Σαν Σήμερα - Χάικε Ντρέκσλερ: Το τελευταίο χρυσό της μεγάλης κυρίας του μήκους στο Σίδνεϊ

Όταν ο Μίλτος Τεντόγλου σημείωσε την πρώτη μεγάλη διάκριση της καριέρας του, με το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2018 στο Βερολίνο, γύρισε προς το σκάμμα πριν αρχίσει τον γύρο του θριάμβου και χαιρέτισε με ασπασμό την κυρία που έστρωνε την άμμο.

Η αρχική έκπληξη για την ασυνήθιστη κίνηση του 20χρονου τότε Γρεβενιώτη αθλητή, αντικαταστάθηκε από το δέος που ένιωσαν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φίλαθλοι όταν αναγνώρισαν ποια ήταν η εθελόντρια. Αυτή δεν ήταν άλλη από τη «μεγάλη κυρία» του μήκους, τη δύο φορές χρυσή ολυμπιονίκη Χάικε Ντρέκσλερ, η οποία θέλησε να συνεισφέρει με αυτόν τον ταπεινό τρόπο στη διοργάνωση που φιλοξενούσε η πατρίδα της.

Η ιδέα για τον χαιρετισμό ανήκε στον Γιώργο Πομάσκι, τον οποίο οι κάμερες έδειξαν να κάνει νεύμα στον Τεντόγλου να γυρίσει προς το σκάμμα και να αποδώσει μια ελάχιστη τιμή στη γυναίκα που, για πολλούς, παραμένει η κορυφαία άλτρια μήκους όλων των εποχών.

Ως σχεδόν συνομήλικός της, άλλωστε, ο Ελληνοβούλγαρος προπονητής είχε ζήσει όλη τη θριαμβευτική διαδρομή της Ντρέκσλερ στους στίβους. Από το 1983 οπότε και έγινε η νεότερη αθλήτρια που στέφθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο αγώνισμα, μέχρι την κορύφωση, η οποία ήρθε στις 29 Σεπτεμβρίου 2000 με το δεύτερο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο που κατέκτησε στο Σίδνεϊ.

Μπορεί να μην κέρδισε όλους τους αγώνες στους οποίους πήρε μέρος, η καριέρα της όμως είχε μακράν τη μεγαλύτερη διάρκεια από κάθε άλλης ανταγωνίστριάς της – όπως μαρτυρά και η απόσταση των δεκαεπτά χρόνων από το πρώτο μέχρι το τελευταίο χρυσό σε μεγάλη διεθνή διοργάνωση. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι κυριάρχησε πλήρως στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα την εποχή της ακμής της, ενώ προτού επικεντρωθεί στο μήκος είχε δείξει τις δυνατότητές της και στα αγωνίσματα των σπριντ, όπου επίσης κατέκτησε μετάλλια.

Απ’ όλες τις διακρίσεις της, ωστόσο, αυτή που σημείωσε σαν σήμερα το 2000 στο Σίδνεϊ ξεχωρίζει. Δεν ήταν μόνο ότι πρώτευσε σε ένα απαιτητικό αγώνισμα στα 35 της χρόνια, αλλά κι ότι έβαλε φρένο στις φιλοδοξίες μιας πολύ νεότερης αθλήτριας, η οποία είχε βάλει ως στόχο να κατακτήσει πέντε χρυσά μετάλλια σ’ εκείνους τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Άφησε με την όρεξη την Τζόουνς

