Σαν Σήμερα - Φώτης Κοσμάς: Ο αθλητής-σύμβολο της Αλεξανδρούπολης με το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες

Ανάμεσα στα πολλά στάδια και γήπεδα της Ελλάδας που έχουν πάρει τα ονόματα παλιών ποδοσφαιριστών ή ηρώων της εθνικής παλιγγενεσίας, αυτό της Αλεξανδρούπολης ξεχωρίζει. Μόνο που δεν είναι πολλοί αυτοί γνωρίζουν ποιος ήταν ο Φώτης Κοσμάς.

Η απάντηση είναι ότι πρόκειται για παλιό πρωταθλητή του στίβου και η επέτειος της σημαντικότερης διεθνούς επιτυχίας του αποτελεί εξαιρετική αφορμή για να τον γνωρίσουμε καλύτερα. Το ημερολόγιο έδειχνε 8 Οκτωβρίου 1951 όταν το καμάρι του Εθνικού Αλεξανδρούπολης και ολόκληρου του νομού Έβρου ολοκλήρωσε την υπερπροσπάθειά του στο δέκαθλο στους 1ους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο!

Καταβάλλοντας υπερπροσπάθεια στα δύο τελευταία αγωνίσματα, ο Κοσμάς κατάφερε να ανατρέψει τη διαφορά που είχε αποκτήσει ο Ιταλός Λορέντζο Βεκιούτι στο πρώτο σκέλος της δεύτερης ημέρας και να τον νικήσει με σημαντική διαφορά. Ο θρίαμβος του πρωταθλητή μας σκόρπισε τον ενθουσιασμό στους Έλληνες φιλάθλους, οι οποίοι περίμεναν με αγωνία τις ανταποκρίσεις των απεσταλμένων των εφημερίδων – μη έχοντας άλλη, πιο άμεση πηγή πληροφόρησης – για να πληροφορηθούν λεπτομέρειες της προσπάθειάς του.

Ο Κοσμάς δεν αρκέστηκε σ’ αυτήν τη διεθνή διάκριση. Το 1952 εκπροσώπησε τη χώρα μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι όχι μόνο στο δέκαθλο, αλλά και στα 400 μέτρα με εμπόδια, αγώνισμα στο οποίο ήταν επίσης ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής εκείνη την εποχή. Δεν κατάφερε να διακριθεί ιδιαίτερα (ειδικά στο δέκαθλο στάθηκε άτυχος και δεν ολοκλήρωσε τον αγώνα του), έδωσε όμως τον καλύτερό του εαυτό και κέρδισε τον σεβασμό.

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί ο Δήμος Αλεξανδρούπολης αποφάσισε το 1997 τη μετονομασία του Εθνικού Σταδίου της πόλης σε «Φώτης Κοσμάς», υλοποιώντας μια πρόταση του παλιού συναθλητή του, Βαγγέλη Φουντουκίδη (απλή συνωνυμία με τον γνωστό αθλητικό συντάκτη με το ίδιο ονοματεπώνυμο). Μάλιστα, κανείς δεν έχει μπει στον πειρασμό να το αλλάξει, παρά το γεγονός ότι ένα άλλο άξιο αθλητικό τέκνο της πόλης, ο Ντέμης Νικολαΐδης, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και είχε συμβολή στο ύψιστο εθνικό αθλητικό επίτευγμα, την κατάκτηση του Euro 2004.

Άργησε να ασχοληθεί λόγω του πολέμου

Ένα μικρό παράδοξο είναι ότι ο Κοσμάς δεν γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, αλλά στο χωριό Κλειώ της Λέσβου, το 1926. Ο πατέρας του, Χρήστος, ήταν πρόσφυγας από το Αϊβαλί κι η μητέρα του Μυτιληνιά και μετακόμισαν στην Αλεξανδρούπολη στα τέλη της δεκαετίας του ’30. Μετά την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα, η οικογένεια κατέφυγε στη Σαμοθράκη.

