Σαν Σήμερα - Άλβιν Κρενζλάιν: Ο πιονέρος της σύγχρονης τεχνικής υπερπήδησης των εμποδίων

Κανένας αθλητής στίβου δεν έχει επαναλάβει έως και σήμερα αυτό που κατόρθωσε ο Αμερικανός Άλβιν Κρενζλάιν στους 2ους Ολυμπιακούς Αγωνες της σύγχρονης εποχής στο Παρίσι.

Ο χαρισματικός αυτός σπρίντερ κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια σε ατομικά αγωνίσματα του κλασικού αθλητισμού το 1900, βάζοντας από πολύ νωρίς ψηλά τον πήχυ για τους επιγόνους του – τόσο ψηλά, που κανένας δεν τον έχει ξεπεράσει εδώ και τόσες δεκαετίες. Ήταν ένας άνθρωπος που ακόμα και σ’ εκείνη την εποχή που ο αθλητισμός βρισκόταν στα σπάργανα, είχε εμμονή με τη λεπτομέρεια και κυνηγούσε την τελειότητα.

Αυτή η τελειομανία του τον βοήθησε να σημειώσει την πρώτη από τις τέσσερις νίκες του στη γαλλική πρωτεύουσα, στις 14 Ιουλίου 1900. Στον τελικό των 110 μέτρων με εμπόδια ο Κρενζλάιν κέρδισε την πρώτη θέση με 15.4, αφήνοντας οριακά πίσω τους συμπατριώτες του Τζον Μακλίν (15.5) και Φρέντρικ Μαλόνι (15.6). Ήταν μια κάποια δικαίωση για τον αθλητή από το Μιλγουόκι, ο οποίος πρώτος είχε επινοήσει τη σύγχρονη τεχνική υπερπήδησης των εμποδίων χάρη στην έμφυτη τάση του να αναζητά το καλύτερο στις προπονήσεις του.

Τα πρώτα ηρωικά χρόνια του αθλητισμού, οι δρομείς περνούσαν τα εμπόδια με τον απλοϊκό τρόπο που συνήθιζε ο καθένας από μας στην παιδική του ηλικία, δηλαδή με το μπροστινό πόδι λυγισμένο. Ο Κρενζλάιν καταλάβαινε, ωστόσο, ότι μ’ αυτόν τον τρόπο έχανε πολύτιμο χρόνο και ήταν πιο επικίνδυνο να σκοντάψει στο εμπόδιο και να πέσει.

Έτσι αναζήτησε μια πιο αποδοτική τεχνική και δεν του πήρε πολύ χρόνο μέχρι να τη βρει. Άρχισε να περνά το εμπόδιο τεντώνοντας το μπροστινό πόδι κι έχοντας το πίσω λυγισμένο στο γόνατο και διαπίστωσε ότι μ’ αυτόν τον τρόπο και καλύτερους χρόνους σημείωνε και λιγότερο κινδύνευε με πτώση. Μάλιστα χάρη στη νέα, επαναστατική τεχνική του σημείωσε το 1898 παγκόσμια ρεκόρ τόσο στις 120 όσο και στις 220 γιάρδες (15.2 και 23.6 αντίστοιχα).

Δεν έχουν διασωθεί ντοκουμέντα από τους αγώνες του 1900 για να διαπιστώσουμε αν οι υπόλοιποι φιναλίστ των 110 μέτρων με εμπόδια είχαν υιοθετήσει την τεχνική του. Λίγα χρόνια αργότερα, πάντως, δεν υπήρξε ούτε ένας αθλητής που δεν την ακολουθούσε. Ήταν ο πιο αποτελεσματικός και ξεκούραστος τρόπος υπερπήδησης ειδικά των υψηλότερων εμποδίων της «μικρής» απόστασης.

