Σαν Σήμερα - Βιτάλι Νταρασέλια: Ο ήρωας της Κυπελλούχου Ευρώπης Ντινάμο Τιφλίδας που έφυγε νωρίς

Ισόπαλος 1-1 μέχρι το 87ο λεπτό ήταν ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων ανάμεσα στην Ντινάμο Τιφλίδας και την Καρλ Τσάις Ιένα, στις 13 Μαΐου 1981 στο Ντίσελντορφ, όταν σημειώθηκε η φάση που τον σημάδεψε.

Ο χαρισματικός μέσος της γεωργιανής ομάδας, Βιτάλι Νταρασέλια, δέχθηκε την μπάλα από τον Νταβίντ Κιπιάνι ανάμεσα στις γραμμές κι έκανε αμέσως κίνηση προς τη μεγάλη περιοχή των Ανατολικογερμανών. Εκεί απέφυγε με ωραίο τρόπο τον Λουτς Λίντεμαν, στο επόμενο βήμα έσκασε μία κοφτή ντρίμπλα στον λίμπερο Ρίντιγκερ Σνουπχάζε και χωρίς χρονοτριβή «εκτέλεσε» με το αριστερό τον τερματοφύλακα Χανς-Ούλριχ Γκράπεντιν.

Με αυτό το υπέροχο σε σύλληψη και εκτέλεση γκολ ο Νταρασέλια έγραψε το 2-1 που χάρισε στην ομάδα της Τιφλίδας το βαρύτιμο τρόπαιο, το οποίο ήταν μόλις το δεύτερο ευρωπαϊκό που κατέκτησε σύλλογος της Σοβιετικής Ένωσης (ύστερα από την επιτυχία της Ντινάμο Κιέβου του Όλεγκ Μπλαχίν το 1975 στον ίδιο θεσμό) και παραμένει η κορυφαία στιγμή στην ιστορία του ποδοσφαίρου της (ανεξάρτητης από το 1991) Γεωργίας.

Ήταν παράλληλα η δικαίωση μίας από τις πιο ταλαντούχες ευρωπαϊκές ομάδες της εποχής, η οποία το 1978 είχε καταφέρει να νικήσει τον ανταγωνισμό Ρώσων και Ουκρανών και να στεφθεί πρωταθλήτρια Σοβιετικής Ένωσης, ενώ είχε διακριθεί κι άλλες φορές στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Μόνο στο Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1980-81, άλλωστε, είχε αποκλείσει στα προημιτελικά τη Γουέστ Χαμ του Τρέβορ Μπρούκινγκ και στα ημιτελικά τη Φέγενορντ, ενώ και η νίκη στον τελικό επί της Καρλ Τσάις Ιένα δεν ήταν απλή υπόθεση.

Οι Ανατολικογερμανοί είχαν αποκλείσει στον 1ο γύρο τη Ρόμα συντρίβοντάς τη με 4-0 στη ρεβάνς (είχαν ηττηθεί με 3-0 στη Ρώμη!), στους «16» την κάτοχο του τίτλου Βαλένθια και στα ημιτελικά την Μπενφίκα. Κι αυτό λέει πολλά για την αξία της. Οι Γεωργιανοί, αντίθετα, είχαν μάλλον εύκολο έργο στο ξεκίνημα της πορείας τους απέναντι στη φιλότιμη Κυπελλούχο Ελλάδας Καστοριά (0-0 στο Καυτανζόγλειο, 2-0 στην Τιφλίδα) και στη συνέχεια έδειξαν την ανωτερότητά τους.

Δεν ήταν, άλλωστε, μόνο ο Νταρασέλια αστέρας πρώτου μεγέθους σ’ εκείνη την ομάδα της Ντινάμο. Ο Κιπιάνι που ήδη αναφέραμε ήταν ένα δεκάρι με άψογη τεχνική κατάρτιση και βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης από τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Μεγάλης κλάσης ήταν και οι δύο επιθετικοί, ο Ραμάζ Σενγκέλια (ο οποίος δεν έχει συγγένεια με τον σημερινό άσο του ΟΦΗ) και ο Βλαντίμιρ Γκουτσάγεφ (που πέτυχε το πρώτο γκολ στον τελικό με την Ιένα). Διεθνείς ήταν ή θα γίνονταν αργότερα ο παρτενέρ του Νταρασέλια στο κέντρο, Τενγκίζ Σουλακβελίτζε, ο σέντερ μπακ και αρχηγός της ομάδας Αλεξάντρ Τσιβάτζε, ο λίμπερο Νοντάρ Χιζανισβίλι κι ο τερματοφύλακας Οτάρ Γκαμπέλια.

