Σαν Σήμερα - Μπαντ Χάουζερ: Ο ολυμπιονίκης των ρίψεων που έγινε οδοντίατρος των σταρ των Χόλιγουντ

Το ημερολόγιο έδειχνε 1 Οκτωβρίου 1994 όταν πέθανε ο Μπαντ Χάουζερ, ο οποίος στα 93 του χρόνια ήταν τότε ο γηραιότερος ολυμπιονίκης που βρισκόταν στη ζωή.

Η είδηση του θανάτου του, ωστόσο, έγινε γνωστή αρκετές μέρες αργότερα από τις μεγάλες αμερικάνικες εφημερίδες και οι αναφορές στο πρόσωπό του δεν περιορίζονταν στα χρυσά μετάλλια που είχε κατακτήσει τη δισκοβολία και τη σφαιροβολία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 και του 1928. Ο Χάουζερ ήταν γνωστός και ως οδοντίατρος και μάλιστα από το 1960 είχε έδρα στο Χόλιγουντ και από την καρέκλα του πέρασαν πολλές διασημότητες της εποχής.

Ο ίδιος δεν αποκάλυψε ποτέ ποιοι σταρ της σόου μπιζ βρίσκονταν στο πελατολόγιό του. Αρκέστηκε μόνο να πει κάποτε ότι αρκετοί απ’ όσους συναναστράφηκε «ήταν αρκετά εκκεντρικοί χαρακτήρες». Το βέβαιο είναι ότι στα πρώτα του βήματα είχε φροντίσει τον φημισμένο ζωγράφο Γκράνβιλ Ρέντμοντ (1871-1935), ο οποίος μάλιστα του είχε κάνει δώρο τον πίνακά του με την ονομασία «Spring-Antelope Valley».

Ο βασικός λόγος, πάντως, για τον οποίο μνημονεύεται ακόμα ο Χάουζερ είναι επειδή υπήρξε πολυτάλαντος αθλητής, ο οποίος μάλιστα κατέχει ένα ξεχωριστό ρεκόρ. Εδώ και έναν αιώνα παραμένει ο τελευταίος άνθρωπος που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη δισκοβολία και τη σφαιροβολία στους ίδιους Ολυμπιακούς Αγώνες, κατόρθωμα που σημείωσε το 1924 στο Παρίσι.

Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Άμστερνταμ διατήρησε τον τίτλο του στον δίσκο και εδραίωσε ακόμα περισσότερο τη θέση του ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους αθλητές των ΗΠΑ κατά την προπολεμική περίοδο. Ο ίδιος δεν είχε αντιληφθεί τότε τη σημασία των επιτευγμάτων του, μια και ο αθλητισμός ήταν ερασιτεχνική ενασχόληση και οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είχαν ακόμα τη βαρύτητα που έχουν αποκτήσει σήμερα.

«Την εποχή εκείνη δεν το θεωρούσα ιδιαίτερα σημαντικό. Σκεφτόμουν, “εντάξει, ο καθένας μπορεί να το καταφέρει”. Τώρα όμως που ανατρέχω στο παρελθόν, αντιλαμβάνομαι ότι τα είχα πάει αρκετά καλά», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στον Τζορτζ Χόντακ το 1988.

Ορφανός από τα επτά του χρόνια

Το «Μπαντ» ήταν παρατσούκλι του τρεις φορές χρυσού ολυμπιονίκη. Στα επίσημα έγγραφά του αναφερόταν ως Λίμιουελ Κλάρενς Χάουζερ και γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1901 στο Γουίνιγκαν του Μιζούρι. Ήταν το μικρότερο από τα δεκατρία παιδιά της οικογένειάς του και το 1911, αφού στο μεταξύ είχε χάσει και τους δύο γονείς του (τη μητέρα του όταν ο ίδιος ήταν μόλις δύο ετών και τον πατέρα του πέντε χρόνια αργότερα), μετακόμισε στο Όξναρντ της Καλιφόρνια με τη μεγαλύτερη αδελφή του και τον σύζυγό της που είχαν αναλάβει την επιμέλειά του.

