Σαν Σήμερα - Μίμης Ντουνιάς: Ο θείος του Νίκου Αναστόπουλου ήταν κι αυτός διεθνής ποδοσφαιριστής

Τέσσερις ποδοσφαιριστές έκαναν ντεμπούτο με την Εθνική Ελλάδας στις 21 Νοεμβρίου 1968, στον φιλικό αγώνα με την Αίγυπτο στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ένας από αυτούς ήταν ο αμυντικός του Πανιωνίου, Μίμης Ντουνιάς, ο οποίος ήταν θείος του Νίκου Αναστόπουλου.

Τα γονίδια του ποδοσφαίρου μεταφέρονται συνήθως από τον πατέρα στον γιο. Υπάρχουν όμως και άπειρα παραδείγματα θείων και ανιψιών που έκαναν σπουδαία καριέρα.

Το πιο επιτυχημένο τέτοιο δίδυμο στην Ελλάδα είναι αναμφίβολα αυτό που συγκροτούν ο Στέλιος και ο Κώστας Μανωλάς, δύο από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία της χώρας μας. Πολύ χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Γιώργου Σιδέρη, ο οποίος μάλιστα υπήρξε και συμπαίκτης στον Ολυμπιακό με τον ανιψιό του, Νίκο, ο οποίος ξεπήδησε από την περίφημη ομάδα των «μπέμπηδων» του Τζίνα Σιμονόφσκι στις αρχές της δεκαετίας του ’60.

Όμως και ο δεύτερος σκόρερ (πίσω απ’ τον Σιδέρη) στην ιστορία των «ερυθρόλευκων», ο Νίκος Αναστόπουλος, είχε θείο που αγωνίστηκε για πολλά χρόνια στον Πανιώνιο και έφτασε μέχρι και την Εθνική Ελλάδας. Ήταν ο Μίμης Ντουνιάς, ένας δυναμικός σέντερ μπακ, ο οποίος έπαιξε πολλά χρόνια στον Πανιώνιο και πραγματοποίησε τη μοναδική συμμετοχή του με το εθνόσημο στις 21 Νοεμβρίου 1968.

Αντίπαλος ήταν η Αίγυπτος σε ένα φιλικό παιχνίδι που διεξήχθη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ήταν η περίοδος μετά την απόλυση του ομοσπονδιακού προπονητή Κώστα Καραπατή από τον γγΑ της Χούντας, Κωνσταντίνο Ασλανίδη και ο αντικαταστάτης του, ο Νταν Γεωργιάδης, είχε καλέσει πολλούς νέους ποδοσφαιριστές για να δει αν θα μπορούσε να υπολογίζει σ’ αυτούς στη συνέχεια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970.

Ο Ντουνιάς ήταν ένας από τους τέσσερις παίκτες που έκαναν ντεμπούτο με τα εθνικά χρώματα εκείνη τη μέρα. Οι υπόλοιποι ήταν ο τερματοφύλακας του Εθνικού, Στέλιος Τουρκομένης και δύο νεαροί παίκτες του Ηρακλή, ο αμυντικός Ζαχαρίας Χαλιαμπάλιας και ο μεσοεπιθετικός Κώστας Αϊδινίου. Η Εθνική μας νίκησε 4-1 κι ο σέντερ μπακ του Πανιωνίου έμεινε στο ματς σε όλο το 90λεπτο. Ωστόσο, δεν έμελλε να κάνει άλλη συμμετοχή με τη φανέλα της.

Έπαθε διάσειση στο ντεμπούτο με τον Πανιώνιο

Ο Ντουνιάς γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1944 στα Λεχαινά και ήταν αδελφός της μητέρας του Αναστόπουλου. Από μικρός βρέθηκε στην Αθήνα και άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην Ένωση Αγίου Παύλου, μια ομάδα που έδρευε στην περιοχή γύρω από τον φερώνυμο ιερό ναό, κοντά στον Σταθμό Λαρίσης. Μεταγράφηκε στον Πανιώνιο το καλοκαίρι του 1961 μαζί με έναν ταλαντούχο επιθετικό που επίσης είχε ξεχωρίσει στο πρωτάθλημα της Αθήνας. Τον Γιώργο Δέδε του Φοίβου Νέου Κόσμου.

Ο Ντουνιάς, βέβαια, είχε εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ήταν ένας δυναμικός αμυντικός που δεν δίσταζε να βάλει τα πόδια του, ακόμα και… το κεφάλι του στη «φωτιά». Το απέδειξε κατά τη διάρκεια του ντεμπούτου του στην Α’ Εθνική κόντρα στον Άρη στη Θεσσαλονίκη, όταν σταμάτησε με το κεφάλι ένα δυνατό σουτ του Παύλου Πασχαλίδη στο 27′ κι έπεσε… ξερός στο έδαφος. Η σκληρή μπάλα της εποχής είχε μαζέψει λάσπη και είχε γίνει ακόμα πιο βαριά, με συνέπεια το χτύπημα να προκαλέσει ελαφρά διάσειση στον 17χρονο άσο, ο οποίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί για μερικές μέρες στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ μέχρι να συνέλθει.

