Σαν Σήμερα - Γιοσινόρι Σακάι: Το παιδί της Χιροσίμα που έγινε σύμβολο ειρήνης 19 χρόνια μετά την ατομική βόμβα

Η επιλογή του τελευταίου δρομέα της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας κρύβει πάντοτε έναν συμβολισμό. Καμία άλλη, όμως, δεν κουβαλούσε τόσο ισχυρό ιστορικό και συναισθηματικό φορτίο όσο εκείνη της Ιαπωνίας στις 10 Οκτωβρίου 1964, στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο.

Ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος δεν ήταν κάποιος θρυλικός αθλητής του παρελθόντος όπως ο Πάαβο Νούρμι το 1952 στο Ελσίνκι – πεπατημένη που έχουν ακολουθήσει οι περισσότερες διοργανώτριες χώρες τα τελευταία χρόνια. Οι Ιάπωνες είχαν επιλέξει έναν άγνωστο 19χρονο δρομέα των 400 μ., ο οποίος δεν είχε καταφέρει να προκριθεί στην ολυμπιακή ομάδα της χώρας, έστελνε όμως μήνυμα ειρήνης και συναδέλφωσης με έναν ασυνήθιστο τρόπο. Μέσω της ημερομηνίας γέννησής του.

Ήταν ο Γιοσινόρι Σακάι, ο οποίος είχε δει το πρώτο φως του ήλιου στην πόλη Μιγιόσι της Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945. Δηλαδή μία από τις πιο «μαύρες» μέρες της σύγχρονης ιστορίας, αφού τότε οι Αμερικανοί έριξαν στην πρωτεύουσα της περιφέρειας του νησιού Χονσού την πρώτη ατομική βόμβα, προκαλώντας τον θάνατο 140.000 ανθρώπων!

Ο στόχος των Ιαπώνων ήταν πολλαπλός. Ήθελαν ασφαλώς να δείξουν στον υπόλοιπο κόσμο ότι δεν είχαν ξεχάσει το συνταρακτικό γεγονός, το οποίο θεωρείται πλέον έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και συνετέλεσε στον τερματισμό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σημαδεύοντας ανεξίτηλα την ιστορία τους. Ταυτόχρονα, όμως, έστελναν μήνυμα ειρήνης και αναγέννησης.

Ο Σακάι συμβόλιζε την Ιαπωνία που είχε καταφέρει να σταθεί στα πόδια της δεκαεννιά χρόνια μετά την ταπεινωτική ήττα που συνοδεύτηκε από την απώλεια τριών εκατομμυρίων ψυχών και την καταστροφή των υποδομών της σε πολλές μεγάλες πόλεις. Ήταν επίσης σύμβολο μιας χώρας που είχε αποκηρύξει τον ρόλο της ως στρατιωτική αυτοκρατορία και διεκδικούσε ενεργό ρόλο στη διεθνή κοινότητα. Μιας χώρας που ήταν πλέον έτοιμη να διοργανώσει την υπέρτατη αθλητική γιορτή που από την αρχαιότητα συμβόλιζε την ειρήνη και την ενότητα των λαών και σηματοδοτούσε την παύση των πολεμικών συγκρούσεων.

Ποιο ήταν, όμως, το μωρό της Χιροσίμα που ως 19χρονος άνδρας πια, στάθηκε δίπλα στην Ελληνίδα πρωθιέρεια, την ηθοποιό Αλέκα Κατσέλη, και άναψε τον βωμό στο Ολυμπιακό Στάδιο του Τόκιο; Η ιστορία του παρουσιάζει ενδιαφέρον μόνο και μόνο επειδή κάποια δημοσιεύματα του ξένου Τύπου τον είχαν χαρακτηρίσει «Atomic Boy», το οποίο παρέπεμπε αναπόφευκτα στο «Little Boy», την κωδική ονομασία της ατομικής βόμβας που κατέστρεψε τη Χιροσίμα. Μια αντίθεση που συμπύκνωνε με ανατριχιαστικό τρόπο το πέρασμα από τον όλεθρο στην ελπίδα.