Παράλληλα με το σχολείο, όπου συχνά γινόταν στόχος ειρωνικών σχολίων από άλλα παιδιά επειδή ήταν ορφανός, ο Χάουζερ εργαζόταν στα χωράφια και κουβαλούσε βαριές μπάλες σανού, αναπτύσσοντας από μικρός τη μυϊκή του δύναμη. Ενδιαφέρον για τον αθλητισμό έδειξε κατά την εφηβεία, παίζοντας αρχικά μπάσκετ και μπέιζμπολ. Γρήγορα, όμως, τον κέρδισε ο κλασικός αθλητισμός όπου αποδείχθηκε καλός σε διάφορα αγωνίσματα.

Ο ίδιος θυμόταν ότι είχε κερδίσει το πρώτο του έπαθλο στο μίλι, σε ένα μίτινγκ της Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων (YMCA) το 1916. Σε έναν άλλο σχολικό αγώνα είχε αναδειχθεί πρώτος στη δισκοβολία, τη σφαιροβολία, τις 100 γιάρδες, τις 120 γιάρδες με εμπόδια και το ύψος, σημειώνοντας και ρεκόρ που άντεξαν για αρκετά χρόνια. Το πεπρωμένο του, ωστόσο, ήταν να επικεντρωθεί στα δύο αγωνίσματα των ρίψεων, όπου αναδείχθηκε για πρώτη φορά νικητής στο πολιτειακό πρωτάθλημα του 1920.

Επανέλαβε την επιτυχία το 1921 και το 1922 και το 1923 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια για να σπουδάσει οδοντιατρική. Εκεί είχε τη δυνατότητα να προπονηθεί στις ρίψεις με ακόμα καλύτερες συνθήκες, όμως έδινε προτεραιότητα στις σπουδές του. «Πολλοί πίστευαν ότι πήγα εκεί επειδή ήμουν καλός στη σφαίρα και τον δίσκο, όμως ήθελα στ’ αλήθεια να γίνω οδοντίατρος», είχε δηλώσει στη συνέντευξή του στον Χόντακ.

Οι απρόσμενες νίκες στο Παρίσι

Ο Χάουζερ έγραψε ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 χωρίς να είναι φαβορί σε κανένα από τα δύο αγωνίσματα που κέρδισε. Ειδικά στη δισκοβολία είχε αναδειχθεί τέταρτος στα τράιαλς των ΗΠΑ και με τα σημερινά δεδομένα θα είχε αποκλειστεί. Τότε, όμως, οι Αμερικανοί είχαν δικαίωμα να δηλώσουν και τέταρτο αθλητή κι έτσι απέκτησε δικαίωμα συμμετοχής, όπως και στη σφαιροβολία όπου είχε κερδίσει την πρώτη θέση.

Ήταν ακόμα δευτεροετής στο Πανεπιστήμιο όταν μπήκε στο πλοίο για το Παρίσι κι έκανε προπονήσεις στο τεράστιο στρώμα που είχαν τοποθετήσει στο κατάστρωμα οι επιτελείς της αποστολής. Δεν υψηλές προσδοκίες, αλλά κέρδισε το χρυσό στη σφαιροβολία με 14.99,5 μ. εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι οι πιο σωματώδεις συμπατριώτες του, Γκλεν Χάρτρανφτ και Ραλφ Χιλς, είχαν υπερβολικό άγχος. Μετά τον αγώνα, μάλιστα, ο ύψους 1.90 μ. Χάρτρανφτ είπε χαριτολογώντας στον Χάουζερ που ήταν έξι πόντους κοντύτερος και λιγότερο μυώδης: «Δεν ξέρω γιατί δεν μπόρεσα να σε νικήσω. Είμαι πιο ψηλός».

