Σαν Σήμερα - Ζοζέ Μουρίνιο: Ο ψίθυρος στο αυτί του Γκουαρντιόλα πριν χαρίσει στην Ίντερ την πρόκριση στο «Καμπ Νου»

Ένα από τα σημαντικότερα κατορθώματα του Ζοζέ Μουρίνιο είναι η πρόκριση της Ίντερ επί της Μπαρτσελόνα, στις 28 Απριλίου 2010. Ιστορικός, όμως, έμεινε και ο ψίθυρος στο αυτί του Πεπ Γκουαρντιόλα, την ώρα που το παιχνίδι έμοιαζε να στραβώνει για την ομάδα του.

Όταν η Ίντερ έμεινε με παίκτη λιγότερο στο 28′ του δεύτερου ημιτελικού του Champions League με την Μπαρτσελόνα στο «Καμπ Νου», ο τηλεοπτικός φακός συνέλαβε τον Πεπ Γκουαρντιόλα και τους συνεργάτες του να πανηγυρίζουν σαν να είχαν σκοράρει.

Ο αγώνας που διεξαγόταν στις 28 Απριλίου 2010 ήταν ακόμα στο 0-0 και οι «μπλαουγκράνα» χρειάζονταν δύο γκολ για να ανατρέψουν το 3-1 με το οποίο είχαν ηττηθεί στο «Τζουζέπε Μεάτσα». Η… βιασύνη τους, λοιπόν, να γιορτάσουν την πρόκριση ύστερα από την αποβολή του Τιάγκο Μότα (για ένα χτύπημα στον Σέρτζιο Μπουσκέτς) προκάλεσε τη μνημειώδη αντίδραση του Ζοζέ Μουρίνιο.

Λίγα λεπτά μετά την επίμαχη φάση κι ενώ ο Γκουαρντιόλα είχε φωνάξει κοντά του τον Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς για να του δώσει οδηγίες, ο προπονητής της Ίντερ πήγε προς το μέρος τους και  ψιθύρισε στο αυτί του συναδέλφου του, χαμογελώντας ειρωνικά:

«Μην αρχίζετε το πάρτι, το ματς δεν έχει τελειώσει!».

Με τον αέρα του Special One τότε, ο Πορτογάλος δεν χαμπάριαζε τίποτα. Ήταν ο μόνος που είχε το θράσος να κάνει κάτι τέτοιο, χωρίς να φοβηθεί τις συνέπειες σε περίπτωση που ο αγώνας εξελισσόταν άσχημα. Ίσως επειδή ήταν και ο μόνος που δεν φοβόταν τον αποκλεισμό. Με την αμυντική τακτική του, ο Μουρίνιο μπλόκαρε την Μπαρτσελόνα και δεν της επέτρεψε να βρει παρά μόνο ένα γκολ στο 84′, με μια ωραία προσπάθεια του Ζεράρ Πικέ.

Η Ίντερ άφησε έξω την κάτοχο του τίτλου, νίκησε και την Μπάγερν στον τελικό (2-0 με δύο γκολ του Ντιέγκο Μιλίτο) και επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης για πρώτη φορά από τα χρόνια του Ελένιο Ερέρα. Για τον ίδιο τον Μουρίνιο, το δεύτερο κύπελλο «με μεγάλα αυτιά» εδραίωσε την πεποίθηση ότι ήταν ο κορυφαίος προπονητής στον κόσμο. Η δε παράσταση που έδωσε στη ρεβάνς του «Καμπ Νου» και κορυφώθηκε με τον έξαλλο πανηγυρισμό ύστερα από το σφύριγμα της λήξης, αποτέλεσε το διαβατήριο για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Ρεάλ Μαδρίτης.

Το «φλερτ» που είχε αρχίσει από την προηγούμενη σεζόν, θα κατέληγε σε γάμο το καλοκαίρι του 2010. Ο Μουρίνιο θεωρούταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να σταματήσει την κυριαρχία της Μπαρτσελόνα στην Ισπανία και τα Clasico κόντρα στον Γκουαρντιόλα τη διετία 2010-12, αποτελούν ένα συναρπαστικό κεφάλαιο στη σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαίρου.

Η απόρριψη που τον πείσμωσε

Η κόντρα του Μουρίνιο με την Μπαρτσελόνα είχε αρχίσει από την εποχή που ήταν προπονητής στην Τσέλσι. Ο αποκλεισμός από τα προημιτελικά του 2006, στο ματς που καθιέρωσε τον 18χρονο Λιονέλ Μέσι στην κεντρική ποδοσφαιρική σκηνή, τον είχε πονέσει πολύ. Ο Πορτογάλος τεχνικός, όμως, κουβαλούσε και το απωθημένο της μη ανάληψης της τεχνικής ηγεσίας των «μπλαουγκράνα» όταν αποχώρησε ο Φρανκ Ράικαρντ, το καλοκαίρι του 2008.

