Σαν Σήμερα - Κόβεντρι: Όταν σήκωσε το Κύπελλο Αγγλίας σε έναν από τους καλύτερους τελικούς όλων των εποχών

Αν κάποιος λάτρης του αγγλικού ποδοσφαίρου παρακολουθήσει σήμερα το 12ο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου του «Ιπτάμενου Τσίρκου» των Μόντι Πάιθον χωρίς να γνωρίζει ότι γυρίστηκε τον Δεκέμβριο του 1970, θα παραξενευτεί με το περίφημο σκετς «Communist Quiz».

Η δεύτερη ερώτηση του παρουσιαστή (Έρικ Άιντλ) που απευθύνεται στον Τσε Γκεβάρα (Μάικλ Πέιλιν) είναι «ποια χρονιά κατέκτησε για τελευταία φορά το Κύπελλο Αγγλίας η Κόβεντρι». Η απορημένη γκριμάτσα του Βρετανού ηθοποιού που υποδύεται τον Αργεντινό επαναστάτη προκάλεσε αβίαστα το γέλιο, μαζί με τη λύση του αινίγματος όταν και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες (Καρλ Μαρξ, Βλαντίμιρ Λένιν και Μάο Τσε Τουνγκ) δεν μπόρεσαν να απαντήσουν. «Ήταν ερώτηση-παγίδα, μια και η Κόβεντρι δεν έχει κατακτήσει ποτέ το Κύπελλο Αγγλίας!».

Πρόκειται για μία από τις σπάνιες που περιπτώσεις που ένα πετυχημένο στην εποχή του γκαγκ της αξεπέραστης κωμικής ομάδας «πάλιωσε» άσχημα, αφού στις 16 Μαΐου 1987 η Κόβεντρι έπαψε να είναι άτιτλη. Εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας για πρώτη φορά, νικώντας με 3-2 στην παράταση την Τότεναμ!

Σχεδόν 105 χρόνια μετά την ίδρυσή τους (τον Ιούλιο του 1883) και 20 μετά την παρθενική τους συμμετοχή στην κορυφαία κατηγορία (το 1967), οι «Γαλάζιοι» κατάφεραν να κερδίσουν ένα τρόπαιο εθνικής εμβέλειας, σε έναν τελικό που θεωρείται ένας από τους κορυφαίους που φιλοξενήθηκαν ποτέ στο παλιό στάδιο Γουέμπλεϊ και έχει μείνει αξέχαστος σε όσους είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν.

Η Τότεναμ ήταν το μεγάλο φαβορί όχι μόνο επειδή είχε κερδίσει το τρόπαιο και στις προηγούμενες επτά φορές που είχε φτάσει στον τελικό, αλλά και επειδή διέθετε καλύτερους παίκτες. Ποιον να αναφέρεις πρώτο; Τον χαρισματικό οργανωτή Γκλεν Χοντλ, τον διεθνή Αργεντινό χαφ Οσβάλντο Αρντίλες, τον εκρηκτικό εξτρέμ Κρις Γουόντλ ή τον πολύπειρο τερματοφύλακα Ρέι Κλέμενς;

Στη σύνθεσή των «σπιρουνιών» (που είχαν τερματίσει στην τρίτη θέση της Α’ Κατηγορίας πίσω από την Έβερτον και τη Λίβερπουλ) υπήρχαν ακόμα ο δαιμόνιος σέντερ φορ Κλάιβ Άλεν, ο οποίος είχε πετύχει 48 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις εκείνη τη σεζόν, οι διεθνείς μέσοι και αμυντικοί Στιβ Χοτζ, Κρις Χιούτον και Γκάρι Μάμπατ και ο Βέλγος μεσοεπιθετικός Νίκο Κλάεσεν (που έμεινε στον πάγκο, δίπλα στον προπονητή Ντέιβιντ Πλιτ).