Έφηβος ήταν ακόμα ο Φώτης όταν γνώρισε στο όμορφο νησί την κοπέλα που θα γινόταν σύζυγός του, τη Μερόπη. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε το 1946, όταν επέστρεψαν στην πρωτεύουσα του νομού Έβρου και την ίδια περίοδο ο Κοσμάς άρχισε να ασχολείται συστηματικά με τον αθλητισμό. Ήταν αρκετά μεγάλος σε ηλικία, δεν είχε όμως τη δυνατότητα να το κάνει νωρίτερα, μέσα στη μαυρίλα του πολέμου. Το ταλέντο του διέκρινε ο Γιάννης Μπαρμπαγιάννης, ο επονομαζόμενος «αρχιτέκτονας» του αθλητισμού της Αλεξανδρούπολης.

Τα μέσα που διέθετε ο Εθνικός για να βοηθήσει τον Κοσμά ήταν πενιχρά, όμως το ταλέντο του ήταν σπάνιο και πολυσύνθετο. Το 1948 σημείωσε την πρώτη του πανελλήνια διάκριση, με την πρώτη θέση στα 100 μ. με χρόνο 11.9 σε έναν Πανεπαρχιακό Διαγωνισμό που διοργάνωσε ο ΣΕΓΑΣ στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά κέρδισε και τα 400 μ. εμπ. με χρόνο 57.8 στους 7ους Παμμακεδονικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στη Θεσσαλονίκη. Ήταν όμως πολύ καλός και στις ρίψεις κι αυτό τον έκανε πολύ δυνατό και στα σύνθετα αγωνίσματα του πεντάθλου και του δεκάθλου.

Η καταξίωση ήρθε το 1949. Ο Κοσμάς αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στα 400 μ. εμπ., μια και με τον εξαιρετικό χρόνο 56.3 άφησε δεύτερο τον νικητή των δύο προηγούμενων διοργανώσεων Λάζαρο Πετρουπουλάκη του Πανιωνίου. Μερικούς μήνες αργότερα, όταν διεξήχθησαν και οι πανελλήνιοι αγώνες στα σύνθετα, ο Εβρίτης πρωταθλητής πρώτευσε τόσο στο πένταθλο όσο και στο δέκαθλο. Στο τελευταίο, μάλιστα, η διαφορά του από τον δεύτερο Χάρη Λυμπερόπουλο του Εθνικού ΓΣ ήταν μεγαλύτερη των 500 βαθμών (5.529 έναντι 5.001 με το παλιό σύστημα), αν και ο μετέπειτα καταξιωμένος αθλητικός συντάκτης είχε το ελαφρυντικό της ελλιπούς προετοιμασίας, μια και υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία στα Ιωάννινα.

Το χρυσό στην Αλεξάνδρεια

Ο Κοσμάς επανέλαβε το τρεμπλ των συγκεκριμένων πανελλήνιων τίτλων και το 1950, ενώ το 1951 κέρδισε μόνο τα 400 μ. εμπ. Δεν κατέβηκε στους αγώνες των συνθέτων που διεξήχθησαν μετά τους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας, εκεί όπου είχε καταβάλει υπεράνθρωπη προσπάθεια για να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο, έχοντας και την υποστήριξη εκατοντάδων εκπροσώπων της πολυάριθμης ελληνικής κοινότητας της πόλης.

Με το πέρας της πρώτης ημέρας ο Έλληνας πρωταθλητής προπορευόταν στην κατάταξη με 2.998 βαθμούς έναντι 2.943 του Βεκιούτι. Οι κορυφαίες επιδόσεις του ήταν το 11.8 στα 100 μ. (έναντι 12.3 του Ιταλού) και το 51.0 στα 400 μ. (έναντι 54.3), που υπερκάλυψαν το γεγονός ότι υστέρησε κατά πολύ στο άλμα εις ύψος (1.60 μ. έναντι 1.76 μ.). Η δεύτερη μέρα δεν άρχισε καλά για τον Κοσμά, ο οποίος έχασε το προβάδισμα από τον βασικό αντίπαλό του ύστερα από τη δισκοβολία (31.54 μ. έναντι 34.28 μ.) και τα 110 μ. εμπ. (16.8 έναντι 16.4).

