Σαν Σήμερα - Όλγα Βασδέκη: Η δικαίωση της πιο σταθερής Ελληνίδας τριπλουνίστριας με το χρυσό στο Ευρωπαϊκό

Η επίδοση δεν ήταν σπουδαία και η ίδια η Όλγα Βασδέκη το γνώριζε. Ένιωθε, ωστόσο, εξιλεωμένη στις 20 Αυγούστου 1998, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, για τις ουκ ολίγες άτυχες στιγμές που είχε προλάβει να ζήσει.

Με άλμα στα 14.55 μ. στην τρίτη της προσπάθεια, η Βολιώτισσα άλτρια κέρδισε την πρωτιά που μέχρι τότε έμοιαζε άπιαστο όνειρο. Και παράλληλα έγινε η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στον ανοιχτό στίβο ύστερα από την ακοντίστρια Άννα Βερούλη, το 1982 στην Αθήνα.

Όλα πήγαν κατ’ ευχήν εκείνο το βράδυ για τη Βασδέκη, η οποία αρνήθηκε να συμφωνήσει με την άποψη ότι είχε επιτέλους βοηθηθεί από την τύχη. «Απλώς, έκλεισε η πόρτα στην ατυχία», είχε πει και είχε δίκιο. Μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, άλλωστε, στο Ευρωπαϊκό του κλειστού στη Βαλένθια, είχε μείνει τέταρτη για τρία εκατοστά (14.29 μ. έναντι 14.32 της Ρωσίδας Γελένα Λεμπεντένκο).

Ακόμα πιο άσχημο παιχνίδι της είχε παίξει η μοίρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοιχτού της Αθήνας, τον Αύγουστο του 1997. Στην πέμπτη της προσπάθεια βελτίωσε κατά 13 εκατοστά το πανελλήνιο ρεκόρ που είχε σημειώσει στον προκριματικό (14.62 μ. έναντι 14.49 μ.) και ανέβηκε στην τρίτη θέση, λίγο αργότερα όμως είδε την Αλένα Χοβόροβα (Γκοβόροβα τη γράφαμε τότε) να της… αρπάζει το χάλκινο μετάλλιο με άλμα στα 14.67 μ.

Το πιο… εκνευριστικό ήταν ότι η Ουκρανή αθλήτρια είχε ευνοϊκό άνεμο 0,7 στην προσπάθειά της, ενώ λίγο νωρίτερα η Βασδέκη είχε σημειώσει το πανελλήνιο ρεκόρ με αρνητικό 0,9!

Η μοναδική εύνοια της τύχης που είχε γευτεί μέχρι τότε, ήταν το ντοπάρισμα της Βουλγάρας Ίβα Πράντζεβα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα, χάρη στο οποίο ανέβηκε από την έκτη στην πέμπτη θέση (με 14.44 μ.). Όμως η διαφορά δεν ήταν τόσο ουσιώδης και η επιτυχία ήταν έτσι κι αλλιώς τεράστια για τη Βασδέκη, η οποία δεν είχε μετάσχει μέχρι τότε σε άλλη διοργάνωση παγκόσμιου βεληνεκούς. Δεν είχε δεδομένη ούτε την πρόκριση στον τελικό κι έφτασε κοντά στο βάθρο, αν και απείχε πολύ από τη «χρυσή» Ινέσα Κράβετς (15.33 μ.), την «ασημένια» Ίνα Λασόφσκαγια και τη «χάλκινη» Σάρκα Κασπάρκοβα (με 14.98 μ. αμφότερες).

Η Κασπάρκοβα έμεινε χαμηλά

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές, λοιπόν, στις 20 Αυγούστου 1998 στη Βουδαπέστη όλα πήγαν κατ’ ευχήν για την Ελληνίδα πρωταθλήτρια. Η Κασπάρκοβα, η οποία είχε κερδίσει το χρυσό στο Παγκόσμιο της Αθήνας με 15.20 μ., δεν βρέθηκε σε καλή μέρα κι έμεινε μακριά από τις συνήθεις επιδόσεις της.

