Σαν Σήμερα - Βαλέριος Λεωνίδης: Όταν δακρύσαμε μαζί του για το χαμένο χρυσό στην Ατλάντα

Ανεξάρτητα με το τι συμβαίνει τα τελευταία (πολλά) χρόνια στον χώρο της ελληνικής άρσης βαρών, η ανάμνηση των μεγάλων στιγμών του παρελθόντος – τότε που το «άθλημα των δυνατών» ήταν από τα πιο δημοφιλή στη χώρα – προκαλεί έντονα συναισθήματα. Από συγκίνηση έως και εθνική υπερηφάνεια, παρά την αποκαθήλωση που ακολούθησε.

Κάποιοι από τους πρωταγωνιστές εκείνων των διοργανώσεων, άλλωστε, κατάφεραν με τον τρόπο με τον οποίο πορεύτηκαν μετά το τέλος της καριέρας τους να κρατήσουν άφθαρτη την παλιά τους εικόνα. Ένας από αυτούς είναι και ο Βαλέριος Λεωνίδης, ο οποίος στις 22 Ιουλίου 1996 καθήλωσε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στους δέκτες τους, χάρη στην υπεράνθρωπη προσπάθειά του να νικήσει τον κορυφαίο (τότε) αρσιβαρίστα όλων των εποχών. Τον Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου.

Ο αγώνας της κατηγορίας των 64 κιλών στην Ατλάντα είχε κάτι από πλοκή κινηματογραφικού θρίλερ και θεωρείται ο πιο συγκλονιστικός στην ιστορία της άρσης βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν είχε ευτυχή κατάληξη για τον Έλληνα αθλητή, άφησε όμως μια αίσθηση πληρότητας σε όσους είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν σε ζωντανή μετάδοση από την τηλεόραση.

Ο Λεωνίδης ξεπέρασε τον εαυτό του και απείλησε όσο κανείς άλλος με ήττα τον θρυλικό «Ηρακλή τσέπης». Στο τέλος λύγισε, όμως η αξιοπρέπεια με την οποία αποδέχθηκε το αποτέλεσμα, τον ανέβασαν ακόμα ψηλότερα στη συνείδηση του κοινού. Λίγα μόνο λεπτά αφότου η κάμερα τον είχε πιάσει δακρυσμένο στα αποδυτήρια, εμφανίστηκε στην απονομή χαμογελαστός και με μια αυθόρμητη αγκαλιά συνεχάρη τον Σουλεϊμάνογλου για τη νίκη του.

«Ναΐμ, είσαι ο καλύτερος», μάθαμε αργότερα ότι είπε ο Έλληνας αθλητής λίγο πριν την απονομή των μεταλλίων. «Όχι Βαλέριε. Και οι δύο είμαστε οι καλύτεροι», ήταν η απάντηση του Τούρκου, που επιβεβαίωσε τη ρήση «η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή».

Η πικρή ήττα στην Κίνα το 1995

Ο Λεωνίδης κι ο Σουλεϊμάνογλου είχαν παρελθόν από το 1995 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Γκουανγκζού. Ο Έλληνας πρωταθλητής είχε βιώσει μία ακόμα πιο πικρή εμπειρία στην πόλη της Κίνας, μια και αρκέστηκε σε τρία ασημένια μετάλλια (στα Παγκόσμιο υπάρχει ξεχωριστό βάθρο και για κάθε κίνηση) παρότι είχε σηκώσει μεγαλύτερο συνολικό βάρος!

Αυτό είχε συμβεί επειδή τα 500 επιπλέον γραμμάρια που είχε βάλει στην μπάρα για το παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ (148 κιλά), δεν προσμετρώνταν βάσει του τότε κανονισμού στην επίδοση που έκρινε τα μετάλλια. Υπολογίζονταν μόνο οι υποδιαιρέσεις του 2,5. Έτσι, ο Λεωνίδης ήταν σαν να είχε σηκώσει 147,5 κ., όσα σήκωσε και ο Τούρκος αθλητής ο οποίος κέρδισε το χρυσό στην ισοβαθμία επειδή ήταν ελαφρύτερος κατά 100 γραμμάρια! Στο επολέ-ζετέ υπήρχε κανονική ισοβαθμία (στα 180 κ.) και στο σύνολο βγήκε πάλι νικητής ο Σουλεϊμάνογλου αφού το μισό κιλό του παγκοσμίου ρεκόρ του αρασέ δεν μετρούσε. Το «έκανε παγκόσμιο ρεκόρ και βγήκε δεύτερος» ακουγόταν σαν κακόγουστο ανέκδοτο, ήταν όμως η πικρή πραγματικότητα.

