Σαν Σήμερα - Νίκος Κακλαμανάκης: Το χρυσό μετάλλιο του «γιου του ανέμου» οκτώ χρόνια μετά τον... χαμό

Χωρίς προηγούμενο ήταν αυτό που έζησαν οι Έλληνες φίλαθλοι τις πρώτες ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα και κορυφώθηκε στις 29 Ιουλίου 1996.

Ύστερα από τα χρυσά μετάλλια που είχαν κερδίσει ο Πύρρος Δήμας και ο Κάχι Καχιασβίλι στην άρση βαρών και ο Ιωάννης Μελισσανίδης στην ενόργανη γυμναστική, ήρθε η σειρά του ιστιοπλόου Νίκου Κακλαμανάκη να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στην ιστιοσανίδα Mistral. Ο 27χρονος αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης εξασφάλισε το χρυσό χάρη στην πρώτη θέση που κατέκτησε στην όγδοη (προτελευταία) ιστιοδρομία. Η τελευταία (στην οποία δεν τερμάτισε) καθόρισε μόνο τη δεύτερη θέση και το ασημένιο μετάλλιο, το οποίο κατέκτησε ο Αργεντινός Κάρλος Εσπινόλα αφήνοντας τρίτο τον Ισραηλινό Γκαλ Φρίντμαν.

Με την επιτυχία του Κακλαμανάκη η Ελλάδα ανέβασε τη συγκομιδή της στα τέσσερα χρυσά και τα τρία ασημένια μετάλλια, που συνιστούσε ρεκόρ αν εξαιρέσουμε την (ειδικών συνθηκών) διοργάνωση του 1896 στην Αθήνα. Κι έμελλε να πανηγυρίσει ένα ακόμα ασημένιο λίγες μέρες αργότερα χάρη στη Νίκη Μπακογιάννη, που έκανε ακόμα πιο εντυπωσιακή την παρουσία μας στη «χρυσή» (λόγω της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την αναβίωση του θεσμού) διοργάνωση.

Ειδικά για τον Κακλαμανάκη το χρυσό μετάλλιο αποτέλεσε προσωπική δικαίωση. Επί χρόνια θεωρούταν ιστιοπλόος που είχε τα φόντα να ανέβει στο ολυμπιακό βάθρο, ενώ κανείς δεν είχε ξεχάσει ότι ο αποκλεισμός του από την ελληνική αποστολή για τους αγώνες του 1988 στη Σεούλ είχε προκαλέσει κρίση ακόμα και στην κυβέρνηση (θα αναλύσουμε αναλυτικά παρακάτω)! Σαν σήμερα το 1996 απέδειξε ότι ο ντόρος που είχε γίνει τότε είχε λόγο ύπαρξης, αν και η καλύτερη επιβεβαίωση ήρθε με τις εξαιρετικές παρουσίες του στις κατοπινές διοργανώσεις, που τον έχουν καταστήσει έναν από τους πιο επιτυχημένους Έλληνες αθλητές όλων των εποχών.

Το χρυσό στην Ατλάντα ή, πιο σωστά, στη θαλάσσια περιοχή της Σαβάνα που φιλοξένησε τα ιστοπλοϊκά αγωνίσματα, δεν ήταν απλή υπόθεση. Το τροπικό κλίμα με τα συνεχή σκαμπανεβάσματα των καιρικών συνθηκών, έκανε δύσκολη τη ζωή όλων των αθλητών. Ο Κακλαμανάκης, όμως, κατάφερε να είναι σταθερός στην απόδοσή του. Κέρδισε τέσσερις από τις εννιά ιστιοδρομίες και ήταν δεύτερος σε άλλη μία, γι’ αυτό είχε σχεδόν από την αρχή του αγώνα το προβάδισμα για το χρυσό. Το κατέκτησε τελικά με μόλις 17 βαθμούς ποινής, έναντι 19 του Εσπινόλα και 21 του Φρίντμαν.

«Είμαι τυχερός που επιβίωσα», δήλωσε μετά την εξασφάλιση της νίκης ο Έλληνας πρωταθλητής, ο οποίος εκείνες τις μέρες απέκτησε το προσωνύμιο «ο γιος του ανέμου». Και συμπλήρωσε: «Ήταν οι πιο δύσκολοι αγώνες που έχω πάρει μέρος, ταλαιπωρηθήκαμε τόσες ώρες κάτω απ’ τον ήλιο, κάποιες φορές δεν είχα σκάφος, μετά ήταν η παλίρροια…».