Η αθλήτρια αυτή δεν ήταν άλλη από την Αμερικανίδα Μάριον Τζόουνς, η οποία είχε ήδη κερδίσει τα χρυσά μετάλλια στα 100 μ. (με 10.75) και τα 200 μ. (με 21.84) και ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει και στους τελικούς των σκυταλοδρομιών, οι προκριματικοί των οποίων διεξάγονταν την ίδια μέρα που εκείνη κυνηγούσε την τρίτη νίκη στο μήκος.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε την κατάληξη που θα είχε η καριέρα της ψηλόλιγνης αθλήτριας, οι επιτυχίες της οποίας σβήστηκαν από τα αθλητικά βιβλία ύστερα από την εμπλοκή της στο σκάνδαλο ντόπινγκ BALCO (Bay Area Laboratory Co-operative) που ξέσπασε τρία χρόνια αργότερα. Καταδικάστηκε μέχρι και σε φυλάκιση το 2008 για τις ψευδείς καταθέσεις της περί μη χρήσης απαγορευμένων ουσιών και έφυγε ατιμασμένη από τον αθλητισμό.

Εκείνη τη μέρα, ωστόσο, η 24χρονη Τζόουνς βρισκόταν στο επίκεντρο των συζητήσεων μια και επεδίωκε να σπάσει το απόλυτο ρεκόρ της Φάνι Μπλάνκερς-Κουν, με τα τέσσερα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948. Ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι το μήκος ήταν το λιγότερο καλό της αγώνισμα, μια και στηριζόταν αποκλειστικά στο χάρισμα της ταχύτητας. Η τεχνική της ήταν άγαρμπη, εντελώς ακατέργαστη.

Η Ντρέκσλερ, πάλι, δεν ήταν το πρώτο φαβορί για το χρυσό, αφού η κορυφαία της επίδοση εκείνη τη χρονιά ήταν χαμηλή για τα δεδομένα της. Μόλις 6.95 μ. έναντι 7.09 μ. της Ιταλίδας Φιόνα Μέι και 7.02 μ. της Τζόουνς. Ωστόσο, ήταν αθλήτρια αγώνων και έχοντας ήδη ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στην κατοχή της από το 1992 στη Βαρκελώνη, λογιζόταν ως υποψήφια το βάθρο. Ακόμα και για τη ψηλότερο σκαλί του, αν την ευνοούσε η εξέλιξη του αγώνα.

Και πράγματι αυτό συνέβη. Η Μέι ήταν πιο σταθερή στα καλά άλματα, όμως δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα 7 μ. Το καλύτερό της ήταν στα 6.92 μ. στην τρίτη προσπάθεια. Έτσι η Ντρέκσλερ, η οποία είχε ένα άκυρο άλμα κι άλλο ένα στα 6.48 μ. (με το οποίο έμπαινε οριακά στην πρώτη οκτάδα), κατάφερε με τα 6.99 μ. που πήδησε στο τρίτο πήρε προβάδισμα το οποίο καμία αντίπαλός της δεν απείλησε σοβαρά στη συνέχεια.

 

Η Τζόουνς έκανε 6.92 μ. στην τέταρτη προσπάθεια και ήταν άκυρη στις επόμενες, με συνέπεια να αρκεστεί στο χάλκινο μετάλλιο και η Μέι που ισοβάθμησε μαζί της (μια και δεν ξεπέρασε τα 6.73 μ. στα τρία τελευταία άλματά της) κέρδισε το ασημένιο επειδή είχε καλύτερη δεύτερη προσπάθεια. Μετά την παραδοχή της Αμερικανίδας ότι αγωνιζόταν ντοπαρισμένη σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, το χάλκινο μετάλλιο απονεμήθηκε στη Ρωσίδα Τατιάνα Κότοβα (6.79 μ.).

Της έδωσε κίνητρο να συνεχίσει

Η Ντρέκσλερ (ή Ντρέσλερ, όπως είχε λανθασμένα καθιερωθεί να τη λέμε παλιά) έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου 2000 η πρώτη αθλήτρια που κέρδισε δεύτερο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος – κατόρθωμα που δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε. Η ειρωνεία, μάλιστα, είναι ότι ο τελικός του Σίδνεϊ διεξήχθη την ίδια ημερομηνία με εκείνον του 1988 στη Σεούλ, όπου η Ανατολικογερμανίδα (τότε) αθλήτρια είχε πηδήσει πολύ πιο μακριά (7.22 μ.) αλλά είχε μείνει καθαρά δεύτερη πίσω από την Αμερικανίδα Τζάκι Τζόινερ-Κέρσι (7.40 μ.).

