Σαν Σήμερα - Μάικ Χόθορν: Ο παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1 που έζησε στα όρια
Να ζήσει μακριά από τους κινδύνους της Formula 1 ήθελε ο Μάικ Χόθορν, γι’ αυτό και την εγκατέλειψε αμέσως μετά τον παγκόσμιο τίτλο που κέρδισε το 1958. Η μοίρα, όμως, του έπαιξε άσχημο παιχνίδι στις 22 Ιανουαρίου 1959.
Σε όλη τη διάρκεια της σύντομης ζωής του ο Μάικ Χόθορν, ο πρώτος Βρετανός πιλότος που στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στη Formula 1 το 1958, «έπαιζε» με τον θάνατο.
Μία από τις μεγαλύτερες νίκες του στο βολάν επισκιάστηκε από ένα σοκαριστικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή δεκάδων θεατών. Άλλες φορές είδε να χάνονται μπροστά στα μάτια του στενοί φίλοι μέσα και έξω από τις πίστες, αλλά και ορκισμένοι εχθροί. Κι όταν εκπλήρωσε τον μεγαλύτερό στόχο του και αποφάσισε να πει «τέρμα, μέχρι εδώ» παρότι ήταν μόλις 29 ετών κι είχε όλο το μέλλον μπροστά του. Για να ζήσει τη ζωή που δεν είχε προλάβει να χαρεί μέχρι τότε.
Η μοίρα του, όμως, ήταν προδιαγεγραμμένη. Στις 22 Ιανουαρίου 1959, μόλις τρεις μήνες μετά τον τελευταίο αγώνα του, ο Χόθορν οδηγούσε την Jaguar του στο Γκίλφορντ και επιχείρησε να προσπεράσει την προπορευόμενη Mercedes του Ρομπ Γουόκερ, που ήταν κι αυτός πιλότος της Formula 1 και ιδιοκτήτης της φερώνυμης αγωνιστικής ομάδας.
Το οδόστρωμα ήταν βρεγμένο και το σημείο επικίνδυνο, κάτι που είχε ως συνέπεια ο παγκόσμιος πρωταθλητής να χάσει τον έλεγχο και να χτυπήσει μια κολόνα στη διαχωριστική νησίδα. Το αυτοκίνητό του πέρασε αστραπιαία το αντίθετο ρεύμα, όπου βρήκε ελαφρά ένα διερχόμενο φορτηγό και καρφώθηκε με δύναμη σ’ ένα δέντρο.
Λίγα λεπτά αργότερα οι διασώστες τον ανέσυραν νεκρό από το πίσω κάθισμα όπου είχε βρεθεί ύστερα από τη σφοδρή πρόσκρουση. Ο Χόθορν δεν είχε γλιτώσει τη μοίρα του και είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο τιμόνι, όπως είχε συμβεί μερικούς μήνες νωρίτερα με τον αντίζηλό του, Λουίτζι Μούσο, αλλά και τον στενό του φίλο και συμπατριώτη του, Πίτερ Κόλινς.
Αγαπημένο παιδί του Φεράρι
Ο Χόθορν γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1929 στο Μέξμπορο του Γιόρκσιρ και διέθετε όλα τα χαρακτηριστικά για να κάνει «γκελ» σε κόσμο που δεν ήταν τόσο φανατικός με τους αγώνες ταχύτητας. Ήταν ψηλός, ξανθός και γοητευτικός και σπάνια τον έβλεπε κανείς να μη χαμογελάει.
«Ήταν ένας ευχάριστος και πάντοτε ευδιάθετος νεαρός», έλεγε ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο, ο οποίος μεσουρανούσε στις πίστες όταν ο Άγγλος πιλότος έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1. Το γεγονός ότι φορούσε πάντα ένα πουά παπιγιόν όταν καθόταν στο μονοθέσιό του, έκανε την παρουσία του ακόμα πιο ιδιαίτερη κι έκανε τους Γάλλους να του δώσουν το παρατσούκλι «Ο Πεταλούδας» (από το «Le Papillon»).