Χρειάστηκε να βελτιώσει την ατομική του επίδοση στο επί κοντώ με 3.10 μ. για να μη ξεφύγει με μη αναστρέψιμη διαφορά ο Βεκιούτι, ο οποίος πήδησε είκοσι πόντους ψηλότερα και εκτόξευσε τη διαφορά τους στη βαθμολογία στους 150 βαθμούς. Ο Κοσμάς, όμως, έκανε τη μεγάλη ανατροπή στον ακοντισμό, όπου με 48.28 μ. έναντι μόλις 38.89 μ. του Ιταλού, μείωσε τη διαφορά στο -8 και ήξερε ότι με απλή νίκη στα 1.500 μ. θα αναδεικνυόταν χρυσός μεσογειονίκης.

Οι φωνές «κουράγιο Φώτη» των ομογενών κράτησαν τον Έλληνα πρωταθλητή στα πόδια του. Κι ο Βεκιούτι, άλλωστε, δεν είχε πολλές δυνάμεις και αρκέστηκε να τον ακολουθεί στην κούρσα, που κύλησε πολύ αργά. Την κρίσιμη στιγμή, όμως, ο Κοσμάς ανέβασε τον ρυθμό του και τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Αιγύπτιο Ρασάντ Χαντρ (που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο), έχοντας αποκτήσει μεγάλη διαφορά από τον αποκαμωμένο Ιταλό (4:40.7 έναντι 4:59.3). Με 5.135 βαθμούς ο πρωταθλητής μας βελτίωσε το πανελλήνιο ρεκόρ με το νέο σύστημα βαθμολόγησης, ενώ ο Βεκιούτι κατετάγη δεύτερος με 5.001 β.

Ο Αθανάσιος Σέμπος περιέγραψε γλαφυρά τις στιγμές που εκτυλίχθηκαν μετά τον τερματισμό του Κοσμά στα 1.500 μ. στην «Αθλητική Ηχώ» της 10ης Οκτωβρίου 1951. Αξίζει να αναπαραγάγουμε το απόσπασμα, διατηρώντας την ορθογραφία του πρωτοτύπου:

«Ο θριαμβευτής μόλις έφτασε στο τέρμα έπεσε αναίσθητος. Τον σηκώσαμε, τον πιάσαμε στα χέρια μας και τον κρατούσαμε με προσοχή αυτόν που μας έκανε να κλάψουμε τόσο έντονα. Νοιώθαμε πώς κρατούσαμε στα χέρια μας κάτι το πολύτιμο, κάτι που δεν μπορούσε να είνε κοινό. Και έτσι όπως τον μεταφέραμε, σηκώσαμε ψηλά το κλαμμένο πρόσωπό μας υπερήφανοι γιατί είμαστε Έλληνες, γιατί είμαστε συμπατριώτες του Φώτη Κοσμά, ενός αντιπροσωπευτικού παλληκαριού της Πατρίδος».

«Ψυχωμένος» και στο Ελσίνκι

Ο Κοσμάς διατήρησε τον πανελλήνιο τίτλο του στα 400 μ. εμπ. το 1952 και κέρδισε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι τόσο σ’ αυτό το αγώνισμα όσο και στο δέκαθλο. Και, κόντρα σε ό,τι είχαμε συνηθίσει με τους περισσότερους Έλληνες αθλητές που κόμπλαραν στους μεγάλους αγώνες και απέδιδαν κάτω απ’ τις πραγματικές τους δυνατότητες, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό.