Πριν, μάλιστα, αρχίσει η συζήτηση για το αν θα έδινε τέλος στην καριέρα της ευρισκόμενη στην κορυφή, δήλωσε αμέσως μετά την επιτυχία της το ακριβώς αντίθετο. «Δεν είμαι πλέον τόσο νέα κι αυτή η νίκη μου δίνει κίνητρο να συνεχίσω για ένα-δύο χρόνια ακόμη». Όπως αποδείχθηκε, δεν την ένοιαζε αν θα κέρδιζε άλλα μετάλλια, αφού και το σώμα της ήταν επιβαρυμένο από τις προπονήσεις και τους σκληρούς αγώνες τόσων ετών. Το 1999, άλλωστε, είχε αναγκαστεί να αποσυρθεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης λόγω τραυματισμού.

Εξίσου άτυχη στάθηκε και το 2001, όταν υπέστη θλάση κατά τη διάρκεια της πρώτης προσπάθειάς της στον προκριματικό του Παγκοσμίου του Έντμοντον και εγκατέλειψε. Το 2002 προκρίθηκε στον τελικό του Ευρωπαϊκού του Μονάχου και κυνήγησε το πέμπτο διαδοχικό χρυσό μετάλλιο ύστερα από εκείνα του 1986, του 1990, του 1994 και του 1998. Ωστόσο, δεν βρισκόταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και αρκέστηκε στην πέμπτη θέση με 6.64 μ.

Ο τελευταίος μεγάλος στόχος της Ντρέκσλερ ήταν η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς του 2004, όμως ένας τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα (που την είχαν θέσει νοκ άουτ και από το Παγκόσμιο του 2003 στο Παρίσι) που την ανάγκασε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, δεν της επέτρεψε να τον υλοποιήσει. Βρέθηκε τελικά στην Αθήνα για να παρακολουθήσει τους αγώνες από την κερκίδα, ως μία από τις πολλές διακεκριμένες προσωπικότητες του αθλητισμού που είχαν προσκαλέσει οι Έλληνες διοργανωτές και η ΔΟΕ.

Ξεπετάχθηκε ως Ντάουτε με χρυσό στο Ελσίνκι

Από τα συμφραζόμενα πήρατε μια γεύση των παλιότερων επιτευγμάτων της Ντρέκσλερ, θα κάνουμε όμως μια αναδρομή στα πρώτα της βήματα τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά. Την πρώτη της μεγάλη διάκριση τη σημείωσε στη Σπαρτακιάδα Νέων του 1979 (μια διοργάνωση για τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ που είχε φιλοξενηθεί στο Ανατολικό Βερολίνο), όπου κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια: στο μήκος με 5.95 μ., στο ύψος με 1.80 μ. και στο πένταθλο με 4.001 β.

Τότε ήταν μόλις 14 ετών (γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1964) και αγωνιζόταν ακόμα με το πατρικό της επώνυμο: Χάικε Ντάουτε, όπως έγινε γνωστή μερικά χρόνια αργότερα και στις πρώτες μεγάλες διοργανώσεις στις οποίες πήρε μέρος ως γυναίκα. Το 1981 σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ νεανίδων στο έπταθλο (5.891 β.) και το 1982 εμφανίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αθήνας. Πήρε μέρος μόνο στο μήκος, όπου προς έκπληξη όλων κατετάγη τέταρτη με 6.71 μ., μόλις δύο εκατοστά πίσω από τη Ρουμάνα Ανισοάρα Κουσμίρ και τη Σοβιετική Γελένα Ιβάνοβα που κατέλαβαν τη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα.

