Σαν Σήμερα - Εσάμ Ελ Χανταρί: Ο ξεχασμένος άθλος του «παππού» των Μουντιάλ
Στις 10 Φεβρουαρίου 2006, πολύ πριν γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο ως ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ποτέ σε Μουντιάλ, ο Εσάμ Ελ Χανταρί είχε χαρίσει με τις αποκρούσεις του στην Αίγυπτο το Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
Ακόμα κι αν ασχολείσαι επιφανειακά με το διεθνές ποδόσφαιρο, δεν γίνεται να μη γνωρίζεις τον Εσάμ Ελ Χανταρί, τον μεγαλύτερο σε ηλικία ποδοσφαιριστή που έχει αγωνιστεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Αιγύπτιος τερματοφύλακας ήταν 45 ετών και 161 ημερών στις 25 Ιουνίου 2018, όταν έγραψε Ιστορία με τη συμμετοχή στον αγώνα της εθνικής ομάδας της πατρίδας του κόντρα στη Σαουδική Αραβία (1-2) στο Βόλγκογκραντ. Σ’ εκείνο το ματς, μάλιστα, απέκρουσε κι ένα πέναλτι του Φατάχ Αλ Μουβάλαντ, βάζοντας το όνομά του δίπλα σε ένα δεύτερο ρεκόρ, που θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να καταρριφθεί στο μέλλον.
Οι αποκρούσεις χτυπημάτων από την άσπρη βούλα ήταν ανέκαθεν μία από τις σπεσιαλιτέ του «παππού» των Μουντιάλ, ο οποίος δεν ήταν φυσικά «χτεσινός». Μεγάλο μέρος του θρυλικού στάτους που είχε αποκτήσει στην Αίγυπτο πριν από την ιστορική συμμετοχή του στη Ρωσία, το όφειλε στις επεμβάσεις που πραγματοποίησε στη διαδικασία των πέναλτι του τελικού του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής κόντρα στην Ακτή Ελεφαντοστού, στις 10 Φεβρουαρίου 2006 στο Κάιρο.
Ο 33χρονος τότε τερματοφύλακας έδειξε τη σπουδαία κλάση του αποκρούοντας τις εκτελέσεις δύο «αστεριών» του αντιπάλου, του Ντιντιέ Ντρογκμπά και του Μπακαρί Κονέ, πριν ο Μοχάμεντ Αμπουτρίκα διαμορφώσει το τελικό 4-2 για τους «Φαραώ»!
Ήταν μια δίκαιη κατάληξη για την Αίγυπτο, η οποία ήταν καλύτερη παρότι είχε ταλανιστεί πριν από τον τελικό από το σοβαρό επεισόδιο που είχε ο Μίντο με τον προπονητή Χασάν Σεχάτα. Ο επιθετικός της Τότεναμ είχε αντιδράσει έντονα στην αντικατάστασή του στον ημιτελικό με τη Σενεγάλη με συνέπεια να τεθεί εκτός ομάδας και να παρακολουθήσει τον τελικό από την κερκίδα.
Στο 84′ ο Τυνήσιος διαιτητής Μουράτ Ντάαμι ακύρωσε ένα γκολ του Αμρ Ζάκι (αυτός είχε αντικαταστήσει τον Μίντο και μάλιστα είχε πετύχει και το γκολ της πρόκρισης κόντρα στη Σενεγάλη, δικαιώνοντας τον προπονητή) για οφσάιντ του Μοχάμεντ Σάουκι στο ξεκίνημα της φάσης. Η Αίγυπτος είχε ακόμα μεγαλύτερη ευκαιρία να σκοράρει στο 8ο λεπτό της παράτασης, όταν κέρδισε πέναλτι σε ανατροπή του Μοχάμεντ Μπαρακάτ από τον Μπλεζ Κουασί. Όμως, ο ηγέτης της και σπεσιαλίστας από την άσπρη βούλα, Αχμέντ Χασάν, σημάδεψε το δεξί δοκάρι!
