Ολυμπιακός: Το δικαίωμα στη μη επιλογή

Ο Ολυμπιακός παραείναι καλός για να ρίχνει τον εαυτό του σε επικίνδυνες διαδικασίες επιλογής και πηγαίνει στη Σόφια για τη νίκη πρωτιάς, σε ένα ματς με αφίσα τον Βεζένκοφ, που φλερτάρει με το πρώτο ράφι της Ιστορίας.

Είναι μεγάλη η κουβέντα για το αν το δόγμα πολλών προπονητών, συμπεριλαμβανομένου και του Γιώργου Μπαρτζώκα, να μην επιλέγουν ποτέ αντίπαλο, ανήκει στη σφαίρα της πρόληψης ή σε αυτή της λογικής. Μάλλον ακροβατεί. 

Από τη μία, ποιος δε σκέφτεται ότι καλό είναι να μην προκαλείς της τύχη σου; Από την άλλη, πόσο καλό είναι να προκαλείς τον εγωισμό μιας ομάδας που ξεχωρίζεις ως «πιο αδύναμη» από τις υπόλοιπες; Οι λάτρεις της ορθής λογικής, βέβαια, θα σου πουν κι ότι είναι προτιμότερο να πας κόντρα σε μια ομάδα που ξέρεις πως μπορείς να περιορίσεις τα ατού της και αντίστοιχα να προστατέψεις τα δικά σου. Για ποιον, όμως, βάζεις το χέρι σου στη φωτιά όταν μιλάμε για την Ευρωλίγκα;

Ετσι όπως έχει εξελιχθεί η τελευταία πενταετία για τον Ολυμπιακό, το μόνο που πρέπει να αισθάνεται όταν προσεγγίζει τα σημαντικά της σεζόν, είναι αυτοπεποίθηση. Δηλαδή ότι υπό κανονικές συνθήκες, κανένας δε μπορεί να τον αποκλείσει σε μία σειρά πέντε αγώνων. 

Η πραγματικότητα, βέβαια, δε τον διαψεύδει. Το μπάσκετ που παίζει είναι τέτοιου επιπέδου, που το να ρίχνει τον εαυτό του δε τον βοηθά πουθενά. Και κυρίως δε τον βοηθά ψυχολογικά για τη στιγμή που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα φτάσει ατην τετράδα, εκεί που δε χωρούν συμπλέγματα. 

Στη Σόφια, κόντρα στη Χάποελ Τελ Αβίβ, λοιπόν, ο Ολυμπιακός θα παλέψει για τη νίκη της πρωτιάς γιατί όταν… η επιτυχία της αποτυχίας σε έχει τρελάνε, στην εξίσωση δε χωράνε ούτε κατάρες, ούτε ευχές. Στη Σόφια του Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος θα αποθεωθεί όπως ένας κορυφαίος NBAer που επισκέπτεται για πρώτη φορά την πατρίδα του. Αυτό είναι το μέγεθος του αστέρα του Ολυμπιακού για το μπασκετικό μέγεθος της Βουλγαρίας. Είναι θέμα κλίμακας.

Ο Σάσα είναι κι από μόνος του ένα από τα κίνητρα της πρωτιάς. Γιατί μπορεί να τον έχουμε πια συνηθίσει, αλλά στην πραγματικότητα κανένας Χόρτον Τάκερ, κανένας Φρανσίσκο και κανένας φρέσκος αστέρας της λίγκας δεν ήταν πιο σταθερός κατά τη διάρκεια της σεζόν. Κι ο παιχταράς του Ολυμπιακού αξίζει απόλυτα αυτό το δεύτερο βραβείο, που θα τον φέρει μια κούπα μακριά από το πρώτο ράφι της ευρωπαϊκής μπασκετικής Ιστορίας. 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News