Το 1983, όμως, έκανε το ξεπέταγμα. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Ελσίνκι με άλμα στα 7.27 μ. (με ευνοϊκό άνεμο πάνω απ’ το επιτρεπτό), αφήνοντας δεύτερη με 7.15 μ. την Κουσμίρ, η οποία νωρίτερα εκείνη τη σεζόν είχε ανεβάσει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 7.43 μ. Ήταν ακόμα νεάνιδα, αλλά φάνταζε ως φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, αφού κατά τη διάρκεια του 1984 ανέβασε το ατομικό της ρεκόρ στα 7.40 μ. Όμως το μποϊκοτάζ των ανατολικών χωρών της στέρησε τη δυνατότητα να αγωνιστεί στην κορυφαία διοργάνωση.

Από το 1985, με νέο επώνυμο πλέον ύστερα από τον γάμο της με τον τερματοφύλακα της Καρλ Τσάις Ιένα, Αντρέας Ντρέκσλερ και τον πεθερό της να έχει αναλάβει την εκγύμνασή της, δοκίμασε την τύχη της και στα σπριντ με εξαιρετικά αποτελέσματα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1986 στη Στουτγάρδη κέρδισε το χρυσό εκτός από το μήκος (με 7.27 μ.) και στα 200 μ. ισοφαρίζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ (21.71) και στο Παγκόσμιο του 1987 στη Ρώμη κατέβηκε και στα 100 μ., όπου κατετάγη δεύτερη πίσω από τη συμπατριώτισσά της, Σίλκε Γκλάντις.

Στην ιταλική πρωτεύουσα βίωσε και την πρώτη ήττα στο μήκος από την Τζόινερ-Κέρσι (έμεινε μάλιστα στην τρίτη θέση πίσω και από τη Σοβιετική Γελένα Μπελέφσκαγια) κάτι που επαναλήφθηκε και το 1988 στη Σεούλ όπου επέλεξε να κατέβει και στα 100 μ. και στα 200 μ. Δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί τη… νύφη της νικήτριας του μήκους, την απίθανη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ, όμως τα δύο χάλκινα μετάλλια που κατέκτησε, συνιστούσαν επιτυχία.

Το παγκόσμιο ρεκόρ που έχασε λόγω αέρα

Μετά το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μ. του Ευρωπαϊκού του 1990 στο Σπλιτ, πίσω από τη συμπατριώτισσά της Κατρίν Κράμπε, η Ντρέκσλερ επικεντρώθηκε στο μήκος, όπου ήταν ανέκαθεν πιο δυνατή. Είχε ήδη γίνει μητέρα (το 1989) και είχε κερδίσει δύο ευρωπαϊκά κι ένα παγκόσμιο χρυσό, επομένως το μόνο που της έλειπε ήταν άλλο ένα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το κέρδισε κι αυτό το 1992, αν και πήγε στη Βαρκελώνη υπό το βάρος των τριών διαδοχικών ηττών από την Τζόινερ-Κέρσι (είχε μεσολαβήσει άλλη μία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1991 στο Τόκιο), ήταν η κορυφαία αθλήτρια στον κόσμο βάσει επιδόσεων και το επιβεβαίωσε και στον τελικό. Με άλμα στα 7.14 μ. κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας οριακά δεύτερη την Ουκρανή Ινέσα Κράβετς (7.12 μ.) και τρίτη την «αιώνια» αντίπαλό της (7.07 μ.).

Η επίδοση, μάλιστα, ήταν χαμηλή για τα δεδομένα της εκείνη τη σεζόν. Στις 8 Ιουλίου είχε ισοφαρίσει το ατομικό της ρεκόρ πηδώντας 7.48 μ. στη Λωζάνη, ενώ στις 21 Ιουλίου είχε κάνει ένα εντυπωσιακό άλμα στα 7.63 μ. στο μίτινγκ του Σεστριέρε. Ωστόσο, ο άνεμος ήταν ελάχιστα πιο πάνω απ’ το επιτρεπτό όριο (+2,1) και η επίδοση δεν αναγνωρίστηκε.