Η ΕΡΤ μετέδωσε ελάχιστα την προσπάθειά του σε ζωντανή μετάδοση (η αλήθεια είναι ότι το άθλημα δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο), ενημέρωνε όμως τακτικά και με κάθε λεπτομέρεια το κοινό της για την πορεία του. Μετά την απονομή του χρυσού μεταλλίου, μάλιστα, πρόσφερε μια συγκινητική εκπομπή στους Έλληνες φιλάθλους, στην οποία αναγνώστηκαν και ορισμένα ποιήματα που είχε γράψει για εκείνον ο πατέρας του, ύστερα από παρακίνηση του οποίου είχε αφήσει την κολύμβηση για χάρη της ιστιοπλοΐας στην τρυφερή ηλικία των 15 ετών.

Η θεία του αναστάτωσε την κυβέρνηση το 1988

Ο Νίκος Κακλαμανάκης ήταν μόλις 20 ετών στα τέλη του καλοκαιριού του 1988 (γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1968), όταν το όνομά του βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Αιτία δεν ήταν κάποιο μετάλλιο, αλλά ο αποκλεισμός του από την ελληνική αποστολή που θα ταξίδευε στη Σεούλ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο νεαρός ιστιοπλόος κατήγγειλε μεθοδεύσεις από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία για την επιλογή του συναθλητή του στο αγώνισμα της ιστιοσανίδας (Division II τότε), Στέλιου Γεωργουσόπουλου, ενώ το ζήτημα πήρε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις ύστερα από την παρέμβαση που έκανε η Υφυπουργός Παιδείας, Ρούλα Κακλαμανάκη, η οποία ήταν θεία του.

Η Κακλαμανάκη υπέβαλε μάλιστα την παραίτησή της από τον υπουργικό θώκο στις 31 Αυγούστου 1988, ημέρα της ανακοίνωσης της ολυμπιακής αποστολής. Με επιστολή της προς τον Υπουργό Παιδείας, Γιώργο Παπανδρέου, έκανε λόγο για αδικία και κατήγγειλε την εις βάρος του ανιψιού της «βάρβαρη, περιφρονητική, υπονομευτική των επιδόσεων του, αυθαίρετη και αλαζονική συμπεριφορά διοικητικών και κυβερνητικών παραγόντων»! Επιστολή έστειλε και στον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος βρισκόταν εκείνες τις μέρες στο Λονδίνο για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς.

Η ομοσπονδία επικαλέστηκε το βασικό κριτήριο επιλογής που είχε θεσπίσει τον Ιανουάριο, βάσει του οποίου τον πρώτο λόγο είχε ο αθλητής κάθε αγωνίσματος που είχε σημειώσει τα καλύτερα αποτελέσματα σε διεθνείς αγώνες. Κι η αλήθεια ήταν ότι ο Γεωργουσόπουλος είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Μπρεστ, ενώ είχε καταταγεί πέμπτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Χάιφα, διοργανώσεις στις οποίες ο Κακλαμανάκης είχε καταλάβει πολύ χαμηλότερες θέσεις (την 43η και την 30ή αντίστοιχα).

Ο 20χρονος πρωταθλητής, ωστόσο, πρόβαλε το αντεπιχείρημα ότι ο συναθλητής του μετείχε στη βαριά κατηγορία όπου οι συμμετοχές ήταν πολύ λιγότερες, κάτι που έκανε τη διάκριση πιο εύκολη. Και υποστήριξε ότι γι’ αυτόν τον λόγο θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη μόνο οι νίκες του στις δύο αναμετρήσεις τους, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και σε έναν αγώνα πρόκρισης, αφού στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το σωματικό βάρος.

Ήταν όμως αργά για να αλλάξει κάτι. Η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων είχε «κόψει» τότε κι άλλους φτασμένους αθλητές που δεν είχαν πιάσει τα κριτήρια των ομοσπονδιών τους μες στη σεζόν (ανάμεσά τους ήταν η κολυμβήτρια Έλλη Ρουσσάκη, οι δρομέας των 400 μ. εμπ. Θανάσης Καλογιάννης, ο μαραθωνοδρόμος Σπύρος Ανδριόπουλος και ο ολυμπιονίκης παλαιστής Δημήτρης Θανόπουλος) και η υπόθεση Κακλαμανάκη ξεχάστηκε.