Νωρίτερα (77′) ο Ντρογκμπά είχε χάσει μια ασυνήθιστη για την κλάση του ευκαιρία, αστοχώντας από το ύψος της μικρής περιοχής κι έτσι ο τελικός – που δεν ήταν τόσο βαρετός όσο μας έχουν συνηθίσει οι αγώνες της συγκεκριμένης διοργάνωσης – οδηγήθηκε στη «ρώσικη ρουλέτα». Εκεί όπου μίλησε η κλάση του Ελ Χανταρί.
Έπλενε μόνος του τα ρούχα στον Νείλο
Ο Ελ Χανταρί δεν ήταν δυνατό να γίνει ευρύτερα γνωστός στην Ευρώπη πριν από την ιστορική συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, μια και έπαιξε σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της καριέρας του σε ομάδες της πατρίδας του.
Την εποχή του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2006 ήταν ήδη θρύλος της Αλ Αχλί Καΐρου, στην οποία αγωνιζόταν από το 1996. Είχε αποκτηθεί από την Νταμιέτα, τη σημαντικότερη ομάδα της φερώνυμης επαρχίας όπου ανήκει και η κωμόπολη Καφρ Ελ Μπατίχ (κοντά στο δέλτα του Νείλου) όπου γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1973.
Ο μικρός Εσάμ είχε αρχίσει να παίζει ποδόσφαιρο στα κρυφά, μια κι ο επιπλοποιός πατέρας του έβλεπε στο πρόσωπό του τον συνεχιστή της οικογενειακής παράδοσης. Για πολύ καιρό έπλενε μόνος του τα ρούχα που φορούσε στους αγώνες στα νερά του μεγαλύτερου ποταμού της Αφρικής, προκειμένου οι γονείς του να μη μάθουν ότι είχε άλλα σχέδια για το μέλλον του.
Η άμεση καθιέρωσή του στην Νταμιέτα, που αγωνιζόταν στη Β’ Κατηγορία, έφερε και την πρώτη κλήση του στην Εθνική Αιγύπτου – έστω και με τον ρόλο του πέμπτου τερματοφύλακα της αποστολής. Από νωρίς, όμως, οι μεγάλοι σύλλογοι της χώρας είχαν καρφωμένα τα βλέμματά τους πάνω του και με το που «έκλεισε» στην Αλ Αχλί, κατέγραψε και την πρώτη διεθνή συμμετοχή του: στη φιλική εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Γκάνας, στις 26 Μαΐου 1996.
Ως τερματοφύλακας δεν ήταν ιδιαίτερα θεαματικός, είχε όμως ουσία και ηγετική προσωπικότητα. Σπάνια θα δεχόταν κοροϊδίστικα γκολ και η παρουσία του κάτω απ’ τα γκολπόστ ενέπνεε εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του. Η συμβολή του στην κατάκτηση οκτώ πρωταθλημάτων Αιγύπτου για την Αλ Αχλί (1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2005, 2006) ήταν μεγάλη και τον έκανε θρύλο στα μάτια των οπαδών της.
Το 1998 ήταν αναπληρωματικός του Ναντέρ Ελ Σαγέντ (ο οποίος έπαιξε αργότερα και στον Ακράτητο) στην εθνική ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο Αφρικής και καθιερώθηκε κάτω από τα δοκάρια της το 1999, στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών που διοργανώθηκε στο Μεξικό.
Η περιπέτεια με τη Σιόν
Η σχέση του Ελ Χανταρί με την Αλ Αχλί διαταράχθηκε τον 2008, όταν εξαργύρωσε την κατάκτηση του Κυπέλλου Αφρικής με την Αίγυπτο για δεύτερη σερί φορά, υπογράφοντας στην ελβετική Σιόν χωρίς τη συγκατάθεσή της. Η FIFA ενέκρινε τη μετακίνηση βάσει μιας αμφιλεγόμενης διάταξης που έδινε δικαίωμα σε ποδοσφαιριστές να σπάσουν το συμβόλαιό τους, αν είχαν συμπληρώσει 35 χρόνια ζωής κι ένα συγκεκριμένο διάστημα παρουσίας στην ίδια ομάδα.