Το σκηνικό επαναλήφθηκε και στη δισκοβολία. Στα τράιαλς είχε νικήσει με 46.78 μ. ο Τόμας Λιμπ, ένας μεγαλόσωμος αθλητής ο οποίος αγωνιζόταν και στην ομάδα αμερικάνικου ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου Notre Dame. Στο Παρίσι, όμως, «πνίγηκε» από το στρες και αρκέστηκε στην τρίτη θέση με 44.83 μ., πίσω και από τον Φινλανδό Βίλιο Νίτιμα (44.95). Ο Χάουζερ κέρδισε το δεύτερο χρυσό με 46.15,5 μ. – επίδοση που συνιστούσε ολυμπιακό ρεκόρ.

Το σημαντικότερο, όμως, ήταν ότι είχε γίνει ο πρώτος αθλητής με δύο χρυσά στα συγκεκριμένα αγωνίσματα των ρίψεων μετά τον Ρόμπερτ Γκάρετ το 1896 στην Αθήνα. Σημαντικό ρόλο στις υψηλές επιδόσεις του έπαιξε η υιοθέτηση της ρίψης του δίσκου με μιάμιση γρήγορη στη βαλβίδα, η οποία είχε εμφανιστεί στις αρχές της δεκαετίας του ’20 στην Ευρώπη – την οποία εξέλιξαν οι μεταγενέστεροι μεγάλοι αθλητές. Χάρη σ’ αυτήν την τεχνική ανέβασε το 1926 το παγκόσμιο ρεκόρ στα 48.20 μ., σε αγώνα στο Πάλο Άλτο.

Ο ΜακΑρθουρ τον έχρισε σημαιοφόρο

Στο μεσοδιάστημα μέχρι τους Ολυμπιακούς του 1928 ο Χάουζερ όχι μόνο είχε πάρει το πτυχίο του, αλλά είχε αρχίσει κιόλας την πρακτική του ως οδοντίατρος, ενώ ήταν πλέον παντρεμένος με την αγαπημένη του, την Ντον Σμιθ. Γι’ αυτόν τον λόγο είχε αποφασίσει να επικεντρωθεί στη δισκοβολία, μια και δεν του επαρκούσε ο ελεύθερος χρόνος για να προπονείται και σε δεύτερο αγώνισμα.

Τις υπηρεσίες του ως οδοντίατρος χρειάστηκε να τις παράσχει και στο υπερωκεάνιο που μετέφερε τους αθλητές των ΗΠΑ στο Άμστερνταμ. Ο ολυμπιονίκης των ρίψεων είχε στο πλευρό του και τη σύζυγό του, ενώ κατά τη διάρκεια του πολυήμερου ταξιδιού γνωρίστηκε και με τον στρατηγό Ντάγκλας ΜακΑρθουρ, ο οποίος ήταν πρόεδρος της ολυμπιακής επιτροπής των ΗΠΑ και είχε ορίσει τον εαυτό του επικεφαλής της αποστολής.

Ο ΜακΑρθουρ – ο οποίος θα γινόταν αργότερα εθνικός ήρωας για τους Αμερικανούς χάρη στα κατορθώματά του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – ήταν αυτός που τον επέλεξε ως σημαιοφόρο κατά την Τελετή Έναρξης. Εκεί, ο Χάουζερ προχώρησε σε μία κίνηση που συζητήθηκε. Όταν πέρασε μπροστά από την εξέδρα των επισήμων δεν χαμήλωσε σε ένδειξη σεβασμού τη σημαία των ΗΠΑ, όπως έκαναν οι σημαιοφόροι άλλων αποστολών, δημιουργώντας μια παράδοση που διατήρησαν έκτοτε οι συμπατριώτες του.

Ο ίδιος ο Χάουζερ έδωσε αντικρουόμενες μαρτυρίες για την κίνησή του: Το 1967 είχε δηλώσει ότι το έκανε έπειτα από παρότρυνση του ΜακΑρθουρ, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι θα «καθάριζε» για εκείνον αν κάποιος του δημιουργούσε πρόβλημα. Το 1988, ωστόσο, είπε ότι είχε πράξει κατά βούληση, αφού ο στρατηγός του είχε πει να κάνει ό,τι θεωρούσε εκείνος σωστό.