Στη μνήμη του κόσμου, πάντως, έχει μείνει κυρίως ο Νταρασέλια. Όχι μόνο για το υπέροχο νικητήριο γκολ, το οποίο στη Γεωργία χαρακτηρίζουν ως «το γκολ του αιώνα», αλλά και για την τραγική μοίρα του. Ενάμισι χρόνο μετά την ύψιστη στιγμή του με την Ντινάμο, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα σε ηλικία μόλις 25 ετών.

Η μοιραία βόλτα με το αυτοκίνητο

Ο αριθμός 13 σημάδεψε τον Νταρασέλια, ο οποίος κόντρα στην κοινή πεποίθηση περί γρουσουζιάς τον θεωρούσε γούρικο. Επιβεβαιώθηκε όταν σημείωσε το σημαντικότερο γκολ της καριέρας του στις 13 Μαΐου, γι’ αυτό και επέλεξε το «13» στη φανέλα του όταν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της εθνικής ομάδας για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας.

Η τραγική ειρωνεία, ωστόσο, είναι ότι θα έχανε τη ζωή του στις 13 Δεκεμβρίου 1982, όταν έπεσε με το αυτοκίνητό του σε ένα ποτάμι στην περιοχή Ζεσταφόνι και οι αρχές κατάφεραν να εντοπίσουν τη σορό του 13 μέρες αργότερα! Στο αυτοκίνητο επέβαινε κι ένας φίλος του ο οποίος σκοτώθηκε ακαριαία και εντοπίστηκε αμέσως. Ο Νταρασέλια εκτιμάται ότι είχε τις αισθήσεις του και βγήκε απ’ το αυτοκίνητο, όμως τα νερά ήταν τόσο ορμητικά και παγωμένα, που δεν άντεξε παρά μόνο για μερικά λεπτά. To πτώμα του βρέθηκε από ειδικά εκπαιδευμένο σκύλο δύο χιλιόμετρα από τον τόπο του δυστυχήματος και ήταν κυριολεκτικά θαμμένο στη λάσπη…

Ο χαμός του προκάλεσε σοκ στις τάξεις της Ντινάμο, η οποία είχε μόλις ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στο σοβιετικό πρωτάθλημα τερματίζοντας στην τέταρτη θέση, αλλά φυσικά και σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση. Έντονος ήταν ο αντίκτυπος και στον υπόλοιπο κόσμο, αφού ο Νταρασέλια θεωρούταν ένας από τους κορυφαίους μέσους στην Ευρώπη (αγωνιζόταν κυρίως ως αριστερός εσωτερικός χαφ στο 4-3-3), με πολλά τρεξίματα, οξυδέρκεια στη λήψη αποφάσεων, αλλά και καλά τελειώματα και με τα δύο πόδια.

Μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε αγωνιστεί με την ομάδα του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ κόντρα στη Νάπολι (αποκλεισμός με νίκη 2-1 εντός και ήττα 1-0 εκτός), ενώ πολύ καλή ήταν η παρουσία του και στο Μουντιάλ με την εθνική ομάδα. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός, Κονσταντίν Μπέσκοφ, τον χρησιμοποίησε σε ολόκληρο το 90λεπτό κόντρα στη Βραζιλία, όπου η Σοβιετική Ένωση ηττήθηκε στις λεπτομέρειες (2-1). Τον ξεκίνησε και στο ματς με τη Νέα Ζηλανδία (3-0) όπου όμως τον έβγαλε στην ανάπαυλα. Στη συνέχεια, όμως, τον θυμήθηκε μόνο στα τελευταία λεπτά των αγώνων της δεύτερης φάσης κόντρα στο Βέλγιο (0-1) και την Πολωνία (0-0).

