Σαν Σήμερα - Εύα Κουομπουκόφσκα: Η Πολωνή σπρίντερ που αποκλείστηκε με την άδικη κατηγορία ότι ήταν άνδρας

Στις 31 Αυγούστου 1966 η Εύα Κουομπουκόφσκα «πετούσε» στα ουράνια. Δεν είναι μικρό επίτευγμα να είσαι 19 ετών και να έχεις μόλις κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Οι ειδικοί του στίβου αναγνώριζαν πλέον την Πολωνή αθλήτρια ως το μεγάλο «αστέρι» των δρόμων ταχύτητας, μια και το 1965 είχε ισοφαρίσει το παγκόσμιο ρεκόρ στο «κατοστάρι», τρέχοντας σε 11.1 στην Πράγα. Είχαν προηγηθεί, άλλωστε, τα κατορθώματά της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο, όπου είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο πίσω από τις Αμερικανίδες Γουαϊόμι Τάιους και Ίντιθ Μαγκουάιρ, αλλά και το χρυσό στη σκυταλοδρομία 4×100 ως η τελευταία σπρίντερ της Πολωνίας, με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (43.6).

Τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου του 1966 στη Βουδαπέστη έμελλε να αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης και στα 4×100, αφού στο μεταξύ είχε κατακτήσει και το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μ. πίσω από τη συμπατριώτισσα και στενή της φίλη, την οποία είχε νικήσει οριακά στα 100 μ. (με χρόνο 11.5) Την Ιρένα Κιρζενστάιν, η οποία θα έμενε στην ιστορία ως μία από τις κορυφαίες σπρίντερ όλων των εποχών με το επώνυμο που απέκτησε μετά τον γάμο της (Σεβίνσκα).

Ως τέτοια θα μνημονευόταν κατά πάσα πιθανότητα και η Κουομπουκόφσκα αν τον Σεπτέμβριο του 1967 δεν λάμβανε χώρα το γεγονός που τερμάτισε πρόωρα – και άδικα, όπως θα επιβεβαιωνόταν πολλά χρόνια αργότερα – την πολλά υποσχόμενη καριέρα της.

Είχε πάει στο Κίεβο προκειμένου να συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου, όταν οι διοργανωτές υπέβαλαν όλες τις αθλήτριες στο τεστ Barr, μια κυτταρολογική εξέταση την οποία είχε υιοθετήσει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ως επιστημονικό τεστ ανίχνευσης φύλου. Και τότε συνέβη το παράδοξο. Το αποτέλεσμα της Κουομπουκόφσκα κρίθηκε μη συμβατό, παρότι ένα χρόνο νωρίτερα στη Βουδαπέστη είχε περάσει με απόλυτη επιτυχία την ανατομική εξέταση των γεννητικών της οργάνων από μία ομάδα γυναικών γιατρών!

Οι εξελίξεις που ακολούθησαν ήταν ραγδαίες. Οι διοργανωτές του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου της απαγόρευσαν τη συμμετοχή, ενώ στη συνέχεια η IAAF την απέκλεισε απ’ όλες τις μελλοντικές γυναικείες διοργανώσεις. Το 1970 διέγραψε όλες τις επιδόσεις της, συμπεριλαμβανομένων και των δύο παγκοσμίων ρεκόρ της στα 100 μ. και στα 4×100. Ευτυχώς (!) δεν την υποχρέωσε να επιστρέψει τα μετάλλια που είχε ήδη κατακτήσει.

Το τεστ ήταν ανεπαρκές

Ο αποκλεισμός της Κουομπουκόφσκα έγινε δεκτός με ειρωνικά δημοσιεύματα από τον Τύπο της εποχής, που αντιμετώπισε την είδηση με σκανδαλοθηρική διάθεση. «Η Εύα ήταν άνδρας» διαβάζουμε στο ελληνικό περιοδικό «Άλφα», το οποίο μάλιστα απέδιδε τη φράση ως δήλωση του τότε προέδρου της IAAF, του Γιουγκοσλάβου Άρτουρ Τάκατς.