Ονειρευόταν να συμμετάσχει ως αθλητής

Ο Σακάι γεννήθηκε μιάμιση ώρα μετά τη ρίψη της ατομικής βόμβας, σε αρκετά μεγάλη απόσταση από το επίκεντρο της τραγωδίας – το Μιγιόσι απέχει περίπου 60 χιλιόμετρα από τη Χιροσίμα. Τούτο, ωστόσο, δεν αναιρεί τον ισχυρό συμβολισμό της επιλογής του από την ολυμπιακή επιτροπή της πατρίδας του, τιμή η οποία δεν τον είχε συγκινήσει ιδιαίτερα τότε.

Το όνειρό του, άλλωστε, ήταν να μετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο ως αθλητής. Από παιδί, όταν έμαθε ότι το Τόκιο θα φιλοξενούσε την κορυφαία διοργάνωση το 1964, είχε βάλει ως στόχο ζωής τη συμμετοχή στο αγαπημένο του αγώνισμα, τα 400 μ. Το όνειρο, όμως, έσβησε στους προκριματικούς της Ιαπωνίας, όπου δεν κατάφερε να κερδίσει θέση στην ολυμπιακή ομάδα.

Επέστρεψε απογοητευμένος στο πατρικό του σπίτι το Μιγιόσι. Ήταν πρωτοετής φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Waseda, αλλά για πολλές μέρες δεν είχε όρεξη για τίποτα. «Όταν αποκλείστηκα, ένιωθα ότι είχα χάσει τα πάντα. Δεν είχα κουράγιο να κάνω το επόμενο βήμα οπότε απλά γύρισα σπίτι μου και παρέμενα άπραγος», είχε δηλώσει σε συνέντευξη που είχε δώσει το 2004.

Η καθημερινότητά του άλλαξε όταν έλαβε μια επιστολή από έναν μεγαλύτερο συναθλητή του στην ομάδα στίβου του πανεπιστημίου, ο οποίος τον πληροφόρησε ότι είχε συμπεριληφθεί στην προεπιλογή για τον ρόλο του τελευταίου λαμπαδηδρόμου. «Πρέπει να προσέχεις τη συμπεριφορά σου από δω και στο εξής», κατέληγε το μήνυμα.

Η πληροφορία για την υποψηφιότητα του Σακάι διέρρευσε και στον Τύπο. Aπό κάποιο σημείο και μετά παραμόνευαν έξω από το σπίτι του δημοσιογράφοι, οι οποίοι ήλπιζαν να αποσπάσουν από τα χείλη του την είδηση ότι είχε επιλεγεί ως τελευταίος λαμπαδηδρόμος. Εκείνος προσπαθούσε να τους αποφύγει, κάποτε όμως πείστηκε από τους απεσταλμένους μιας εφημερίδας και τους ακολούθησε. Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στο Τόκιο, αφού ταξίδεψε πρώτα με τρένο και κατόπιν με αεροπλάνο, και φωτογραφήθηκε στο στάδιο που θα φιλοξενούσε τους αγώνες!

Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, είδε στις ειδήσεις του κρατικού καναλιού να τον κατηγορούν για απρεπή συμπεριφορά. Απογοητεύτηκε και πίστεψε ότι θα έχανε κι αυτήν την ευκαιρία να συμμετάσχει στην κορυφαία αθλητική γιορτή. Λίγες μέρες αργότερα, όμως, ειδοποιήθηκε από την οργανωτική επιτροπή ότι είχε επιλεγεί ως τελευταίος λαμπαδηδρόμος.

Τα καλύτερα τρία λεπτά της ζωής του

Η Τελετή Αφής έλαβε χώρα στην Αρχαία Ολυμπία στις 21 Αυγούστου 1964. Πρώτος λαμπαδηδρόμος ήταν ο προσφάτως εκλιπών πρωταθλητής του στίβου, Γιώργος Μαρσέλλος, στα χέρια του οποίου άρχισε το μεγάλο ταξίδι της ολυμπιακής φλόγας, με περάσματα από την Κωνσταντινούπολη, την Τεχεράνη, τη Λαχόρη, την Μπανγκόκ και το Χονγκ Κονγκ, προτού φτάσει στο Τόκιο στις 10 Οκτωβρίου 1964.

