκωπο χωρίς πηδαλιούχο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νεότητας που διεξάγονται στο Μπουένος Άιρες. Την ίδια ημέρα, η πρωταθλήτρια του ταεκβοντό, Φανή Τζέλη, κερδίζει το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 55 κιλών.

2011: Ο 23χρονος Αμερικάνος μπασκετμπολίστας της ρουμανικής Τζούρτζιου, Τσόνσι Χάρντι, υποκύπτει στα τραύματα που του είχαν προκαλέσει άγνωστοι που του επιτέθηκαν σε κλαμπ όπου είχε βγει για να πανηγυρίσει νίκη της ομάδας του.

2009: Η Ελλάδα συντρίβει με 5-2 τη Λετονία στο ΟΑΚΑ και κάνει βήμα πρόκρισης στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Νότιας Αφρικής. Μεγάλος πρωταγωνιστής του ματς είναι ο Φάνης Γκέκας, ο οποίος σημειώνει τέσσερα γκολ και ισοφαρίζει την κορυφαία επίδοση για Έλληνα παίκτη σε επίσημο παιχνίδι, που κατέχει από τον Δεκέμβριο του 1930 ο Αντώνης Τσολίνας (Ελλάδα-Βουλγαρία 6-1 για το Βαλκανικό Κύπελλο).

2002: Ο Σωκράτης Κόκκαλης απολύει τον Τάκη Λεμονή από την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, λίγες μέρες μετά τη συντριβή με 4-0 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο «Ολντ Τράφορντ». Ο Γιάννης Κόλλιας είναι ο προσωρινός αντικαταστάτης του.

1999: Διεξάγεται ο πρώτος επαγγελματικός αγώνας πυγμαχίας ανάμεσα σε έναν άνδρα, τον Λόι Τσόου και μία γυναίκα, τη Μάργκαρετ ΜακΓκρέγκορ, μπροστά σε 2.768 θεατές στο Σιάτλ. Μάλιστα, η ΜακΓκρέγκορ κερδίζει τον αγώνα διάρκειας τεσσάρων γύρων των δύο λεπτών με 40-36.

1996: Η Εθνική Ελλάδας γνωρίζει την ήττα από τη Δανία στην Κοπεγχάγη (2-1) για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας (25′ αυτ. Ζαγοράκης, 51′ Μπρ. Λάουντρουπ/36′ Δώνης).

1994: Με 21 πόντους του Λανς Μπέργουολντ το Περιστέρι νικά με 74-70 στο κλειστό της Γλυφάδας τον γηπεδούχο Παναθηναϊκό των Γκάλη, Γιαννάκη, Πάσπαλιε και προκρίνεται στους «8» του Κυπέλλου Ελλάδας.

1989: Ο Ίαν Ρας σημειώνει το 250ό του γκολ με τη Λίβερπουλ, σε έναν αγώνα εναντίον της Κρου για το Λιγκ Καπ (4-1).

1988: Στο ντεμπούτο του με τον Ολυμπιακό στην Α’ Εθνική, ο Κυριάκος Καραταΐδης σκοράρει μόλις στο 2′ κόντρα στον τυπικά γηπεδούχο Πανιώνιο στο «Γ. Καραϊσκάκης» και χαρίζει στην ομάδα του τη νίκη με 1-0.

1988: Ο Σπύρος Ανδριόπουλος τερματίζει δεύτερος στον Διεθνή Μαραθώνιο του Βερολίνου πίσω από τον Τανζανό Σουλεϊμάν Νιαμπούι, σημειώνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ (2 ώρες 12:04) που αντέχει μέχρι σήμερα. Στις γυναίκες, η Δήμητρα Παπασπύρου τερματίζει ένατη σε 2 ώρες 37:04.

1988: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο Τζάκι Μίλμπερν, θρύλος της Νιουκάστλ και θείος του Μπόμπι Τσάρλτον.