Για την ιστορία, ο Γεωργουσόπουλος κατέλαβε την 36η θέση στους αγώνες που φιλοξενήθηκαν στη θαλάσσια περιοχή της Πουσάν. Ήταν καλός αθλητής της ιστιοσανίδας και είχε συμμετάσχει και στους Ολυμπιακούς του 1984 στο Λος Άντζελες (31ος). Δυστυχώς πέθανε από καρκίνο το 2009, σε ηλικία μόλις 44 ετών. Η Ρούλα Κακλαμανάκη παρέμεινε βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 1989 και πέθανε το 2013, σε ηλικία 78 χρόνων.

Μια καριέρα γεμάτη διακρίσεις

Όπως λέει και η γνωστή ρήση, το δύσκολο δεν είναι να φτάσεις στην κορυφή, αλλά να κρατηθείς εκεί. Κι ο Κακλαμανάκης απέδειξε με την πορεία του μετά την κορύφωση της καριέρας του, ότι ήταν ένας αθλητής πολύ υψηλού επιπέδου. Κάτι που είχε φανεί από το 1992 στη Βαρκελώνη,  όπου είχε καταλάβει την ένατη θέση στην πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή του.

Από το 1994 είχε χαρίσει στην Ελλάδα το πρώτο χρυσό σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ πριν πάει στην Ατλάντα είχε στεφθεί και παγκόσμιος πρωταθλητής στη Χάιφα. Ακόμα, όμως, κι αν αναφέρουμε τα επιτεύγματά του μόνο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που θυμάται και ο περισσότερος κόσμος, δεν θα βρούμε πολλούς άλλους αθλητές από τη χώρα μας να έχουν σημειώσει περισσότερες διακρίσεις και με τέτοια συνέπεια.

Το 2000 στο Σίδνεϊ ο Κακλαμανάκης ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής και κατέλαβε την έκτη θέση στο αγώνισμά του. Το 2004 στην Αθήνα έλαβε την απόλυτη τιμή. Επιλέχθηκε ως ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος, ο άνθρωπος που θα άναβε τον βωμό με την ολυμπιακή φλόγα στο στάδιο στο φινάλε της Τελετής Έναρξης.

«Αυτό είναι το μεγαλύτερο μετάλλιο που έχω λάβει», έχει πει ο καταξιωμένος ιστιοπλόος που αναγνωρίζει, φυσικά, ότι η επιλογή του αυτή του εξασφάλισε την «αθανασία» διεθνώς. Λίγοι θυμούνται τους χιλιάδες ολυμπιονίκες ανά άθλημα, οι τελευταίοι λαμπαδηδρόμοι όμως είναι ακόμα ελάχιστοι και μνημονεύονται ξεχωριστά. Βέβαια δεν αρκέστηκε σ’ αυτήν την τιμή και λίγες μέρες αργότερα κέρδισε και… κανονικό μετάλλιο στα Mistral. Το ασημένιο αυτήν τη φορά, μια και ο Φρίντμαν πήρε ρεβάνς για τη Σαβάνα και τον νίκησε.

Εξίσου σημαντική διάκριση σημείωσε και στα 40 του, το 2008 στο Πεκίνο, όπου κατέλαβε την όγδοη θέση. Τα δύο χρυσά και τα δύο ασημένια που κατέκτησε στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα ξεχωρίζουν από το υπόλοιπο πλούσιο παλμαρέ του κορυφαίου Έλληνα ιστιοπλόου όλων των εποχών, ο οποίος έχει προσθέσει στο ενεργητικό του άλλο ένα εντυπωσιακό κατόρθωμα. Τον διάπλου του Αιγαίου με την ιστιοσανίδα του ολοκλήρωσε τόσο το 1997 (από το Σούνιο μέχρι την Κρήτη), όταν ήταν ακόμα στα ντουζένια του ως αθλητής, όσο και το 2011 (από την Άνδρο μέχρι την Κάρπαθο), όταν είχε εγκαταλείψει ουσιαστικά την αγωνιστική δράση.

Τα τελευταία χρόνια ο ολυμπιονίκης έχει απασχολήσει τα ΜΜΕ με τις καταγγελίες για κακοδιαχείριση στην Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία, με τη διοίκηση της οποίας βρίσκεται σε μακροχρόνια δικαστική διαμάχη. Εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο άθλημα που αγαπά και ελπίζει κάποια στιγμή να συμβάλει πιο ενεργά στην ανάπτυξή του.