Στην Ατλάντα ο Λεωνίδης κατάφερε να είναι πιο ελαφρύς από τον Τούρκο. Την είχε «πατήσει», άλλωστε και το 1992 στη Βαρκελώνη, όταν λόγω μεγαλύτερου σωματικού βάρους είχε χάσει το χάλκινο μετάλλιο (στην κατηγορία των 60 κ. τότε). Είχε προετοιμαστεί σκληρά και έμοιαζε πιο έτοιμος από ποτέ για την υπέρβαση.

Η τακτική μάχη στο επολέ-ζετέ

Ο Λεωνίδης μπήκε δυναμικά στον αγώνα και σήκωσε τα 140 και τα 145 κιλά στο αρασέ. Απέτυχε, ωστόσο, στα 147,5 στην τελευταία του προσπάθεια κι έμεινε 2,5 κιλά πίσω από τον Σουλεϊμάνογλου, ο οποίος έκανε έτσι το πρώτο βήμα για τον δικό του μεγάλο στόχο. Να γίνει ο πρώτος αρσιβαρίστας με τρία χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, κάτι που ούτε ο θρύλος Βασίλι Αλεξέγεφ δεν είχε κατορθώσει.

Η διαφορά, βέβαια, ήταν ανατρέψιμη στο επολέ-ζετέ, ιδιαίτερα από τη στιγμή που ο Λεωνίδης είχε πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας. Ο Έλληνας αθλητής κι ο προπονητής του, Χρήστος Ιακώβου, είχαν δει ότι ο Τούρκος δεν ήταν άτρωτος (είχε αποτύχει να σηκώσει τα 147,5 κ. στη δεύτερη προσπάθειά του στο αρασέ) και αποφάσισαν να τον περιμένουν να κάνει πρώτος κίνηση. Κι όταν τον είδαν να ξεκινά με 180 κιλά, δεν παρασύρθηκαν. Ο Λεωνίδης δοκίμασε κι αυτός στα 180, τα σήκωσε κι έκανε «δήλωση» ότι ήταν έτοιμος να διεκδικήσει το χρυσό.

Οι Τούρκοι σήκωσαν το γάντι. Στη δεύτερη προσπάθεια ο Σουλεϊμάνογλου έβαλε στην μπάρα 185 κιλά, δύο περισσότερα από το παγκόσμιο ρεκόρ που κατείχε ο Έλληνας αθλητής. Κι όταν τα σήκωσε, ανέκτησε το ψυχολογικό προβάδισμα βάζοντας παράλληλα ολόκληρο βουνό στον Λεωνίδη, ο οποίος έπρεπε να σηκώσει 7,5 κιλά περισσότερα απ’ την προηγούμενη προσπάθειά του (και 4,5 από το ατομικό ρεκόρ του) για να νικήσει.

Όλα έδειχναν ότι το χρυσό είχε κριθεί, όμως το παλικάρι από τον Καύκασο δεν πτοήθηκε. Το ίδιο κι ο Ιακώβου, ο οποίος ζήτησε αμέσως να μπουν 187,5 κιλά στην μπάρα. «Μακριά το πόδι! Φύγε! Κράτα!» Το μόνο πράγμα που ακουγόταν εκείνα τα δευτερόλεπτα στην Ελλάδα ήταν οι φωνές του προπονητή προς τον αθλητή του. Μέχρι που ο Λεωνίδης τα κατάφερε! Σήκωσε το… ασήκωτο βάρος, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο ζετέ και στο σύνολο και ήταν πάλι πρώτος!

Ο Σουλεϊμάνογλου δεν ήταν δυνατόν να τα παρατήσει. Στα καλά του, θα είχε βάλει στην μπάρα 190 κιλά για να κόψει τον βήχα στον αντίπαλό του. Εκείνη τη μέρα αρκέστηκε να δοκιμάσει κι αυτός στα 187,5 που έφταναν για να τον ξαναφέρουν στην κορυφή. Η αγωνία χτυπούσε κόκκινο και ο Τούρκος ήταν για πρώτη φορά τόσο κλονισμένος που, αν και σήκωσε το βάρος, δεν είχε σταθερότητα. Ένας κριτής έδωσε την προσπάθεια άκυρη, υπερίσχυσαν όμως οι δύο που την έκριναν σωστή.