Ο Μουρίνιο είχε αυτοπροταθεί στην Μπάρτσα μερικούς μήνες νωρίτερα (όταν το κλίμα είχε αρχίσει να μη σηκώνει τον Ολλανδό τεχνικό) και μάλιστα είχε κάνει μία αναλυτική παρουσίαση του πλάνου του σε συνάντηση που είχε στη Λισαβώνα με τον αντιπρόεδρο Μαρκ Ίνγκλα και τον αθλητικό διευθυντή Τσίκι Μπεγκιριστάιν. Δεν ήταν άγνωστος στο «Καμπ Νου» μια και είχε διατελέσει συνεργάτης του Μπόμπι Ρόμπσον και του Λουίς Φαν Χάαλ, ενώ οι επιτυχίες του με την Πόρτο και την Τσέλσι τον είχαν καθιερώσει ως το πιο hot προπονητικό όνομα της Γηραιάς Ηπείρου.

Ωστόσο, στη Βαρκελώνη είχαν τους ενδοιασμούς τους. Ο Ίνγκλα δεν έκρυψε ότι δεν συμπαθούσε τον Μουρίνιο ως χαρακτήρα, ενώ ο Μπεγκιριστάν εξέφρασε τον προβληματισμό του για την επιθετική στάση στις συνεντεύξεις του. Το πιο σημαντικό; Δεν τον ήθελε ούτε ο ζωντανός θρύλος του συλλόγου, ο Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος θεωρούσε την προσέγγισή του στο ποδόσφαιρο υπερβολικά αμυντική και προσανατολισμένη στο αποτέλεσμα, όχι στο θέαμα.

Έτσι, η Μπαρτσελόνα προτίμησε τον Γκουαρντιόλα, ο οποίος ήταν 37 ετών και μόλις την προηγούμενη σεζόν είχε αρχίσει να εργάζεται ως προπονητής στην Μπαρτσελόνα Β’. Ως γνήσιο ποδοσφαιρικό τέκνο του Κρόιφ (από την εποχή που ήταν παίκτης του στα ’90s), θεωρήθηκε ο ιδανικός άνθρωπος για να επαναφέρει τη φιλοσοφία του στην ομάδα, να την εξελίξει και να την οδηγήσει ξανά στην κορυφή της Ευρώπης.

Τα αποτελέσματα δικαίωσαν την επιλογή των Καταλανών, μια και στην παρθενική του σεζόν ο Γκουαρντιόλα τους οδήγησε στην κατάκτηση του Champions League για τρίτη φορά. Στη ρεβάνς του 2010 με την Ίντερ, όμως, βρήκε τον δάσκαλό του στο πρόσωπο του Μουρίνιο. Ήταν ένα απ’ τα παιχνίδια στα οποία κατά γενική ομολογία νικήθηκε στο κομμάτι της τακτικής.

Εκείνη την εποχή ο Γκουαρντιόλα αναζητούσε ακόμα την ιδανική θέση για τον Μέσι στο γήπεδο. Αν και τον είχε δοκιμάσει στο μέσον της επιθετικής τριάδας (αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως «ψευτοεννιάρι»), επέλεξε στα περισσότερα παιχνίδια εκείνης της σεζόν να τον επαναφέρει στο δεξί άκρο. Κι ο λόγος δεν ήταν άλλος από το να χωρέσει στην εντεκάδα τον Ιμπραχίμοβιτς, για τον οποίο ο Ζοάν Λαπόρτα είχε δαπανήσει το καλοκαίρι του 2009 το ποσό των 40 εκατ. ευρώ για να τον αγοράσει από την Ίντερ, στην οποία έδωσε ως αντάλλαγμα και τον Σάμουελ Ετό.

Το σχήμα αυτό δεν απέδωσε απέναντι στην καλά οργανωμένη άμυνα της Ίντερ, η οποία έχοντας στα χέρια της το 3-1 του πρώτου αγώνα (με δύο γκολ του Γουέσλι Σνάιντερ) κλείστηκε ακόμα πιο πολύ στο καβούκι της μετά την αποβολή του Τιάγκο Μότα.

Εκ των υστέρων, εξάχθηκε το συμπέρασμα ότι αν ο Γκουαρντιόλα είχε προτιμήσει τον Μέσι στην κορυφή, με τους Πέδρο και Μπόγιαν Κρίκιτς στις πτέρυγες, η Μπαρτσελόνα θα είχε δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στους γερασμένους σέντερ μπακ της Ίντερ, τον Βάλτερ Σάμουελ και τον Λούσιο – οι οποίοι δεν δυσκολεύτηκαν να τα βγάλουν πέρα με τον «βαρύ» Ιμπραχίμοβιτς. Αυτή είναι όμως μία υπόθεση που δεν μπορεί να αποδειχθεί, ειδικά όταν στον αντίπαλο πάγκο καθόταν ο Μουρίνιο, κάτι που μπορεί να σκαρφιζόταν για να οδηγήσει την ομάδα του στην πρόκριση.