Πηγές: www.in.gr («Ιστιοπλοΐα : Οι καταγγελίες του ’88 που προκάλεσαν μίνι κυβερνητική κρίση»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Έθνος» και «Απογευματινή», φύλλα της 1ης Σεπτεμβρίου 1988), Αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» (φύλλα της 1ης Σεπτεμβρίου 1988, 30ής και 31ης Ιουλίου 1996 – ψηφιοποίηση gazzetta.gr), protothema.gr («Το εγχείρημα του Κακλαμανάκη: “Διάπλους στο Αιγαίο”»), en.wikipedia.org («Nikolaos Kaklamanakis», «Sailing at the 1988 Summer Olympics», «Sailing at the 1992 Summer Olympics», «Sailing at the 1996 Summer Olympics», «Sailing at the 2000 Summer Olympics», «Sailing at the 2004 Summer Olympics», «Sailing at the 2008 Summer Olympics»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 29 Ιουλίου

2021: Η Λετονία κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο Ολυμπιακό τουρνουά μπάσκετ 3×3 των ανδρών, επικρατώντας με 21-18 της Ρωσίας στον τελικό. Αυτό είναι και το πρώτο χρυσό μετάλλιο που απονέμεται στο άθλημα, το οποίο κάνει την παρθενική του συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στον μικρό τελικό η Σερβία επικρατεί του Βελγίου με 21-10 και κερδίζει το χάλκινο μετάλλιο.

2017: Η Εθνική μπάσκετ γυναικών κατακτά το χρυσό μετάλλιο στους 23ους Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών που διεξάγονται στην Σαμψούντα της Τουρκίας νικώντας στον μεγάλο τελικό τη Λιθουανία με 67-50.

2011: Η εθνική ομάδα πόλο γυναικών με προπονητή τον Γιώργο Μορφέση νικά με 9-8 την οικοδέσποινα Κίνα στον τελικό του 14ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και κατακτά τον τίτλο. Πρόκειται για το πρώτο χρυσό μετάλλιο του ελληνικού αθλητισμού σε παγκόσμιο πρωτάθλημα ομαδικού αθλήματος, σε επίπεδο ανδρών ή γυναικών.

2007: Ολοκληρώνεται στην Κρήτη το 19ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ Νέων (Κ-16) το οποίο είχε αρχίσει στις 20 Ιουλίου. Η Σερβία αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης καθώς νικά στον τελικό την Ισπανία με 56-55.

2001: Η Κολομβία νικά το Μεξικό με 1-0 στο στάδιο «El Campin» της Μπογκοτά και κατακτά το Κόπα Αμέρικα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Οι ολονύχτιοι πανηγυρισμοί αμαυρώνονται από τον θάνατο τριών ατόμων, δυο εκ των οποίων είναι ανήλικα παιδιά.

1999: Ο Παναγιώτης Φασούλας δηλώνει σε συνέντευξή του ότι βάζει τέλος στην επιτυχημένη καριέρα του στο μπάσκετ, που είχε αρχίσει το 1981.

1996: Ο Καρλ Λιούις κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα με 8.50 μ. και γίνεται μόλις ο δεύτερος αθλητής που ανεβαίνει στο πρώτο σκαλί του βάθρου στο ίδιο αγώνισμα στίβου για τέταρτη διαδοχική διοργάνωση (μετά το 1984, το 1988 και το 1992). Ο προηγούμενος ήταν ο Αμερικανός δισκοβολος, Αλ Έρτερ (1956, 1960, 1964, 1968).

1994: Ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου υποβάλλει την παραίτησή του από την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας λίγες ημέρες πριν την έναρξη του Μουντομπάσκετ του Καναδά. Αιτία είναι το «άδειασμά» του από τον γενικό γραμματέα Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλακόπουλο, στη διαμάχη που είχε με τον Παναγιώτη Φασούλα. Τον Κιουμουρτζόγλου θα διαδεχθεί ο μέχρι εκείνη τη μέρα συνεργάτης του, Μάκης Δενδρινός.

1992: Ο Αμερικανός Μάικ Μπάροουμαν κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα πρόσθιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (2:10.16 έναντι 2:10.60 που είχε σημειώσει ο ίδιος), που θα αντέξει δέκα χρόνια.

1989: Ο Κουβανός Χαβιέ Σοτομαγιόρ βελτιώνει το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος με 2.44 μ., κατά τη διάρκεια του Πρωταθλήματος Καραϊβικής στο Πουέρτο Ρίκο. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο ίδιος με 2.43 μ.