Ο Ντουνιάς επανεμφανίστηκε στην πρώτη ομάδα την επόμενη σεζόν, αλλά καθιερώθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1963, όταν ήταν ο κορυφαίος παίκτης της άμυνας του Πανιωνίου σε ένα ματς με τον Ολυμπιακό στη Νέα Σμύρνη που έληξε 0-0. Οι «κυανέρυθροι» αναζητούσαν τον διάδοχο του Τάκη Παπουλίδη, ο οποίος είχε πάρει μεταγραφή στον Παναθηναϊκό κι ο Ντουνιάς με την απόδοσή του ως λίμπερο έδειξε ότι ήταν ικανός να σηκώσει το βάρος.

Στη διάρκεια εκείνης της σεζόν, που τελείωσε με τον Πανιώνιο στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας, πέτυχε και το μοναδικό γκολ της καριέρας του στην κορυφαία κατηγορία, το οποίο μάλιστα χάρισε και τη νίκη επί του Άρη με 1-0 στη Νέα Σμύρνη. Ήταν επίσης ανάμεσα στους διακριθέντες της εκτός έδρας επικράτησης των «κυανέρυθρων» επί του Ολυμπιακού (2-1).

Διέπρεψε και στο Κέιπ Τάουν

Στο ξεκίνημα της περιόδου 1965-66 ο Ντουνιάς είχε προστριβές με τους διοικούντες του Πανιωνίου και οικονομικά ζητήματα και τελικά έφυγε μετανάστης στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Εντάχθηκε μάλιστα στην Ελένικ, την ομάδα των Ελλήνων ομογενών της πόλης, μαζί με τους Γιάννη Χολέβα, Παναγιώτη Βεντούρη και Μίμη Φυλακούρη που επίσης είχαν αφήσει τα πάτρια εδάφη.

Στις ανταποκρίσεις από αγώνες της Ελένικ που έφταναν συχνά-πυκνά στα γραφεία των αθλητικών εφημερίδων, αναφερόταν ότι το μαχητικό πνεύμα του Ντουνιά προκαλούσε ενθουσιασμό στους ομογενείς. Στα τέλη του 1967, ωστόσο, ο ταλαντούχος αμυντικός επέστρεψε στην Ελλάδα και επανεντάχθηκε στον Πανιώνιο, βοηθώντας τον να παραμείνει στην Α’ Εθνική σε μία περίεργη σεζόν με πολύ μικρές διαφορές μεταξύ των περισσότερων ομάδων.

Ο Μίμης Ντουνιάς απομακρύνει την μπάλα πριν γίνει κάτοχός της ο Γιώργος Σιδέρης, στον αγώνα Πανιώνιος-Ολυμπιακός 0-0 στις 25 Φεβρουαρίου 1968 (πηγή: EUROKINISSI).

Η σεζόν 1968-69 που τον έφερε και στην Εθνική Ανδρών (προηγουμένως είχε παίξει και στην Εθνική Νέων) ήταν αναμφίβολα η καλύτερη της καριέρας του. Αγωνίστηκε σε 30 από τα 34 παιχνίδια του Πανιωνίου στο πρωτάθλημα και τον βοήθησε να τερματίσει στην τέταρτη θέση, που του χάρισε το εισιτήριο στο Κύπελλο Εκθέσεων (τον προάγγελο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ). Πήρε μέρος μάλιστα και στον πρώτο ευρωπαϊκό αγώνα στην ιστορία του συλλόγου, την ήττα από τη Χάνσα Ρόστοκ με 3-0 στην τότε Ανατολική Γερμανία.

Ο Ντουνιάς ξεκίνησε ως βασικός και την περίοδο 1970-71, όμως ένας τραυματισμός τον Ιανουάριο κι ένα πειθαρχικό παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε τον Φεβρουάριο, τον έθεσαν εκτός ομάδας. Ο Πανιώνιος διεκδίκησε με αξιώσεις το πρωτάθλημα εκείνη τη σεζόν και τελικά τερμάτισε δεύτερος πίσω από την ΑΕΚ και ίσως αν ο έμπειρος λίμπερο αγωνιζόταν, να μην είχε χάσει κάποιους κοροϊδίστικους βαθμούς που του στέρησαν τον τίτλο.