Ο Ελ Χανταρί προσαρμόστηκε στα ευρωπαϊκά δεδομένα κι ήταν ο βασικός τερματοφύλακας της Σιόν για ενάμισι χρόνο, έχοντας σημαντική συμβολή στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελβετίας το 2009 (με τη νίκη με 3-2 επί της Γιανγκ Μπόις). Στο μεταξύ, όμως, η Αλ Αχλί δικαιώθηκε από την Επιτροπή Επίλυσης Διαφορών της FIFA και πέτυχε την ακύρωση της μεταγραφής – γεγονός που ανέδειξε τις αδυναμίες που υπήρχαν σε κάποιους κανονισμούς της Διεθνούς Συνομοσπονδίας σχετικά με τις συμβάσεις των ποδοσφαιριστών.
Ο Αιγύπτιος τερματοφύλακας, μάλιστα, τιμωρήθηκε με τετράμηνο αποκλεισμό από κάθε αγωνιστική δραστηριότητα, παρά το γεγονός ότι προσφέρθηκε να λύσει μόνος του τη συνεργασία με τη Σιόν. Κίνηση, πάντως, για την οποία δεν μετάνιωσε, μια κι όπως δήλωσε είχε ανέκαθεν την επιθυμία να δοκιμάσει την τύχη του στην Ευρώπη.
Επέστρεψε στην πατρίδα του για λογαριασμό της Ισμαΐλι και το 2010 (αφού κατέκτησε και τρίτο Κύπελλο Αφρικής με την Αίγυπτο, κερδίζοντας παράλληλα τον τίτλο του κορυφαίου τερματοφύλακα της διοργάνωσης), μεταγράφηκε και στην «αιώνια» αντίπαλο της Αλ Αχλί, τη Ζάμαλεκ, όπου όμως δεν μπόρεσε να καθιερωθεί.
Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα
Ο Ελ Χανταρί μεταπήδησε στις αρχές του 2011 στην Αλ Μερέιχ του Σουδάν, με την οποία κατέκτησε δύο εθνικά πρωταθλήματα πριν επιστρέψει στην Αίγυπτο για να φορέσει τη φανέλα της Γουάντι Ντέγκλα. Παρά την προχωρημένη ηλικία του παρέμενε ο βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής Αιγύπτου και δεν έκρυβε ότι ο καημός του ήταν να παίξει σε ένα Μουντιάλ.
Παρά την εντυπωσιακή συνέπεια που έδειχνε η Αίγυπτος στα Κύπελλα Αφρικής, αποτύγχανε με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους να προκριθεί στα τελικά της κορυφαίας διεθνούς διοργάνωσης. Ο Ελ Χανταρί παρέμενε σε καλή κατάσταση και μετά τα 40 του, όμως η κλεψύδρα άδειαζε και η διοργάνωση του 2018 στη Ρωσία ήταν η τελευταία ευκαιρία.
Το 2017 είχε παίξει βασικός στην πορεία της Αιγύπτου μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Αφρικής (όπου έχασε το τρόπαιο από το Καμερούν), όπως και στα περισσότερα ματς των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, που είχαν ευτυχή κατάληξη χάρη στην αποτελεσματικότητα του Μοχάμεντ Σαλάχ και του γνωστού μας από τον ΠΑΟΚ, Αμπντελραζέκ Σικαμπάλα.
Προπονητής ήταν ο Έκτορ Κούπερ, ο οποίος μέχρι το μεγάλο ραντεβού καθιέρωσε ως βασικό γκολκίπερ τον Μοχάμεντ Ελ Σενάουι. Αυτός έπαιξε στα δύο πρώτα ματς του ομίλου κόντρα στην Ουρουγουάη (0-1) και τη Ρωσία (1-3), με τον 45χρονο Ελ Χανταρί να μένει στον πάγκο και να νιώθει το όνειρό του να μένει μισό.