Κανείς δεν γνώριζε τότε για την ιδιαίτερη περίπτωση της Πολωνοαμερικανίδας Στανισλάβα Βαλασίεβιτς (η οποία αποκαλύφθηκε ότι ήταν intersex άτομο μόνο όταν πέθανε, το 1980), ενώ η αντίστοιχη ιστορία της Ντόρα Ράτιεν είχε παρουσιαστεί παραποιημένη. Ελάχιστοι είχαν επίσης ακουστά την Τσεχοσλοβάκα Ζντένα Κούμπκοβα, η οποία πρωταγωνίστησε στα 800 μ. μέχρι το 1935 και αργότερα προχώρησε σε επέμβαση αποκατάστασης φύλου και συνέχισε να ζει ως άνδρας με το ονοματεπώνυμο Ζντένεκ Κούμπεκ. Κάθε τέτοια περίπτωση γενετικής ανωμαλίας προκαλούσε ειρωνικά σχόλια.

Υπήρχε, ωστόσο, μία σημαντική διαφορά με τις παραπάνω περιπτώσεις. Η Κουομπουκόφσκα δεν είχε κοροϊδέψει κανέναν. Ήταν πράγματι γυναίκα κι αυτό αποδείχθηκε περίτρανα κατά τη διάρκεια του 1968, όταν έμεινε έγκυος και γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι!

Τι είχε συμβεί λοιπόν; Πολύ απλά, το τεστ στο οποίο βασίστηκαν οι επιτελείς του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου του Κιέβου και είχε παρουσιάσει ως «καινοτόμο» η ΔΟΕ, ήταν εντελώς ανεπαρκές για το έργο που καλούταν να επιτελέσει. Δεν ήταν ικανό να αποδείξει αν το εξεταζόμενο άτομο ήταν άνδρας ή γυναίκα και το μόνο που κατάφερνε ήταν να εντοπίσει την παρουσία ενός αδρανοποιημένου Χ χρωμοσώματος. «Έκοβε» δηλαδή τους ανθρώπους με χρωμοσωμικές παραλλαγές, χωρίς να επιβεβαιώνει ότι ανήκαν στο αντίθετο φύλο.

Στην πραγματικότητα δεν ήταν η Κουομπουκόφσκα αυτή που είχε αποτύχει να περάσει το τεστ. Το τεστ είχε αποτύχει να αναγνωρίσει την Κουομπουκόφσκα!

Ακόμα και τότε που η επιστήμη δεν είχε προχωρήσει όσο στις μέρες μας, ήταν γνωστό ότι δεν ίσχυε απόλυτα το «ΧΧ=γυναίκα» και «ΧΥ=άνδρας». Για παράδειγμα, υπήρχαν άνθρωποι με ΧΧΥ, δηλαδή με δύο χρωμοσώματα Χ, που μπορούσαν να εμφανίζουν το λεγόμενο σωμάτιο Barr (το αδρανοποιημένο χρωμόσωμα Χ). Αντίστοιχα, άνθρωποι με ΧΥ και πλήρη αναισθησία στα ανδρογόνα, μπορούσαν να αναπτύσσονται με γυναικεία εξωτερικά χαρακτηριστικά.

Η περίπτωση της Κουομπουκόφσκα ήταν ακόμη πιο σύνθετη: μεταγενέστερες αναφορές την περιγράφουν ως μωσαϊκό ΧΧ/ΧΧΥ, δηλαδή ως άτομο του οποίου διαφορετικά κύτταρα έφεραν διαφορετικό χρωμοσωμικό συνδυασμό. Η Κουομπουκόφσκα ήταν γυναίκα, όμως τα χρωμοσώματά της παρουσίαζαν μια σπάνια παραλλαγή που δεν χωρούσε εύκολα στην απλή διχοτόμηση ΧΧ/ΧΥ. Και αυτό ανέδειξε ένα ευρύτερο πρόβλημα με το τεστ Barr, το οποίο είχαν ήδη επισημάνει από το 1966 ειδικοί επιστήμονες: ένα και μόνο χρωμοσωμικό εύρημα δεν μπορούσε να απαντήσει από μόνο του στο σύνθετο ερώτημα του φύλου ενός ανθρώπου.