Στα 400 μ. εμπ. πέρασε τον πρώτο προκριματικό γύρο. Τερμάτισε δεύτερος στη σειρά του με 53.9 και μάλιστα νίκησε τον Αμερικανό Ρόλαντ Μπλάκμαν. Στον προημιτελικό, ωστόσο, δεν τα πήγε εξίσου καλά και τερμάτισε πέμπτος στους έξι συμμετέχοντες, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί απ’ τη συνέχεια. Στο δέκαθλο, πάλι, είχε ραντεβού με την ατυχία. Αν και μπήκε στην πρώτη δωδεκάδα με την επίδοσή του στα 100 μ. (11.53), προσγειώθηκε άτσαλα στο πρώτο άλμα του στο μήκος και τα καρφιά του παπουτσιού του τραυμάτισαν άσχημα τη δεξιά παλάμη του. Το άλμα μετρήθηκε στα 6.20 μ., όμως ο πρωταθλητής μας δεν μπόρεσε να συνεχίσει και μάλιστα μετέβη στο νοσοκομείο για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.

Ακόμα κι έτσι, πάντως, η απόδοση του Κοσμά συγκέντρωσε ευμενή σχόλια, σε σύγκριση με την αντίστοιχη άλλων αθλητών όπως ο Στέφανος Πετράκης, ο οποίος έμεινε μακριά απ’ τον καλό του εαυτό στα 100 μ. Στην περιγραφή του προκριματικού του στα 400 μ. εμπ., ο Λυμπερόπουλος είχε γράψει στην «Αθηναϊκή» της 26ης Ιουλίου 1952 για τον μέχρι πρότινος αντίπαλό του στο δέκαθλο: «Μάταια ο Μπλάκμαν προσπαθεί να φτάσει τον Κοσμά, που μόλις τερματίζει σπεύδει να συναντήσει τον προπονητή Σίμιτσεκ χαρούμενος, ενθουσιασμένος, με ύφος… παλαιμάχου αγωνιστού Ολυμπιάδων».

Υποδειγματικό χαρακτήρισε το τρέξιμο του αθλητή του Εθνικού Αλεξανδρούπολης στη «Βραδυνή» της 26ης Ιουλίου 1952 ο Τάκης Σακελλαρίου, ο οποίος εξήρε και την αγωνιστική του νοοτροπία. «Έδωσε ό,τι είχε. Επέτυχε ωραίο χρόνο και αγωνίσθηκε σαν ψυχωμένος αθλητής. Πίστευε στην αποστολή του και δικαίωσε τη φήμη του ως ένας από τους φιλοτιμώτερους αθλητάς του Ελληνικού Αθλητισμού».

Έφερε το Πανελλήνιο στην Αλεξανδρούπολη

Η φήμη του Κοσμά είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα που ο ΣΕΓΑΣ αποφάσισε να φιλοξενηθεί το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών του 1953 στην Αλεξανδρούπολη, στο στάδιο που έμελλε να πάρει το όνομά του. Ο μεσογειονίκης του δεκάθλου, ωστόσο, δεν κατάφερε να διατηρήσει τον τίτλο του στα 400 μ. εμπ. μπροστά στο κοινό που τον λάτρευε σαν θεό. Υπέστη θλάση κατά τη διάρκεια του προκριματικού και εγκατέλειψε.

Πρωταθλητής Ελλάδας στο αγώνισμα αναδείχθηκε ο Σταμάτης Σμυρνιώτης του Πανελληνίου, ο οποίος πρώτευσε και στους Βαλκανικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στα τέλη του Ιουνίου του 1953 στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν οι πρώτοι μετά τη διακοπή του θεσμού εξαιτίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Κοσμάς πήρε μέρος στο αγώνισμα και κατέλαβε την τρίτη θέση (πίσω και από τον Γιουγκοσλάβο Σβέτισλαβ Τσίπτσιτς), διάκριση η οποία δεν ήταν αμελητέα.

Το φθινόπωρο του 1953 αναδείχθηκε ξανά πανελληνιονίκης στα σύνθετα, βελτιώνοντας τα εθνικά ρεκόρ τόσο στο πένταθλο (2.673 β.) όσο και στο δέκαθλο (5.325 β.). Το 1954 κατέκτησε τον τελευταίο του εθνικό τίτλο στο πένταθλο και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1958, παραμένοντας πιστός στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Ο Παναθηναϊκός τον είχε πλησιάσει στις δόξες του για να τον πάρει με μεταγραφή, δεν κατάφερε όμως να τον πείσει.