Το βέβαιο για τον τελικό της 14ης Ιουλίου 1900 είναι ότι ο Μακλίν πραγματοποίησε καλύτερη εκκίνηση, εκμεταλλευόμενος κι ένα λάθος του άπειρου Γάλλου αφέτη. Σύμφωνα με ανταποκρίσεις της εποχής είχε πάρει προβάδισμα σχεδόν πέντε μέτρων από τον Κρενζλάιν, ο οποίος όμως ήταν τόσο καλύτερος τεχνικά που τον έφτασε στο όγδοο εμπόδιο (από τα δέκα) και πήρε τη νίκη με ένα δέκατο διαφορά. Με το 15.4 ο αθλητής από το Μιλγουόκι βελτίωσε και το ολυμπιακό ρεκόρ που είχε σημειώσει στον προκριματικό (15.6 έναντι 17.6 του συμπατριώτη του Τόμας Κέρτις, το 1896).

Τέσσερις πρωτιές μέσα σε τρεις μέρες

Ο Άλβιν Κρενζλάιν γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1876 στη Μινεάπολις, λίγο καιρό αργότερα όμως οι γερμανικής καταγωγής γονείς του μετακόμισαν στο Μιλγουόκι. Μυήθηκε στον κλασικό αθλητισμό τα χρόνια που πήγαινε στο λύκειο και το 1895, στη διάρκεια των Σχολικών Αγώνων της πολιτείας του Γουισκόνσιν, κέρδισε την πρώτη θέση σε πέντε αγωνίσματα: στις 100 γιάρδες, στις 120 και 220 γιάρδες με εμπόδια, στο ύψος και τη σφαιροβολία.

Αν και αρχικά σπούδασε μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν, το φθινόπωρο του 1897 γράφτηκε στην οδοντιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια ύστερα από πρόσκληση του φημισμένου εκείνη την εποχή προπονητή, Μάικ Μέρφι. Αν και ήταν καλός φοιτητής και πήρε πτυχίο οδοντίατρου, στο μυαλό του υπήρχε μόνο πώς θα εξελισσόταν ως αθλητής. Κάτι που κατάφερε αφού μέχρι το 1900 βοήθησε την ομάδα του πανεπιστημίου του να κερδίσει τέσσερα διαδοχικά κολεγιακά πρωταθλήματα, ενώ ο ίδιος σημείωσε αμέτρητες νίκες και ρεκόρ στα αγωνίσματα στα οποία ειδικευόταν.

Εκεί που έλαμψε, όμως, ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Η διοργάνωση μόνο αγώνες υψηλού επιπέδου δεν θύμιζε, αφού οι αθλητές υποχρεώθηκαν να τρέξουν σε στίβο από ανομοιόμορφο χορτάρι που δεν είχε τις συνηθισμένες οβάλ διαστάσεις, ενώ τα εμπόδια ήταν ξύλινα και πολύ πιο βαριά από αυτά στα οποία εξασκούνταν οι κορυφαίοι δρομείς της εποχής. Ο Κρενζλάιν είχε εγκατασταθεί στο Λονδίνο για προετοιμασία και μάλιστα είχε κερδίσει πρωτιές στις 120 γιάρδες με εμπόδια και στο μήκος στο βρετανικό πρωτάθλημα (ΑΑΑ) στο Στάμφορντ Μπριτζ. Έδειξε, λοιπόν, την αξία του και στο Παρίσι παρά τις υποτυπώδεις συνθήκες.

Αφού ξεκίνησε με τη νίκη στα 110 μέτρα με εμπόδια στις 14 Ιουλίου 1900, κέρδισε μία μέρα αργότερα τα 60 μ. (7.0) και το άλμα σε μήκος (7.18,5 μ.). Στις 16 του μήνα ολοκλήρωσε τον ατομικό του θρίαμβο με την πρωτιά και στα 200 μέτρα με εμπόδια (25.4). Και στα τέσσερα αγωνίσματα σημείωσε ολυμπιακά ρεκόρ, αν και αυτό δεν συνιστά τόσο σημαντικό επίτευγμα απ’ τη στιγμή που τα 60 μ. και τα 200 μ. εμπ. δεν υπήρχαν στο πρόγραμμα το 1896.

Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι οι διοργανωτές δεν απένεμαν τότε στους νικητές χρυσά, αλλά ασημένια μετάλλια, όμως ύστερα από την αλλαγή του συστήματος έχει καθιερωθεί να αναφερόμαστε αναδρομικά στον Κρενζλάιν ως τετράκις χρυσό ολυμπιονίκη. Το 1936 ο Τζέσι Όουενς έγινε ο πρώτος αθλητής ύστερα από αυτόν που κέρδισε τέσσερα χρυσά σε μία διοργάνωση, το ένα αγώνισμα όμως ήταν ομαδικό (η σκυταλοδρομία 4×100). Tο ίδιο συνέβη και με τη Φάνι Μπλάνκερς-Κουν το 1948 και τον Καρλ Λιούις το 1984.

Η διαμάχη με τον Πρίνστιν στο μήκος

Μεγάλη συζήτηση προκάλεσε το 1900 στο Παρίσι ο αγώνας του μήκους, όπου ο Κρενζλάιν αντιμετώπισε τον Μάιερ Πρίνστιν από το Πανεπιστήμιο του Σίρακιουζ, με τον οποίο είχε αντιπαλότητα από τα κολεγιακά πρωταθλήματα των ΗΠΑ.

Κάθε ένας από τους δώδεκα συμμετέχοντες είχε δικαίωμα για τρεις προσπάθειες στον προκριματικό και οι πέντε πρώτοι στην κατάταξη αποκτούσαν δικαίωμα για άλλες τρεις στον τελικό (με τις επιδόσεις του προκριματικού να μετράνε για την τελική κατάταξη). Το πρόβλημα, όμως, ήταν ότι το πρώτο σκέλος του αγώνα διεξαγόταν Σάββατο (14 Ιουλίου) και ο τελικός Κυριακή (15 Ιουλίου) και συγκρουόταν με τις θρησκευτικές συνήθειες των διαγωνιζομένων.

Οι δύο ανταγωνιστές πίστευαν σε διαφορετική θρησκεία (ο Κρενζλάιν ήταν χριστιανός κι ο Πρίνστιν εβραίος) και λέγεται ότι είχαν συμφωνήσει να μην αγωνιστούν στον τελικό της Κυριακής. Έτσι, όταν ο Πρίνστιν σημείωσε την καλύτερη επίδοση στον προκριματικό με 7.17,5 μ. (έναντι 6.93 μ. του Κρενζλάιν) θεώρησε ότι ήταν ο νικητής, μια και ο Γάλλος Αλμπέρ Ντελανουά (6.75,5 μ.), ο Αμερικανός Γουίλιαμ Ρέλινγκτον (6.72,5 μ.) και ο Βρετανός Πάτρικ Λίχι (6.71 μ.) δεν είχαν στις δυνατότητές του τόσο υψηλή επίδοση.

Ο Κρενζλάιν, ωστόσο, αξιοποίησε το δικαίωμα των τριών επιπλέον προσπαθειών της Κυριακής και πέρασε τον Πρίνστιν για ένα εκατοστό (7.18,5 μ.). Ο ηττημένος εξερράγη με την αθέτηση της συμφωνίας και κινήθηκε προς το μέρος του νικητή για να τον χτυπήσει – σύμφωνα με κάποιες ατεκμηρίωτες πηγές πιάστηκαν όντως στα χέρια. Ο Πρίνστιν βρήκε παρηγοριά την επόμενη μέρα με τη νίκη του στο τριπλούν, ενώ το 1904 στο Σεντ Λούις κέρδισε χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και στα δύο οριζόντια άλματα απόντος του Κρενζλάιν.