Η Τσέχα άλτρια δήλωσε αργότερα ότι την επηρέασε το γεγονός ότι ο διάδρομος και το σκάμμα ήταν τοποθετημένα πολύ κοντά στην κερκίδα. «Ένιωσα σαν φίλαθλος σε αγώνα ποδοσφαίρου κι όχι ως αθλήτρια», είχε πει χαρακτηριστικά η Κασπάρκοβα, η οποία με 14.53 μ. από το πρώτο της άλμα αρκέστηκε στο ασημένιο μετάλλιο.

Οι δικαιολογίες της δεν άγγιξαν τη Βασδέκη, η οποία έδειξε από την αρχή ικανή να πιάσει τις συνήθεις επιδόσεις της. Με 14.42 μ. στη δεύτερη προσπάθεια και 14.48 μ. στην τρίτη, μπήκε από νωρίς στις θέσεις των μεταλλίων και στην τέταρτη έκανε την υπέρβαση. Πήδησε στα 14.55 μ. και ανέβηκε στην κορυφή της κατάταξης, απ’ την οποία δεν μπόρεσε να τη ρίξει καμία αντίπαλός της. Ούτε η Βουλγάρα Τερέζα Μαρίνοβα, η οποία με 14.50 μ. στο τελευταίο της άλμα «έκλεψε» το χάλκινο μετάλλιο από τη Ρουμάνα Ρόντιτσα Ματεέσκου (14.46 μ.).

 

Η αλήθεια είναι ότι και η Κασπάρκοβα έκανε καλό τελευταίο άλμα, το οποίο φάνηκε απειλητικό (μια και τότε δεν υπήρχαν τα γραφικά στην οθόνη ώστε να ξέρουμε αν είχε περάσει την κορυφαία επίδοση). Μετρήθηκε ωστόσο στα 14.52 μ. κι έτσι έδωσε το έναυσμα για την έναρξη των πανηγυρισμών στην ελληνική αποστολή.

Ήταν μια δικαίωση για τη Βασδέκη και τον προπονητή της από το 1995, Παναγιώτη Μαρκιανίδη, με τον οποίο ήταν τότε αρραβωνιασμένοι (αργότερα παντρεύτηκαν, αλλά το 2006 χώρισαν), αν και η επίδοση δεν την είχε αφήσει ικανοποιημένη. Ήξερε ότι μπορούσε να πηδήσει πιο μακριά, σημασία όμως είχε ότι είχε κατακτήσει επιτέλους ένα χρυσό μετάλλιο. Είχε κερδίσει άλλο ένα στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1997 στο Μπάρι, αλλά δεν είχε αντίστοιχη αξία.

Κάποιοι θα επισημάνουν την απουσία της τραυματισμένης Βρετανίδας Άσια Χάνσεν (η οποία είχε κερδίσει εκείνη τη χρονιά το χρυσό στο Ευρωπαϊκό του κλειστού με 15.16 μ., που ήταν παγκόσμιο ρεκόρ), είδαμε όμως ήδη ότι η τύχη χρωστούσε κάτι στη Βασδέκη. Η οποία μπορεί να μην πλησίασε μέχρι το τέλος της καριέρας της τα 15 μ., διακρινόταν όμως για τη σταθερότητά της σε όλους τους μεγάλους αγώνες στους οποίους συμμετείχε μέχρι το τέλος της καριέρας της.

Άρχισε το τριπλούν… από σπόντα

Γεννημένη στις 26 Σεπτεμβρίου 1973 στον Βόλο, η Όλγα Βασδέκη άρχισε τον στίβο στα εφηβικά της χρόνια στον ΑΟ Μαγνησίας, έχοντας επηρεαστεί κι από τον μεγαλύτερο αδελφό της, τον Σπύρο Βασδέκη (ο οποίος σημείωνε ήδη πανελλήνιες διακρίσεις στο μήκος).