Θεωρία συνωμοσίας με πολιτική απόχρωση

Όταν απαγορεύεις ξαφνικά σε ένα κορίτσι που δεν έχει κλείσει τα 21 του χρόνια (η Κουομπουκόφσκα γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1946 στη Βαρσοβία) να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά, είναι σαν να του καταστρέφεις όλο τον κόσμο. Έτσι και η Πολωνή αθλήτρια βρέθηκε σε κάκιστη ψυχολογική κατάσταση μετά τον αποκλεισμό της από τους αθλητικούς αγώνες και σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες είχε φτάσει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας!

Υπήρχαν και τότε υποψίες ότι πίσω από τον αποκλεισμό της βρισκόταν «δάκτυλος» της Σοβιετικής Ένωσης, οι επιτελείς του αθλητισμού της οποίας δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις νίκες της Κουομπουκόφσκα και των συναθλητριών της στις διεθνείς διοργανώσεις. Σήμερα οι Πολωνοί υποστηρίζουν ανοιχτά αυτήν τη θεωρία συνωμοσίας, προσθέτοντας ότι η επιτροπή που έλαβε την απόφαση απαρτιζόταν μόνο από Σοβιετικούς και Ούγγρους γιατρούς.

Το χειρότερο ήταν ότι η Πολωνία, ως μέλος του Ανατολικού Μπλοκ δεν μπορούσε να ορθώσει ανάστημα στην ηγέτιδα ΕΣΣΔ και να υπερασπιστεί την αθλήτριά της. Έτσι, έκανε… γαργάρα τον δημόσιο εξευτελισμό της, ενώ οι εφημερίδες της χώρας έγραψαν ψευδώς ότι η απουσία της από τους αγώνες του Κιέβου οφειλόταν σε έναν τραυματισμό. Αργότερα δεν έκαναν την παραμικρή νύξη στα αίτια της ξαφνικής εξαφάνισής της από τα αθλητικά δρώμενα.

Η ειρωνεία είναι ότι στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου η είδηση ήταν σαν βούτυρο στο ψωμί τους και τα ειρωνικά τους δημοσιεύματα έπιασαν κι άλλες αθλήτριες, όπως τις Σοβιετικές αδελφές Ταμάρα και Ιρίνα Πρες που σάρωναν τα μετάλλια στις ρίψεις. Αυτές δεν είχαν κατέβει καν στο Ευρωπαϊκό του 1966 (όπου κατέστη υποχρεωτικό το ανατομικό τεστ φύλου) προφασιζόμενες ασθένεια της μητέρας τους και δεν εμφανίστηκαν σε άλλους αγώνες στο μέλλον. Κανείς δεν απέδειξε φυσικά τίποτε ούτε για εκείνες, όμως οι αθλητικές αρχές τιμώρησαν με ευκολία την Κουομπουκόφσκα, βασισμένες στα αποτελέσματα ενός αμφιλεγόμενου τεστ.

Ακόμα και σήμερα, η World Athletics αναφέρει την Πολωνή αθλήτρια ως την πρώτη γυναίκα που απέτυχε να περάσει τεστ ανίχνευσης φύλου στο χρονολόγιο των γεγονότων που καθόρισαν την ιστορία του κλασικού αθλητισμού. Δεν υπεισέρχεται, όμως, σε λεπτομέρειες κι αυτό δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις σε όποιον δεν γνωρίζει ολόκληρη την ιστορία της.

Ακόμα περιμένει τη συγγνώμη

Η Κουομπουκόφσκα κλείστηκε στο καβούκι της ύστερα από τον αποκλεισμό της και δεν επιδίωξε ούτε η ίδια τη δικαίωσή της. Η αρνητική δημοσιότητα που θα λάμβανε τις διαστάσεις σκανδάλου ήταν κάτι που δεν μπορούσε να αντέξει, γι’ αυτό απέφυγε να δώσει συνεντεύξεις για το θέμα, αν και διατήρησε επικοινωνία με τη Σεβίνσκα και άλλες συναθλήτριές της.

