Σαν Σήμερα - Ρόγκερ Άλμπερτσεν: Ο δυναμικός Νορβηγός μέσος που αγάπησαν οι οπαδοί του Ολυμπιακού

Μπορεί ο Ρόγκερ Άλμπερτσεν να μην ήταν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της «εποχής Νταϊφά» στον Ολυμπιακό, παραμένει όμως μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες εκείνης της εποχής.

Ξανθός, γεροδεμένος και με το μουστάκι που ήταν της μόδας στα early ’80s, ο Νορβηγός μέσος άφησε το αποτύπωμά του στο Λιμάνι παρότι αγωνίστηκε μόνο για δυόμισι χρόνια με την ερυθρόλευκη φανέλα. Γι’ αυτό ο κόσμος τον θυμάται με συγκίνηση τόσα χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του, στις 2 Μαρτίου 2003.

Ο Άλμπερτσεν δεν πρόλαβε για λίγες μέρες να κλείσει τα 46 του χρόνια (ήταν γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1957). Δεν πρόλαβε ούτε να γευτεί πολλούς τίτλους με τον Ολυμπιακό. Εντάχθηκε στη δύναμή του τον Δεκέμβριο του 1982 και είχε συμβολή μόνο στο τελευταίο από τα τέσσερα διαδοχικά πρωταθλήματα που κέρδισαν οι «ερυθρόλευκοι» στην αρχή εκείνης της δεκαετίας. Κέρδισε, ωστόσο, την εκτίμηση του κόσμου για το πάθος με το οποίο αγωνιζόταν, ακόμα κι αν ορισμένες φορές αυτό ζημίωσε την ομάδα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Νορβηγός μέσος αποβλήθηκε και στα δύο πρώτα ντέρμπι που έπαιξε κόντρα στον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο! Πρώτα στις 22 Μαΐου 1983, όταν χτύπησε εκτός φάσης τον Χουάν Ρότσα στο 40′, αλλά οι Πειραιώτες που ήταν καταφανώς ανώτεροι κράτησαν το υπέρ τους 1-0 που είχε διαμορφώσει από νωρίς (14′) ο Βισέντε Εσταβίλιο. Κι ύστερα στις 8 Ιανουαρίου 1984, όταν έβγαλε τον εκνευρισμό του για ένα σκληρό φάουλ που του είχε κάνει ο Άνθιμος Καψής χτυπώντας τον Κώστα Ταράση στο 29′. Ο Ολυμπιακός απέφυγε και τότε την ήττα (0-0), όμως μπορεί να είχε πάρει τη νίκη αν είχε μείνει με έντεκα.

Στο δεύτερο ντέρμπι οφείλουμε και την ιστορική φωτογραφία με τον Νίκο Αλέφαντο να κλείνει το στόμα του Νορβηγού μέσου, ο οποίος την ώρα που αποχωρούσε απ’ τον αγωνιστικό έβραζε κατά δικαίων και αδίκων. Ούτε ο Θανάσης Μπέμπης, που ήταν τότε βοηθός προπονητή ούτε ο γενικός αρχηγός Μιχάλης Φωτίου, μπορούσαν να τον κάνουν καλά.

Μετά τη λήξη του ντέρμπι, ωστόσο, το έπαιζε… τρελίτσα. Χαμογελαστός, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, χαρακτήρισε άδικη την αποβολή του αφού δεν θυμόταν (;) ότι είχε χτυπήσει τον Ταράση. «Περίμενα απ’ τον διαιτητή να δείξει κίτρινη στον Καψή και αντί γι’ αυτό είδα εγώ την κόκκινη», διαβάζουμε τις δηλώσεις του στην εφημερίδα «Έθνος» της επομένης.

Έφτασε με τις ευλογίες του Ντόκεν

Παρά την ένταση που επικρατούσε σ’ εκείνα τα ντέρμπι των «αιωνίων», πολλές φορές και με επεισόδια μεταξύ των οπαδών στην κερκίδα, δεν υπήρχε η ίδια πόλωση με σήμερα σε όλους τους υπόλοιπους τομείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ίδια η μεταγραφή του Άλμπερτσεν, που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από έναν ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού!

Ο λόγος φυσικά για τον Άρνε Ντόκεν, τον Νορβηγό επιθετικό που αγωνιζόταν στο «τριφύλλι» από το καλοκαίρι του 1981. Όταν έγινε γνωστή η συμφωνία του Ολυμπιακού με τον συμπατριώτη του μέσο, θεωρήθηκε απολύτως φυσικό να ζητήσουν οι δημοσιογράφοι τη γνώμη του κι εκείνος μίλησε με τα καλύτερα λόγια.