Στην αντίπερα όχθη και μόνο το γεγονός ότι η Κόβεντρι είχε δίδυμο στην τεχνική ηγεσία, με τον Τζον Σίλετ και τον Ντέιβιντ Κέρτις σε ισάξιους ρόλους, δεν προδιέθετε για κάτι μεγάλο. Από τους παίκτες της, ο μόνος που είχε να επιδείξει μία σπουδαία καριέρα πίσω του ήταν ο επιθετικός Σίριλ Ρίτζις, που είχε αγωνιστεί και στην Εθνική Αγγλίας ως παίκτης της Γουέστ Μπρομ και ο δεξιός μπακ Ντέιβιντ Φίλιπς, που ήταν εν ενεργεία διεθνής με την Ουαλία. Οι υπόλοιποι είχαν κάνει «όνομα» κυρίως με τη φανέλα της – ακόμα κι ο τερματοφύλακας Στιβ Ογκρίζοβιτς που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ο καλύτερος που δεν έπαιξε ποτέ με τα «λιοντάρια».

Χορταστικό θέαμα από νωρίς

Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας ήταν τότε μια ιδιαίτερη ιεροτελεστία ακόμα και για τους Έλληνες φιλάθλους που δεν είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθούν πολλούς σπουδαίους ποδοσφαιρικούς αγώνες σε ζωντανή μετάδοση. Η αίσθηση αρχοντιάς που απέπνεε το Γουέμπλεϊ μέσα απ’ την τηλεοπτική οθόνη, ιδίως σε μέρες με λιακάδα, ήταν πάντοτε ξεχωριστή.

Το τελετουργικό με τους εκπροσώπους της βασιλικής οικογένειας πριν τη σέντρα (εκείνη τη μέρα ήταν η Δούκισσα του Κεντ, Αικατερίνη), η παρουσία υψηλών προσωπικοτήτων όπως η πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ και ακόμα το ίδιο το τρόπαιο του αρχαιότερου θεσμού, δημιουργούσαν μεγαλοπρεπείς εικόνες που μάλλον έχουν χαθεί στις μέρες μας, που υπάρχει υπερπροσφορά ποδοσφαιρικού προϊόντος από την τηλεόραση.

Αλλά και το ίδιο το θέαμα ήταν χορταστικό εκείνη τη μέρα, μες στην απλότητά του. Μόλις στο 2′ ο Άλεν άνοιξε το σκορ με κεφαλιά και έφτασε τα 49 γκολ στη σεζόν (επίδοση-ρεκόρ για την Τότεναμ που αντέχει μέχρι σήμερα). Οι περισσότεροι πίστεψαν εκείνη τη στιγμή ότι το φαβορί θα επέβαλλε τη ανωτερότητά του και θα έφτανε εύκολα στη νίκη, όμως διαψεύστηκαν οικτρά. Επτά λεπτά αργότερα ο Ντέιβ Μπένετ εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια της άμυνας των «σπιρουνιών», απέφυγε τον Κλέμενς και με ψύχραιμο πλασέ ισοφάρισε.

Το γκολ του Ρίτζις με γυριστή κεφαλιά στο 23′ ακυρώθηκε ως επιθετικό φάουλ στον Μίτσελ Τόμας, όμως η Κόβεντρι είχε καταστήσει σαφές ότι δεν θα ήταν ο… φτωχός συγγενής του τελικού. Και θα το επιβεβαίωνε στη συνέχεια παρότι στο 41′ βρέθηκε ξανά πίσω στο σκορ με ένα περίεργο τέρμα του Μάμπατ, που αρχικά θεωρήθηκε αυτογκόλ του αρχηγού των «Γαλάζιων», Μπράιαν Κιλκλάιν.

Με αυτογκόλ στην παράταση

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με ένα από τα πιο διασκεδαστικά φάουλ που έχουμε δει ποτέ. Ο Τρέβορ Πικ αλληλοσπρώχτηκε με τον Άλεν πάνω στη διεκδίκηση της μπάλας και με κάποιον τρόπο βρέθηκε λίγο αργότερα να… τον κουβαλάει στην πλάτη του. Στο 63′, όμως, τα γελάκια κόπηκαν από την πλευρά της Τότεναμ αφού ο Κιθ Χάουτσεν ισοφάρισε με κεφαλιά-ψαράκι.

Οι δύο ομάδες κυνήγησαν το τρίτο γκολ στο υπόλοιπο του ενενηνταλέπτου, δεν κατάφεραν όμως να το πετύχουν και ο τελικός οδηγήθηκε στην παράταση. Εκεί όπου η Ιστορία γράφτηκε για τους «Γαλάζιους» στο 96ο λεπτό με έναν απροσδόκητο τρόπο. Ύστερα από μία παράλληλη σέντρα του Λόιντ ΜακΓκραθ που δεν φαινόταν να έχει αξιώσεις, ο Μάμπατ έβαλε απρόσεκτα το πόδι του στην μπάλα, άλλαξε την πορεία της και «κρέμασε» τον Κλέμενς!

