Σαν Σήμερα - Αντρές Ινιέστα: Η δικαίωση του αθόρυβου ηγέτη της Ισπανίας στον τελικό του Γιοχάνεσμπουργκ

Όταν ο Χοσέ Αντόνιο Ινιέστα έβαλε στις 16 Σεπτεμβρίου 1996 τον 12χρονο γιο του στο αυτοκίνητο του για να τον πάει από τη Φουενταλμπίγια στη Βαρκελώνη, προκειμένου να δοκιμαστεί στην ακαδημία της Μπαρτσελόνα, δεν έκανε τρελά όνειρα.

Ήλπιζε απλώς ότι ο μικρός Αντρές θα άρπαζε την ευκαιρία και θα έπειθε τους προπονητές του να τον κρατήσουν στη Μασία. Ότι θα γινόταν αργότερα επαγγελματίας και θα έβγαζε πολλά χρήματα απ’ το ποδόσφαιρο, ώστε να μην έχει το καθημερινό άγχος της επιβίωσης όπως εκείνος, τόσα χρόνια στην οικοδομή. Ίσως κι ότι θα έφτανε κάποτε στο σημείο να παίξει στην Εθνική Ισπανίας. Ναι, ήταν τόσο καλός που τον έκανε να το πιστεύει.

Στην πράξη, ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ο μικρός ήταν ακόμα καλύτερος. Και όχι μόνο ικανοποίησε τις ταπεινές προσδοκίες του πατέρα του, αλλά συνέχισε να ανεβαίνει ψηλότερα μέχρι που έπιασε… ταβάνι στις 11 Ιουλίου 2010, στο «Soccer City» του Γιοχάνεσμπουργκ. Τότε που πέτυχε το γκολ που χάρισε στην Ισπανία τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της ιστορίας της!

Αυτός, ο αθόρυβος στυλοβάτης της μεσαίας γραμμής, που έβαζε από πολύ μικρός το «εγώ» κάτω από το «εμείς» χωρίς του το ζητήσει κανείς, βρέθηκε στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή τέσσερα λεπτά πριν από τη λήξη της παράτασης του τελικού με αντίπαλο την Ολλανδία. Δεν πρόλαβε να σκεφτεί τίποτε όταν ο Σεσκ Φάμπρεγας τού έστρωσε την μπάλα μπροστά από την εστία του Μάρτεν Στεκέλενμπουργκ και με ένα δυνατό σουτ «κάρφωσε» την μπάλα στα δίχτυα.

«Όταν η μπάλα έφτασε μπροστά μου, ήξερε ότι ήταν “ή τώρα ή ποτέ”. Αν δεν κερδίζαμε ούτε τότε το Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν θα το κερδίζαμε ποτέ», δήλωσε πολλά χρόνια αργότερα ο Ινιέστα στην ιστοσελίδα της FIFA για την κορυφαία στιγμή της καριέρας του. Ήταν εκείνη η στιγμή που έδωσε αξία σε όλες τις θυσίες των γονιών του – όπως τα χρήματα που αποταμίευε επί τρεις μήνες ο πατέρας του για να του αγοράσει τα πρώτα του ακριβά παπούτσια Adidas, όταν έπαιζε ακόμα στους «μικρούς» της Αλμπαθέτε. Ήταν η στιγμή που τον αντάμειψε για το άγχος, τις πίκρες και τις απογοητεύσεις που βίωσε στα πρώτα χρόνια.

Ήταν επίσης η στιγμή της δικαίωσης για έναν αρτίστα που, σκόπιμα θαρρείς, είχε προτιμήσει να μείνει στη σκιά του Τσάβι, του «διόσκουρου» του στην εθνική ομάδα και την Μπαρτσελόνα και MVP της θριαμβευτικής πορείας μέχρι την κατάκτηση του Euro 2008. Ακόμα κι ο Νταβίδ Βίγια, ο Τσάμπι Αλόνσο, ο Ίκερ Κασίγιας, ο Κάρλες Πουγιόλ, ο Φερνάντο Τόρες, τύχαιναν μεγαλύτερης προβολής εκείνες τις μέρες στη Νότια Αφρική από το χλομό παλικάρι από τη Φουενταλμπίγια που έκανε όλες τις δουλειές στο κέντρο, αλλά επέμενε να κρατάει χαμηλούς τόνους.

Η αφιέρωση στον Χάρκε

Λες και η μοίρα ήθελε να τον επιβραβεύσει για την ταπεινότητά του, έδωσε στον Ινιέστα την ευκαιρία να πετύχει το πιο σημαντικό γκολ στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Κι εκείνος δεν την έχασε. «Με το που ένιωσα την επαφή του ποδιού μου με την μπάλα, ήξερα ότι ο τερματοφύλακας δεν είχε καμία τύχη», είπε ο χαρισματικός μέσος. «Ήταν η τέλεια στιγμή».