Διαβάστε τις δηλώσεις του άσου του Παναθηναϊκού για τον Άλμπερτσεν, όπως τις δημοσίευσε η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» της 19ης Νοεμβρίου 1982: «Είναι πολύ καλός παίκτης. Θα κάνει μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό. Είναι μόνιμο στέλεχος της Εθνικής μας, έχει 22 συμμετοχές και είναι ο στυλοβάτης της. Παίζει επιθετικό χαφ, φτιάχνει παιχνίδι κι έχει ηγετικά προσόντα. Χρησιμοποιεί και τα δυο πόδια, όμως το καλό του είναι το δεξί. Διαθέτει δυνατό σουτ και κυνηγάει το γκολ. Ακόμα κι από 30 μέτρα σουτάρει».

Όπως αποκάλυψε ο Άλμπερτσεν όταν έφτασε λίγες μέρες αργότερα στην Αθήνα, ο Ντόκεν του είχε μιλήσει με κολακευτικά λόγια για τον Ολυμπιακό και ουσιαστικά τον είχε παροτρύνει να πει το «ναι» στην πρόταση. Για τον παίκτη είχε ιδία άποψη ο πρόεδρος της ΠΑΕ, Σταύρος Νταϊφάς, ο οποίος είχε τύχει να τον παρακολουθήσει από κοντά σε μία από τις πιο σπουδαίες εμφανίσεις του με την Εθνική Νορβηγίας. Στον νικηφόρο αγώνα με την Αγγλία στο Όσλο (2-1), στις 9 Σεπτεμβρίου 1981, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας.

Ο Άλμπερτσεν μνημονεύεται στα επίσημα κατάστιχα της FIFA ως ο σκόρερ του πρώτου γκολ της ομάδας του. Στο βίντεο, ωστόσο, φαίνεται ότι μάλλον δεν είχε βρει την μπάλα με την προβολή του ύστερα από το γέμισμα του Τομ Λουντ – σίγουρα ξεγέλασε, πάντως, με την κίνησή του τον τερματοφύλακα Ρέι Κλέμενς. Εκείνη την εποχή είχε μόλις μεταγραφεί στη Βίντερσλαγκ, την ομάδα που σήμερα γνωρίζουμε ως Γκενκ, η οποία αγωνιζόταν και τότε στην Α’ Κατηγορία του Βελγίου. Είχε όμως πίσω του ακόμα πιο λαμπρό παρελθόν.

Από τα 17 του στην Ολλανδία

Ο Άλμπερτσεν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Τίσενταλ και στην Όντα (η τελευταία είναι η ομάδα της γενέτειράς του), όμως στα 17 του έφυγε για την Ολλανδία με προορισμό την Ντεν Χάαχ.

Θεωρούταν μεγάλο ταλέντο και το 1975 καθιερώθηκε στην ομάδα της Χάγης, ενώ δεν άργησε να κάνει ντεμπούτο και στην Εθνική Νορβηγίας. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1976, στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί της Ελβετίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ της Αργεντινής. Η ανοδική του πορεία επιβραβεύτηκε το καλοκαίρι του 1979 με τη μεταγραφή στη Φέγενορντ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ολλανδίας στο τέλος της σεζόν. Δεν αγωνίστηκε, πάντως, στον τελικό με τον Άγιαξ (3-1) και την επόμενη σεζόν επέστρεψε στη Χάγη. Από κει πήγε το καλοκαίρι του 1981 στη Βίντερσλαγκ, όπου ήταν βασικό στέλεχος για ενάμισι χρόνο μέχρι να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό.

Αν και ο Ντόκεν τον είχε χαρακτηρίσει «επιθετικό χαφ» στις δηλώσεις του την ημέρα της μεταγραφής του, ο Άλμπερτσεν ήταν στην πραγματικότητα αυτό που λέμε σήμερα «box to box» μέσος. Είχε δημιουργικά καθήκοντα στο γήπεδο αλλά ήταν περισσότερο δυναμικός και σκληροτράχηλος παρά τεχνίτης. Στη Νορβηγία, μάλιστα, του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι «ο κόκκινος Ρόγκερ», επειδή το σκληρό του παιχνίδι τον έστελνε συχνά στα αποδυτήρια πριν την ώρα του. Είδαμε ήδη ότι και στην Ελλάδα είχε και το χούι να εκνευρίζεται εύκολα…

Στον Ολυμπιακό είχε συμβολή στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 1982-83, όμως τα καλύτερα παιχνίδια του τα έκανε μάλλον τη σεζόν που ακολούθησε. Ήταν από τους διακριθέντες στη μεγάλη πρόκριση επί του Άγιαξ στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ επί των ημερών του Νίκου Αλέφαντου (που διαδέχθηκε τον Νοέμβριο του 1983 τον Δυτικογερμανό Χάιντς Χέερ) πέτυχε και τα πρώτα του γκολ στο πρωτάθλημα. Το πιο εντυπωσιακό ήταν αναμφίβολα αυτό στα Γιάννενα, με ένα δυνατό σουτ έξω απ’ την περιοχή που κάρφωσε την μπάλα στο «Γ» του Βασίλη Αλεξίου.

