Υπεράνω Όλων: Κανένα ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού δεν είναι αδιάφορο

Αντίπαλοι είμαστε για 40 λεπτά. Και πρωταγωνιστές είναι οι παίχτες και οι προπονητές. Κανένας άλλος.

Σε ένα «αδιάφορο» βαθμολογικά και μόνο παιχνίδι, γιατί με την κυριολεκτική έννοια της λέξης αδιάφορο, δεν είναι κανένα ματς Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού, η ομάδα του Πειραιά πήρε άλλη μια νίκη στην έδρα του αντιπάλου της. Ήταν τόσο αδιάφορο να φανταστείτε που το ΟΑΚΑ ήταν κατάμεστο.

Δεν θα ασχοληθώ καν με τις κοκορομαχίες, γιατί πάνω στην ένταση του παιχνιδιού πολλά γίνονται σε όλα τα γήπεδα του κόσμου. Η ουσία ήταν μία. Ο Ολυμπιακός ήταν εμφανώς καλύτερος, κέρδισε δίκαια, δεν μπορώ να καταλάβω που είδε ο κόουτς των πράσινων ότι αδικήθηκε, και επίσης πρέπει επιτέλους να σταματήσει το παραμύθι περί «ξένων». Γιατί και ο Ντόρσεϊ έχει μητέρα Ελληνίδα, και ο Βεζένκοφ γεννήθηκε στην Λευκωσία. Ο δε Γουόκαπ είναι τόσο «Έλληνας» όσο και ο Λάρκιν «Τούρκος» και παίζει στην Εθνική που κοουτσάρει. Αμφιβάλλω δε αν θα είχε την ίδια τοποθέτηση αν οι δύο πρώτοι ανήκαν στον Παναθηναϊκό, όπως ήταν διακαής τους πόθος.

Σίγουρα ο Παναθηναϊκός είχε ελλείψεις, όπως και ο Ολυμπιακός άλλωστε έστω και λιγότερες, αλλά και ο κόουτς Μπαρτζώκας δεν έπαιξε, επιλογή του, περισσότερο χρόνο με παίχτες βασικούς του καθηλώνοντας τους στον πάγκο. Τα ματς στην Ευρωλίγκα που ακολουθούν σίγουρα είναι πολύ πιο σημαντικά από το ματς που διεξήχθη , κυρίως πάλι για τον Παναθηναϊκό.

Η πιο μεγάλη σημασία του χτεσινού παιχνιδιού ήταν η αυτοπεποίθηση λόγω της νίκης και το πρεστίζ. Δεν θα άλλαζε κάτι ακόμη και να έχανε ο Ολυμπιακός στην βαθμολογία της Α1. Πάλι πρώτος θα τερμάτιζε, πάλι θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας μέχρι τέλους.

Ας προβληματιστεί ο Παναθηναϊκός πως έχασε τόσο εύκολα, από τον 3-4αρτο άσσο, από το τρίτο τη τάξει 2άρι, και από τα μπακ – απ του Βεζένκοφ και του Μιλουτίνοφ, καλύτερα. Και με τον Φουρνιέ εκτός αποστολής λόγω τιμωρίας. Ας προβληματιστεί η διοργανώτρια αρχή , γιατί αν συμβεί το οτιδήποτε μετά θα είναι αργά, με την συμπεριφορά των οπαδών που κάθονται στα court-seat. Αν δεν μπορούν να συγκρατούν τις αντιδράσεις τους, απέναντι σε διαιτητές και κυρίως απέναντι στους αντίπαλους παίχτες δεν θα πρέπει να βρίσκονται εκεί. Να μπουν όρια και νόμοι που θα εκτελούνται όμως. Και αυτό ισχύει για όλα τα γήπεδα. Απλά στο ΟΑΚΑ παραγίνεται το κακό και όποιος δεν το βλέπει εθελοτυφλεί.

Αντίπαλοι είμαστε για 40 λεπτά. Και πρωταγωνιστές είναι οι παίχτες και οι προπονητές. Κανένας άλλος. Να υποστηρίζουμε τις ομάδες μας με πάθος αλλά μέχρι εκεί. Και επιτέλους ας δείξουμε όλοι σεβασμό αν μη τι άλλο στις μάνες που μας έφεραν στην ζωή. Αφήστε τες έξω από κάθε αντιπαλότητα. Εκτονωθείτε με ένα σωρό άλλα συνθήματα. Έλεος πια.

Και ας ανοίξει η Πολιτεία τα μάτια της. Η «βία» δεν είναι οπαδική. Είναι κοινωνικό φαινόμενο. Βλέπετε τι γίνεται στους δρόμους, στις οικογένειες, στον εργασιακό χώρο, στις σχέσεις, στα σχολεία, στα κέντρα διασκέδασης και από άτομα «υπεράνω πάσης υποψίας» ακόμη και από όργανα της. Δεν είναι δε λίγες οι φορές που «χρησιμοποιείται» για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη από σκάνδαλα η και από ακόμη πιο σοβαρά θέματα. Και η ουσία είναι να «πληρώνουν» μόνο αυτοί που φταίνε πραγματικά και όχι να τα τσουβαλιάζουμε όλα για να ικανοποιηθεί η κοινή γνώμη.

Η ζωή είναι μικρή και πρέπει να την απολαμβάνουμε σε όλες τις μορφές της και όχι να κυριαρχεί η τοξικότητα και το μίσος. Όλοι χαμένοι βγαίνουμε αν τελικά επικρατήσουν.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News