Νίκος Σαρίδης: Η Μαρινέλλα, ο Λεωνίδας κι ο Μιρτσέα

Για τη Μαρινέλλα, οι μπασκετικοί συνάδελφοι μίας κάποιας ωριμότητας έχουν άπειρες ιστορίες να διηγηθούν, απ’ τα χρόνια που η συχωρεμένη είχε συνδεθεί με τον «αυτοκράτορα» Αρη και τα θρυλικά γλέντια στο «Ακρόαμα» της Θεσσαλονίκης. Τότε που η -κατά κόσμον- Κυριακή Παπαδοπούλου ου μην, αλλά και κάθε πικραμένος, τραγουδούσε «Με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Φιλίππου και τ’ άλλα παιδιά…».

Εμείς οι ποδοσφαιρικοί, αντίθετα, δεν έχουμε και πολλά να καταθέσουμε για τη Μαρινέλλα. Πέρα απ’ τη δήλωση του… Λεωνίδα Βελλή, του τραγουδιστή του άσματος «Και το βράδυ, το βραδάκι, είσαι σπίρτο που ανάβει φωτιά…», το οποίο παράλλαξε η μακαρίτισσα για χάρη της ομάδας μπάσκετ του Αρη.

Ο Βελλής, που σημειωτέον είχε περάσει ένα διάστημα κι απ’ το διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, επί προεδρίας Θοδωρή Ζαγοράκη, είχε πει για τη Μαρινέλλα ότι «δικιά μας είναι». Το είχε ομολογήσει κι η ίδια, ότι ποδοσφαιρικά ήταν ΠΑΟΚτσού. Προφανώς, ως παιδί Κωνσταντινουπολιτών της Θεσσαλονίκης.

Προσωπικά, πάντως, σε ποδοσφαιρικό γήπεδο δεν τη θυμάμαι. Μόνο στην πίστα την είχα δει (και την είχα ακούσει, βεβαίως) – σίγουρα μια φορά στη «Νεράιδα» του Καλαμακίου. Ούτε καν στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Παλιουρίου Εβρου. Γιατί ειδικά εκεί; Διότι, όπως μου είχε πει ένας παλιός συνάδελφος, ο οποίος είχε μεγαλώσει στο συγκεκριμένο χωριό, όταν έβγαινε στον αγωνιστικό χώρο η τοπική Θύελλα Παλιουρίου, αντηχούσε με τη φωνάρα της Μαρινέλλας -μέχρι το Διδυμότειχο, που λέει ο λόγος- το «Είσαι μια θύελλα γι’ αυτό σ’ αγαπώ»! Προφανώς, από κάποιο ηχοσύστημα της εποχής.

Οπως και να ’χει, η Μαρινέλλα ήταν μοναδική όχι για τους όποιους δεσμούς της με την εγχώρια αθλητική δραστηριότητα, αλλά για το καλλιτεχνικό της αποτύπωμα. Υπέροχη, είτε τραγουδώντας ως ντουέτο με τον Στέλιο Καζαντζίδη τον «Κυρ Αντώνη», το «Πέλαγο είναι βαθύ», το «Με το βοριά» και το «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός», είτε ερμηνεύοντας στη μεγάλη σόλο διαδρομή της το «Πάλι θα κλάψω», το «Ανοιξε πέτρα», το «Αμα δείτε το φεγγάρι», το «Με πνίγει τούτη η σιωπή», το «Για κοίτα με στα μάτια», το «Πυρετός» και πόσα ακόμη.

Η κατάρρευσή της, πάντως, στη σκηνή του Ηρωδείου, τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν άρχισε η αντίστροφη μέτρηση, πυροδότησε μία συζήτηση στις παρέες. Την ενίσχυσε κι η χθεσινή είδηση ότι κατέρρευσε ο Μιρτσέα Λουτσέσκου την ώρα της προπόνησης της εθνικής ομάδας της Ρουμανίας. Στα 86 ήταν τότε η Μαρινέλλα, κοντά στο 81 τώρα ο Ρουμάνος τεχνικός, που ευτυχώς (φαίνεται να) διέφυγε τον κίνδυνο.

Πρέπει το περιβάλλον των ηλικιωμένων ανθρώπων να τους αφήνει να εργάζονται μέχρι τελικής πτώσεως, ώστε να «φεύγουν» χορτασμένοι ή να τους αποτρέπει από ένα σημείο κι έπειτα, ειδικά όταν πρόκειται για δουλειές που απαιτούν σωματική καταπόνηση;

Οχι ότι είναι εύκολο να φρενάρεις τους μεγάλους ανθρώπους, που πολλές φορές είναι αρβανίτικα κεφάλια, αλλά αυτό είναι μία κουβέντα σε δεύτερο επίπεδο. Τουλάχιστον, ο ηθοποιός, η τραγουδίστρια, ο προπονητής ποδοσφαίρου ή όποιος άλλος αποφασίσει να πεθάνει στο «σανίδι», τη δική του σωματική ακεραιότητα θέτει σε κίνδυνο, κανενός άλλου. Διότι υπάρχουν υπέργηροι κύριοι κι υπέργηρες κυρίες που δεν ακούνε κανέναν και θεωρούν απόλυτα φυσιολογικό να πιάνουν τιμόνι στην ηλικία τους· να βγαίνουν στους δρόμους κι όποιον πάρει ο χάρος.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News