Ακόμα όμως κι εκείνη την τέλεια στιγμή, ο Ινιέστα δεν σκέφτηκε να προβάλει τον εαυτό του. Την ώρα που πανηγύριζε το γκολ που έχριζε κατά 99% την Ισπανία παγκόσμια πρωταθλήτρια, έβγαλε την μπλούζα του και αποκάλυψε το μήνυμα που είχε γράψει στο εσωτερικό φανελάκι του: «Ντάνι Χάρκε, για πάντα μαζί μας».

Λίγοι πρόλαβαν να τον δουν εκείνη την ώρα, μια και οι συμπαίκτες του έπεσαν γρήγορα πάνω του και τον… εξαφάνισαν από τα τηλεοπτικά πλάνα, το μήνυμα όμως πέρασε στον κόσμο. Αφορούσε τον Ντάνι Χάρκε, τον αμυντικό της Εσπανιόλ που είχε χάσει ξαφνικά τη ζωή του από ανακοπή καρδιάς τον Αύγουστο του 2009 στη Φλωρεντία, σε ηλικία μόλις 26 ετών.

Ο Ινιέστα είχε αναπτύξει στενή φιλία μαζί του από τα χρόνια που ήταν συμπαίκτες στις «μικρές» εθνικές ομάδες και ήθελε να τιμήσει τη μνήμη του στην καλύτερη δυνατή συγκυρία. Στον αγώνα που όλοι ποδοσφαιρόφιλοι ανά τη Γη περιμένουν τέσσερα χρόνια για να τον παρακολουθήσουν. «Θέλαμε να νιώσουμε τη δύναμή του και να του αποτίσουμε φόρο τιμής», είχε πει.

Ο τραυματισμός που απείλησε τη συμμετοχή του

Ο θάνατος του Χάρκε δεν ήταν η μοναδική στενοχώρια που είχε ζήσει ο Ινιέστα εκείνη τη σεζόν. Ακόμα και η ίδια η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο είχε τεθεί σε κίνδυνο λόγω μίας θλάσης που υπέστη στον δεξιό μηρό στον εκτός έδρας αγώνα με τη Μαγιόρκα, στις 27 Μαρτίου 2010.

Ήταν μια μικρή θλάση, που τον άφησε έξω από τον πρώτο προημιτελικό του Champions League κόντρα στην Άρσεναλ και με την κατάλληλη θεραπεία του επέτρεψε να παίξει ως αλλαγή στη ρεβάνς, αλλά και στο Clasico με τη Ρεάλ Μαδρίτης όπου η «Μπάρτσα» νίκησε με 2-0 κι έκανε βήμα προς τον τίτλο. Στις 13 Απριλίου, όμως, ο Ινιέστα έπαθε υποτροπή στην προπόνηση και ο Πεπ Γκουαρντιόλα προειδοποίησε τους δημοσιογράφους ότι ίσως να έχανε το Παγκόσμιο Κύπελλο. «Η θλάση είναι σε ένα πολύ, πολύ, πολύ, πολύ επικίνδυνο σημείο», είχε πει χαρακτηριστικά.

Η απουσία του πολυτάλαντου μέσου στοίχισε στην Μπαρτσελόνα στους ημιτελικούς με την Ίντερ του Ζοζέ Μουρίνιο. Ο Ινιέστα αποκάλυψε αργότερα ότι πέρασε μια μορφή κατάθλιψης την περίοδο που ακολουθούσε θεραπεία, χωρίς να είναι βέβαιος αν θα προλάβαινε το μεγάλο ραντεβού της Νότιας Αφρικής. Προς τα τέλη Μαΐου ήταν ιατρικά έτοιμος, όμως χωρίς συμμετοχή σε επίσημα ή φιλικά παιχνίδια παραμονές ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, δεν μπορούσε να νιώθει ασφαλής. Τελικά ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε ανέφερε πρώτο το όνομά του όταν έφτασε στους μέσους της αποστολής. Τον πίστευε τόσο, που θα τον περίμενε μέχρι να ξαναβρεί τη φόρμα του.