Το ταλέντο της στο μήκος έγινε αντιληπτό από τον «πατριάρχη» του ελληνικού στίβου, Κώστα Παπαναστασίου, ο οποίος την πήρε στον Πανελλήνιο όταν ήταν ακόμα μαθήτρια Λυκείου. Κι όταν τον Ιούνιο του 1992 το τριπλούν γυναικών συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, πήρε μέρος πιο πολύ για να προσφέρει βαθμούς στον σύλλογό της.

Παρότι δεν είχε εξασκηθεί στο αγώνισμα παρά μόνο για μερικές ημέρες, κατέλαβε την τέταρτη θέση σημειώνοντας πανελλήνιο ρεκόρ νεανίδων (12.48 μ.) κι άρχισε να συνειδητοποιεί ότι το μέλλον της ήταν εκεί. Αργότερα παραδέχθηκε ότι καθοριστικό ρόλο στη «στροφή» της έπαιξε κι ένας τραυματισμός που αντιμετώπιζε εκείνη την εποχή κι ο οποίος την ενοχλούσε λιγότερο όταν έκανε άλματα στο τριπλούν σε σύγκριση με το μήκος.

Με τη βοήθεια του Γιώργου Πομάσκι βελτίωσε αδυναμίες στην τεχνική της και εκτόξευσε τις επιδόσεις της. Το 1993 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας στον κλειστό και τον ανοιχτό στίβο, ενώ σημείωσε και την πρώτη της διεθνή διάκριση. Με άλμα στα 13.28 μ. κέρδισε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο που φιλοξενήθηκε στο Βίλαχ της Αυστρίας και βοήθησε την Εθνική μας να ανέβει από την τρίτη στη δεύτερη κατηγορία.

Η πρόοδος συνεχίστηκε το 1994 και το 1995, όμως η χρονιά της καθιέρωσης ήταν το 1996. Τον Μάρτιο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Στοκχόλμη, έσπασε το φράγμα των 14 μ. στον προκριματικό (14.01 μ.) και στον τελικό βελτίωσε το πανελλήνιο ρεκόρ άλλες δύο φορές (14.23 μ. και 14.30 μ.) φτάνοντας στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου. Την πέρασαν μόνο η Πράντζεβα (14.54 μ.) και η Κασπάρκοβα (14.50 μ.). Μία ημέρα νωρίτερα, μάλιστα, είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο μήκος και ο αδελφός της (με 8.03 μ.)!

Πρώτη και στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Η νίκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης έδωσε το δικαίωμα στη Βασδέκη να εκπροσωπήσει την ήπειρό μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 1998 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Πραγματοποιώντας μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας της, κέρδισε την πρώτη θέση με πανελλήνιο ρεκόρ (14.64 μ.) αφήνοντας πολύ πίσω τη Ρωσίδα Τατιάνα Λεμπέντεβα (δεύτερη με 14.36 μ.) και την Κουβανή Γιαρμίλε Αλντάμα (τρίτη με 14.29 μ.).

Το 1999 βελτίωσε κι άλλο το ατομικό της ρεκόρ στις 28 Ιουλίου 1999 στα Χανιά με 14.67 μ., το οποίο όμως δεν αποτελούσε πανελλήνιο ρεκόρ. Η Βούλα Τσιαμήτα, η οποία είχε καταταγεί μόλις ένατη στον τελικό της Βουδαπέστης με 13.89 μ., είχε παρουσιάσει στο μεταξύ εντυπωσιακή πρόοδο και με 14.97 μ. κατείχε πλέον την κορυφαία επίδοση σε όλο τον κόσμο (μαζί με τη Λεμπέντεβα)!