Σε αντίθεση με τον Καρλ Λιούις, πάντως, γεύτηκε έστω και λίγο τη χαρά της κατάρριψης του παγκόσμιου ρεκόρ στο καλό της αγώνισμα. Το 1985 βελτίωσε κατά ένα εκατοστό (7.44 μ.) την προηγούμενη επίδοση της Κουσμίρ και κατόπιν το ανέβασε στα 7.45 μ. μέχρι το 1987 που της το πήρε η Σοβιετική Γκαλίνα Τσιστιάκοβα με 7.52 μ. Επίσης, παραμένει έως και σήμερα η παγκόσμια ρεκορντγούμαν στον κλειστό στίβο, με τα 7.37 μ. που είχε πηδήσει το 1988 στη Βιέννη.

Οι υποψίες περί ντόπινγκ

Με την άνετη νίκη της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1993 στη Στουτγάρδη, η Ντρέκσλερ εδραίωσε ακόμα περισσότερο τη θέση της ως μία από τις κορυφαίες άλτριες μήκους όλων των εποχών. Δεν είχε να αποδείξει τίποτε όσες φορές απέτυχε (έμεινε εκτός βάθρου στα Παγκόσμια του 1995 και του 1997), όμως το χρυσό του 2000 ήταν τεράστιο, επειδή έδωσε, κατά κάποιον τρόπο, απάντηση σε όσους την είχαν κατηγορήσει ότι οι επιτυχίες που είχε σημειώσει με τα χρώματα της Ανατολικής Γερμανίας ήταν αποτέλεσμα της χρήσης αναβολικών.

Είναι γνωστές οι αποκαλύψεις που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 για αθλήτριες που έπαιρναν απαγορευμένες ουσίες παρά τη θέλησή τους, ώστε να εξυπηρετήσουν τους στόχους του καθεστώτος της χώρας. Η Ντρέκσλερ δεν παραδέχθηκε ποτέ κάτι τέτοιο, αν και το όνομά της εντοπίστηκε στα σχετικά αρχεία της Στάζι και μάλιστα απάντησε με μηνύσεις εναντίον όσων την ενέπλεξαν στην ιστορία (έχασε, ωστόσο, τις δίκες). Δεδομένου, ωστόσο, ότι δεν βρέθηκε ποτέ θετική σε έλεγχο ντόπινγκ, δικαιούται να ισχυρίζεται ότι ήταν καθαρή.

Η Ντρέκσλερ παρέμεινε κοντά στον αθλητισμό και μετά το οριστικό τέλος της καριέρας της, το οποίο επικυρώθηκε με τη συμμετοχή της σε έναν αγώνα στην Ταϊτή στις 3 Οκτωβρίου 2004. Συμμετέχει ως ομιλήτρια σε εκδηλώσεις για τα οφέλη του αθλητισμού στην υγεία, ενώ έχει κατέβει πολλές φορές σε δράσεις μαζικού αθλητισμού. Εκτός από την εθελοντική της δράση στο Ευρωπαϊκό του 2018, έχει συνεισφέρει και ως κριτής σε αγώνες στη Γερμανία.

«Κολλημένη» με τον αθλητισμό παραμένει και σε προσωπικό επίπεδο, μια και μετά το 1997 που πήρε διαζύγιο από τον Ντρέκσλερ (το επώνυμο του οποίου, πάντως, διατήρησε), έκανε δεσμό με τον Γάλλο δεκαθλητή Αλέν Μπλοντέλ, ο οποίος αργότερα διατέλεσε και προπονητής της. Στα μέσα της δεκαετίας του 2010 συνδέθηκε ερωτικά με τον Φινλανδό πρώην πρωταθλητή των 110 μ. εμπ. Άρτο Μπρίγκαρε, με τον οποίο παντρεύτηκε το 2019.