Στις δυνατότητές του πίστευε πολύ ο Έντσο Φεράρι, ο οποίος δήλωνε εντυπωσιασμένος τόσο από το θάρρος του, όσο και από τις γρήγορες αντιδράσεις του στο τιμόνι. Ο Χόθορν κέντρισε την προσοχή του ιδιοκτήτη της μεγάλης ιταλικής ομάδας από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1952, όταν οδηγούσε μία Cooper-Bristol και τερμάτισε τέταρτος στον παρθενικό αγώνα του, στην πίστα του Σπα στο Βέλγιο. Μερικές εβδομάδες αργότερα ο νεαρός Βρετανός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο, με την τρίτη θέση που κατέλαβε στο βρετανικό γκραν πρι πίσω από τους Ιταλούς Αλμπέρτο Ασκάρι και Πιέρο Ταρούφι. Ο Φεράρι είχε πειστεί ότι το μέλλον του ανήκε.
Έτσι, στις αρχές του 1953 ο Χόθορν υπέγραψε στη Scuderia Ferrari και φρόντισε από νωρίς να δικαιώσει τις προσδοκίες του αφεντικού του. Τον Ιούλιο πέτυχε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο γκραν πρι της Γαλλίας, σε έναν συγκλονιστικό αγώνα στον οποίο προσπέρασε τον Φάντζιο λίγο πριν τον τελευταίο γύρο. Την ίδια χρονιά σημείωσε και την πρώτη του νίκη στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όπου εκπροσώπησε την ιταλική ομάδα μαζί με τον Νίνο Φαρίνα.
Το 1954, στο γκραν πρι της Σικελίας, είχε το πρώτο ατύχημα που του προκάλεσε κάποια ελαφρά εγκαύματα και προς το τέλος της σεζόν άφησε τη Ferrari για να εγκατασταθεί στη Βρετανία, μια και μετά τον θάνατο του πατέρα του ήθελε να βρίσκεται κοντά στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του.
Το δυστύχημα στο Λε Μαν το 1955
Ίσως η καριέρα και η ζωή του Χόθορν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά αν δεν είχε εμπλακεί στο δυστύχημα που σημειώθηκε στον αγώνα των 24 Ωρών του Λε Μαν το 1955 και κόστισε τη ζωή του Γάλλου οδηγού Πιερ Λεβέκ και σε δεκάδες θεατές.
Αφού κάποια στιγμή προσπέρασε τη Healey του συμπατριώτη του, Λανς Μάκλιν, ο Χόθορν έκοψε απότομα ταχύτητα της Jaguar D-Type που οδηγούσε για να προετοιμαστεί για την είσοδο στα πιτς για ανεφοδιασμό. Ο Μάκλιν αιφνιδιάστηκε κι έκανε έναν ελιγμό για να τον αποφύγει, με συνέπεια να βρεθεί στον δρόμο της Mercedes που οδηγούσε ο Λεβέκ.
Η μεγάλη ταχύτητα που είχε αναπτύξει ο Γάλλος πιλότος είχε ως συνέπεια η Mercedes του να πεταχτεί στον αέρα μόλις εμβόλισε από πίσω και αριστερά τη Healey του Μάκλιν. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου το αυτοκίνητο του Λεβέκ πέρασε πάνω από το προστατευτικό ανάχωμα και έπεσε πάνω στη γεμάτη κόσμο κερκίδα, σκοτώνοντας τον ίδιο και 82 θεατές.

Στιγμιότυπο από τον τόπο της τραγωδίας στον αγώνα των 24 Ωρών του Λε Μαν το 1955. Ο Χόθορν έφερε βαρέως την εμπλοκή του στο δυστύχημα, αν και οι αρχές δεν του απέδωσαν ευθύνες.
Παρά την πρωτοφανή τραγωδία ο αγώνας συνεχίστηκε κανονικά (!) και ο Χόθορν πήρε τη νίκη μαζί με τον «συμπαίκτη» του Άιβορ Μπιούεμπ. Το κλίμα, ωστόσο, ήταν βαρύ για εκείνον, όχι μόνο επειδή το απότομο φρενάρισμά του είχε παίξει ρόλο στο δυστύχημα, αλλά και επειδή ο γαλλικός Τύπος δημοσίευσε φωτογραφίες που τον απεικόνιζαν να πανηγυρίζει τη νίκη του με τον Μπιούμπ ανοίγοντας τις καθιερωμένες σαμπάνιες.
Η επίσημη έρευνα των αρχών επέρριψε ευθύνες στα ελλιπή μέτρα ασφαλείας των διοργανωτών και την απαρχαιωμένη πίστα κι όχι στον Χόθορν, ο οποίος όμως δεν γινόταν να μην κουβαλάει μέσα του το ψυχολογικό βάρος για τον χαμό τόσων ανθρώπων.