Ο «Δαβίδ» είχε ρίξει κάτω τον «Γολιάθ», ο οποίος αν και μέχρι τη φάση του 3-2 έμοιαζε πιο δυνατός, δεν μπόρεσε να σηκωθεί. Η Κόβεντρι κράτησε χωρίς να πιεστεί ιδιαίτερα το προβάδισμα και το σφύριγμα της λήξης από τον διαιτητή Νάιτζελ Μίτζλεϊ βρήκε τους παίκτες, τους προπονητές της και τους χιλιάδες οπαδούς της που είχαν κάνει το ταξίδι στο Λονδίνο να πανηγυρίζουν.

Ο ενθουσιασμός έγινε μεγαλύτερος όταν ο Κιλκλάιν παρέλαβε το βαρύτιμο τρόπαιο από τα χέρια της Δούκισσας του Κεντ και αργότερα όταν οι «Γαλάζιοι» έκαναν τον γύρο του θριάμβου στο Γουέμπλεϊ. Ήταν μία από τις πιο καλοδεχούμενες εκπλήξεις στην ιστορία του Κυπέλλου Αγγλίας και μπορεί να δείτε ακόμα και σήμερα οπαδούς της Τότεναμ να δηλώνουν ότι είχαν χαρεί την επιτυχία της Κόβεντρι, η οποία είχε παίξει με αυταπάρνηση και άξιζε περισσότερο να κερδίσει τον τελικό.

Το διπλό στο Ολντ Τράφορντ

Αν ανατρέξει κανείς στην πορεία της Κόβεντρι μέχρι τον τελικό του 1987, θα εκπλαγεί ενδεχομένως από την εκτός έδρας νίκη επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-0 για τον 4ο γύρο. Το σοκ, πάντως, δεν ήταν μεγάλο τότε, μια και οι «Κόκκινοι Διάβολοι» δεν βρίσκονταν στα καλύτερά τους. Γι’ αυτόν τον λόγο είχαν αντικαταστήσει τον Δεκέμβριο του 1986 τον προπονητή τους, Ρον Άτκινσον, με τον Σκωτσέζο Άλεξ Φέργκιουσον.

Ο μετέπειτα αναμορφωτής της Γιουνάιτεντ παραδέχθηκε το δίκαιο της επικράτησης των «Γαλάζιων», σκόρερ των οποίων πέτυχε ο Χάουτσεν. Ο Κέρτις, βέβαια, είχε εκφράσει την αισιοδοξία του πριν από τη διεξαγωγή εκείνου του αγώνα. «Το όνομά μας είναι γραμμένο στο τρόπαιο» είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους που μάλλον δεν πρέπει να τον είχαν πάρει πολύ στα σοβαρά. Η συνέχεια, όμως, τον δικαίωσε πανηγυρικά.

Η Κόβεντρι πέτυχε άλλες δύο εκτός έδρας προκρίσεις επί της Στόουκ Σίτι (1-0) και της Σέφιλντ Γουένσντεϊ (3-1) και στον ημιτελικό που φιλοξενήθηκε στο Χίλσμπορο έδωσε σκληρή μάχη με τη Λιντς, η οποία αγωνιζόταν τότε στη Β’ Κατηγορία. Οι «Γαλάζιοι» επικράτησαν με 3-2 στην  παράταση με κορυφαίο παίκτη τον Μπένετ, ο οποίος πέτυχε και το νικητήριο γκολ στο 98′.

Η μεγάλη ατυχία της Κόβεντρι ήταν ότι λόγω του αποκλεισμού των αγγλικών ομάδων από την Ευρώπη ύστερα από την τραγωδία του Χέιζελ, δεν μπόρεσε να εξαργυρώσει την κατάκτηση του Κυπέλλου με τη συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Όχι ότι θα άλλαζε κάτι δραματικά στην ιστορία του συλλόγου, θα ήταν όμως μια επιβράβευση για τους παίκτες που σημείωσαν τη σπουδαία εκείνη διάκριση και οι περισσότεροι δεν γεύτηκαν ποτέ την εμπειρία.