Ο Σακάι ήταν ο τελευταίος από τους 100.713 (!) ανθρώπους που συμμετείχαν στη λαμπαδηδρομία και την ημέρα της Τελετής Έναρξης παρέμεινε κλεισμένος σε ένα κτίριο έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο. Την προηγούμενη εβδομάδα είχε διαμείνει στο σπίτι ενός έμπειρου συμπατριώτη του αθλητή, ώστε να παραμείνει ήρεμος, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Από το παράθυρό του ο 19χρονος αθλητής μπορούσε να βλέπει τις αποστολές των χωρών που εισέρχονταν στο στάδιο για να συμμετάσχουν στην παρέλαση. Κι όταν είδε τα μέλη της ιαπωνικής ομάδας να κατευθύνονται προς την είσοδο – η διοργανώτρια χώρα εμφανίζεται παραδοσιακά τελευταία – κατάλαβε ότι είχε φτάσει η μεγάλη στιγμή.

«Ήταν τα καλύτερα τρία λεπτά της ζωής μου», είχε δηλώσει ο Σακάι το 2004. Αυτό που προξένησε έκπληξη και στον ίδιο ήταν ότι παρέμεινε προσηλωμένος στην αποστολή του. Δεν αγχώθηκε από τη βουή που ένιωσε στα αυτιά του όταν οι δεκάδες χιλιάδες θεατές ξέσπασαν σε ιαχές μόλις τον είδαν να εισέρχεται στο στάδιο με τη δάδα στα χέρια και συνέχισε τη διαδρομή του προς το υπερυψωμένο σημείο που βρισκόταν ο βωμός.

«Πάνω απ’ όλα με ένοιαζε να ανάψω τον βωμό την κατάλληλη στιγμή – αυτό ήταν το μόνο που είχε σημασία εκείνη τη στιγμή». Ανέβηκε με υπομονή τα 182 σκαλοπάτια κι όταν κατάλαβε ότι οι τέσσερις φιάλες αερίου που ήταν τοποθετημένες πίσω από τον βωμό είχαν ανοίξει, έγειρε απλά το χέρι με το οποίο κρατούσε τη δάδα. Ο βωμός άναψε και σχεδόν ταυτόχρονα απελευθερώθηκαν 8.000 περιστέρια που συμβόλιζαν την ειρήνη, ενώ την ίδια στιγμή πέντε αεροσκάφη πέρασαν πάνω από το στάδιο σχηματίζοντας τους πέντε ολυμπιακούς κύκλους.

Ένα αίσθημα ανακούφισης πλημμύρισε τον Σακάι, ο οποίος είχε εκπληρώσει με επιτυχία την αποστολή του και κράτησε για πάντα μέσα του τη στιγμή. «Ανατρέχοντας στο παρελθόν, εκείνη η θέση ακριβώς δίπλα στον βωμό ήταν προνομιακή. Ο λαμπερός γαλάζιος φθινοπωρινός ουρανός, οι πολύχρωμες στολές των αθλητών από όλο τον κόσμο και τα πλήθη που κατέκλυζαν τον χώρο… Δεν είχα ξαναδεί τέτοιο θέαμα ούτε το ξαναείδα ποτέ αργότερα στη ζωή μου».

Δεν ήθελε να τον συνδέουν με τον πόλεμο

Οι ξένοι δημοσιογράφοι πολιόρκησαν τον Σακάι μετά το τέλος της Τελετής Έναρξης και τον ρώτησαν για τον συμβολισμό που έκρυβε η συμμετοχή του. Εκείνος, ωστόσο, μην έχοντας αναμνήσεις από τον πόλεμο δεν είχε κάτι να πει. Στα 19 του δεν είχε προλάβει να κάνει κτήμα του την ιστορία και ένιωθε άβολα με τον χαρακτηρισμό «Αtomic Boy». Όπως είχε δηλώσει: «Ο πόλεμος δεν έχει καμία σχέση με μένα. Σας παρακαλώ, κοιτάξτε ποιος είμαι τώρα, όχι τότε».