Πρωταθλητής με μία νίκη το 1958
Όταν έφυγε από τη Ferrari το 1954, ο Χόθορν εντάχθηκε στη Vanwall. Το 1955 επέστρεψε στη μεγάλη ιταλική ομάδα, όμως το 1956 δοκίμασε την τύχη του στην BRM και τη Maserati χωρίς να σημειώσει επιτυχίες.
Το 1957 επέστρεψε οριστικά στη Ferrari και παρότι δεν κατάφερε να απειλήσει τον Φάντζιο, που κατέκτησε τον πέμπτο και τελευταίο παγκόσμιο τίτλο του, έβαλε τις βάσεις για να πρωταγωνιστήσει τη χρονιά που ακολούθησε. Η στενή φιλία που ανέπτυξε με τον Πίτερ Κόλινς, ο οποίος είχε ενταχθεί νωρίτερα στη Scuderia, δημιούργησε έναν έντονο ανταγωνισμό με τον Ιταλό «ομόσταβλό» τους, Λουίτζι Μούσο. «Οι Άγγλοι είχαν συμφωνήσει ότι αν κάποιος απ’ τους δυο τους κέρδιζε κάποιον αγώνα, θα μοιράζονταν το χρηματικό έπαθλο του νικητή», υποστήριξε η αρραβωνιαστικιά του Μούσο, Φιάμα Μπρέσκι, στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Η μυστική ζωή του Έντσο Φεράρι».
Αυτός ο σκληρός ανταγωνισμός λέγεται ότι έπαιξε ρόλο ώστε ο Ιταλός πιλότος να οδηγεί πέρα απ’ τα όρια και να χάσει τη ζωή του σε δυστύχημα στο γκραν πρι της Γαλλίας, τον Ιούλιο του 1958. Έναν μήνα αργότερα σκοτώθηκε και ο Κόλινς στην πίστα του Νίρμπουργκρινγκ, γεγονός που κλόνισε απίστευτα τον Χόθορν και τον έκανε να αλλάξει οπτική γύρω απ’ τους αγώνες.
Απόντος του Φάντζιο, ο οποίος αποσύρθηκε απ’ τη δράση στα μισά της αγωνιστικής σεζόν, ο Χόθορν είχε πάρει το προβάδισμα για τον τίτλο χάρη στη συνέπεια με την οποία ανέβαινε στο βάθρο έναντι του βασικού συνδιεκδικητή, Στέρλινγκ Μος. Η μοναδική νίκη που σημείωσε στο μοιραίο για τον Μούσο γαλλικό γκραν πρι, αποδείχθηκε αρκετή για να του χαρίσει την πρώτη θέση στη γενική κατάταξη των οδηγών με 42 βαθμούς. Ο Μος, ο οποίος είχε σημειώσει τέσσερις νίκες, πλήρωσε τις πολλές εγκαταλείψεις κι έμεινε δεύτερος με 41.
Αμέσως μετά την κατάκτηση του τίτλου, με τη δεύτερη θέση που κατέλαβε στο γκραν πρι της Καζαμπλάνκα, ο Χόθορν ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες. Ο Φεράρι προσπάθησε να του αλλάξει γνώμη, αλλά ο Βρετανός οδηγός ήταν αμετάπειστος. Μετά τον θάνατό του έγινε γνωστό ότι ταλαιπωρούνταν από νεφρική ανεπάρκεια (λόγω λοίμωξης είχε χάσει το ένα του νεφρό το 1955 και μέχρι το 1958 αντιμετώπιζε προβλήματα και με το άλλο) και ήθελε να ζήσει χωρίς τα άγχη του βολάν. Αυτό, όμως, δεν έμελλε να κρατήσει για πολύ.
Έκανε κόντρες με τον Γουόκερ
Το γεγονός ότι στο δυστύχημα που προκάλεσε τον θάνατο του Χόθορν στις 22 Ιανουαρίου 1959 εμπλεκόταν και το αυτοκίνητο ενός άλλου επαγγελματία οδηγού, προκάλεσε υποψίες ότι η συνύπαρξή τους στον δρόμο δεν ήταν τυχαία ούτε εντελώς αθώα.