Στον ΠΑΣ Γιάννινα με τον Αλέφαντο

Μετά την αποχώρησή του από τον Πανιώνιο, ο Ντουνιάς εντάχθηκε στο Ρουφ που πρωταγωνιστούσε τότε στη Β’ Εθνική με προπονητή τον Νίκο Αλέφαντο. Μάλιστα, την περίοδο 1972-73 διεκδίκησε την άνοδο στον όμιλό του από τον Απόλλωνα Σμύρνης (που κέρδισε τελικά το πολυπόθητο «εισιτήριο») και τον ΠΑΣ Γιάννινα.

Όταν ο ΠΑΣ προσέλαβε τον Αλέφαντο το 1973 στην προσπάθειά του να ανέβει στα «σαλόνια», ο ανερχόμενος τότε τεχνικός πήρε μαζί του και τον Ντουνιά. Ο έμπειρος αμυντικός «έδεσε» αμέσως μαζί με τους Αργεντινούς Εδουάρδο Κοντογιωργάκη, Όσκαρ Αλβαρέζ, Τσίτσε Μοντέζ και Εδουάρδο Λίσα, αλλά και τους ντόπιους Γιώργο Σιόντη και Τάκη Γραμμενιάτη, συμβάλλοντας στην πανηγυρική άνοδο των Ηπειρωτών. Δεν τους ακολούθησε, όμως, στην Α’ Εθνική.

Έπαιξε για μία διετία στον Παρθενώνα Κάτω Πετραλώνων, ομάδα της Α’ Κατηγορίας της Αθήνας και κατόπιν κρέμασε τα παπούτσια του. Το 1976 έβαλε το χεράκι του ώστε ο Πανιώνιος να ανακαλύψει τον ταλαντούχο ανιψιό του, που διέπρεπε ως δεξιός εξτρέμ με τη φανέλα της Δάφνης, και να τον κάνει δικό του. Ο Αναστόπουλος, μάλιστα, έχει πει ότι πήγαινε συχνά στα γήπεδα όπου αγωνιζόταν το Ρουφ και ο ΠΑΣ για να δει τον θείο του και τότε γνώρισε – παιδάκι ακόμα – για πρώτη φορά τον Αλέφαντο.

Ο Ντουνιάς ολοκλήρωσε την καριέρα του με 122 συμμετοχές στην κορυφαία κατηγορία, που θα ήταν περισσότερες αν δεν είχε λείψει για μία διετία στη Νότια Αφρική – όπου έκανε πολλούς  φίλους, όπως και σε όλα τα μέρη στα οποία αγωνίστηκε. Δεν ασχολήθηκε με την προπονητική, ήταν όμως ενεργός στις δραστηριότητες του Συνδέσμου Παλαιμάχων του Πανιωνίου μέχρι τον ξαφνικό θάνατό του, στις 6 Δεκεμβρίου 2017.

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» της 1ης Αυγούστου 1964, εφημερίδα «Ομάδα» της 21ης Ιανουαρίου 1964), gianninasports.blogspot.com («Ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του Μίμη Ντουνιά»), tanea.gr («Ο δικός μου Αλέφαντος»), soccer-base.gr («Ντουνιάς Δημήτρης»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 21 Νοεμβρίου

2022: Η Αγγλία συντρίβει με 6-2 το Ιράν στον πρώτο αγώνα της για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ.

2020: Ο ηλικίας 16 ετών και μίας ημέρας Γιουσούφα Μουκόκο της Ντόρτμουντ, γίνεται ο νεότερος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Bundesliga όταν αντικαθιστά τον Έρλινγκ Χάαλαντ στο 85′ του αγώνα με τη Χέρτα Βερολίνου (5-2). Το παλιό ρεκόρ κατείχε ο νυν προπονητής της Ντόρτμουντ, Νούρι Σαχίν, ο οποίος είχε κάνει ντεμπούτο όταν ήταν 16 ετών και 334 ημερών.

2010: Η ΑΕΛ ηττάται με 1-0 από τον Πανιώνιο με γκολ του Ανδρέα Σάμαρη, στον τελευταίο αγώνα της στο στάδιο Αλκαζάρ πριν από τη μετακόμισή της στο νεόδμητο AEL FC Arena. Θα επιστρέψει στην ιστορική της έδρα τρία χρόνια αργότερα, μετά τον υποβιβασμό της στη Γ’ Εθνική λόγω χρεών και θα τη χρησιμοποιήσει περιστασιακά και ως ομάδα Super League, τη δεκαετία του 2020.

2006: Με γκολ του Ζούλιο Σέζαρ με απ’ ευθείας φάουλ, η ΑΕΚ νικά με 1-0 τη Μίλαν στο ΟΑΚΑ για την 5η αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Champions League.

2000: Πεθαίνει σε ηλικία 78 ετών ο Εμίλ Ζάτοπεκ, ένας από τους κορυφαίους δρομείς όλων των εποχών. Ο Τσέχος αθλητής είχε γράψει Ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 με την κατάκτηση τριών χρυσών μεταλλίων στα 5.000 μ., τα 10.000 μ. και τον Μαραθώνιο, ενώ αμέτρητες ήταν και οι διακρίσεις του σε άλλες διοργανώσεις.