Η ταμπέλα του τελευταίου λαμπαδηδρόμου ακολούθησε τον Σακάι στην υπόλοιπη ζωή του, αν και συνέχισε να μετέχει σε αγώνες ως αθλητής. Το 1966 έζησε μεγάλες στιγμές, μια και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ιαπωνίας στα 400 μ. Στους Ασιατικούς Αγώνες που διεξήχθησαν την ίδια χρονιά στην Μπανγκόκ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμα, καθώς και το χρυσό με την ομάδα της Ιαπωνίας στη σκυταλοδρομία 4×400 μ. Δεν κατάφερε, ωστόσο, να εκπληρώσει το όνειρο της ολυμπιακής συμμετοχής ούτε το 1968, στην Πόλη του Μεξικού.

Μεταπήδησε στην αθλητική δημοσιογραφία, όπου γνώρισε την καταξίωση και εξελίχθηκε σε σημαίνον στέλεχος του τηλεοπτικού δικτύου Fuji TV. Έμελλε να καλύψει πολλές φορές τους Ολυμπιακούς Αγώνες με τη νέα του ιδιότητα, κάνοντας την αρχή από το 1972 στο Μόναχο, τη διοργάνωση που στιγματίστηκε από την τρομοκρατική επίθεση της παλαιστινιακής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», που κόστισε τον θάνατο έντεκα Ισραηλινών αθλητών και συνοδών.

Ήταν μια τραγική ειρωνεία που κι ο ίδιος επισήμαινε. Το «μωρό της Χιροσίμα» βρέθηκε ξανά κοντά στο επίκεντρο μιας τραγωδίας, ενώ ήταν παρών και το 1996 στην Ατλάντα, όπου σημειώθηκε βομβιστικό χτύπημα που στοίχισε δύο ανθρώπινες ζωές. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας μάς δίνουν την ευκαιρία να αναλογιστούμε για άλλη μια φορά το πραγματικό νόημα της ειρήνης», είχε δηλώσει το καλοκαίρι του 2004. Οι πολεμικές συγκρούσεις σε διάφορα σημεία του πλανήτη που συνεχίζονται έως και τις μέρες μας, δείχνουν ότι το μήνυμα δεν βρήκε αποδέκτες.

Ο Σακάι είχε κρατήσει τη δάδα με την οποία είχε ανάψει τον βωμό και την παρουσίαζε συχνά σε εκδηλώσεις στις οποίες ήταν καλεσμένος. Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου 2014 από εγκεφαλική αιμορραγία, λίγο καιρό μετά την ανάθεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο, στους οποίους ονειρευόταν να παρευρεθεί. Κι ας ήταν δυσαρεστημένος με την εμπορική στροφή που είχε πάρει ο θεσμός, όπως εκμυστηρεύθηκε μερικά χρόνια μετά τον θάνατό του ο γιος του, Ατσουχίρο.

Πηγές: www.joc.or.jp («シリーズ連載「東京オリンピックから40年」»), worldathletics.org («1964 Olympic flame torchbearer Yoshinori Sakai dies», news.germanroadraces.de («Yoshinori Sakai, the Final 1964 Olympic Torchbearer – Brett Larner – Japan Running News»), en.wikipedia.org («Yoshinori Sakai»), el.wikipedia.org («Ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 10 Οκτωβρίου

2024: Η Εθνική Ελλάδας νικά με 2-1 την Αγγλία στο «Γουέμπλεϊ» για το Nations League και οι παίκτες της την αφιερώνουν στον αδικοχαμένο Τζορτζ Μπάλντοκ. Και τα δύο γκολ πετυχαίνει ο Βαγγέλης Παυλίδης (49′, 90’+4), ενώ για τους Άγγλους είχε ισοφαρίσει στο 87′ ο Τζουντ Μπέλιγχαμ.