Η Τσιαμήτα, η οποία επίσης είναι γεννημένη στον Βόλο, δικαίωσε τα προγνωστικά και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης με 14.88 μ. (αφού είχε κάνει 15.07 μ. στον προκριματικό), όμως η Βασδέκη στάθηκε ξανά στο ύψος της. Αν και προερχόταν από τραυματισμό ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου με καλύτερο άλμα στα 14.61 μ. (όσο πήδησε και η «ασημένια» Αλντάμα, η οποία όμως κέρδισε στην ισοβαθμία λόγω καλύτερης δεύτερης επίδοσης) και πρόσθεσε στη συλλογή της άλλο ένα μετάλλιο.

Τα προβλήματα τραυματισμών έγιναν πιο έντονα για τη Βασδέκη από το 2000 και μετά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ μπήκε στον τελικό και κατέλαβε την έβδομη θέση με 14.15 μ., όμως το 2001 και το 2002 έμεινε έξω από τις μεγάλες διοργανώσεις. Επέστρεψε το 2003 και ήταν δωδέκατη στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του Παρισιού (με 14.08 μ.) και είχε πλέον ως στόχο κάτι καλύτερο στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.

Τα «ηνία» σε εθνικό επίπεδο είχε πάρει πλέον η Χρυσοπηγή Δεβετζή, όμως και η πρώτη σπουδαία Ελληνίδα τριπλουνίστρια δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Με 14.54 μ. προκρίθηκε στον τελικό, που αναμενόταν ως ένας από τους πιο ανταγωνιστικούς στη σύντομη έως τότε ιστορία του αγωνίσματος. Εκεί, ωστόσο, η Βασδέκη δεν μπόρεσε να βγάλει τον καλό της εαυτό και με 14.34 μ. αρκέστηκε στην εντέκατη θέση. Σε πρόσφατη εξομολόγησή της (στο athletestories.gr) απέδωσε την αποτυχία σε προσωπικά προβλήματα που την μπλόκαραν ψυχολογικά.

Περιηγήσεις με το αυτοκίνητο

Η Βασδέκη κρέμασε τα αθλητικά της παπούτσια το 2006 έχοντας σημειώσει διακρίσεις που λίγες Ελληνίδες αθλήτριες σε όλα τα σπορ έχουν γευτεί. Το σημαντικότερο επίτευγμά της, ωστόσο, είναι ότι απολαμβάνει την καθολική εκτίμηση και συμπάθεια των Ελλήνων φιλάθλων, κάτι που δεν είναι αυτονόητο για όλους τους επιτυχημένους αθλητές μας.

«Ίσως επειδή με θεωρούν ανθρώπινη, προσιτή και ρομαντική», ήταν η εξήγηση που έδωσε η ίδια για το φαινόμενο σε συνέντευξή της στον Νίκο Παπαδογιάννη για την εφημερίδα «Documento», τον Δεκέμβριο του 2019. Ίσως και επειδή οι επιδόσεις της ενώ ήταν σπουδαίες, δεν ήταν εξωπραγματικές, θα προσθέταμε εμείς.

Έχοντας γυρίσει πλέον σελίδα (και) στη ζωή της, η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1998 ίδρυσε την περίοδο της πανδημίας του COVID-19 τον σύλλογο ΙΔΟΡΟ (Ιστορικές Διαδρομές Οχημάτων με Ρόδες), επηρεασμένη από την αγάπη της μικρής της κόρης για τους αγώνες καρτ. Στόχος της είναι να προαγάγει το μήνυμα της ασφάλειας στους δρόμους, αλλά και της ανάδειξης της ομορφιάς και της ιστορίας της Ελλάδας μέσα από περιηγήσεις με παλιά αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.

Πηγές: www.athletestories.gr («Η ζωή μου μια βόλτα»), www.documentonews.gr («Ολγα Βασδέκη: Η ζωή μετά τον αθλητισμό είναι σαν να βγαίνεις στη ζούγκλα»), worldathletics.org («All the best are there, but who will win?»), el.wikipedia.org («Όλγα Βασδέκη»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Έθνος», φύλλα της 20ής, 21ης και 22ας Αυγούστου 1998), Αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ», φύλλα της 22ας Ιουνίου 1992 και της 5ης Αυγούστου 1997 (ψηφιοποίηση gazzetta.gr).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 20 Αυγούστου

2023: Η Ισπανία κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου γυναικών στο Σίδνεϊ, νικώντας στον τελικό την Αγγλία με 1-0. Το γκολ πετυχαίνει η Όλγα Καρμόνα.

