Ολυμπιακός: Ανοίγοντας το γιουχοελληνικό λεξικό

Το Καραϊσκάκη αποχαιρέτησε με αποδοκιμασίες την κανονική περίοδο της Σούπερ Λιγκ αν και ο Ολυμπιακός δεν έδειχνε σα μία ομάδα που δεν προσπαθούσε κόντρα στην ΑΕΛ…

Υπάρχουν αποδοκιμασίες και αποδοκιμασίες. Παραδοσιακά, ας πούμε, στο Καραϊσκάκη ακούγονται όταν ο κόσμος συλλογικά θεωρεί ότι η ομάδα καταθέτει στο χορτάρι λιγότερα από αυτά που μπορεί.

Η επίγευση του αγώνα με την ΑΕΛ δεν ήταν τόσο… καταθλιπτική. Για ένα ημίωρο και κάτι, ο Ολυμπιακός έβρισκε ευκαιρίες με μεγάλη συχνότητα, αφού οι παίκτες του δημιουργούσαν με ταχύτητα και έδειχναν σα να αντιλαμβάνονται τι συνέβαινε και τι… θα συνέβαινε αν δεν έβρισκαν, όπως και δε βρήκαν, το γκολ.

Στο τέλος, όμως, παίκτες, προπονητής και ό,τι άλλο στοιχειοθετεί τον Ολυμπιακό, τα άκουσαν από το φαληρικό γήπεδο, που απήυδησε. Αν ανοίξουμε το… γιουχοελληνικό λεξικό, καταλήγουμε στο ότι οι αποδοκιμασίες του κόσμου μεταφράζονται σε μια απλή προσταγή: «βγάλτε επιτέλους άκρη». 

Πάει καιρός που οι Πειραιώτες αγνοούν τη συνέπεια στα άνετα απογεύματα. Κάθε παιχνίδι μοιάζει με παγίδα, ακόμα κι όταν οι αντίπαλοι ανήκουν στη χαμηλότερη τάξη της πρώτης κατηγορίας. Αλλες φορές το πρόβλημα είναι η χαμηλή παραγωγικότητα, άλλες η έλλειψη άνεσης και αυτοπεποίθησης μπροστά από το αντίπαλο τέρμα. 

Κόντρα στην ΑΕΛ, ο Ολυμπιακός παρουσίασε και τα δύο προβλήματα. Πέταξε στον κάλαθο το πρώτο ημίχρονο, από το οποίο κανείς μπορεί να θυμάται μόνο την ευκαιρία του Μαρτίνς, ενώ στο δεύτερο κανένας δεν έκανε το βήμα προς τα μπρος για να καθαρίσει. 

Αν ήταν η πρώτη φορά, το Καραϊσκάκη δε θα έστελνε μήνυμα στους παίκτες. Η πραγματικότητα της σεζόν, όμως, λέει ότι είναι πια πολλές οι φορές που ο ηλεκτρικός της επιστροφής δεν είχε συνθήματα αλλά σκυθρωπά πρόσωπα. Κι αυτό σε κάθε περίπτωση είναι αβάσταχτο για μια ομάδα που είναι ιστορικά εθισμένη με τη νίκη. 

Αγωνιστικά, ο Ολυμπιακός πλήρωσε το άγχος του, αλλά και το ντεφορμάρισμα των πρωταγωνιστών του, που πια κρατά μήνες. Ο Τσικίνιο δεν έχει σχέση με τον ποδοσφαιριστή του Σεπτέμβρη, ο Ποντένσε δεν ξεχνά την τέχνη αλλά υστερεί αθλητικά, ο Ταρέμι δε δικαιολογεί τον χρόνο του και ο Ελ Καμπί κάποιες φορές δεν προλαβαίνει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Το ζήτημα, βέβαια, είναι περισσότερο ψυχολογικό παρά τακτικό. Και η «ανατροπή» δεν έχει συνταγή, αλλά απαιτεί έναν συνδυασμό γεγονότων. Αυτή η αβεβαιότητα είναι που προκαλεί και τον έντονο προβληματισμό ενόψει πλέι οφ. Η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί από την πλευρά της ομάδας είναι με αποτελέσματα.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News