2020: Στην πρεμιέρα της Α1 πόλο ανδρών η Βουλιαγμένη νικά με 8-7 τον Ολυμπιακό στο Παπαστράτειο και διακόπτει το σερί των 177 νικών που μετρούσαν οι «ερυθρόλευκοι» σε αγώνες της κανονικής περιόδου. Η Βουλιαγμένη ήταν και η αμέσως προηγούμενη ομάδα που είχε νικήσει τον Ολυμπιακό, τον Απρίλιο του 2012.

2020: Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία μόλις 54 ετών ο Ρώσος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής (Σπαρτάκ Μόσχας, Μπενφίκα, Πόρτο) Βασίλι Κουλκόφ.

2016: Η Εθνική Ελλάδας νικά με 2-0 την Εσθονία στο Ταλίν και κάνει το «3×3» στην προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018. Τα γκολ πετυχαίνουν ο Βασίλης Τοροσίδης στο 1′ και ο Κώστας Σταφυλίδης στο 60′.

2012: Ανακοινώνεται το πόρισμα της USADA για την υπόθεση του ποδηλάτη, Λανς Άρμστρονγκ, σύμφωνα με το οποίο του αφαιρούνται όλοι οι τίτλοι που είχε κατακτήσει στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων και των επτά Γύρων της Γαλλίας, λόγω χρήσης αναβολικών.

2009: Η Ελλάδα συντρίβει με 5-2 τη Λετονία στο ΟΑΚΑ και κάνει βήμα πρόκρισης στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Νότιας Αφρικής. Μεγάλος πρωταγωνιστής του ματς είναι ο Φάνης Γκέκας, ο οποίος σημειώνει τέσσερα γκολ και ισοφαρίζει την κορυφαία επίδοση για Έλληνα παίκτη σε επίσημο παιχνίδι, που κατέχει από τον Δεκέμβριο του 1930 ο Αντώνης Τσολίνας (Ελλάδα-Βουλγαρία 6-1 για το Βαλκανικό Κύπελλο).

2007: Ο Θρασύβουλος νικά με 4-2 τον ΠΑΟΚ στη Φυλή και τον αποκλείει από τη συνέχεια του Κυπέλλου Ελλάδας. Στο 57ο λεπτό, λίγο μετά τη διαμόρφωση του σκορ σε 3-0 υπέρ των γηπεδούχων, οι 100 οπαδοί του «Δικεφάλου» που βρίσκονται στο γήπεδο αρχίζουν να μαζεύουν τα πανό και γυρίζουν την πλάτη τους στον αγωνιστικό χώρο σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

2004: Έχοντας ήδη εξασφαλίσει τον έβδομο τίτλο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1, ο Μίκαελ Σουμάχερ κερδίζει το γκραν πρι της Σουζούκα και φτάνει τον αριθμό-ρεκόρ των 13 νικών σε μία αγωνιστική σεζόν.

2001: Ο Άντι Κόουλ σημειώνει το 23ο γκολ για λογαριασμό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στα Κύπελλα Ευρώπης, στην εκτός έδρας νίκη επί του Ολυμπιακού με 2-0. Ανεβαίνει έτσι στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ του συλλόγου, πάνω από τον θρυλικό Μπόμπι Τσάρλτον.

1991: Η Ξάνθη υπoγράφει συμφωνία με την αυτοκινητοβιομηχανία SKODA, βάσει της οποίας για τα επόμενα τρία χρόνια η ομάδα θα ονομάζεται SKODA Ξάνθη. Πρόκειται για τον πρώτο ελληνικό σύλλογο που υιοθετεί αυτήν την πρακτική, η οποία θα αποδειχθεί τόσο επιτυχής, που θα παραταθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

1991: Σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα ο 38χρονος Αλέκος Κωστίκος, παλαίμαχος τερματοφύλακας του Πιερικού και αδελφός του διεθνή επιθετικού, Γιώργου Κωστίκου.