2022: Δύο πρωτιές πανηγυρίζει ο ελληνικός στίβος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου. Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη τερματίζει πρώτη στα 20 χλμ. βάδην με νέο ατομικό ρεκόρ (1 ώρα 29:03) και κάνει νταμπλ στα χρυσά μετάλλια, τέσσερις μέρες μετά τη νίκη της στα 35 χλμ. Λίγες ώρες αργότερα, η Ελίνα Τζένγκο κατακτά το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό βελτιώνοντας κι αυτή το ατομικό της ρεκόρ (65.82 μ.).

2016: Ο Μο Φάρα επαναλαμβάνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το νταμπλ χρυσών μεταλλίων που είχε κάνει τέσσερα χρόνια νωρίτερα στο Λονδίνο. Μετά τα 10.000 μ. κερδίζει και τα 5.000 μ. με 13:03.30. Στα 800 μ. των γυναικών νικήτρια με 1:55.28 αναδεικνύεται η Νοτιοαφρικανή Κάστερ Σεμένια, η οποία διατηρεί τον τίτλο που είχε κερδίσει το 2012

2009: Ο Γιουσέιν Μπολτ συντρίβει με 19.19 το παγκόσμιο ρεκόρ των 200 μ. που είχε καταρρίψει ακριβώς ένα χρόνο νωρίτερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου με 19.30.

2006: Ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας, Ροζέριο Σένι, σημειώνει δύο γκολ στον αγώνα της Σάο Πάουλο με την Κρουζέιρο (2-2) και φτάνει τα 64 στην καριέρα του. Καταρρίπτει έτσι το ρεκόρ επίτευξης τερμάτων από έναν γκολκίπερ που συγκατείχε μέχρι εκείνη τη μέρα με τον Παραγουανό, Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ (62).

2005: Πεθαίνει από ισχαιμικό επεισόδιο σε ηλικία 24 ετών ο Αμερικάνος άσος των Σαν Φρανσίσκο 49ers, Τόμας Χέριον, αμέσως μετά τον φιλικό αγώνα με τους Ντένβερ Μπρόνκος.

2004: Ο Αιθίοπας Κενενίσα Μπεκέλε κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 10.000 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας με νέο ολυμπιακό ρεκόρ (27:05.10).

2003: Ο πρόεδρος του Πανελληνίου, Μίνως Κυριακού, γίνεται ο πρώτος Έλληνας που εκλέγεται μέλος του διοικητικού συμβουλίου της IAAF.

1998: O Ισπανός Ρέγες Εστέβεθ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης με 3:41.31 αφήνοντας δεύτερο τον Πορτογάλο Ρούι Σίλβα (3:41.84) και τρίτο τον συμπατριώτη του, χρυσό ολυμπιονίκη του 1992, Φερμίν Κάτσο (3:42.43).

1993: Ο Βρετανός Κόλιν Τζάκσον κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Στουτγάρδης, με νέο παγκόσμιο ρεκόρ 12.91 (12.92 το παλιό του Αμερικανού, Ρότζερ Κίνγκντομ).

1991: Η Χριστίνα Θαλασσινίδου κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο στο σόλο της συγχρονισμένης κολύμβησης, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αθήνας. Πρόκειται για το πρώτο μετάλλιο που κερδίζει η Ελλάδα σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου.

1988: Η Βουλγάρα Γιορντάνκα Ντόνκοβα σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα εμπόδια με 12.21, στη διάρκεια αγώνων στη Στάρα Ζαγορά. Το προηγούμενο ήταν το 12.25 της συμπατριώτισσάς της, Γκίνκα Ζαγκόρτσεβα, έναν χρόνο νωρίτερα στη Δράμα.