1984: Οι Αμερικανίδες κολυμβήτριες, Νάνσι Χόγκσχεντ και Κάρι Σταϊνσάιφερ, τερματίζουν ταυτόχρονα στην πρώτη θέση στον τελικό των 100 μέτρων ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες και μοιράζονται το χρυσό μετάλλιο.

1980: Η Ελλάδα πανηγυρίζει την κατάκτηση δύο χάλκινων μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Την αρχή κάνει ο ιστιοπλόος, Τάσος Μπουντούρης, ο οποίος με πλήρωμα τους Τάσο Γαβρίλη και Άρη Ρεπανάκη τερματίζει τρίτος στην κατηγορία σκαφών Soling. Λίγες ώρες αργότερα, επαναλαμβάνει το επίτευγμα ο παλαιστής της κατηγορίας των 62 κιλών της ελευθέρας, Γιώργος Χατζηιωαννίδης.

1976: Ο Κουβανός Αλμπέρτο Χουαντορένα κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ με χρόνο 44.26. Γίνεται έτσι ο πρώτος αθλητής στην ιστορία της διοργάνωσης που ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου τόσο στα 400 όσο και στα 800 μέτρα. Στο αντίστοιχο αγώνισμα των γυναικών, νικήτρια αναδεικνύεται η Πολωνή Ιρένα Σεβίνσκα με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (49.29).

1967: Πεθαίνει από καρδιακή προσβολή ο Ανδρέας Βγενόπουλος, πρόεδρος της ΕΠΣΑ και γενικός αρχηγός του Παναθηναϊκού. Είναι ο παππούς του μετέπειτα προέδρου της MIG και μετόχου του Παναθηναϊκού με το ίδιο ονοματεπώνυμο.

1963: Αρχίζει η τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης, του τελευταίου που διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ λίγο πριν από την καθιέρωση της Α’ Εθνικής. Τα αποτελέσματα είναι: ΑΕΚ-Ανατόλια 53-51, Τρίτων–Άρης 89-80 και Παναθηναϊκός-Πανελλήνιος 95-85. Πρωταθλήτρια θα αναδειχτεί η ΑΕΚ με 16 βαθμούς.

1959: Ο Ολυμπιακός αποκτά τον ταλαντούχο επιθετικό του Ατρόμητου Πειραιά, Γιώργο Σιδέρη, ύστερα από σκληρή μάχη με τον Παναθηναϊκό.

1952: Η Ουγγαρέζα Εύα Σέκελι κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα πρόσθιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι, βελτιώνοντας το ολυμπιακό ρεκόρ (2:51.7).

1948: Αρχίζουν οι 14οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λονδίνο, οι πρώτοι μετά τη διακοπή της διοργάνωσης λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν προσκαλούνται οι ηττημένες χώρες του πολέμου, Γερμανία και Ιαπωνία, ενώ η Σοβιετική Ένωση εμμένει στην απόφαση της να μην εισέλθει στους κόλπους της ΔΟΕ και δεν λαμβάνει μέρος. Οι αγώνες μεταδίδονται από την τηλεόραση ενώ γυρίζεται και έγχρωμη ταινία με τις κορυφαίες στιγμές τους.

1928: Ο Πάαβο Νούρμι κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 10.000 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων του Άμστερνταμ. Είναι το ένατο και τελευταίο χρυσό του Φινλανδού δρομέα, ο οποίος τις μέρες που θα ακολουθήσουν θα κατακτήσει δύο ασημένια στα 5.000 μ. και στα 3.000 μ. στιπλ. Στο ύψος το χρυσό μετάλλιο κερδίζει ο Αμερικανός Μπομπ Κινγκ με 1.94 μ. και στη σφαιροβολία ο συμπατριώτης του Τζόνι Κακ με 15.87 μ.

1874: Ο Άγγλος ταγματάρχης Γουόλτερ Κόπτον Γουίνφιλντ πατεντάρει το γήπεδο του τένις.

1751: Ο πρώτος διεθνής αγώνας πυγμαχίας για τον παγκόσμιο τίτλο διεξάγεται στο Νόρφολκ της Αγγλίας. Ο Άγγλος πρωταθλητής Τζακ Σλακ νικά τον Γάλλο Ζαν Πετί μέσα σε 25 λεπτά.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News