Σταμάτησε στα 30 του

Τα πράγματα δεν πήγαν καλά ούτε για τον Άλμπερτσεν ούτε για τον Ολυμπιακό τη σεζόν 1984-85, υπό τις οδηγίες του Γερμανοολλανδού προπονητή, Γκέοργκ Κέσλερ. Η αδυναμία της ομάδας να διεκδικήσει, έστω, το πρωτάθλημα για δεύτερη διαδοχική σεζόν έφερε γκρίνια στον κόσμο και το καλοκαίρι η μπάλα πήρε πολλά βασικά στελέχη. Ένα από αυτά ήταν κι ο Νορβηγός μέσος, η απόδοση του οποίου είχε παρουσιάσει σημαντική πτώση.

Με παρότρυνση του Ντόκεν επέστρεψε στη Νορβηγία και έπαιξε στη Ρόζενμποργκ, με την οποία γεύτηκε τη χαρά της κατάκτησης του εγχώριου πρωταθλήματος στα τέλη του 1985. Στη συνέχεια, ωστόσο, ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και το 1987 υποχρεώθηκε να τερματίσει την καριέρα του σε ηλικία μόλις 30 ετών.

Πολύ νωρίτερα είχε σταματήσει να καλείται στην εθνική ομάδα. Από το 1984, όταν αγωνιζόταν ακόμα στον Ολυμπιακό. Πρόλαβε, ωστόσο, να φτάσει τις 25 συμμετοχές που απαιτούνται για να του απονεμηθεί το «χρυσό ρολόι», μια ένδειξη αναγνώρισης από τη νορβηγική ομοσπονδία.

Μετά το τέλος της καριέρας του απασχολήθηκε ως προπονητής σε ερασιτεχνικά σωματεία και παράλληλα εργαζόταν στον αναπτυσσόμενο τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Είχε κρατήσει επαφές με αρκετούς παλιούς του συμπαίκτες όπως ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος την εποχή που εργαζόταν ως προπονητής στον Ολυμπιακό ζητούσε τακτικά τη γνώμη του κάθε φορά οι μάνατζερ τού πρότειναν ποδοσφαιριστές από τη Νορβηγία.

Ο Άλμπερτσεν επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα για να κάνει διακοπές και να συναντήσει παλιούς φίλους (η τελευταία ήταν το 2001). Στα τέλη του 2002, όμως, διαγνώστηκε με καρκίνο σε τελικό στάδιο και ύστερα από σύντομη μάχη, που περιλάμβανε και νοσηλεία σε ογκολογικό νοσοκομείο της Γερμανίας, άφησε την τελευταία του πνοή στις 2 Μαρτίου 2003. Ήταν παντρεμένος από το 1982 (λίγους μήνες πριν μεταγραφεί στον Ολυμπιακό) και πατέρας δύο παιδιών.

Ο Νίκος Βαμβακούλας (που μίλησε γι’ αυτόν στην «Αθλητική Ηχώ» της 5ης Μαρτίου 2003) τον θυμάται ως ευχάριστο τύπο, με πολύ χιούμορ, παρά το γεγονός ότι στο γήπεδο έδειχνε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» της 19ης Νοεμβρίου 1982, εφημερίδα «Έθνος» της 9ης Ιανουαρίου 1984, εφημερίδα «Αθλητική Φωνή» της 23ης Μαΐου 1983), αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» (φύλλο της 5ης Μαρτίου 2003 – ψηφιοποίηση gazzetta.gr) en.wikipedia.org («Roger Albertsen», «KNVB Beker 1979/80»), transfermarkt.com («Roger Albertsen»), eu-football.info.

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 2 Μαρτίου

2024: Ο Λεμπρόν Τζέιμς γίνεται ο πρώτος παίκτης που φτάνει τους 40.000 πόντους καριέρας σε αγώνες κανονικής διάρκειας του ΝΒΑ, στην εντός έδρας ήττα των Λος Άντζελες Λέικερς από τους Ντένβερ Νάγκετς με 124-114.

2021: Ένας από τους μεγαλύτερους μάνατζερ παικτών στο χώρο του μπάσκετ κατά τις δεκαετίες του του 1990 και του 2000, ο Λουτσιάνο Καπικιόνι, πεθαίνει σε ηλικία 75 ετών. Ήταν ο ατζέντης κορυφαίων άσων όπως οι Σαμπόνις, Κούκοτς, Ντανίλοβιτς, Τζινόμπιλι, Γιασικεβίτσιους, ενώ είχε συνεργαστεί και με τον Θοδωρή Παπαλουκά.