Ο Γουόκερ, ωστόσο, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έκαναν «κόντρες» στον δημόσιο δρόμο και η αστυνομική έρευνα κατέληξε στο πόρισμα ότι ο θάνατος του εν ενεργεία παγκόσμιου πρωταθλητή της Formula 1 οφειλόταν σε ατυχείς χειρισμούς του αυτοκινήτου του. Μόνο αφού πέρασαν πολλά χρόνια ο Γουόκερ παραδέχθηκε σε συνέντευξή του ότι πράγματι συναγωνιζόταν σε ταχύτητα τον Χόθορν εκείνο το βράδυ, αλλά δεν το είχε καταθέσει για να μη βρεθεί κατηγορούμενος.
Για να τιμήσει τον Χόθορν, η δημοτική αρχή του Φάρναμ, της κωμόπολης όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έδωσε το όνομά του σε έναν μεγάλο δρόμο. Ανάλογες τιμές του έχουν επιφυλάξει κι άλλες πόλεις, ενώ στον περιβάλλοντα χώρο της πίστας του Γκούντγουντ έχει ανεγερθεί εδώ και πολλά χρόνια ένα άγαλμα που τον απεικονίζει παρέα με τον Λόφτι Ίνγκλαντ, μάνατζερ της αγωνιστικής ομάδας της Jaguar κατά τη δεκαετία του ’50.
Πηγές: ferrari.com («Mike Hawthorn: Remembering Ferrari’s first British Champion»), en.wikipedia.org («Mike Hawthorn», «1952 Formula One Season», «1953 Formula One Season», «1958 Formula One Season», «1955 Le Mans Disaster»), classiccarsforsale.squarespare.com («MIKE HAWTHORN: TRAGIC ACCIDENT OR FATAL ROAD RACING?»)
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 22 Ιανουαρίου
2024: Πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών από ανακοπή καρδιάς ο παλαίμαχος διεθνής Ιταλός επιθετικός, Τζίτζι Ρίβα.
2024: Ο Ζοέλ Εμπίντ σημειώνει 70 πόντους στη νίκη των Φιλαδέλφεια 76ερς επί των Σαν Αντόνιο Σπερς με 133-123. Ο σέντερ με καταγωγή απ’ το Καμερούν σημειώνει νέο ρεκόρ πόντων σε ένα ματς του ΝΒΑ από παίκτη των Σίξερς, μια και ξεπερνά τους 68 πόντους του Γουίλτ Τσάμπερλεν κόντρα στους Σικάγο Μπουλς στις 16 Δεκεμβρίου 1967.
2018: Ο παλαίμαχος Λιβεριανός ποδοσφαιριστής, Τζορτζ Γουεά, νικητής της «Χρυσής Μπάλας» του 1995 και με τεράστια καριέρα (σε Μίλαν, Παρί Σεν Ζερμέν, Μονακό, Τσέλσι κ.λπ.) εκλέγεται πρόεδρος της δημοκρατίας της πατρίδας του.
2006: Ο Κόμπι Μπράιαντ σημειώνει 81 πόντους στη νίκη των Λος Άντζελες Λέικερς επί των Τορόντο Ράπτορς με 122-104. Πρόκειται για την καλύτερη ατομική επίδοση σε αγώνα του ΝΒΑ από τους 100 πόντους του Γουίλτ Τσάμπερλεν στις 2 Μαρτίου 1962.
2000: Πεθαίνει στο Παρίσι σε ηλικία 83 ετών ο Νίκος Κουτσαλέξης, μέλος της πρώτης στα χρονικά εθνικής ομάδας της χώρας μας στο μπάσκετ. Με Πανελλήνιο αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1937, 1939, 1940).
2000: Η Πόπη Ουζούνη γίνεται η πρώτη Ελληνίδα σφαιροβόλος που σπάει το φράγμα των 19 μέτρων με βολή στα 19.03 κατά τη διάρκεια ημερίδας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
1993: Η Κουβανή χάλκινη ολυμπιονίκης της Βαρκελώνης στα 800 μ., Άνα Φιδέλια Κιρό, παθαίνει εγκαύματα τρίτου βαθμού στο ένα τρίτο του σώματός της όταν πέφτει πάνω της κατσαρόλα με βραστό νερό. Η Κιρό είναι έγκυος στον έβδομο μήνα και αναγκάζεται να γεννήσει πρόωρα, όμως η κορούλα της θα χάσει τη μάχη με τον θάνατο ύστερα από μία εβδομάδα.
1988: Ο Μάικ Τάισον βγάζει νοκ άουτ τον Λάρι Χολμς στον τέταρτο γύρο του αγώνα τους στην Ατλάντικ Σίτι και διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας.