Η Κόβεντρι δεν κατάφερε, έτσι κι αλλιώς, να ξεφύγει από τον χαρακτηρισμό της «μικρομεσαίας» ομάδας της Α’ Κατηγορίας. Η καλύτερη θέση της στα «σαλόνια» ήταν η έκτη που είχε κατακτήσει το 1969-70 με προπονητή τον Νόελ Κάντγουέλ (λίγο προτού γυριστεί το «Communist Quiz» των Μόντι Πάιθον) και η αύξηση του ανταγωνισμού μετά την ίδρυση της Premier League το 1992, τη δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο. Τις περισσότερες χρονιές κινδύνευε σοβαρά με υποβιβασμό αλλά έβρισκε τρόπο να τη γλιτώνει, κάτι που δεν κατάφερε τελικά το 2001.

Ύστερα από 25 χρόνια απουσίας που τη βρήκαν να υποβιβάζεται μέχρι και στην τέταρτη κατηγορία (League Two) το 2012, άρχισε μια πορεία ανάκαμψης τα τελευταία χρόνια που επιβραβεύτηκε με την άνετη πρωτιά στην Championship φέτος (2026) υπό την τεχνική καθοδήγηση του παλαίμαχου άσου της Τσέλσι, Φρανκ Λάμπαρντ. Ίσως να έρθει ξανά η ώρα που οι οπαδοί της Κόβεντρι θα ξαναζήσουν στιγμές σαν κι εκείνες της 16ης Μαΐου 1987.

Πηγές: theguardian.com («Coventry City 3-2 Tottenham: 1987 FA Cup Final – as it happened»), en.wikipedia.org («1987 FA Cup Final», «Cyril Regis»), transfermarkt.com.

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 16 Μαΐου

2018: Η Ατλέτικο Μαδρίτης κατακτά το Γιουρόπα Λιγκ για τρίτη φορά στην ιστορία της, νικώντας στον τελικό της Λιόν τη Μαρσέιγ με 3-0. Δύο γκολ για τους «Ροχιμπλάνκος» πετυχαίνει ο Αντουάν Γκριεζμάν και ένα ο Γκάμπι.

2015: Ο Σάντιο Μανέ της Σαουθάμπτον σημειώνει χατ τρικ σε διάστημα δύο λεπτών και 56 δευτερολέπτων στον θρίαμβο με 6-1 επί της Άστον Βίλα. Πρόκειται για το πιο γρήγορο χατ τρικ στην ιστορία της Premier League, αφού το παλιό ρεκόρ κατείχε από τις 28 Αυγούστου 1994 ο Ρόμπι Φάουλερ της Λίβερπουλ, με τρία γκολ μέσα σε τέσσερα λεπτά και 33 δευτερόλεπτα στο 3-0 επί της Άρσεναλ στο Άνφιλντ.

2004: Με γκολ του Ολισαντέμπε στο 89′, ο Παναθηναϊκός νικά 2-1 την Προοδευτική στη Νίκαια και διατηρεί τη διαφορά στο +2 από τον δεύτερο Ολυμπιακό (3-0 τον Άρη στη Ριζούπολη). Η Προοδευτική έχει δοκάρι σε φάουλ του Φρατζέσκου στις καθυστερήσεις.

2001: Με αυτογκόλ του Χέλι στο 116′, η Λίβερπουλ νικά 5-4 την Αλαβές στην παράταση και κατακτά το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Προπονητής των «κόκκινων» είναι ο Γάλλος, Ζεράρ Ουγιέ και αστέρια στο χορτάρι οι Μάικλ Όουεν, Εμίλ Χέσκι, Στίβεν Τζέραρντ, Γκάρι ΜακΆλιστερ, Σάμι Χίπια, Τζέιμι Κάραγκερ, Ρόμπι Φάουλερ κ.ά.

1999: Ο Ολυμπιακός κατακτά το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής για τρίτη σερί χρονιά, μια και νικά με 3-2 τον Ηρακλή στο ΟΑΚΑ και διατηρεί τη διαφορά των 10 βαθμών από τη δεύτερη ΑΕΚ (2-0 τον Εθνικό στη Νέα Φιλαδέλφεια) τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη.