Πηγές: worldathletics.org («Farewell Heike»), www.olympedia.org (Heike Drechsler), news.bbc.co.uk («Drechsler keeps on jumping»), www.berliner-zeitung.de («Heike Drechsler und Heike Henkel: Ost- und West-Finals als Schülerinnen»), www.netzathleten.de («Das große Interview mit Heike Drechsler – Aus der Karriere herausgewachsen»), en.wikipedia.org («Athletics at the 2000 Summer Olympics», «Heike Drechsler»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 29 Σεπτεμβρίου

2019: Με άλμα στα 4.85 μ. η Κατερίνα Στεφανίδη κερδίζει το χάλκινο μετάλλιο στο επί κοντώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Ντόχα.

2015: Με πρωταγωνιστές τους Κώστα Φορτούνη και Φελίπε Πάρντο, ο Ολυμπιακός νικά με 3-2 την Άρσεναλ στο Emirates για τη φάση των ομίλων του Champions League.

2014: Ο 47χρονος φίλαθλος του Εθνικού, Κώστας Κατσούλης, υποκύπτει στα τραύματά του ύστερα από μάχη δεκαπέντε ημερών στη ΜΕΘ. Ο άτυχος φίλαθλος είχε χτυπηθεί από οπαδούς του Ηροδότου κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης των ομάδων τους στη Νέα Αλικαρνασσό, για το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Ανδριανός, ανακοινώνει την αναβολή κάθε αγωνιστικής δραστηριότητας στα ομαδικά σπορ για το Σαββατοκύριακο που ακολουθεί, ως φόρο τιμής στη μνήμη του αδικοχαμένου φιλάθλου.

2009: Παρά την εξαιρετική εμφάνιση του Αντώνη Νικοπολίδη ο Ολυμπιακός «λυγίζει» στα τελευταία λεπτά του αγώνα με την Άρσεναλ στο Λονδίνο και ηττάται 2-0, με γκολ των Ρόμπι Φαν Πέρσι (78′) και Αντρέι Αρσάβιν (86′).

2000: Ο Κενυάτης Νόα Νγκένι κάνει την έκπληξη στον τελικό των 1.500 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ, μια και νικά στην τελική ευθεία τον Μαροκινό δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή Ισάμ Ελ Γκερούζ (3:32.07 έναντι 3:32.32). Ο επίσης Κενυάτης Ρούμπεν Κοσγκέι κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μ. στιπλ σε μια αργή κούρσα τακτικής (8:21.43), ενώ στο επί κοντώ ο Νικ Χάισονγκ γίνεται ο πρώτος Αμερικανός που ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου (με 5.90 μ.) μετά τον Μπομπ Σίγκρεν το 1968.

2000: Με δύο γκολ του έμπειρου επιθετικού Ιβάν Ζαμοράνο, η Χιλή νικά με 2-0 τις ΗΠΑ στον μικρό τελικό του ποδοσφαιρικού τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ και κατακτά το χάλκινο μετάλλιο.

1995: Με ανοιχτή επιστολή του προς τα ΜΜΕ, ο Νίκος Γκάλης ανακοινώνει την οριστική αποχώρησή του από τη δράση σχεδόν έναν χρόνο μετά την τελευταία εμφάνισή του σε αποστολή του Παναθηναϊκού, στο ματς με τους Αμπελόκηπους στο γήπεδο του Μετς.

1994: Με χατ τρικ του Κριστόφ Βαζέχα (30′, 87′, 90′) ο Παναθηναϊκός νικά με 6-1 την Πιρίν Μπλαγκόεβγκραντ και προκρίνεται στον 2ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Οι «πράσινοι» είχαν νικήσει με 2-0 και στο πρώτο ματς στη Βουλγαρία.