Πρόσφερε ως προπονητής, πέθανε νέος

Ο Κρενζλάιν δεν συνέχισε τον πρωταθλητισμό μετά τις επιτυχίες του στο Παρίσι. Παρέμεινε στη Βρετανία και το 1901 κέρδισε ξανά την πρωτιά στις 120 γιάρδες με εμπόδια, αργότερα όμως επέστρεψε στο Μιλγουόκι κι άρχισε την πρακτική του ως οδοντίατρος.

Το 1902 παντρεύτηκε την πρώην συμφοιτήτριά του Κλοντίν Γκίλμαν και εγκαταστάθηκαν στη Φιλαδέλφεια. Εκεί συνέχισε να εργάζεται ως οδοντίατρος μέχρι το 1906, οπότε και ανέλαβε προπονητής στην ομάδα στίβου του λυκείου του Μέρσερσμπεργκ. Ένας από τους αθλητές του, μάλιστα, ήταν ο Ραλφ Κρέιγκ, ο οποίος το 1912 θα κέρδιζε τα χρυσά μετάλλια στα 100 και τα 200 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης.

Από το 1910 και για τα επόμενα τρία χρόνια ήταν ο επικεφαλής προπονητής της ομάδας στίβου του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, όπου παράλληλα ασκούσε και καθήκοντα γυμναστή της ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου. Το 1913 αποδέχθηκε την πρόταση της γερμανικής κυβέρνησης (ύψους 50.000 δολαρίων) και ανέλαβε να προετοιμάσει τους αθλητές της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1916, όμως ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος του χάλασε τα σχέδια.

Τα χρόνια του πολέμου υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό ως ειδικός φυσικής αγωγής και μετά το 1918 ανέλαβε τη θέση του βοηθού προπονητή στην ομάδα στίβου του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια. Στη συνέχεια εργάστηκε περιστασιακά ως γυμναστής σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις και σε λέσχες γκολφ και τένις στην Κούβα.

Στα τέλη του 1927 προσβλήθηκε από πλευρίτιδα και πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1928 από ενδοκαρδίτιδα, σε ηλικία μόλις 51 ετών. Το 1974 εισήχθη στο Hall of Fame του κλασικού αθλητισμού των ΗΠΑ και τo 1983 ήταν ένας από τους πρώτους εισαχθέντες στο Ολυμπιακό και Παραολυμπιακό Hall of Fame της πατρίδας του, που είχε ιδρυθεί από το 1979.

Πηγές: www.olympics.com («Alvin Kraenzlein»), olympedia.org («Al Kraenzlein», «110 metres Hurdles, Men»), media.aws.iaaf.org/misc/eBook («Progression of World Athletics Records»), archives.upenn.edu (Alvin Christian Kraenzlein 1876 – 1928), en.wikipedia.org («Alvin Kraenzlein». «Athletics at 1900 Summer Olympics»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 14 Ιουλίου

2023: Η Γεωργία Δεσπολλάρη κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στα 800 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 που διεξάγεται στο Έσπο της Φινλανδίας, με χρόνο 2:04.14.

2022: Η ΔΟΕ αποκαθιστά πλήρως τον Τζιμ Θορπ, αναγνωρίζοντάς τον ως μοναδικό νικητή του πεντάθλου και του δεκάθλου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη.

2019: Ο Νόβακ Τζόκοβιτς νικά τον Ρότζερ Φέντερερ με 3-2 σετ (7-6, 1-6, 7-6, 4-6, 13-12) στον μεγαλύτερο σε διάρκεια τελικό του Γουίμπλεντον (4 ώρες και 57 λεπτά).

2018: Το Βέλγιο νικά με 2-0 την Αγγλία (4′ Μενιέ, 82′ Αζάρ) στον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας.