1998: Ο Νίκος Νταμπίζας γίνεται ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας στο «Γουέμπλεϊ». Δεν καταφέρνει, ωστόσο, να σηκώσει το τρόπαιο, μια και η Νιουκάστλ γνωρίζει την ήττα από την Άρσεναλ με 2-0.

1996: Οι κωμικοί Ντέιβιντ Μπαντίελ και Φρανκ Σκίνερ σε συνεργασία με το συγκρότημα «The Lightning Seeds», κυκλοφορούν το τραγούδι «Three Lions», το οποίο είναι αφιερωμένο στην επικείμενη παρουσία της Εθνικής Αγγλίας στο Euro ’96, το οποίο θα διεξαχθεί επί αγγλικού εδάφους. Το τραγούδι θα εξελιχθεί στον ύμνο του αγγλικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του 2018 θα επανεμφανιστεί απρόσμενα στα βρετανικά τσαρτ. Ο στίχος «it’s coming home», που αρχικά αναφερόταν στο γεγονός ότι μια μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση (το Euro ’96) φιλοξενούνταν στη χώρα που γέννησε το άθλημα, πέρασε ως ευχή για την επιστροφή του τροπαίου του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Αγγλία.

1984: Με γκολ του Βινιόλα (12′) και του Μπόνιεκ (41′), η Γιουβέντους νικά με 2-1 την Πόρτο (είχε ισοφαρίσει στο 29′ με τον Σόουσα) και κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων, στον τελικό που διεξάγεται υπό βροχή στη Βασιλεία.

1982: Ο Άλεξ Χίγκινς κατακτά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σνούκερ για δεύτερη φορά στην καριέρα του (η πρώτη ήταν το 1972), νικώντας στον τελικό στο θέατρο Crucible τον Ρέι Ριέρντον με 18-15. H επιτυχία του Βορειοϊρλανδού άσου έχει μείνει ιστορική, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο είχε νικήσει τον 20χρονο Τζίμι Γουάιτ στον ημιτελικό. Τότε που χρειάστηκε ένα εντυπωσιακό clearance 69 πόντων για να ισοφαρίσει 15-15 και να πάρει τη νίκη στο τελευταίο frame.

1979: Με πρωταγωνιστή τον Αυστριακό Χανς Κρανκλ η Μπαρτσελόνα νικά με 4-3 τη Φορτούνα Ντίσελντορφ στην παράταση και κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων για πρώτη φορά στην ιστορία της.

1975: Ο Παναθηναϊκός δοκιμάζει τρεις Αργεντινούς ποδοσφαιριστές στον φιλικό αγώνα κόντρα στην Αθηναΐδα (6-0). Αυτός που ξεχωρίζει με το ταλέντο του δίνεται στον Τύπο ως Χουάν Ρότσα Μπουμπλίς, αλλά η μεταγραφή του δεν θα προχωρήσει. Πρόκειται φυσικά για τον Χουάν Ραμόν Ρότσα, τον οποίο θα αποκτήσει τελικά το «Τριφύλλι» τον Δεκέμβριο του 1979 ως «Ιωάννη Μπουμπλή» (αφού τον είχε «περάσει» παράνομα ως Έλληνα).

1973: Η Μίλαν νικά 1-0 τη Λιντς στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων που διεξάγεται στο Καυτανζόγλειο Στάδιο και στιγματίζεται από τα λάθη του Έλληνα διαιτητή, Χρήστου Μίχα. Οι παίκτες της αγγλικής ομάδας διαμαρτύρονται για τον μη καταλογισμό τριών πέναλτι υπέρ τους και την επομένη οι εφημερίδες θα κάνουν λόγο για «διασυρμό της ελληνικής διαιτησίας».

1965: Ο Τάκης Οικονομόπουλος του Παναθηναϊκού δέχεται γκολ ύστερα από 1.088 αγωνιστικά λεπτά (ρεκόρ για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής), στο 85′ του εκτός έδρας αγώνα με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (νίκη με 4-1). Σκόρερ του γκολ που σπάει το σερί είναι ο Γιάννης Καραμυτηλιός.

1939: Οι Φιλαδέλφεια Αθλέτικς νικούν με 8-3 τους Κλίβελαντ Ίντιανς, στον πρώτο αγώνα μπέιζμπολ που διεξάγεται υπό το φως των προβολέων.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News