1987: Με γκολ που πετυχαίνει ο Γιώργος Κωστίκος, ο Ολυμπιακός νικά εκτός έδρας την Αβελίνο με 1-0, στο φιλικό παιχνίδι που διεξάγεται στο πλαίσιο της μεταγραφής του Νίκου Αναστόπουλου στον ιταλικό σύλλογο.

1979: Ο φιλικός αγώνας Παναθηναϊκός-Ουρακάν στη Λεωφόρο διακόπτεται στο 89′ με σκορ 2-3 λόγω επεισοδίων μεταξύ των παικτών που αρχίζουν ύστερα από την κουτουλιά που ρίχνει ο Μπάμπινγκτον στον Λιβαθηνό.

1977: Η Τσεχοσλοβάκα Έλενα Φιμπινγκέροβα το φράγμα των 22 μέτρων στη σφαιροβολία, με βολή στα 22.32.

1968: Ο τραγουδιστής Σταμάτης Κόκοτας αναδεικνύεται καλύτερος νέος οδηγός ράλι στην Ελλάδα, όταν τερματίζει στην έκτη θέση της γενικής κατάταξης στο σιρκουί της Ρόδου οδηγώντας μία Jaguar ΕΤ.

1958: Ο Δυτικογερμανός Άρμιν Χάρι κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Στοκχόλμης με νέο ρεκόρ αγώνων (10.3).

1940: Χρησιμοποιείται για πρώτη φορά ο όρος «Grand Slam» από εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο. Τον όρο που προέρχεται από το μπριτζ εμπνέεται ο Μπόμπι Τζόουνς για να περιγράψει την κατάκτηση και των τεσσάρων πρωταθλημάτων του γκολφ. Αργότερα υιοθετείται από το τένις και το μπέιζμπολ.

1931: Η Έλεν Γουίλς-Μούντι κατακτά για έβδομη φορά το εθνικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ (προάγγελος του σημερινού US Open) νικώντας στον τελικό την Αϊλίν Μπένετ-Γουίτινγκστολ με 2-0 σετ (6-4, 6-1).

1922: Διεξάγονται στο Παρίσι κατόπιν πρωτοβουλίας της Αλίς Μιλιά οι πρώτοι Διεθνείς Αγώνες Γυναικών. Πρόκειται για μία ημερίδα στίβου με τη συμμετοχή 77 αθλητριών από πέντε χώρες, η οποία πραγματοποιείται ως αντίδραση στην άρνηση του προέδρου της ΔΟΕ, Πιερ ντε Κουμπερτέν, να συμπεριλάβει αγωνίσματα γυναικών στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου.

1921: Διεξάγεται πρωτόλειος αγώνας μπάσκετ στο Παναθηναϊκό Στάδιο, μεταξύ των ομάδων του Παναθηναϊκού και του Εθνικού ΓΣ. Ο αγώνας δεν ολοκληρώνεται, αφού η μπάλα σκάει και δεν υπάρχει άλλη. Η πεντάδα του Παναθηναϊκού απαρτίζεται από τους Λουκά Πανουργιά, Απόστολο Νικολαΐδη, Γιώργο Καλαφάτη, Ιωάννη Σταυρόπουλο και Λεωνίδα Καλογερόπουλο.

1920: Ο Πάαβο Νούρμι κερδίζει τον τελικό των 10.000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας. Είναι το πρώτο από τα εννέα χρυσά που θα φορέσει στο στήθος του ο Φινλανδός δρομέας στην κορυφαία διοργάνωση μέχρι και το 1928. Στα 400 μ. το χρυσό κερδίζει ο Νοτιοαφρικανός Μπέβιλ Ραντ με 49.6 και στα 200 μ. ο Αμερικανός Άλαν Γούντρινγκ, ο οποίος αφήνει δεύτερο τον χρυσό ολυμπιονίκη των 100 μ. Τσάρλι Πάντοκ.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News