Η Ισπανία του 2010 παραμένει μία από τις παγκόσμιες πρωταθλήτριες που κανένα της πρόσωπο δεν υπερέβη το σύνολο. Όσο κι αν προσπαθήσει όμως κανείς, δεν μπορεί να υποβαθμίσει τη συμβολή του Ινιέστα στην επιτυχία. Πριν από το γκολ κόντρα στην Ολλανδία, πέτυχε άλλο ένα με ένα έξοχο πλασέ και στον κρίσιμο αγώνα με τη Χιλή (2-1), όπου με τη νίκη της η Ισπανία εξασφάλισε την πρόκριση απ’ τον όμιλο ύστερα από το καταστροφικό ξεκίνημα (0-1 από την Ελβετία). Αλλά και στον τελικό ήταν αυτός που κέρδισε την αποβολή του Τζον Χάιτινχα στο 109′, λίγα λεπτά αφότου είχε δημιουργήσει μία ευκαιρία που απέτυχε να αξιοποιήσει ο Φάμπρεγας.

Ο άνθρωπος που επί μία σχεδόν εικοσαετία δίδαξε τη γοητεία της απλότητας στο ποδόσφαιρο, ήταν ο πρώτος μεταξύ ίσων της πιο συμπαγούς ομάδας που κέρδισε ποτέ το Παγκόσμιο Κύπελλο. Κι ας μην ήταν τόσο θεαματικός όσο άλλοι, ώστε να του απονεμηθεί η «Χρυσή Μπάλα», αυτόν θα θυμόμαστε πρώτο κάθε φορά που θα ανατρέχουμε στη διοργάνωση του 2010.

Πηγές: Michael Cox: «Ανακαλύπτοντας το Ποδόσφαιρο» (πρωτότυπος τίτλος «Zonal Marking», εκδ. Δίχτυ 2023), www.fifa.com («Iniesta: Paying tribute to Dani was magical», «Spain’s humble hero seizes his moment (6) | 100 great World Cup moments»), www.fcbarcelona.es («Iniesta, con el corazón»), www.theguardian.com («Iniesta graduates from cameo role to take centre stage at Barcelona»), transfermarkt.com («Andres Iniesta»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 11 Ιουλίου

2021: Η Ιταλία στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία της (και πρώτη μετά το 1968), επικρατώντας στον τελικό της Αγγλίας με 3-2 στα πέναλτι.

2021: Με γκολ του Ντι Μαρία στο 22′ η Αργεντινή νικά με 1-0 τη Βραζιλία και κατακτά το Κόπα Αμέρικα για δέκατη πέμπτη φορά στην ιστορία της.

2021: Η Ελλάδα επικρατεί 11-7 της Κροατίας στον μικρό τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-15 στην Πορτογαλία και κατακτά το χάλκινο μετάλλιο.

2018: Η Κροατία νικά με 2-1 στην παράταση την Αγγλία και προκρίνεται στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας, όπου την περιμένει η Γαλλία. Ο Κίραν Τρίπιερ ανοίγει το σκορ για τους Άγγλους στο 5′, ο Ιβάν Πέρισιτς ισοφαρίζει στο 68′ και τη νίκη στους Κροάτες χαρίζει ο Μάριο Μάντζουκιτς στο 109′.

2015: Η 33χρονη Σερένα Γουίλιαμς γίνεται η μεγαλύτερη σε ηλικία νικήτρια του Γουίμπλεντον στην Open Era, όταν επικρατεί στον τελικό της Γκαρμπίνιε Μουγουρούθα με 2-0 σετ (6-4, 6-4).

2006: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο παλαίμαχος παίκτης του σνούκερ, Τζον Σπένσερ. Είχε κατακτήσει τρεις φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τελευταία το 1977, όταν η διοργάνωση φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Crucible του Σέφιλντ.

1999: Ο Ντέιβιντ Κούλταρντ γίνεται ο πρώτος Βρετανός πιλότος της Formula 1 που κερδίζει το γκραν πρι του Σίλβερστοουν της Αγγλίας μετά το 1995.

1998: Η Κροατία επικρατεί με 2-1 της Ολλανδίας στον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας. Το νικητήριο γκολ σημειώνει στο 35′ ο Νταβόρ Σούκερ, ο οποίος φτάνει τα έξι στη διοργάνωση και κερδίζει τον τίτλο του πρώτου σκόρερ.

1989: Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρέιγκαν, σχολιάζει τo All-Star Game του μπέιζμπολ στην Καλιφόρνια όπου η American League νικάει τη National League με 5-3.

1988: Με ψήφους 4-1 το ΑΣΕΑΔ ακυρώνει τη μεταγραφή του Κώστα Αντωνίου στον Ολυμπιακό και διατάσσει την παραμονή του στον Παναθηναϊκό, με την αιτιολογία ότι είναι γηγενής παίκτης των «πράσινων».