1999: Ο Παναθηναϊκός νικά με 2-0 τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ και σπάει το αρνητικό σερί που είχε εναντίον του στο πρωτάθλημα μετά το 1996. Προπονητής των «πρασίνων» είναι ο Γιάννης Κυράστας, ενώ τα γκολ σημειώνουν οι Πέρσι Ολιβάρες και Κριστόφ Βαζέχα.

1995: Ο Πύρρος Δήμας κερδίζει δύο χρυσά μετάλλια κι ένα ασημένιο στην κατηγορία των 83 κιλών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών της Γκουανγκζού. Στο επολέ-ζετέ σημειώνει και παγκόσμιο ρεκόρ με 212,5 κιλά.

1992: Στον πρώτο αγώνα του ως αντίπαλος του Άρη με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, ο Νίκος Γκάλης οδηγεί τη νέα του ομάδα στη νίκη με 82-70 στο κλειστό γυμναστήριο της Γλυφάδας. Την ίδια μέρα ο Σπόρτιγκ νικά με 84-72 τον Ηρακλή, για τον οποίο σημειώνει 36 πόντους ο Αμερικανός Στιβ Μπαρτ, ο οποίος λίγες μέρες αργότερα θα συλληφθεί στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης για κατοχή ναρκωτικών και θα απελαθεί από την Ελλάδα.

1990: Με γκολ των Ντένις Μπέργκαμπ (8′) και Μάρκο Φαν Μπάστεν (19′) η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ολλανδία νικά με 2-0 την Ελλάδα στο Ρότερνταμ, στο πλαίσιο των προκριματικών του Euro ’92.

1982: Ο αμυντικός του Απόλλωνα Σμύρνης, Αλέκος Παπαγεωργίου, κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια του αγώνα πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό στη Ριζούπολη (0-1). Xάνει για μερικά δευτερόλεπτα τις αισθήσεις του ύστερα από ακούσιο χτύπημα του Τσου Λα Λινγκ και τις ανακτά χάρη στη σωτήρια παρέμβαση του γιατρού (και παλαίμαχου ποδοσφαιριστή) των «πράσινων», Φραγκίσκου Σούρπη.

1976: Ο Παναθηναϊκός γνωστοποιεί τη συμφωνία του με τον προπονητή της Εθνικής Πολωνίας, Κάζιμιρ Γκόρσκι, ο οποίος θα αναλάβει την τεχνική ηγεσία του τον Δεκέμβριο.

1968: H Άιντραχτ Φρανκφούρτης νικά με 1-0 τη Γιουβέντους χάρη σε γκολ του Βάλτερ Μπέχτολντ στο τελευταίο λεπτό της παράτασης και προκρίνεται στον 3ο γύρο του Κυπέλλου Εκθέσεων.

1959: Πεθαίνει σε ηλικία μόλις 50 ετών ο Μαξ Μπερ, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής των βαρέων βαρών της πυγμαχίας, που ακολούθησε επιτυχημένη καριέρα ηθοποιού όταν αποσύρθηκε από τα ρινγκ. Στη διάρκεια της πυγμαχικής καριέρας του έδωσε 84 αγώνες, νίκησε στους 72 και ηττήθηκε στους 12, ενώ έπαιξε σε περισσότερες από 20 ταινίες και πολλές τηλεοπτικές σειρές.

1923: Ιδρύεται ο Εθνικός Πειραιώς, ο οποίος θα εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα σωματεία της χώρας στο ποδόσφαιρο, την κολύμβηση και κυρίως την υδατοσφαίριση. Η αρχική ονομασία του συλλόγου είναι «Κεραυνός» και έντεκα μήνες αργότερα θα μετονομαστεί σε «Young Boys Titan», προτού καταλήξει στο «Εθνικός» στις 23 Δεκεμβρίου 1924.

1914: Το Yale Bowl, έδρα της ομάδας ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου του Γέιλ, ανοίγει τις πύλες του στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ. Το έχει σχεδιάσει ο αρχιτέκτονας Τσαρλς Φέρι και είναι το πρώτο στάδιο με αμφιθεατρικό σχήμα στις ΗΠΑ και θα δώσει την έμπνευση για την σχεδίαση του Los Angeles Memorial Coliseum, του Rose Bowl και του Michigan Stadium.

1888: Οι ιθύνοντες της αγγλικής ομοσπονδίας αποφασίζουν ότι η νίκη θα δίνει δύο βαθμούς, η ισοπαλία έναν και η ήττα κανέναν. Πριν συμπληρωθεί αιώνας το σύστημα θα αλλάξει σε 3-1-0.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News