Ήταν άκυρος στις δύο πρώτες βολές

Ο αγώνας της δισκοβολίας δεν εξελίχθηκε το ίδιο καλά με το Παρίσι για τον Χάουζερ. Ο καιρός στην ολλανδική πρωτεύουσα την 1η Αυγούστου 1928 ήταν βροχερός και ο Αμερικανός αθλητής αντιμετώπισε δυσκολίες επειδή έριχνε τελευταίος, κατόπιν απόφασης των κριτών που ήθελαν να τον τιμήσουν κάτοχος του τίτλου. Μέχρι να έρθει η σειρά του, η βροχή είχε δυναμώσει.

Στην πρώτη προσπάθεια ο δίσκος τού γλίστρησε από το χέρι, ενώ η ιδέα του να βάλει ρετσίνι στα δάχτυλα και την παλάμη του έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα στη δεύτερη. Ο δίσκος κόλλησε στο χέρι του και έπεσε μερικά μέτρα μακριά.

Με άκυρες τις δύο πρώτες προσπάθειες, ο Χάουζερ κινδύνευε να χάσει το δικαίωμα για τρεις επιπλέον βολές που αποκτούσαν μόνο οι έξι πρώτοι της κατάταξης (εν είδει τελικού). Πριν κάνει την τρίτη, ωστόσο, έκανε μια σιωπηλή προσευχή και κατάφερε να βρει την αυτοκυριαρχία του. Μπήκε στη βαλβίδα συγκεντρωμένος κι έριξε τον δίσκο στα 47.32 μ. με τα οποία όχι απλώς αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση, αλλά βελτίωνε και το δικό του ολυμπιακό ρεκόρ.

Ο Φινλανδός Άντερο Κίβι τον απείλησε στην πέμπτη προσπάθεια, όμως με τα 47.23 μ. αρκέστηκε στο ασημένιο μετάλλιο. Τρίτος κατετάγη με 47.10 μ. ο έτερος Αμερικανός, ο Τζέιμς Κόρσον, στον οποίο ο Χάουζερ είχε δανείσει το κάτω μέρος της φόρμας του, μια και είχε ξεχάσει τη στολή του στο υπερωκεάνιο όπου είχε καταλύσει η αμερικάνικη αποστολή.

Στον κινηματογράφο με τον Μπάστερ Κίτον

Ο Χάουζερ δεν συνέχισε τον πρωταθλητισμό ύστερα από τη νίκη του στο Άμστερνταμ και επικεντρώθηκε στην οδοντιατρική. Κάποια στιγμή του μπήκε η ιδέα να αρχίσει προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες, όμως η εγκυμοσύνη της συζύγου του στο πρώτο τους παιδί έβαλε τέλος στα όποια σχέδιά του.

Τα χρόνια που ήταν ακόμα ενεργός αθλητής είχε εμφανιστεί και στον κινηματογράφο, με πιο χαρακτηριστική την cameo παρουσία του στην ταινία «College» του θρυλικού Μπάστερ Κίτον, μαζί με συναθλητές του από το πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια. Μετά το τέλος της καριέρας του στον στίβο ασχολήθηκε με το γκολφ, τη μηχανοκίνητη ναυσιπλοΐα, στο θαλάσσιο σκι και το ψάρεμα. Επίσης, ήταν αυτοδίδακτος μουσικός κι έπαιζε αξιοπρεπώς πολλά όργανα.

Οι τιμές στο πρόσωπό του είχαν αρχίσει πριν ακόμα γίνει διάσημος. Το λύκειο του στο Όξναρντ έδωσε το όνομά του στο στάδιό του την ημέρα της αποφοίτησής του, αναγνωρίζοντας την ήδη σπουδαία παρουσία του προτού στεφθεί ολυμπιονίκης. Το 1979 εισήχθη στο Hall of Fame του κλασικού αθλητισμού των ΗΠΑ και το 2003, εννιά χρόνια μετά τον θάνατό του, έλαβε την ίδια τιμή από το Hall of Fame του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια.