Ο μεγάλος Τούρκος αρσιβαρίστας ήταν πάλι πρώτος και παγκόσμιος ρέκορντμαν, όμως για πρώτη φορά στην καριέρα του είχε ολοκληρώσει τον αγώνα του χωρίς να έχει εξασφαλίσει τη νίκη. Για πρώτη φορά, ο τελευταίος λόγος ανήκε στον αντίπαλο, τον Λεωνίδη. Κι όλα αυτά που είχε καταφέρει ο Έλληνας αθλητής νωρίτερα στον αγώνα, μάς έδιναν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι ήταν ικανός για άλλη μία υπέρβαση. Να σηκώσει και τα 190 κιλά.

Όπως αποδείχθηκε, όμως, το βάρος αυτό ήταν πάνω από τις δυνάμεις του. Αν και έφερε την μπάρα στους ώμους, τα πόδια του στη συνέχεια  λύγισαν και το όνειρο έσβησε οριστικά.. Τα 332,5 κιλά στο σύνολο ήταν συγκλονιστική επίδοση, ήταν όμως λιγότερα από τα 335 του Σουλεϊμάνογλου, ο οποίος έγραψε το όνομά του στα ιστορικά βιβλία. Ακόμα κι ο καλύτερος αντίπαλος που είχε βρεθεί στο διάβα του, δεν είχε καταφέρει να τον νικήσει.

Ο Τζελίλης στην τέταρτη θέση

Η ένταση της μάχης του Λεωνίδη έχει επισκιάσει την πολύ καλή προσπάθεια του δεύτερου Έλληνα αθλητή στον ίδιο αγώνα. Ήταν ο Γιώργος Τζελίλης, ο οποίος έμεινε τέταρτος με 322,5 κ. επειδή ήταν 350 γραμμάρια βαρύτερος από τον Κινέζο Σιάο Τζιανγκάνγκ.

Τις μέρες που ακολουθούσαν θα έρχονταν περισσότερες χαρές από αυτές που είχαμε ήδη γευτεί. Ο Λεωνίδας Σαμπάνης είχε κατακτήσει κι εκείνος το ασημένιο μετάλλιο στα 59 κ., ενώ περιμέναμε χρυσά από τα… βαριά πυροβολικά, τον Πύρρο Δήμα και τον Κάχι Καχιασβίλι, οι οποίοι δικαίωσαν τις προσδοκίες με χαρακτηριστική άνεση. Στην πορεία μας προέκυψε άλλο ένα ασημένιο από τον Λεωνίδα Κόκα κι άλλη μία τέταρτη θέση από τον Βίκτωρα Μήτρου. Όλα έμοιαζαν ιδανικά.

Κι αν κλονίστηκε η αγάπη των Ελλήνων φιλάθλων προς την άρση βαρών, σίγουρα δεν κλονίστηκε η φιλία του Λεωνίδη με τον Σουλεϊμάνογλου, που έγινε ακόμα πιο δυνατή όταν οι δύο αθλητές εγκατάλειψαν τη δράση. Ο Έλληνας ολυμπιονίκης το απέδειξε και τον Νοέμβριο του 2017, όταν έφυγε με ειδική άδεια από την υπηρεσία του για να παραστεί στην κηδεία του μεγάλου του αντιπάλου, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή.

Πηγές: en.wikipedia.org («Weightlifting at the 1996 Summer Olympics – Men’s 64 kg»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 22 Ιουλίου

2023: Ο ιστιοπλόος του Ν.Ο. Καλαμακίου Ιάσονας Παναγόπουλος κερδίζει για δεύτερη συνεχή χρονιά το χρυσό μετάλλιο στο Open Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Όπτιμιστ που φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του Ν.Ο. Θεσσαλονίκης.

2019: Πεθαίνει σε ηλικία 91 ετών ο Νίκος Μήλας, ο προπονητής της ομάδας μπάσκετ της ΑΕΚ που κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1968.

2013: Ο Σπύρος Γιαννιώτης κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 10 χλμ. ανοικτής θαλάσσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου της Βαρκελώνης με 1:49:11.8. Αυτό είναι το δεύτερο συνεχόμενο χρυσό και τέταρτο μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα για τον πρωταθλητή μας που γίνεται ο μεγαλύτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής στην ανοιχτή θάλασσα.

2012: Πεθαίνει σε ηλικία 52 ετών ο Τζόνι Βεκρής, δικηγόρος και αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός κατά τη σεζόν 2010-11.