Πρωταθλητής Ευρώπης Νέων με την ΕΣΣΔ

Παρά τον παραγκωνισμό του στο Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου κατέγραψε 22 συμμετοχές και τρία γκολ, ο Νταρασέλια προσέλκυσε το 1982 το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων χάρη και στις εμφανίσεις του με την Ντινάμο Τιφλίδας στα Κύπελλα Ευρώπης. Όπως είναι γνωστό, όμως, το κομμουνιστικό καθεστώς δεν επέτρεπε τότε στους ποδοσφαιριστές να βγουν απ’ τα σύνορα, ειδικά σε τόσο νεαρή ηλικία. Έτσι, οι όποιες κουβέντες σταμάτησαν εν τη γενέσει τους.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο γιος του αδικοχαμένου άσου ισχυρίστηκε ότι ο ιδιοκτήτης ενός ελληνικού συλλόγου είχε προσφέρει στον πατέρα του ένα… εργοστάσιο ως μπόνους για την υπογραφή του! Δεν αναφέρει, πάντως, ποιος ήταν ούτε εντοπίσαμε κάτι σχετικό στα ρεπορτάζ των εφημερίδων της εποχής. Το βέβαιο είναι ότι αν ίσχυαν τότε τα σημερινά δεδομένα στο πολιτικό και μεταγραφικό τοπίο, ο Νταρασέλια θα μπορούσε να είχε αγωνιστεί σε κάποια μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα. Είχε την ποιότητα να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο, όπως κάνουν σήμερα ο Κβίτσα Κβαρατσκέλια και παλιότερα ο Κάχα Καλάτζε και ο Γκιόργκι Κινκλάτζε.

Ο ταλαντούχος άσος γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1957 στο Οτσαμτσίρε της Αμπχαζίας, από ντόπια μητέρα και Γεωργιανό πατέρα. Στα επίσημα έγγραφά του, βέβαια, αναγραφόταν ως ημερομηνία γέννησης η 9η Οκτωβρίου 1957 κι έτσι ήταν «περασμένος» παντού μέχρι πρόσφατα, όταν αποκαλύφθηκε ότι δεν ήταν λάθος, αλλά… τέχνασμα της ομοσπονδίας της Σοβιετικής Ένωσης. Τον είχαν δηλώσει μικρότερο κατά μερικούς μήνες, ώστε να έχει δικαίωμα συμμετοχής για περισσότερο καιρό στις «μικρές» εθνικές ομάδες!

Κάπως έτσι ο Νταρασέλια στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης Νέων (Κ-18) το 1976, έναν χρόνο μετά τη μεταγραφή του στην Ντινάμο Τιφλίδας από την άσημη Αμιράνι της γενέτειράς του. Το ίδιο έτος κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων (Κ-21) με την ΕΣΣΔ, αλλά και τον πρώτο του τίτλο με τους «κυανόλευκους». Το Κύπελλο της Σοβιετικής Ένωσης, με τον θρίαμβο στον τελικό επί της εξίσου ισχυρής εκείνη την εποχή Αραράτ Εριβάν (3-0).

Η κορύφωση ήρθε φυσικά με την κατάκτηση του πρωταθλήματος από την Ντινάμο το 1978 (με τέσσερις βαθμούς διαφορά από την Ντινάμο Κιέβου), ενώ το 1979 ήρθε άλλο ένα εγχώριο Κύπελλο, με την επικράτηση με 5-4 στα πέναλτι επί της Ντινάμο Μόσχας στον τελικό. Ο Νταρασέλια ήταν ένας από τους εύστοχους εκτελεστές της διαδικασίας, ενώ είχε πετύχει ένα γκολ και στη μεγάλη εκτός έδρας νίκη επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό (2-1).