1987: Ο 23χρονος διεθνής Ισραηλινός τερματοφύλακας Άβι Ραν σκοτώνεται στην παραλία της Τιβεριάδας όταν δέχεται χτύπημα από ταχύπλοο.

1982: Η Ιταλία νικά με 3-1 τη Δυτική Γερμανία και κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο για τρίτη φορά στην ιστορία της. Το σκορ ανοίγει στο 57′ ο Πάολο Ρόσι, ο οποίος φτάνει τα έξι γκολ στη διοργάνωση και αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ. Ακολουθούν τα γκολ του Μάρκο Ταρντέλι (69′) και του Σάντρο Αλτομπέλι (81′) προτού μειώσει ο Πάουλ Μπράιτνερ (83′). Οι «ατζούρι» είχαν χάσει και πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο με τον Αντόνιο Καμπρίνι (άουτ).

1981: Ο Βρετανός Σεμπάστιαν Κόου σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 1.000 μέτρα με 2:12.18.0.

1978: Ο Μίμης Δομάζος, ο οποίος έχει αποδεσμευθεί από τον Παναθηναϊκό ύστερα από 19 χρόνια ανελλιπούς προσφοράς, υπογράφει στην ΑΕΚ.

1971: Η Ελλάδα αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Βαλκανίων στις Ελπίδες χάρη στην ισοπαλία με τη Βουλγαρία (0-0). Βασικά στελέχη της ομάδας μας είναι οι Βασίλης Κωνσταντίνου, Τάκης Νικολούδης, Γιάννης Γούναρης, Ανδρέας Μιχαλόπουλος, Αχιλλέας Ασλανίδης κ.ά.

1966: Ανοίγει η αυλαία του 8ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, με τη γηπεδούχο Αγγλία να αναδεικνύεται ισόπαλη 0-0 με την Ουρουγουάη στο «Γουέμπλεϊ».

1962: Ο Φρεντ Μπαλντασάρε γίνεται ο πρώτος που διασχίζει υποβρυχίως το στενό της Μάγχης (καλύπτει 42 μίλια σε 18 ώρες).

1961: Ο διεθνής τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, Σάββας Θεοδωρίδης, κάνει γνωστό ότι θα αναχωρήσει για την Ολλανδία προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στη φαρμακευτική. Αρχικός σκοπός του είναι να συνεχίσει το ποδόσφαιρο στην Αϊντχόφεν, αυτό όμως δεν θα καταστεί εφικτό και θα σημάνει το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας σε ηλικία μόλις 26 ετών.

1954: Ο Ολυμπιακός συντρίβει με 5-0 την ΑΕΚ στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και εξασφαλίζει τον τίτλο του πρωταθλητή για δέκατη φορά στην ιστορία του. Δύο γκολ σημειώνει ο Μπάμπης Δρόσος (55′, 69′) κι από ένα οι Γιώργος Δαρίβας (22′), Κώστας Καρπαθάκης (57′) και Γιώργος Κανσός (86′).

1948: Δύο νεκροί και 41 τραυματίες είναι ο απολογισμός του τροχαίου δυστυχήματος του πούλμαν που μεταφέρει παίκτες και φιλάθλους της Αναγέννησης Ψυρρή στο Πόρτο Ράφτη. Ανάμεσα στους ελαφρά τραυματίες είναι και οι γνωστοί ποδοσφαιριστές Γιώργος Δαρίβας (Ολυμπιακός) και Γαβρήλος Γαζής (Παναθηναϊκός).

1924: Ο Βρετανός Έρικ Λίντελ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 400 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, σημειώνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ (47.6).

1912: O Αμερικανός Ραλφ Κρέιγκ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο και στα 200 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων της Στοκχόλμης, ύστερα από εκείνο των 100 μ. στις 7 Ιουλίου. Την ίδια ημέρα, ο συμπατριώτης του ρίπτης, Ραλφ Ρόουζ, κερδίζει το τελευταίο χρυσό μετάλλιο της καριέρας του, στη σφαιροβολία και με τα δύο χέρια.

1900: Η Βρετανίδα τενίστρια Σάρλοτ Κούπερ γίνεται η πρώτη γυναίκα που κερδίζει χρυσό μετάλλιο σε ατομικό αγώνισμα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Νικά στον τελικό του μονού γυναικών στο Παρίσι τη Γαλλίδα Ελέν Πρεβό με 2-0 σετ (6-1, 6-4). Την ίδια ημέρα θα κερδίσει το χρυσό μετάλλιο και στο μικτό διπλό, όπου έχει παρτενέρ τον Ρέτζιναλντ Ντόχερτι και αντιπάλους την Πρεβό και τον Βρετανό Χάρολντ Μαχόνι.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News