Μετά το τέλος της καριέρας του ο Κοσμάς αφοσιώθηκε στην εργασία του στη ΔΕΗ. Το 1960 η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (νυν ΕΟΕ) του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα. Το 1994 η κυβέρνηση του απένειμε ειδικό χρυσό μετάλλιο και κονκάρδα για την προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό και τον Μάιο του 1995 τον τίμησε με αναμνηστική πλακέτα και ο Δήμος Αλεξανδρούπολης.

Δεν έμελλε να χαρεί για πολύ αυτήν την τελευταία διάκριση, μια και στις 15 Ιουνίου 1995 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών. Η μετονομασία του σταδίου της πόλης σε «Φώτης Κοσμάς» κρατά ζωντανή τη μνήμη του και θα δώσει το έναυσμα και στα παιδιά που θα γεννηθούν στο μέλλον να πληροφορηθούν ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που σημείωσε διεθνείς διακρίσεις σε χρόνια ηρωικά και δύσκολα. Τότε που από μόνη της η ενασχόληση με τον στίβο απαιτούσε μεράκι και θυσίες και δεν είχε κανένα απολύτως οικονομικό αντίκρισμα.

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» της 25ης Ιουνίου 1949, 24ης Οκτωβρίου 1949, 10ης Οκτωβρίου 1951, 6ης Ιουνίου 1953 και 30ής Ιουνίου 1953, εφημερίδα «Ακρόπολις» της 9ης Οκτωβρίου 1951, εφημερίδα «Έθνος» της 10ης Οκτωβρίου 1951, εφημερίδα «Βραδυνή» της 10ης Οκτωβρίου 1951 και της 26ης Ιουλίου 1952, εφημερίδα «Αθηναϊκή» της 26ης Ιουλίου 1952), el.wikipedia.org («Φώτης Κοσμάς»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 8 Οκτωβρίου

2023: Ο Μαξ Φερστάπεν σημειώνει τη δέκατη τέταρτη νίκη του στη σεζόν στο γκραν πρι του Κατάρ και εξασφαλίζει τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή της Formula 1 για τρίτη διαδοχική χρονιά.

2010: Με γκολ του Βασίλη Τοροσίδη στο 57′ η Ελλάδα επικρατεί με 1-0 της Λετονίας στο «Γ. Καραϊσκάκης» και σημειώνει την πρώτη της νίκη στα προκριματικά του Euro 2012.

2000: Η Ferrari εξασφαλίζει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος των κατασκευαστών της Formula 1 για πρώτη φορά μετά το 1979, χάρη στη νίκη του Μίχαελ Σουμάχερ στο γκραν πρι της Σουζούκα, στην Ιαπωνία.

1999: Η Λάιλα Αλί, η μικρότερη κόρη του Μοχάμεντ Αλί, κάνει το ντεμπούτο της στην επαγγελματική πυγμαχία νικώντας την Έιπριλ Φόουλερ με νοκ άουτ στο 31ο δευτερόλεπτο.

1994: Ολοκληρώνεται στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το 13ο Cosmovolley, όπως έχει καθιερωθεί να ονομάζεται το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της πετοσφαίρισης. Το τρόπαιο κατακτά η Ιταλία με προπονητή τον Αργεντινό Χούλιο Βελάσκο και αστέρια τους Λορέντζο Μπερνάρντι, Λούκα Κανταγκάλι, Αντρέα Τζάνι, Πάολο Τοφόλι, Αντρέα Γκαρντίνι, Αντρέα Τζόρτζι, νικώντας στον τελικό την Ολλανδία με 3-1. Η Ελλάδα προκρίνεται στα προημιτελικά σημειώνοντας νίκες επί της Ρωσίας, του Καναδά και της Αλγερίας και καταλαμβάνει την έκτη θέση, μια και γνωρίζει την ήττα με 3-0 από τη Βραζιλία την τελευταία ημέρα της διοργάνωσης.