Πώς ο υιός πήρε… το όνομα του πατρός

Τον Σεπτέμβριο του 1978 η Ντινάμο είχε αντιμετωπίσει και πάλι τη Νάπολι για τον 1ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όταν η σύζυγος του Νταρασέλια ήταν έγκυος το δεύτερο παιδί τους. Πριν από τη ρεβάνς στο «Σαν Πάολο», ήρθε στον ταλαντούχο μέσο μια ιδέα που τη μετέφερε στους συμπαίκτες του. «Αν είναι αγόρι, θα του δώσω το όνομα όποιου από εσάς σκοράρει».

Το γκολ τελικά το πέτυχε… ο ίδιος ο Νταρασέλια. Άνοιξε το σκορ στο 64′ σπρώχνοντας την μπάλα από κοντά στα δίχτυα, ύστερα από απόκρουση του Λουτσιάνο Καστελίνι σε σουτ του Σενγκέλια και «κλείδωσε» την πρόκριση της ομάδας του, που είχε νικήσει με 2-0 στην Τιφλίδα (η ρεβάνς έληξε τελικά 1-1). Στις 27 Οκτωβρίου γεννήθηκε το παιδί που ήταν πράγματι αγόρι και ο σκόρερ δεν μπορούσε να μη τηρήσει την υπόσχεση του. Έτσι, του έδωσε το δικό του όνομα!

Ο Βιτάλι τζούνιορ δεν έμελλε να γνωρίσει καλά τον πατέρα του, κληρονόμησε όμως τα ποδοσφαιρικά του γονίδια. Από μικρός εντάχθηκε στην ακαδημία της Ντινάμο και εξελίχθηκε σε έναν πολύ αξιόλογο χαφ που έπαιξε στην πρώτη ομάδα της Ντινάμο Μπατούμι το 1995 και πήρε μεταγραφή στην ΤΣΣΚΑ Κιέβου το 1997. Κλήθηκε στην Εθνική Ελπίδων της Γεωργίας και μάλιστα τον Οκτώβριο του 1998 αγωνίστηκε εναντίον της Ελλάδας στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (η Εθνική μας νίκησε δύσκολα με 3-2).

Το 2001 επέστρεψε ως επαγγελματίας πια στην Ντινάμο Τιφλίδας, καθιερώθηκε στο βασικό της σχήμα και χρίστηκε διεθνής και με τους άνδρες της πατρίδας του. Κατάφερε να κερδίσει με την αξία του τον σεβασμό των συμπατριωτών του, παρά τις αναπόφευκτες συγκρίσεις με τον πατέρα του – τον οποίο δεν πλησίαζε σε ταλέντο όπως παραδεχόταν κι ο ίδιος. Ωστόσο, μια σειρά από σοβαρούς τραυματισμούς τον άφησαν πίσω και το 1998 αναγκάστηκε να κρεμάσει τα παπούτσια του προτού κλείσει τα 31 του χρόνια.

Με το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε και το πρώτο παιδί του Νταρασέλια, η Κριστίνα, η οποία εδώ και πολλά χρόνια εργάζεται ως υπάλληλος στο τμήμα του ποδοσφαίρου γυναικών της ομοσπονδίας της Γεωργίας. Είναι μάλιστα παντρεμένη με τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, Γκιόργκι Αντσαμπάτζε, ο οποίος αγωνίστηκε κι αυτός για πολλά χρόνια στην Ντινάμο κι έκλεισε την καριέρα του στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου την περίοδο 2004-05.

Ενώνει τους Γεωργιανούς και τους Αμπχάζιους

Ο Νταρασέλια πέθανε πολλά χρόνια πριν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και δεν πρόλαβε φυσικά ούτε τον πόλεμο της Αμπχαζίας το 1992-93 που προκάλεσε τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και ανάγκασε πολλούς άλλους να φύγουν πρόσφυγες σε άλλες χώρες.

Η εχθρότητα μεταξύ των εθνοτήτων σ’ αυτήν την ευαίσθητη περιοχή δεν άφησε αλώβητο ούτε το σπίτι του αδικοχαμένου άσου στο Οτσαμτσίρε, το οποίο για πολλά χρόνια λειτουργούσε ως μουσείο. Το 2009, σε μία περίοδο κλιμάκωσης της έντασης, άγνωστοι το λεηλάτησαν και το έκαψαν, καταστρέφοντας και πολύτιμα αναμνηστικά από τη σπουδαία καριέρα του.