Με την πρόκριση στους «16» να έχει χαθεί, ο Αργεντινός προπονητής δεν μπορούσε να κλείσει τα μάτια στο όνειρο που είχε ο τερματοφύλακας-θρύλος της Αιγύπτου. Τον χρησιμοποίησε στο τελευταίο παιχνίδι κόντρα στη Σαουδική Αραβία και του επέτρεψε να σπάσει του ρεκόρ του μεγαλύτερου σε ηλικία παίκτη που έχει συμμετάσχει σε αγώνα της τελικής φάσης (και το οποίο κατείχε από το 2014 ο 43χρονος τότε Κολομβιανός Φαρίντ Μοντραγόν).
Αυτή ήταν και η τελευταία συμμετοχή του Ελ Χανταρί με την εθνική ομάδα, αλλά όχι και της καριέρας του. Πήρε μεταγραφή από την Ελ Τααβούν της Σαουδικής Αραβίας στην Ισμαΐλι και αργότερα έπαιξε και στη Νογκόομ. Έμεινε χωρίς ομάδα τη χρονιά του κορωνοϊού, αλλά στο τέλος του 2020 ανακοίνωσε την οριστική απόσυρσή του από τη δράση.
Ύστερα από ένα σύντομο πέρασμα από το πόστο του προπονητή τερματοφυλάκων της Εθνικής Αιγύπτου, εντάχθηκε το 2023 στο επιτελείο του Κούπερ στην Εθνική Συρίας. Διατήρησε μάλιστα τη θέση του προπονητή τερματοφυλάκων και μετά την αποχώρηση του Αργεντινoύ (2024).
Πηγές: tntsports.co.uk («Egypt win African Nations»), theguardian.com («Essam El-Hadary: Egypt’s 45-year-old goalkeeper stands on brink of history»), en.wikipedia.org («2006 Africa Cup of Nations», «Essam El Hadary», «Mido»), transfermarkt.com («Essam El Hadary», «Mido»).
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 10 Φεβρουαρίου
2025: Πεθαίνει ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδας, Τάκης Οικονομόπουλος.
2018: Ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων (83.322) σε αγώνα της Premier League σημειώνεται στο Γουέμπλεϊ, όταν η Τότεναμ νικά με 1-0 τη Άρσεναλ.
2002: Ο Πανιώνιος νικά με 3-1 τον Ολυμπιακό στη Νέα Σμύρνη και τον ρίχνει στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας, τέσσερις βαθμούς πίσω απ’ την πρωτοπόρο ΑΕΚ. Δύο γκολ για τους «κυανέρυθρους» πετυχαίνει ο Πετρ Βλτσεκ και ένα ο Ερμίν Σίλιακ.
1999: Πεθαίνει σε ηλικία 56 ετών ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας του Παναθηναϊκού, Πέτρος Παναγιωταράκος. Φόρεσε 54 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και σημείωσε 404 πόντους.
1996: Αρχίζει ο ιστορικός πρώτος αγώνας σκάκι μεταξύ ανθρώπου και μηχανής στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Αντιμέτωποι είναι ο επί χρόνια παγκόσμιος πρωταθλητής, Γκάρι Κασπάροφ, με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή Deep Blue της ΙΒΜ. Ο υπολογιστής κερδίζει την πρώτη παρτίδα, όμως ο Κασπάροφ θα επικρατήσει με σκορ 4-2.
1992: Η Αμερικανίδα, Μπόνι Μπλερ, γίνεται η πρώτη αθλήτρια του πατινάζ ταχύτητας που κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 500 μ. σε δεύτερη διαδοχική διοργάνωση Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, με την πρωτιά της στην Αλμπερτβίλ. Θα διευρύνει το σερί της το 1994 στο Λιλεχάμερ.
1991: Ο αγώνας Ολυμπιακός-Αθηναϊκός για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής διακόπτεται στο 88′ με σκορ 2-2 λόγω εισβολής οπαδών των γηπεδούχων που κυνηγούν τον άσο των φιλοξενούμενων, Χρήστο Δημόπουλο. Ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Αργύρης Σαλιαρέλης, ισχυρίζεται ότι οι εισβολείς «ήταν επιστήμονες κι όχι παιδάκια της Θύρας 7». Οι Πειραιώτες θα μηδενιστούν και θα τιμωρηθούν με -2 βαθμούς, με συνέπεια να τεθούν εκτός διεκδίκησης του τίτλου.