1990: Ο Δημήτρης Σαραβάκος γίνεται ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημειώνει πέντε γκολ σε αγώνα της Εθνικής Ελλάδας, στο φιλικό 6-1 επί της Αιγύπτου στο Ολυμπιακό Στάδιο.

1987: Ο Βρετανός Τομ ΜακΚλιν διασχίζει τον Ατλαντικό Ωκεανό κωπηλατώντας σε χρόνο ρεκόρ 54 ημερών και 18 ωρών.

1978: Πεθαίνει σε ηλικία 68 ετών από ανακοπή καρδιάς ο Αμερικανός παλαίμαχος σπρίντερ και αργότερα πολιτικός, Ραλφ Μέτκαλφ. Είχε αναδειχθεί χρυσός ολυμπιονίκης στη σκυταλοδρομία 4×100 μ. το 1936 στο Βερολίνο μαζί με τον Τζέσι Όουενς, χρονιά κατά την οποία είχε κερδίσει και το ασημένιο στα 100 μ. Το 1932 στο Λος Άντζελες είχε χάσει στο φώτο φίνις το χρυσό στα 100 μ. από τον Έντι Τόλαν και είχε κερδίσει το χάλκινο και στα 200 μ.

1976: Ο 98χρονος Δημήτρης Ιορδανίδης γίνεται ο γηραιότερος άνθρωπος που παίρνει μέρος σε Μαραθώνιο και μάλιστα φτάνει στον τερματισμό. Ο χρόνος του στην κλασική διαδρομή της Αθήνας είναι 7 ώρες και 33 λεπτά.

1971: Ο αρσιβαρίστας του Παναθηναϊκού, Χρήστος Ιακώβου, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 81 κ. στους Μεσογειακούς Αγώνες της Σμύρνης.

1966: Ο Εθνικός προκρίνεται στο Final-4 του Κυπέλλου Ευρώπης του πόλο νικώντας με 2-0 την Μπαρτσελόνα μπροστά σε 2.500 φιλάθλους στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο. Κορυφαίος παίκτης του αγώνα είναι ο Ανδρέας Γαρύφαλλος, ο οποίος σημειώνει το ένα γκολ (το άλλο ο Πατλάκας).

1966: Πεθαίνει σε ηλικία 96 ετών η πρώην τενίστρια Σάρλοτ Κούπερ, η οποία έχει μείνει στην ιστορία ως η γυναίκα που κέρδισε το πρώτο χρυσό ολυμπιακό που απονεμήθηκε σε ατομικό αγώνισμα, το 1900 στο Παρίσι.

1960: Δεκαέξι παίκτες της ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου του πολυτεχνείου της Καλιφόρνια σκοτώνονται όταν το αεροσκάφος στο οποίο επιβαίνουν τυλίγεται στις φλόγες λίγο μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο του Τολέδο, στο Οχάιο. Ένας από τους επιζώντες είναι ο Τέντ Τόλνερ, ο οποίος αργότερα θα γίνει προπονητής του Σάουθερν Καλιφόρνια (1983-1986).

1951: Ο Βολιώτης δρομέας Θανάσης Ραγάζος κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο στον Μαραθώνιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας. Με χρόνο 3 ώρες 21:31 τερματίζει πίσω από τον Τούρκο νικητή Αχμέτ Αϊτάρ (3 ώρες 07:25).

1892: Έντεκα από τους δεκατρείς παίκτες της εθνικής ομάδας κρίκετ του Χονγκ Κονγκ ανασύρονται νεκροί από ναυάγιο του SS Bokhara, στα ανοιχτά της Φορμόζα.

1865: Ο Τζον Χάιατ πατεντάρει την μπάλα του μπιλιάρδου, την οποία έχει κατασκευάσει από ένα υλικό που μοιάζει με ελεφαντόδοντο.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News