1985: Στη μεγαλύτερη σε διάρκεια διαδικασία πέναλτι στο Κύπελλο Ελλάδας (36 εκτελέσεις), ο ΠΑΟΚ αποκλείει την Αναγέννηση Γιαννιτσών με 16-15 στο γήπεδο της Κρύας Βρύσης. Το ρεκόρ θα απειληθεί στον τελικό του 2009, όπου θα εκτελεστούν 34 πέναλτι μέχρι ο Ολυμπιακός να νικήσει την ΑΕΚ με 15-14.

1982: Με δύο γκολ του Νίκου Αναστόπουλου (7′ πέν., 25′) και κορυφαίο παίκτη τον τερματοφύλακα Νίκο Σαργκάνη, η Εθνική Ελλάδας νικά με 2-0 στο Λουξεμβούργο για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών του 1984.

1981: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών προδομένος από την καρδιά του, ο Ολλανδός προπονητής Φράντισεκ Φάντρονκ, ο οποίος είχε συνδέσει το όνομά του με την πορεία της ΑΕΚ μέχρι τους «4» του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, την περίοδο 1976-77.

1977: Το ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός στο «Γ. Καραϊσκάκης» διακόπτεται αμέσως μετά τη διαμόρφωση του σκορ σε 1-2 από τον Χρήστο Γιαννακούλα στο 86′, λόγω επίθεσης προς τον διαιτητή Κρικώνη από παίκτες των Πειραιωτών που ισχυρίζονται ότι ο σκόρερ βρισκόταν σε θέση οφσάιντ. Το ντέρμπι θα θεωρηθεί λήξαν, μια και ο διαιτητής κλείνει κανονικά το φύλλο αγώνα.

1976: Σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αργεντινής, η Ελλάδα αναδεικνύεται ισόπαλη 1-1 με την Ουγγαρία στο «Γ. Καραϊσκάκης» μπροστά σε 27.000 θεατές. Το γκολ της Εθνικής μας πετυχαίνει ο Μίμης Παπαϊωάννου.

1968: Ο παλαίμαχος Αιγύπτιος παλαιστής Ιμπραήμ Μουσταφά, χρυσός ολυμπιονίκης των ημιβαρέων βαρών της ελληνορωμαϊκής το 1928, πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς στο Ολυμπιακό Χωριό της Πόλης Μεξικού όπου βρισκόταν ως ομοσπονδιακός προπονητής.

1960: Το ντέρμπι Παναθηναϊκός-ΑΕΚ διακόπτεται στο 86ο λεπτό. Οι φιλοξενούμενοι διαμαρτύρονται στον διαιτητή Ιωαννίδη για τον μη καταλογισμό πέναλτι υπέρ του Κώστα Νεστορίδη όσο το σκορ ήταν ακόμα 2-2, ενώ αμφισβητούν και το γκολ που πέτυχε στην αντεπίθεση ο Παναθηναϊκός, ισχυριζόμενοι ότι ο σκόρερ, Βαγγέλης Πανάκης, βρισκόταν σε θέση οφσάιντ. Ο Αναστασιάδης της ΑΕΚ αποβάλλεται και αρνείται να βγει από τον αγωνιστικό χώρο κι έτσι ο διαιτητής διακόπτει τον αγώνα εις βάρος της Ένωσης, η οποία θα μηδενιστεί από την ΕΠΟ.

1919: Διεξάγεται ο όγδοος και τελευταίος αγώνας των World Series του μπέιζμπολ, που είχαν αρχίσει την 1η Οκτωβρίου μεταξύ των Σικάγο Γουάιτ Σοξ (μετέπειτα Μπλακ Σοξ) και των Σινσινάτι Ρεντς, που θα καταλήξει στο περιβόητο Black Sox scandal. Οκτώ παίκτες, ανάμεσά τους και ο «Ξυπόλητος» Τζο Τζάκσον, ένας από τους κορυφαίους hitters, θα κατηγορηθούν ότι είχαν χειραγωγήσει τον αγώνα για λογαριασμό γραφείων στοιχημάτων. Στη δίκη που θα πραγματοποιηθεί έναν χρόνο αργότερα δεν θα αποδειχθεί η ενοχή τους, όμως ο δικαστής Κένισο Μάουντεν Λάντις θα τους επιβάλει ισόβιο αποκλεισμό από το επαγγελματικό μπέιζμπολ.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News