1988: Η Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ καταρρίπτει δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ των 200 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, όπου κερδίζει το δεύτερο χρυσό της μετάλλιο (μετά τα 100 μ.). Πρώτα στον ημιτελικό με 21.56 (21.71 το παλιό της Μαρίτα Κοχ και της Χάικε Ντρέκσλερ) και λίγες αργότερα στον τελικό με 21.34. Την ίδια μέρα η κουνιάδα της, Τζάκι Τζόινερ-Κέρσι, κερδίζει το χρυσό στο μήκος με 7.40 μ. Στο δέκαθλο, νικητής αναδεικνύεται ο Αντολικογερμανός Κρίστιαν Σενκ (ο οποίος φημίζεται για τις επιδόσεις του στο ύψος με την παλιά τεχνική straddle) αφήνοντας 89 βαθμούς πίσω του τον συμπατριώτη του, Τόρστεν Φος.

1981: Πεθαίνει σε ηλικία 78 ετών ο Μπιλ Σάνκλι, ο προπονητής ο οποίος μετέτρεψε τη Λίβερπουλ από κομπάρσο του αγγλικού πρωταθλήματος σε πρωταγωνίστρια στην Αγγλία και την Ευρώπη κατά τη δεκαπενταετή θητεία του στην τεχνική της ηγεσία (1959-74).

1979: Ο ταλαντούχος ομογενής μπασκετμπολίστας, Νίκος Γκάλης, υπογράφει συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη.

1976: Με εύστοχο πέναλτι του Τάσου Κωνσταντίνου ένα λεπτό πριν τη λήξη της παράτασης, η ΑΕΚ μειώνει σε 2-1 το σκορ της ρεβάνς με την Ντινάμο Μόσχας και προκρίνεται στον 2ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

1971: Η ΑΕΚ νικά με 3-2 την Ίντερ στη ρεβάνς του 1ου γύρου του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά δεν παίρνει την πρόκριση αφού είχε ηττηθεί με 4-1 στο Μιλάνο.

1967: Ο Έμιλ Γκρίφιθ ανακτά τον παγκόσμιο τίτλο στα μεσαία βάρη της επαγγελματικής πυγμαχίας από τον Ιταλό Νίνο Μπενβενούτι, νικώντας τον στα σημεία στο Σέι Στέντιουμ της Νέας Υόρκης.

1965: Η ΑΕΚ νικά με 3-2 την Εσπανιόλ του Αλφρέδο Ντι Στέφανο, σε φιλικό αγώνα που διεξάγεται στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Η Ένωση προηγείται 3-0 χάρη σε τέρματα των Μίμη Παπαϊωάννου (16′), Κώστα Νικολαΐδη (26′) και Στέλιου Σκευοφύλακα (27′) προτού μειώσουν οι Καταλανοί με τους Άμας (31′) και Μπόι (76′).

1963: Ο Παναθηναϊκός νικά την ΑΕΚ με 5-4 στο πιο πλούσιο σε γκολ ντέρμπι στην ιστορία της Α’ Εθνικής. Η Ένωση προηγείται με 2-0 και 3-1 στο πρώτο ημίχρονο, όμως οι «πράσινοι» πραγματοποιούν αντεπίθεση διαρκείας και πρωταγωνιστή τον Μίμη Δομάζο (δύο γκολ στο 14′ και το 44′) καταφέρνουν να προηγηθούν με 5-3 στο 58′.

1962: Ο 21χρονος Σουηδός σπρίντερ Όβε Γιόνσον σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα στην πατρίδα του. Μόλις δώδεκα ημέρες νωρίτερα είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου.

1941: Ο Τζο Λούις νικά με νοκ άουτ στον 6ο γύρο τον Λου Νόβα και διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας.

1937: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο Ρέι Γιούρι, ένας από τους πιο επιτυχημένους αθλητές στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Από το 1900 έως και το 1908, είχε κατακτήσει οκτώ χρυσά μετάλλια στα άλματα χωρίς φόρα (μήκος, ύψος και τριπλούν).

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News