Παρά το θλιβερό αυτό περιστατικό, πάντως, ο Νταρασέλια θεωρείται ως μία προσωπικότητα που ενώνει τους Αμπχάζιους και τους Γεωργιανούς. Γι’ αυτό και τον Οκτώβριο του 2018 (στην επέτειο της επίσημης ημερομηνίας γέννησής του) εγκαινιάστηκε μία μνημειακή πλάκα στο σπίτι όπου κατοικούσε στην Τιφλίδα και ανακαινίστηκε και ο τάφος του στο νεκροταφείο της γενέτειράς του.

Η ιδιαίτερη πατρίδα του τον έχει τιμήσει εδώ και πολλά χρόνια δίνοντας το όνομά του στο στάδιο της περιοχής, ενώ και η Ντινάμο έχει ονομάσει την ακαδημία της «Βιτάλι Νταρασέλια» και διοργανώνει κάθε χρόνο το «Daraselia Cup», στο οποίο καλούνται να μετάσχουν ομάδες παίδων (Κ-16) μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης.

Πηγές: thesefootballtimes.co.uk («Remembering Vitali Daraselia»), sport-express.ru («РАЗГОВОР ПО ПЯТНИЦАМ – Реваз ЧЕЛЕБАДЗЕ»), sports.ru («Виталий Дараселия-младший: Уровень моего отца — мадридский «Реал»!»), en.wikipedia.org («Vitali Daraselia», «1980-81 European Cup Winners’ Cup», «1976 Soviet Cup», «1978 Soviet Top League», «1979 Soviet Cup»), transfermarkt.com («Vitali Daraselia»), eu-football.info.

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 13 Μαΐου

2012: Με ένα απίθανο buzzer beater του Γιώργου Πρίντεζη, ο Ολυμπιακός νικά με 62-61 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό του Final-4 της Ευρωλίγκας στην Κωνσταντινούπολη και στέφεται πρωταθλητής Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

2007: Στην τελευταία αγωνιστική του πρώτου πρωταθλήματος που διοργανώνει η νεοσύστατη Super League, ο ήδη πρωταθλητής Ολυμπιακός νικά με 5-3 τον Ιωνικό στη Νεάπολη. Ο Πανιώνιος κατακτά την 5η θέση που οδηγεί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ νικώντας με 3-1 την ΑΕΚ στη Νέα Σμύρνη, όμως την παράσταση κλέβει ο Γιάννης Κατεμής του Ατρόμητου, ο οποίος σκοράρει με σουτ πίσω από τη σέντρα στον νικητήριο εκτός έδρας αγώνα με τον Άρη (2-1). Στη μάχη της σωτηρίας, χαμένη βγαίνει η Κέρκυρα με το 2-2 κόντρα στον Παναθηναϊκό στο γήπεδο της Λιβαδειάς, ενώ σώζονται ο Ηρακλής (2-1 στην Ξάνθη) και η Κυπελλούχος ΑΕΛ (2-1 στην Καλαμαριά).

1999: Κατά τη διάρκεια του μίτινγκ στίβου της Κλερμόν-Φεράν, η Ρουμάνα Μικαέλα Μελίντε καταρρίπτει δύο φορές το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ στη σφυροβολία, με βολές στα 73.29 μ. και στα 75.97 μ.

1990: Το ντέρμπι του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος ανάμεσα στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ και την Παρτίζαν Βελιγραδίου στο «Μάκσιμιρ» δεν αρχίζει ποτέ λόγω σοβαρών επεισοδίων μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων που μεταφέρονται και στον αγωνιστικό χώρο, όπου ο Ζβόνιμιρ Μπόμπαν των γηπεδούχων χτυπά με γονατιά έναν ομοσπονδιακό αστυνομικό. Οι αψιμαχίες μεταξύ Κροατών και Σέρβων θεωρούνται ένα από τα πρώτα επεισόδια του εμφύλιου πολέμου που άρχισε έναν χρόνο αργότερα, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

1990: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-0 τον Πανιώνιο στο «Γ. Καραϊσκάκης» με δύο αυτογκόλ του Άνθιμου Χατζημωυσιάδη.