2007: Ο Κώστας Δουβαλίδης κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων με χρόνο 13.49, που συνιστά πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών. Ασημένια μετάλλια κερδίζουν η Κατερίνα Στεφανίδη στο επί κοντώ (4.25 μ.) και η Ανδριάνα Παπαδόπουλου στη σφυροβολία (56.32 μ.).

2005: O Παναθηναϊκός αποκτά με τριετές συμβόλαιο τον διεθνή Κροάτη αμυντικό της Λίβερπουλ, Ίγκορ Μπίστσαν.

2001: Η ΔΟΕ αναθέτει την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 στο Πεκίνο. Είναι η πρώτη φορά που η Κίνα θα διοργανώσει τους Αγώνες.

1998: Ο Μαροκινός Ισάμ Ελ Γκερούζ σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 1500 μ. με 3.26:00 στη Ρώμη, το οποίο αντέχει μέχρι σήμερα. Το παλιό ρεκόρ κατείχε ο Αλγερινός Νουρεντίν Μορσελί από το 1995 (3:27.37).

1994: Πεθαίνει στο Καράκας σε ηλικία 54 ετών ο παλαίμαχος Βενεζουελάνος παίκτης του μπέιζμπολ, Σέζαρ Λεονάρντο Τοβάρ.

1992: Ο Νίκος Γκάλης απαντά καταφατικά στην πρόταση του Παύλου Γιαννακόπουλου και μία ημέρα αργότερα ο Παναθηναϊκός ανακοινώνει επίσημα την απόκτησή του.

1988: Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της ερασιτεχνικής ΑΕΚ, Μάκης Ψωμιάδης, συμφωνεί με τον προπονητή της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, Κρέζιμιρ Τσόσιτς.

1986: Η Ελλάδα ηττάται με 74-66 από την Κούβα για τη δεύτερη φάση των ομίλων του Μουντομπάσκετ της Ισπανίας και χάνει τις περισσότερες ελπίδες για είσοδο στα πλέι οφ κατάταξης στις θέσεις 5-8. Ο Νίκος Γκάλης είναι ο πρώτος σκόρερ με 18 πόντους.

1975: Ο Θωμάς Μαύρος, ο οποίος επιδιώκει τη μεταγραφή του στην ΑΕΚ, στέλνει εξώδικο στον Πανιώνιο με το οποίο ζητά την ακύρωση του δελτίου του, με την αιτιολογία ότι είχε υπογράψει όταν ανήλικος και χωρίς τη συγκατάθεση του πατέρα του. Αρχίζει έτσι ένα δικαστικό και παρασκηνιακό σίριαλ το οποίο θα τελειώσει ύστερα από σχεδόν έναν χρόνο.

1974: Η Σοβιετική Ένωση κατακτά το Μουντομπάσκετ στο Πουέρτο Ρίκο, νικώντας στον τελευταίο αγώνα τις ΗΠΑ με 105-94. Ο Αλεξάντερ Μπέλοφ και ο Αλεξάντερ Σαλνίκοφ των πρωταθλητών συμπεριλαμβάνονται στην κορυφαία πεντάδα του τουρνουά.

1969: Αρχίζει ο «Πόλεμος του Ποδοσφαίρου», η πολεμική σύρραξη μεταξύ του Σαλβαδόρ και της Ονδούρας με αφορμή την κόντρα των δύο εθνικών ομάδων για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Μεξικού. Η ένταση που σημειώνεται στις τρεις αναμετρήσεις (που βρίσκουν νικήτρια την ομάδα του Σαλβαδόρ) οφείλεται στην απόφαση της δικτατορικής κυβέρνησης της Ονδούρας που στερούσε το δικαίωμα κατοχής και εκμετάλλευσης γης στους χιλιάδες Σαλβαδοριανούς που έχουν μεταναστεύσει στα εδάφη της. Οι εχθροπραξίες θα διαρκέσουν μόλις 100 ώρες, θα αφήσουν όμως πίσω τους 3.000 νεκρούς και 6.000 άστεγους.