Πηγές: www.olympedia.org («Bud Houser»), Olympian Oral History: Lemuel Clarence Houser, 1924 & 1928 Olympic Games Track & Field (LA84 Foundation, copyright 1988), www.latimes.com («Wykoff, Houser Had the Mettle to Earn Their Medals»), en.wikipedia.org («Bud Houser», «Douglas MacArthur», «1924 United States Olympic trials (track and field)»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο την 1η Οκτωβρίου

2022: 131 άνθρωποι βρίσκουν τραγικό θάνατο και περίπου 320 τραυματίζονται στα επεισόδια που ξεσπούν σε ποδοσφαιρικό αγώνα Αρέμα-Περσεμπάγια Σουραμπάγια 2-3, στην πόλη Μαλάνγκ της Ινδονησίας, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν δακρυγόνα εναντίον οπαδών οι οποίοι είχαν εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο του «Kanjuruhan Stadium».

2010: Πεθαίνει σε ηλικία 72 ετών ο παλαίμαχος επιθετικός της Ντέρμπι Κάουντι, Ίαν Μπάξτον, ο οποίος παράλληλα με την καριέρα του στο ποδόσφαιρο υπήρξε και επιτυχημένος παίκτης κρίκετ.

2009: Η ΑΕΚ νικά με 1-0 την Μπενφίκα στο ΟΑΚΑ για τη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ. Το γκολ σημειώνει με κεφαλιά στο 43ο λεπτό ο Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς.

2007: Πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών από καρδιακή ανεπάρκεια ο Αμερικανός δισκοβόλος Αλ Έρτερ, ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που αναδείχθηκε τέσσερις διαδοχικές φορές χρυσός ολυμπιονίκης στο ίδιο αγώνισμα (1956, 1960, 1964, 1968).

2002: Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συντρίβει με 4-0 τον Ολυμπιακό στο «Ολντ Τράφορντ», για την τρίτη αγωνιστική του ομίλου του Champions League. Οι «ερυθρόλευκοι» παίζουν με παίκτη λιγότερο από το 44′ λόγω αποβολής του Ζε Ελίας.

2000: Ολοκληρώνονται οι 27οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σίδνεϊ. Στην Τελετή Λήξης οι Αυστραλοί παραδίδουν την ολυμπιακή σημαία στους εκπροσώπους της Αθήνας, τον δήμαρχο Δημήτρη Αβραμόπουλο και την πρόεδρο της οργανωτικής επιτροπής Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη.

2000: Ο Αιθίοπας Γκεζαχέγκνε Αμπέρα κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ με χρόνο 2 ώρες 10:11. Δεύτερος τερματίζει ο Κενυάτης Έρικ Γουαϊνάινα (2 ώρες 10:31) και τρίτος ο έτερος Αιθίοπας Τσεφάγε Τόλα (2 ώρες 11:10).

2000: Οι ΗΠΑ κερδίζουν το χρυσό μετάλλιο στο μπάσκετ ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, νικώντας με 85-75 τη Γαλλία με πρωταγωνιστές τους Βινς Κάρτερ (13 π.), Ρέι Άλεν (13 π.) και Κέβιν Γκαρνέτ (6 π.). Στο βόλεϊ ανδρών, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ανεβαίνει η Γιουγκοσλαβία η οποία επικρατεί στον τελικό της Ρωσίας με 3-0 σετ.

1998: Ο Πανιώνιος προκρίνεται στους «16» του Κυπέλλου Κυπελλούχων χάρη στη νίκη του με 3-1 επί της Χάκα στη Φινλανδία (είχε νικήσει 2-0 και στη Νέα Σμύρνη). Τα γκολ πετυχαίνουν οι Τάκης Φύσσας (33′), Βασίλης Κούβαλης (45′) και Αντώνης Σαπουντζής (56′).