1984: Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Χρήστο Αρδίζογλου, η ΑΕΚ συντρίβει με 4-0 τον ΠΑΟΚ σε αγώνα πρωταθλήματος στη Νέα Φιλαδέλφεια.
1983: Οι Χιούστον Ρόκετς γίνονται η πρώτη ομάδα στο NBA που δεν σημειώνει ούτε ένα πόντο στη παράταση, στην ήττα από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπρέιζερς με 113-96 (κανονικός αγώνας 96-96).
1977: Πεθαίνει σε ηλικία 50 ετών από νεφρική ανεπάρκεια ο Αργεντινός παλαίμαχος πυγμάχος Πασκουάλ Πέρες, παγκόσμιος πρωταθλητής ελαφρών βαρών από το 1954 έως και το 1960 και χρυσός ολυμπιονίκης στην κατηγορία μύγας (51 κ.) το 1948 στο Λονδίνο.
1973: Ο Τζορτζ Φόρμαν κερδίζει τον παγκόσμιο τίτλο στα βαρέα βάρη μια και βγάζει νοκ άουτ στον 2ο γύρο τον Τζο Φρέιζερ, σε αγώνα που διεξάγεται στο Κίνγκστον της Τζαμάικας. Πρόκειται για τον πρώτο αγώνα μποξ που μεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση.
1968: Πεθαίνει σε ηλικία 77 ετών στη Χονολουλού ο Ντιουκ Καχαναμόκου, χρυσός ολυμπιονίκης στα 100 μέτρα ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 και 1920.
1965: Ο Ολυμπιακός γνωστοποιεί τη συμφωνία του με τον καταξιωμένο Ούγγρο προπονητή, Μάρτον Μπούκοβι και τον άμεσο συνεργάτη του, Μίχαϊ Λάντος.
1960: Με 23 πόντους και 25 ριμπάουντ ο Γουίλτ Τσάμπερλεν αναδεικνύεται MVP του 10ου All Star Game του ΝΒΑ, που διεξάγεται στη Φιλαδέλφεια.
1955: Ο Τζο Ντέιβις σημειώνει το πρώτο επίσημα αναγνωρισμένο maximum break στο σνούκερ (147 πόντοι), σε έναν αγώνα επίδειξης κόντρα στον Γουίλι Σμιθ στο Λέστερ.
1951: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο Χάραλντ Μπορ, διακεκριμένος μαθηματικός ο οποίος στα νιάτα του είχε υπάρξει διεθνής ποδοσφαιριστής της ΑΒ Κοπεγχάγης. Ήταν αδερφός του νομπελίστα φυσικού Νιλς Μπορ και είχε κατακτήσει με την εθνική ομάδα της Δανίας το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στο Λονδίνο. Μάλιστα, είχε αγωνιστεί στο ιστορικό 17-1 επί της Γαλλίας, τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της Δανίας.
1942: Η Αργεντινή συντρίβει με 12-0 τον Ισημερινό στο πλαίσιο του Κόπα Αμέρικα. Πρόκειται για την ευρύτερη νίκη της «αλμπισελέστε» σε επίσημο αγώνα, αλλά και για το ευρύτερο σκορ στην ιστορία της διοργάνωσης. Πέντε από τα δώδεκα γκολ σημειώνει ο Χοσέ Μανουέλ Μορένο.
1938: Η Ελλάδα σημειώνει την πρώτη εκτός έδρας νίκη της ιστορίας της. Επικρατεί με 3-1 της Παλαιστίνης στο Τελ Αβίβ για τον πρώτο προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με δύο γκολ του Κλεάνθη Βικελίδη και ένα του Αντώνη Μηγιάκη.
1927: Ο αγώνας του αγγλικού πρωταθλήματος Άρσεναλ-Σέφιλντ Γιουνάιτεντ 1-1, είναι ο πρώτος που μεταδίδεται σε ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Ελ Καμπί: Η μεγάλη επιστροφή και το συμβόλαιο
- Ολυμπιακός: Το χαμόγελο του Μεντιλίμπαρ και τα συγχαρητήρια για τη μεγάλη νίκη
- Έσε-Ρέτσος: Μασούσαν σίδερα σε μία βραδιά «λιονταριών» και αποθεώθηκαν
- Υπεράνω Όλων: Ο χρόνος και οι τροπαιοθήκες των συλλόγων είναι οι κριτές
- ΟΦΗ: Νέο συμβόλαιο υπέγραψε ο Αποστολάκης