1989: Ο Άρης κάνει το νταμπλ στο μπάσκετ για τέταρτη φορά μέσα σε πέντε χρόνια, νικώντας με 91-86 τον ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου στο Αλεξάνδρειο, με 35 πόντους του Νίκου Γκάλη.

1987: Με γκολ του Μάρκο Φαν Μπάστεν στο 15ο λεπτό, ο Άγιαξ επικρατεί με 1-0 της Λοκομοτίβ Λειψίας στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο ΟΑΚΑ και κατακτά τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο ύστερα από τα τρία διαδοχικά Κύπελλα Πρωταθλητριών (1971, 1972, 1973). Προπονητής του «Αίαντα» είναι πλέον ο Γιόχαν Κρόιφ, ο ηγέτης της ομάδας που είχε διδάξει το Total Football.

1984: Ο Γιόχαν Κρόιφ αγωνίζεται για τελευταία φορά στο ολλανδικό πρωτάθλημα και πετυχαίνει ένα γκολ στον νικηφόρο εντός έδρας αγώνα της τότε ομάδας του, της Φέγενορντ, με την Τσβόλε (2-1). Ο 37χρονος άσος οδηγεί την ομάδα του Ρότερνταμ στο νταμπλ εκείνη τη χρονιά.

1979: Ο Ολυμπιακός μένει στο 0-0 με την Καστοριά στο «Γ. Καραϊσκάκης» έχοντας αποτύχει να σκοράρει σε τρία πέναλτι (!) και χάνει πολύτιμο έδαφος στη μάχη του τίτλου. Πρωταγωνιστής του αγώνα είναι ο 25χρονος τερματοφύλακας της μακεδονικής ομάδας, Νίκος Σαργκάνης, ο οποίος αποκρούει τα πέναλτι των Περόνε και Ρόρμπαχ, ενώ το τρίτο το στέλνει στο δοκάρι ο Λεμονής.

1965: Η Ρεάλ Μαδρίτης καταθέτει πρόταση ύψους 4,5 εκατομμυρίων δραχμών για την απόκτηση του Μίμη Παπαϊωάννου, ο οποίος είχε εξαιρετική απόδοση στο μεταξύ τους φιλικό παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια, μία ημέρα νωρίτερα (3-3). Η διοίκηση της Ένωσης θα απορρίψει την πρόταση.

1950: Στην πίστα του Σίλβερστοουν της Αγγλίας διεξάγεται το πρώτο γκραν πρι του παρθενικού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Formula 1. Νικητής αναδεικνύεται ο Ιταλός Τζουζέπε Φαρίνα με Alfa Romeo και τον ακολουθούν ο συμπατριώτης του, Λουίτζι Φατζόλι και ο Βρετανός, Ρετζ Παρνέλ, επίσης με Alfa Romeo.

1934: Ο Ολυμπιακός νικά με 3-0 την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια και ουσιαστικά εξασφαλίζει την πρωτιά στον Νότιο Όμιλο της Β’ φάσης του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, που χαρίζει και την πρόκριση στον διπλό τελικό. Δύο γκολ πετυχαίνει ο Θεολόγος Συμεωνίδης (30′, 49′) και ένα ο Γιάννης Βάζος (71′).

1931: Η ΔΟΕ, με πρόεδρο τον Βέλγο κόμη Ανρί ντε Μπαγέ-Λατούρ, αποφασίζει να αναθέσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο με σκοπό την επανασύνδεση της Γερμανίας με τον υπόλοιπο κόσμο έπειτα από τον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1909: Διεξάγεται ο πρώτος ποδηλατικός Γύρος της Ιταλίας, με αφετηρία το Μιλάνο. Αποτελείται από οκτώ διαδρομές με συνολικό μήκος 2.448 χιλιόμετρα. Νικητής θα ανακηρυχθεί ο Ιταλός Λουίτζι Γκάνα. Εμπνευστής της διοργάνωσης είναι ο εκδότης της εφημερίδας «La Gazzetta Dellosport», Εμίλιο Καμίλο Κοσταμάνια.