1997: Ο Ολυμπιακός γνωρίζει τη συντριβή με 5-1 από τη Ρόζενμποργκ στο Τροντχάιμ, στον δεύτερο αγώνα του για τον όμιλο του Champions League. Το γκολ των «ερυθρόλευκων» σημειώνει ο Πίτερ Οφορίκουε, ο οποίος σε ηλικία 17 ετών και 195 ημερών γίνεται ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της διοργάνωσης. Θα κρατήσει το ρεκόρ μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 2019, οπότε θα σκοράρει για την Μπαρτσελόνα ο ηλικίας 17 ετών και 40 ημερών Ανσού Φατί.

1995: Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Α1 μπάσκετ ξεχωρίζει ο αγώνας Παναθηναϊκός-Πανιώνιος 92-86, στον οποίο κάνει ντεμπούτο με τους «πράσινους» ο ακριβοπληρωμένος σταρ του ΝΒΑ, Ντόμινικ Γουίλκινς.

1994: Στους «8» του Παγκοσμίου Κυπέλλου βόλεϊ (Cosmovolley) που διεξάγεται στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας προκρίνεται η Εθνική Ελλάδας, χάρη στη νίκη της με 3-2 επί της Ρωσίας (8-15, 15-13, 4-15, 15-12, 15-13) με την οποία τερματίζει στην κορυφή του ομίλου της 1ης φάσης. Οι Νίκος Σαμαράς, Γιώργος Ντράγκοβιτς, Άκης Χατζηαντωνίου και Μάριος Γκιούρδας είναι οι κορυφαίοι του αγώνα.

1992: Η εισβολή των οπαδών του ΠΑΟΚ στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Τούμπας, στην ανάπαυλα του αγώνα με την Παρί Σεν Ζερμέν για το Κύπελλο UEFA (σκορ μέχρι εκείνη τη στιγμή 0-3) προκαλεί την οριστική διακοπή και τον μηδενισμό του. Ο «Δικέφαλος» τιμωρείται με διετή αποκλεισμό από τις διοργανώσεις της UEFA, ποινή η οποία με την έφεση θα μειωθεί στο μισό. Δεν θα επιστρέψει, πάντως, στα Κύπελλα Ευρώπης πριν από το 1997.

1989: Η Δήμητρα Παπασπύρου καταλαμβάνει την έκτη θέση στον Διεθνή Μαραθώνιο του Βερολίνου με νέο πανελλήνιο ρεκόρ 2 ώρες 34:24.

1988: Η Στέφι Γκραφ νικά με 2-0 σετ την Γκαμπριέλα Σαμπατίνι (6-3, 6-3) και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο τένις γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, όπου το τένις κάνει την επίσημη επανεμφάνισή του ύστερα από 64 χρόνια. Έχοντας κερδίσει νωρίτερα και τα τέσσερα τουρνουά γκραν σλαμ της χρονιάς, η Γκραφ γίνεται η μοναδική αθλήτρια που κάνει το «golden slam», με το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο.

1988: Η γυναικεία ομάδα σκυταλοδρομίας 4×400 μ. της Σοβιετικής Ένωσης (Τατιάνα Λεντόφσκαγια, Όλγα Ναζάροβα, Μαρία Πινίγκινα και Όλια Μπρίζγκινα) κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ με νέο παγκόσμιο ρεκόρ το οποίο αντέχει μέχρι σήμερα (3:15.17). Στη δεύτερη θέση τερματίζουν οι ΗΠΑ που έχουν στη σύνθεσή τους τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ, η οποία λίγο νωρίτερα είχε κερδίσει και τρίτο χρυσό μετάλλιο με την ομάδα 4×100. Δύο χρυσά μετάλλια πανηγυρίζει η Κένυα με τον Τζον Νγκούγκι στα 5.000 μ. και τον Πίτερ Ρόνο στα 1.500 μ., ενώ η Σοβιετική Νατάλια Λισόφσκαγια επικρατεί στη σφαιροβολία.

1988: Με τον μετέπειτα άσο του Ολυμπιακού Γιούρι Σάβιτσεφ να σημειώνει το νικητήριο γκολ στην παράταση (103′), η Σοβιετική Ένωση νικά με 2-1 τη Βραζιλία των Ρομάριο και Μπεμπέτο και κατακτά το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.