1991: Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του σνούκερ, Στίβεν Χέντρι, κατακτά το Masters νικώντας στον τελικό τον Μάικ Χάλετ με 9-8. Αν και ο Χάλετ (Νο 7 της παγκόσμιας κατάταξης τότε) είχε προηγηθεί με 7-0 και 8-2 δεν καταφέρνει να «κλείσει» το ματς στις αμέτρητες ευκαιρίες που του παρουσιάζονται και χάνει μοναδική ευκαιρία για να κατακτήσει έναν major τίτλο.
1988: Ο Ολυμπιακός νικά με 3-1 την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια και προκρίνεται στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όμως από την προηγούμενη μέρα κυκλοφορούν φήμες περί χρηματισμού συγκεκριμένων παικτών της Ένωσης από τον πρόεδρο των «ερυθρόλευκων», Γιώργο Κοσκωτά, με μεσολάβηση του ποδοσφαιριστή του Άρη, Ντίνου Μπαλλή. Ο πρόεδρος, Ανδρέας Ζαφειρόπουλος, θέτει εκτός ομάδας τον τερματοφύλακα, Θεολόγη Παπαδόπουλο, ο οποίος όμως αθωώνεται στα δικαστήρια. Καταδικαστικές αποφάσεις θα βγουν για τον Μπαλλή, τον αντιπρόεδρο του «ερυθρόλευκων», Σταύρο Κοσκωτά και τον προπονητή, Γιάννη Γούναρη, ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν θα τιμωρηθεί, αφού δεν προκύπτει ότι είχε ευθύνη για τη δωροδοκία.
1972: Ο γερμανικής καταγωγής Ιταλός σκιέρ Γκούσταβ Τένι κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο γιγαντιαίο σλάλομ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σαπόρο.
1968: Η Αμερικανίδα πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ, Πέγκι Φλέμινγκ, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων της Γκρενόμπλ.
1952: Με γκολ των Καλατζή, Κουϊρουκίδη και Καλαϊτζίδη η Δόξα Δράμας νικά με 3-2 τον Άρη και προκρίνεται στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία της.
1946: Η Αργεντινή νικά 2-0 τη Βραζιλία με δύο γκολ του Νορμπέρτο Μέντες και κατακτά το Κόπα Αμέρικα για όγδοη φορά την ιστορία της.
1933: Ο Πρίμο Καρνέρα νικά με νοκ άουτ στον 13ο γύρο τον Έρνι Σάαφ, στο Μαντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης. Ο Σάαφ μεταφέρεται αναίσθητος στο νοσοκομείο όπου θα πέσει σε κώμα και θα υποκύψει στα τράυματά του απ’ τον αγώνα στις 14 Φεβρουαρίου. Η νεκροψία δείχνει ότι είχε προσβληθεί από μηνιγγίτιδα.
1913: Πεθαίνει σε ηλικία μόλις 24 ετών ο ολυμπιονίκης Κωστής Τσικλητήρας, υποκύπτοντας στην καλπάζουσα μηνιγγίτιδα απ’ την οποία είχε προσβληθεί το διάστημα που υπηρετούσε ως έφεδρος λοχίας στα Ιωάννινα, στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Στη σύντομη ζωή του, ο Τσικλητήρας κατέκτησε τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια στα άλματα άνευ φοράς: δύο ασημένια στο ύψος και το μήκος το 1908 στο Λονδίνο κι ένα χρυσό (στο μήκος) κι ένα χάλκινο (στο ύψος) το 1912 στη Στοκχόλμη.
1908: Ο Καναδός παγκόσμιος πρωταθλητής των βαρέων βαρών της πυγμαχίας, Τόμι Μπερνς, υπερασπίζεται για όγδοη φορά τον τίτλο του νικώντας στο Λονδίνο τον Άγγλο, Τζακ Πάλμερ, με νοκ άουτ στον 4ο γύρο.
1891: Είκοσι επτά διακεκριμένα μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας ιδρύουν τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, υλοποιώντας μια ιδέα του Νικολάου Κοτσελόπουλου.