2019: Ο Κώστας Μπανιώτης κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου της Γλασκώβης, με άλμα στα 2.26 μ. Νικητής αναδεικνύεται ο Ιταλός Τζανμάρκο Ταμπέρι με 2.32 μ., ενώ ο Ουκρανός Άντριι Προτσένκο μοιράζεται τη δεύτερη θέση με τον Έλληνα πρωταθλητή.

2019: Ο Ρότζερ Φέντερερ φτάνει τους 100 τίτλους στο σιρκουί της ΑΤΡ, όταν νικά τον Στέφανο Τσιτσιπά με 2-0 σετ (6-4, 6-4) στον τελικό του Dubai Championship.

2016: Με γκολ των Καμπιάσο και Φουστέρ ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και κάνει το πρώτο βήμα πρόκρισης στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

2013: Πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 67 ετών ο Γιώργος Κολοκυθάς, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μπασκετμπολίστες όλων των εποχών. Είχε αγωνιστεί στο Σπόρτιγκ και τον Παναθηναϊκό και είχε κατακτήσει με τα χρώματα του τελευταίου τέσσερα πρωταθλήματα Ελλάδας (1967, 1969, 1971, 1972).

2011: Ανοίγει τις πύλες του στο κοινό το Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου στο κέντρο της Αθήνας, στο συγκρότημα Athenian Capitol.

2000: Άγνωστοι πυροβολούν και σκοτώνουν τον 18χρονο Ρώσο πυγμάχο, Σεργκέι Λατούσκο, έξω από το στάδιο Λουζνίκι στη Μόσχα.

1999: Η Παμέσα Βαλένθια σπάει το ρεκόρ των 14 διαδοχικών νικών του Παναθηναϊκού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όταν νικά την Μπανταλόνα με 57-50 για το Κύπελλο Σαπόρτα και κάνει το 15×15. Το «τριφύλλι» διατηρεί το ρεκόρ ως καλύτερο σερί νικών στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (νυν Euroleague).

1988: Ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται ισόπαλος 2-2 με την Κλαμπ Μπριζ στον πρώτο προημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (55′ Σαραβάκος, 65′ Αντωνίου/59′ Κέλεμανς, 85′ Ντεγκρίζ). Στη ρεβάνς του Βελγίου θα γνωρίσει την ήττα με 1-0 και θα αποκλειστεί.

1986: Ο Παναθηναϊκός συντρίβει τον ΠΑΟΚ με 5-0 στο Ολυμπιακό Στάδιο, σημειώνοντας την ευρύτερη νίκη του στην ιστορία των μεταξύ τους αγώνων. Πρωταγωνιστές του «τριφυλλιού» είναι Βέλιμιρ Ζάετς και ο Χουάν Ρότσα, οι οποίοι πετυχαίνουν από ένα εξαιρετικό γκολ (στο 47′ και το 62′ αντίστοιχα). Τα υπόλοιπα τέρματα του Παναθηναϊκού σημειώνουν οι Χαραλαμπίδης (25′), Μαυρίδης (45′) και Σαραβάκος (90′).

1977: H AEK γνωρίζει την ήττα με 3-0 από την Κουίν Παρκ Ρέιντζερς, στον πρώτο προημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στο «Λόφτους Ρόουντ». Τα γκολ πετυχαίνουν οι Τζέρι Φράνσις (7′, 10′) και Σταν Μπόουλς (43′).

1962: Ο Γουίλτ Τσάμπερλεν σημειώνει 100 πόντους στον αγώνα των Φιλαδέλφεια Γουόριορς με τους Νιου Γιορκ Νικς (169-147). Πρόκειται για το ρεκόρ επίτευξης πόντων σε έναν αγώνα του ΝΒΑ που αντέχει μέχρι σήμερα έχει απειλήσει έκτοτε μόνο ο Κόμπε Μπράιαντ (81 πόντοι το 2006).

1951: Διεξάγεται στο Boston Garden το πρώτο All-Star Game στην ιστορία του NBA. Η Ανατολή νικά τη Δύση με 111-94, έχοντας κορυφαίο σκόρερ τον Εντ Μακόλι (20 πόντοι).

1929: Ο Τζορτζ Χέινσγουορθ γίνεται ο πρώτος τερματοφύλακας στην ιστορία του NHL που κρατά ανέπαφη την εστία του για 20 αγώνες στην ίδια σεζόν, όταν οι Μόντρεαλ Καναντιέν νικούν με 3-0 τους Μπόστον Μπρουνς. Θα κλείσει τη σεζόν με 22 shutout (όπως ονομάζονται το clean sheet στη γλώσσα του χόκεϊ επί πάγου).

1890: Καταγράφεται το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000 μ. του πατινάζ ταχύτητας. Το επιτυγχάνει ο Νορβηγός Όσκαρ Φρέντρικσεν με 9:19.8, σε αγώνα στη Στοκχόλμη.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News