1968: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 την ΑΕΚ στο «Γ. Καραϊσκάκης» και προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου θα αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό (2-0 τον Εθνικό στη Λεωφόρο). Τα τέρματα των «ερυθρόλευκων» σημειώνουν οι Παύλος Βασιλείου (18′) και Βασίλης Μποτίνος (55′), ενώ για την Ένωση μειώνει ο Κώστας Παπαγεωργίου (75′).

1965: Με γκολ του Γιώργου Σιδέρη στο 5′ ο Ολυμπιακός νικά με 1-0 τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας στο «Γ. Καραϊσκάκης» και κατακτά το τρόπαιο για δωδέκατη φορά.

1952: Αρχίζουν στο Ελσίνκι οι 15οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι οποίοι θα ολοκληρωθούν στις 3 Αυγούστου. Λαμβάνουν μέρος 4.407 αθλητές και 518 αθλήτριες από 69 χώρες σε 17 αθλήματα. Για πρώτη φορά παίρνει μέρος η Σοβιετική Ένωση, η οποία όμως αρνείται την διέλευση της φλόγας από τα εδάφη της. Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο εμφανίζεται η Γερμανία.

1951: Ο διεθνής αμυντικός του Αστέρα Γκύζη, Κώστας Λινοξυλάκης, μεταγράφεται στον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» τον είχαν φυγαδεύσει στο Ηράκλειο Κρήτης για να μην τον εντοπίσουν οι υπόλοιποι μεγάλοι σύλλογοι που θέλουν να τον εντάξουν στη δύναμή τους.

1943: Σκοτώνεται στη μάχη του Σαν Πιέτρο στην Ιταλία ο Λουτς Λονγκ, ο Γερμανός ασημένιος ολυμπιονίκης του μήκους το 1936, πίσω από τον Τζέσι Όουενς.

1930: Σε αγώνες για την πρώτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του 1ου Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ουρουγουάης, η Γιουγκοσλαβία νικά με 2-1 τη Βραζιλία (21′ Τίμανιτς, 30′ Μπεκ/68′ Πεγκίνιο) και η Ρουμανία με 3-1 το Περού (1′ Ντέσου, 79′ Στάντσιου, 89′ Κόβατς/75′ Ντε Σόουζα).

1926: Ολοκληρώνονται οι εγγραφές των πρώτων αγώνων που προκηρύσσει η ΕΛΠΑ στην Ελλάδα. Πρόκειται για μία σειρά έξι αγώνων και η απονομή του θα γίνει στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο με χορηγούς την εφημερίδα «Βραδυνή» και την εταιρία πετρελαιοειδών «Shell». Οι αγώνες θα ξεκινήσουν δύο ημέρες μετά με το «Χιλιόμετρο Λανσέ» στη Λεωφόρο Συγγρού και θα ακολουθήσουν ο «Μεγάλος Αγών Αντοχής» (γύρος Πελοποννήσου), ο «Αγών Ερασιτεχνών» (Αθήνα-Ιτέα-Αθήνα), ο «Αγών Κυρίων» (Μαραθώνας-Αθήνα), ο «Αγών Υπερμικρών Αυτοκινήτων Voiturettes Μοτοσυκλετών και Side Cars» (Αθήνα-Χαλκίδα-Αθήνα) και οι «Αγώνες Ταξί» δεξιοτεχνίας επαγγελματιών σοφέρ.

1917: Ο Γάλλος ποδηλάτης Οκτάβ Λαπίζ, νικητής του Γύρου της Γαλλίας του 1910, πέφτει νεκρός από εχθρικά πυρά κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

1912: Ο Νοτιοαφρικανός Κεν Μακάρθουρ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Στοκχόλμης με χρόνο 2 ώρες 36:54.8.

1900: Ο Αμερικανός Φρανκ Τζάρβις κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, με χρόνο 11.0.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News