1989: Ο Πανιώνιος νικά με 4-1 τον Ολυμπιακό Βόλου στη Νέα Σμύρνη και μένει μόνος πρώτος στον βαθμολογικό πίνακα της Α’ Εθνικής με 8 βαθμούς (έχει τέσσερις νίκες και μία ήττα με σύστημα 2-1-0). Είναι η τελευταία φορά έως και σήμερα που οι «κυανέρυθροι» βρίσκονται μόνοι στην κορυφή του εθνικού μας πρωταθλήματος στο ποδόσφαιρο.

1980: Με πρωταγωνιστές τον Απόστολο Κόντο (32 π.) και τον Τάκη Κορωναίο (14 π.) που γιορτάζει τα 28α γενέθλιά του, ο Παναθηναϊκός νικά 81-76 τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο κλειστό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στην πρεμιέρα της φάσης των ομίλων του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

1978: Ο Αμερικανός Μάριο Αντρέτι ανακηρύσσεται και τυπικά παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1. Παρά το γεγονός ότι τερματίζει 10ος στο γκραν πρι του Καναδά, κατακτά την 1η θέση της γενικής κατάταξης με 64 βαθμούς, 13 περισσότερους από τον δεύτερο, Ρόνι Πέτερσον.

1972: Ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι κατακτά και τυπικά τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή της Formula 1 για πρώτη φορά στην καριέρα του. Αν και δεν τερματίζει στο τελευταίο γκραν πρι της σεζόν, στην πίστα του Γουότκινς Γκλεν των ΗΠΑ, κερδίζει τον τίτλο με 16 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, Τζάκι Στιούαρτ.

1967: Ο Γιώργος Κολοκυθάς αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του Ευρωμπάσκετ της Φινλανδίας με 227 πόντους (μ.ό. 25,4) παρότι η Εθνική μας καταλαμβάνει τη 12η θέση. Το ατομικό ρεκόρ του είναι οι 43 πόντοι εναντίον της Ισπανίας, στην ήττα με 99-95 στην παράταση στις 7 Οκτωβρίου.

1967: Ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα πεταλούδα με 2:05.7, σε αγώνες στο Δυτικό Βερολίνο. Μία ημέρα νωρίτερα, είχε βελτιώσει το ρεκόρ και στα 100 μέτρα πεταλούδα με 55.7.

1951: Ο Κωνσταντίνος Γιαταγάνας κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας με βολή στα 15.03 μ.

1950: Με δύο υπέροχα γκολ του 20χρονου Κώστα Νεστορίδη ο Πανιώνιος νικά με 2-1 την ΑΕΚ στη Νέα Σμύρνη για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος Αθηνών.

1949: Ο Βασίλης Μαυραπόστολος και ο Κωνσταντίνος Γιαταγάνας σημειώνουν πανελλήνια ρεκόρ στα 3.000 μ. (8:52.0) και τη σφαιροβολία (15.57 μ.) αντίστοιχα, κατά τη διάρκεια των Ελληνογαλλικών αγώνων που διεξάγονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

1925: Η Αϊλίν Τζόελ, κόρη του εκατομμυριούχου ιδιοκτήτη αλόγων Τζιμ Τζόελ, γίνεται η πρώτη γυναίκα τζόκεϊ που κερδίζει κούρσα στην οποία επιστρέπεται συμμετοχή αναβατών και των δύο φύλων, τον αγώνα 4 μιλίων του Τάουν Πλέιτ.

1917: Η Ουρουγουάη συντρίβει με 4-0 τη Βραζιλία στο Μοντεβιδέο και κάνει μεγάλο βήμα για την κατάκτηση του 2ου Κόπα Αμέρικα (το οποίο ονομάζεται ακόμα Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής). Το σκορ ανοίγει στο 8′ ο 18χρονος Έκτορ Σκαρόνε και ακολουθούν δύο τέρματα από τον Άνχελ Ρομάνο (17′, 77′) κι ένα από τον Κάρλος Σκαρόνε (86′).

1904: Για πρώτη φορά διεξάγονται αγώνες αυτοκινήτων με τη μορφή οργανωμένου αθλήματος. Ο Τζορτζ Χιθ κερδίζει το πρώτο Vanderbilt Cup.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News