2010: Ο ΠΣΑΤ θεσμοθετεί ένα νέο βραβείο για την ετήσια γιορτή, όπου τιμώνται οι κορυφαίοι αθλητές, αθλήτριες, προπονητές, ομάδες της χρονιάς. Είναι το βραβείο που θα δίνεται για να τιμηθεί η μνήμη του Σωκράτη Γκιόλια που έπεσε νεκρός απ’ τις σφαίρες τρομοκρατών στις 19 Ιουλίου 2010. Πρόκειται για το βραβείο «καλύτερου ταλέντου του ελληνικού στίβου».

2005: Η Ρωσίδα Γελένα Ισινμπάγεβα γίνεται η πρώτη επικοντρίστρια που σπάει το φράγμα των 5 μέτρων κατά τη διάρκεια του Norwich Union London Grand Prix στο Crystal Palace του Λονδίνου καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ 2 φορές, στα 4.96 και στα 5 μέτρα

2001: Βγαίνει σε δημοπρασία ένα αντίγραφο του σήματος της NIKE (το περίφημο Swoosh) φιλοτεχνημένο από τη δημιουργό του πρωτοτύπου Καρολάιν Ντάβιντσον.

1995: Η Εθνική Εφήβων κατακτά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που φιλοξενείται στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων, συντρίβοντας στον τελικό την Αυστραλία με 91-73. Κορυφαίος παίκτης της Ελλάδας είναι ο Ευθύμης Ρεντζιάς ο οποίος κάνει triple double figure στον τελικό (33 πόντοι, 21 ριμπάουντ, 10 κοψίματα)

1984: Η Κάθι Γουίτγουορθ γίνεται η αθλήτρια με τους περισσότερους τίτλους στο επαγγελματικό γκολφ (85, έναντι 84 της Σαμ Σνεντ).

1980: Ο Στέλιος Μυγιάκης του Εθνικού ΓΣ κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 62 κιλά της ελληνορωμαϊκής πάλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Πρόκειται για το πρώτο χρυσό της Ελλάδας ύστερα από το 1960, όταν ο Διάδοχος Κωνσταντίνος με πλήρωμα τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐμη είχε πρωτεύσει στην κατηγορία Dragon της ιστιοπλοΐας.

1980: O Βλαντίμιρ Σαλνίκοφ γίνεται ο πρώτος κολυμβητής που ρίχνει το παγκόσμιο ρεκόρ των 1.500 μέτρων ελεύθερο κάτω από τα 15 λεπτά (14:58.27) και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας.

1979: Ο 49χρονος Σάντορ Κότσις, παλαίμαχος διεθνής Ούγγρος επιθετικός που είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 με έντεκα γκολ, δίνει τέλος στη ζωή του πηδώντας από τον τέταρτο όροφο του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν για να αντιμετωπίσει τη λευχαιμία και τον καρκίνο του στομάχου.

1976: Κατά τη διάρκεια της πέμπτης ημέρας των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ, η Ανατολικογερμανίδα κολυμβήτρια Κορνέλια Έντερ κερδίζει δύο χρυσά μετάλλια, στα 200 ελεύθερο και στα 100 πεταλούδα και φτάνει τα τέσσερα συνολικά στη διοργάνωση ύστερα από εκείνα στα 100 ελεύθερο και στα 4×100 μικτή.

1963: Ο Σόνι Λίστον νικά τον Φλόιντ Πάτερσον με νοκ άουτ στον 1ο γύρο και διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στα βαρέα βάρη της επαγγελματικής πυγμαχίας.

1960: Η Ζανέτ Κοντώση ισοφαρίζει με 12.4 το προπολεμικό πανελλήνιο ρεκόρ των 100 μέτρων που κατέχει από το 1936 η Δομνίτσα Λανίτου-Καβουνίδου.

1952: Η Αυστραλή Μάρτζορι Τζάκσον κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα των Ολυμπιακών Αγώνων του Ελσίνκι, ισοφαρίζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ (11.6).

1912: Ολοκληρώνονται οι 5οι Ολυμπιακοί Αγώνες στη Στοκχόλμη. Οι ΗΠΑ κερδίζουν την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων με 26 χρυσά, 19 ασημένια και 19 χάλκινα, αφήνοντας δεύτερη τη Σουηδία που υπερτερεί στο σύνολο (65 έναντι 64) αλλά με λιγότερα χρυσά (23).

1908: Ο Νοτιοαφρικανός Ρέτζι Γουόκερ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου ισοφαρίζοντας το ολυμπιακό ρεκόρ (10.8).

1900: Ολοκληρώνονται τα αγωνίσματα του στίβου στους 2ους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, με τη διεξαγωγή του ομαδικού αγώνα 5.000 μ. που βρίσκει νικήτρια τη Βρετανία έναντι της Γαλλίας.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News