Αντώνης Καρπετόπουλος: Ψάχνουν αφορμή να τσακώνονται οι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός

Διαβάζω τη χθεσινή τοποθέτηση του Ολυμπιακού, που έγινε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. «Εμετικά συνθήματα εναντίον των Βεζένκοφ, Αγγελόπουλων και Μπαρτζώκα. Να δούμε πόσα έχουν γραφτεί στο φύλλο αγώνα…

Στο τέλος του ημιχρόνου ο κόουτς Μπαρτζωκας πήγε να μιλήσει στους διαιτητές και άνθρωπος που τους συνοδεύει του είπε: “Φύγε από δω ρε μ….α”. Οπαδοί απ’ τα κορτ μπαίνουν στο παρκέ και παρά το γεγονός ότι ζητούμε να αποχωρήσουν δεν έχει βγει κανένας». Ειλικρινά δεν ξέρω αν όλα αυτά συνέβησαν. Αν, όμως, συνέβησαν είναι να απορεί κανείς για ποιον λόγο υπάρχουν κάμερες στα γήπεδα, τι κάνει η ΔΕΑΒ, τι απέγιναν οι παλιές κυβερνητικές απειλές ότι τα γήπεδα θα κλείσουν αν δεν υπάρχει τάξη κτλ. κτλ. Αναρωτιόμουν τι θα είχε γίνει αν είχαμε ανάλογα πράγματα σαν αυτά που καταγγέλλει ο Ολυμπιακός σε ποδοσφαιρικό γήπεδο.

Οι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και η λογική

Διαβάζω και την ανακοίνωση που έβγαλε ο Παναθηναϊκός, απαντώντας σε όσα ο Ολυμπιακός διοργανωτικά του καταμαρτυρεί. «Αλήθεια, απ’ την ΚΑΕ Ολυμπιακός θα σχολιάσουν ποτέ τα εμετικά, κατάπτυστα συνθήματα που ακούγονται σε κάθε αγώνα στο ΣΕΦ κατά του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και της κόρης του; Μήπως αυτά κατά του Κώστα Σλούκα και της συζύγου του ή κατά του Εργκίν Αταμάν; Μάλλον ποτέ! Θράσος χωρίς όρια απ’ την ομάδα που περιφέρει την αθλιότητα». Εδώ η ερώτηση είναι πιο απλή.

Ακόμα κι αν όλα αυτά έχουν γίνει στο ΣΕΦ δικαιολογείται ο Παναθηναϊκός με το να κάνει ανάλογα; Είναι λογική αυτή; Η απάντηση είναι πως «ναι, είναι». Είναι η λογική που υπάρχει σε ένα σπορ οι παράγοντες του οποίου στο όνομα του χειρότερου οπαδισμού δεν το προστατεύουν. Φυσικά φταίει κι ότι οι άνθρωποι της πολιτείας κάπου θεωρούν ότι με όσα συμβαίνουν στα γήπεδα του μπάσκετ δεν χρειάζονται να ασχολούνται.

Θυμάμαι πέρυσι τις πρωτοβουλίες του Γιάννη Βρούτση στη διάρκεια των τελικών της Α1. Αφού τους μάζεψε στο γραφείο κι έκανε τον σκληρό στο τέλος τούς έδωσε απλώς τις ευχές του και τους παρακάλεσε να είναι καλά παιδιά.

Ο Αταμάν και οι νατουραλιζέ της Τουρκίας

Ο Αταμάν είναι μία κλασική περίπτωση για το πώς ένας ξένος καταλαβαίνει σε χρό νο-ρεκόρ πού βρίσκεται και τι πρέπει να κάνει στην Ελλάδα. Είπε στο τέλος του παιχνιδιού ότι ο Ολυμπιακός έχει τον Γουόκαπ και τον Ντόρσεϊ, που δεν μπορούν να παίζουν μαζί στην Εθνική Ελλάδας, αλλά αγωνίζονται ως Ελληνες παίκτες.

Πρώτα απ’ όλα κάποιος πρέπει να του πει ότι ο Ντόρσεϊ έχει γιαγιά Ελληνίδα. Οσο για τον Γουόκαπ, ο Αταμάν δεν ξέρω από πότε απέκτησε πρόβλημα με τους παίκτες, όπως ο Τεξανός, που αποκτούν δεύτερα διαβατήρια λόγω μακράς παραμονής σε μία χώρα.

Οταν είχε τον Λάρκιν στην εθνική Τουρκίας και τον έβλεπε χάρη στο δεύτερο διαβατήριό του να αγωνίζεται ως Τούρκος, δεν τον είδα να έχει κανένα πρόβλημα. Η δε πρακτική να αποκτούν παίκτες δεύτερο διαβατήριο στην Τουρκία, απ’ την οποία προέρχεται, είναι τρομερά συνηθισμένη. Η Φενερμπαχτσέ π.χ. έχει τον Μπιμπέροβιτς. Δεν υπάρχει τίποτα στην ιστορία που να γίνεται στην Ελλάδα και να μη γίνεται στη χώρα του.

Πως να μην είναι έτσι ο Φουρνιέ;

Ο Αταμάν λέει αυτά όταν τα γνωρίζει. Αλλά λέει όσα λέει διότι ξέρει ότι θα γίνει άριστος και στη διοίκηση του Παναθηναϊκού και στους οπαδούς της ομάδας. Δεν είναι μόνο αυτός που έχει πάρει είδηση τι γίνεται εδώ πέρα. Τα ίδια συμβαίνουν και με τον Φουρνιέ. Ο Γάλλος είναι υποδειγματικός στην Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα είχε ξεσηκώσει πέρυσι το ΟΑΚΑ με χειρονομίες, ενώ πρόσφατα στο ματς με τον Πανιώνιο πήγε να τσακωθεί με το μισό γήπεδο.

Δεν εγκρίνω φυσικά όσα κάνουν οι τύποι που βρίσκονται στις εξέδρες και πάνε στο γήπεδο για εκτόνωση, αλλά ένας αθλητής τόσο σημαντικός όσο ο Φουρνιέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μετά από έναν χρόνο στην Ελλάδα θα είχε τέτοιες συμπεριφορές. Αλλά πώς να μην τις έχει όταν βλέπει πως όλα αυτά εδώ μπορεί να αρέσουν κιόλας.

Ο Ολυμπιακός κι ο Παναθηναϊκός έχουν δύο πολύ καλές ομάδες στο μπάσκετ. Δεν ξέρω αν είναι οι καλύτερες στην Ευρώπη, όπως πιστεύουν οι οπαδοί τους, είναι όμως καλές ομάδες. Αλλά φαίνεται ότι αγαπούν την τοξικότητα περισσότερο απ’ το ίδιο το σπορ. Και δεν λέω φυσικά ότι δεν έχουν λό γους για να διαμαρτύρονται για όσα κατά καιρούς διαμαρτύρονται. Αυτό που λέω είναι ότι το μπάσκετ μού μοιάζει ότι είναι απλώς το πρόσχημα για να τσακώνονται. Τουλάχιστον όταν συναντά ο ένας τον άλλον.

 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News