1984: Ο εισαγγελέας Αναστάσιος Κανελλόπουλος ασκεί ποινική δίωξη σε βάρος του προπονητή του Πανιωνίου, Νίκου Αλέφαντου, για «βιαιοπραγία, προσβολή και δυσφήμηση του αθλήματος και λόγω και έργω εξύβριση», κατά τη διάρκεια του αγώνα της προηγούμενης ημέρας με τον Παναθηναϊκό στη Νέα Σμύρνη (1-1).

1980: Ο Παναθηναϊκός επικρατεί με 4-2 της Γιουβέντους στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στη ρεβάνς της συντριβής του με 4-0 στο Τορίνο που είχε προκαλέσει την απόλυση του Άγγλου προπονητή Ρόνι Άλεν. Κορυφαίος παίκτης του αγώνα είναι ο Γιώργος Δεληκάρης, ο οποίος διαμορφώνει και το τελικό σκορ στο 88′.

1977: Ο Κόσμος Νέας Υόρκης υποδέχεται τη Σάντος στον αποχαιρετιστήριο αγώνα του Πελέ, ο οποίος αποχωρεί από τη δράση λίγες μέρες προτού κλείσει τα 37 του χρόνια. Ο κορυφαίος Βραζιλιάνος άσος αγωνίζεται από ένα ημίχρονο με κάθε ομάδα και γνωρίζει την αποθέωση από 75.000 φιλάθλους.

1975: Η Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ συντρίβει με 6-1 τον ΠΑΟΚ στη ρεβάνς του «Καμπ Νου» και ανατρέπει το 1-0 με το οποίο είχε ηττηθεί στο πρώτο παιχνίδι στην Τούμπα. Αποκλεισμούς γνωρίζουν την ίδια μέρα ο Ολυμπιακός (ήττα 1-0 στο Κίεβο από την Ντινάμο) κι ο Παναθηναϊκός (ήττα με 2-0 από την Τσβικάου στην Ανατολική Γερμανία) και μόνο η ΑΕΚ προχωρά στην επόμενη φάση χάρη στην εντός έδρας νίκη της με 3-1 επί της Βοϊβοντίνα (0-0 στο πρώτο ματς).

1975: Ο Μοχάμεντ Αλί διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας, νικώντας στο επονομαζόμενο Thrilla In Manila τον Τζο Φρέιζερ με τεχνικό νοκ άουτ με τη λήξη του 14ου γύρου.

1969: Η Εθνική Ελλάδας πετυχαίνει την πρώτη νίκη της στο Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας. Επικρατεί με 88-76 της Σουηδίας με κορυφαίο παίκτη τον Γιώργο Κολοκυθά (37 π.).

1961: Στο ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, ο Γιάννης Χολέβας σημειώνει χατ τρικ και συμβάλλει τα μέγιστα στον εκτός έδρας θρίαμβο επί του Εθνικού (5-1).

1958: Η Εθνική Ελλάδας γνωρίζει τη συντριβή με 7-1 από τη Γαλλία του Ρεμόν Κοπά και του Ζιστ Φοντέν, στον πρώτο αγώνα της για τα προκριματικά του 1ου Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης.

1945: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ», της πρώτης σοβαρής εκδοτικής προσπάθειας στον αθλητικό Τύπο μετά την Κατοχή. Πρώτοι διευθυντές είναι ο Θάνος Σέμπος και ο Νίκος Ζιρώ.

1898: Κυκλοφορεί το πρώτο αθλητικό έντυπο στην Ελλάδα, η «Ποδηλατική και Αθλητική Επιθεώρησις της Ανατολής» με ετήσια συνδρομή 8 δραχμών, έκδοση του Ποδηλατικού Συλλόγου Αθηνών, πρόεδρος του οποίου είναι ο Μιλτιάδης Νεγροπόντης (μετέπειτα Νεγρεπόντης). Το έντυπο κυκλοφορεί μέχρι τα τέλη του 1900.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News