Πηγές: Μάικλ Κοξ: «Ανακαλύπτοντας το Ποδόσφαιρο» (εκδ. Δίχτυ 2023, πρωτότυπος τίτλος «Zonal Marking»), express.co.uk («Jose Mourinho’s nine-word remark whispered into Pep Guardiola’s ear sums him up»), en.wikipedia.org («2009-10 UEFA Champions League»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 28 Απριλίου

2020: Πεθαίνει σε ηλικία 61 ετών ο παλαίμαχος διεθνής παίκτης της Λίβερπουλ, Μάικλ Ρόμπινσον. Δύο χρόνια νωρίτερα είχε διαγνωστεί με καρκίνο του δέρματος.

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 67 ετών ο Αργεντινός παλαίμαχος επιθετικός του ΠΑΣ Γιάννινα και του Παναθηναϊκού, Όσκαρ Αλβαρέζ.

2004: Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο αγωνίζεται για 56η και τελευταία φορά με την Εθνική Ιταλίας, στον φιλικό αγώνα με την Ισπανία στη Γένοβα (1-1).

1999: Ο Πάολο Μαλντίνι αγωνίζεται για 100ή φορά με την Εθνική Ιταλίας στον φιλικό αγώνα εναντίον της Κροατίας στο Ζάγκρεμπ (0-0).

1999: Πεθαίνει στα 79 του ο σερ Αλφ Ράμσεϊ, o προπονητής που είχε οδηγήσει την Εθνική Αγγλίας στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966. Τη σεζόν 1979-80 είχε εργαστεί ως τεχνικός σύμβουλος του Γιώργου Βαρδινογιάννη στον Παναθηναϊκό.

1993: Ο Σέρβος μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου, Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, χτυπά με δύναμη το κεφάλι του στην μπασκέτα ύστερα από την αποβολή του με πέμπτο φάουλ στον τέταρτο ημιτελικό των πλέι οφ κόντρα στον Παναθηναϊκό (57-65), σπάει τον αυχένα του και μένει τετραπληγικός για το υπόλοιπο της ζωής του.

1990: Η Εθνική Ελλάδας βόλεϊ των ανδρών κατακτά το Κύπελλο Άνοιξης για τέταρτη φορά, χάρη στη νίκη της επί της αντίστοιχης του Ισραήλ με 3-0.

1985: Ο Βορειοϊρλανδός Ντένις Τέιλορ αναδεικνύεται παγκόσμιος πρωταθλητής στο σνούκερ για πρώτη φορά στην καριέρα του, μια και νικά στην τελευταία μαύρη του αποφασιστικού frame (18-17) τον κάτοχο του τίτλου, Στιβ Ντέιβις, στον πιο δραματικό τελικό όλων των εποχών. Ο αγώνας ολοκληρώνεται τις πρώτες πρωινές ώρες της επομένης και υπολογίζεται ότι στις τελευταίες κρίσιμες μπάλες τον παρακολουθούν 18,5 εκατομμύρια τηλεθεατές, αριθμός-ρεκόρ για οποιοδήποτε μεταμεσονύχτιο πρόγραμμα στη βρετανική τηλεόραση μέχρι σήμερα.

1977: Πεθαίνει σε ηλικία 80 ετών ο Ζεπ Χερμπέργκερ, προπονητής της εθνικής ομάδας της Δυτικής Γερμανίας (1936-42, 1950-64), η οποία είχε κατακτήσει υπό τις οδηγίες του το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 κόντρα στην πανίσχυρη Ουγγαρία.

1974: Η Εθνική Ελλάδας αποσπά ισοπαλία με 0-0 από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία, σε φιλικό αγώνα που διεξάγεται στο θρυλικό στάδιο Μαρακανά μπροστά σε 100.000 θεατές. Κορυφαίος παίκτης της Εθνικής μας είναι ο τερματοφύλακας, Τάκης Οικονομόπουλος, ενώ ο προπονητής της Σελεσάο, Μάριο Ζαγκάλο, πλέκει μετά το ματς το εγκώμιο του Μίμη Δομάζου.

1971: Ο Παναθηναϊκός προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών νικώντας τον Ερυθρό Αστέρα με 3-0 στη ρεβάνς της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Δύο γκολ πετυχαίνει ο Αντώνης Αντωνιάδης και την ανατροπή του 1-4 του Βελιγραδίου ολοκληρώνει ο Αριστείδης Καμάρας.

1967: Ο Μοχάμεντ Αλί αρνείται να καταταγεί στον στρατό των ΗΠΑ προβάλλοντας ως δικαιολογία την πίστη του στο Ισλάμ και την αντίθεσή του με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Θα τιμωρηθεί με πενταετή φυλάκιση και πρόστιμο 10.000 δολαρίων, ενώ αργότερα θα του αφαιρεθεί ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή της πυγμαχίας και η άδεια να αγωνίζεται στις ΗΠΑ.

1949: Στην 44η Σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) στην Ρώμη εγκρίνεται ομόφωνα η ίδρυση της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας (ΔΟΑ) και η υλοποίηση και η λειτουργία της ανατίθενται στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, κάτω από την εποπτεία της ΔΟΕ.

1923: Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας Μπόλτον-Γουέστ Χαμ 2-0, είναι ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που φιλοξενείται στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News