Το 1972 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σχολή Οικονομικών της Βαρσοβίας και έπιασε δουλειά στην εταιρία βιομηχανικού εξοπλισμού «Energomontaż Północ». Αργότερα πήγε στην Τσεχοσλοβακία όπου εργάστηκε ως λογίστρια για περίπου είκοσι χρόνια. Όσο για τη ΔΟΕ, χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1992 για να παραδεχθεί δημόσια ότι το τεστ που οδήγησε στον αποκλεισμό της από τις γυναικείες διοργανώσεις και τη διαγραφή των ρεκόρ της, δεν ήταν ενδεδειγμένο γι’ αυτήν την περίπτωση. Η αποκατάσταση, όμως, ήταν μισή, όπως επισήμανε κάποτε ο Πολωνός δημοσιογράφος Μάτσεϊ Πετρουτσένκο:

«Ήμουν παρών στη συνέντευξη Τύπου κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στη Βαρκελώνη, στην οποία έγινε αυτή η ανακοίνωση. Ωστόσο, κανείς δεν ζήτησε συγγνώμη από την Εύα Κουομπουκόφσκα, το μεγαλύτερο θύμα ενός λάθους της ιατρικής επιτροπής της ΔΟΕ, παρόλο που ολόκληρη η ζωή της καταστράφηκε – προσπάθησε ακόμη και να αυτοκτονήσει. Αυτό που είναι ακόμα χειρότερο είναι ότι η Εύα δεν έχει αποκατασταθεί από τη ΔΟΕ μέχρι σήμερα. Θεωρώ ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη παραβίαση του fair play στην ιστορία του Ολυμπιακού κινήματος».

Ο Πετρουτσένκο πέθανε τον Ιανουάριο του 2025 χωρίς να καταφέρει να πείσει την Κουομπουκόφσκα να του δώσει συνέντευξη για όσα συγκλονιστικά πράγματα της είχαν συμβεί μισό αιώνα νωρίτερα. Ακόμα και σήμερα, έναν μήνα προτού κλείσει τα 80 της χρόνια, η πρώην ολυμπιονίκης επιμένει να ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και αποφεύγει επιμελώς να σκαλίζει το παρελθόν.

Το παρήγορο είναι ότι το πολωνικό κράτος της απένειμε τα τελευταία χρόνια τις τιμές που αρμόζουν σε μία αθλήτρια παγκόσμιας κλάσης. Ίσως, όμως, αυτό που περιμένει περισσότερο προτού κλείσει για πάντα τα μάτια της είναι μία επίσημη «συγγνώμη» από τους φορείς που αποφάσισαν βιαστικά και με ελλιπή στοιχεία, να δώσουν πρόωρο τέλος στα όνειρά της.

Πηγές: dzieje.pl («Ewa Kłobukowska – skrzywdzona mistrzyni»), pmc.ncbi.nlm.nih.gov («Testing sex and gender in sports; reinventing, reimagining and reconstructing histories»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (Περιοδικό «Άλφα», τεύχος 91, ημερ. κυκλ. 30 Σεπτεμβρίου 1967), www.olympedia.org («Ewa Kłobukowska»), pl.wikipedia.org («Ewa Kłobukowska»), en.wikipedia.org («1966 European Athletics Championships»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 31 Αυγούστου

2024: Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 39 ετών ο παλαίμαχος Ιβοριανός ποδοσφαιριστής (Παρί Σεν Ζερμέν, Λέστερ, Λιντς, Κάρντιφ, Παλέρμο, Τραμπζονσπόρ) Σολ Μπάμπα.

2021: Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακοινώνει την επιστροφή του Κριστιάνο Ρονάλντο από τη Γιουβέντους, με μεταγραφή κόστους 15 εκατ. ευρώ.

2019: Ο Ανσού Φατί σκοράρει για την Μπαρτσελόνα εναντίον της Οσασούνα και γίνεται ο νεότερος σκόρερ των «Μπλαουγκράνα» στη La Liga σε ηλικία 16 ετών και 304 ημερών.

2017: Ο 19χρονος κεντρικός αμυντικός του Ολυμπιακού Παναγιώτης Ρέτσος γίνεται ο πιο ακριβοπληρωμένος Ελληνας ποδοσφαιριστής όταν μεταγράφεται στη Λεβερκούζεν έναντι 22 εκατ. ευρώ. Το ρεκόρ θα αντέξει λίγες ώρες, αφού ο Κώστας Μήτρογλου θα μεταγραφεί από την Μπενφίκα στην Μαρσέιγ έναντι 27,5 εκατ. ευρώ.

2013: Ο Μιχάλης Ζαμπίδης κατακτά τον παγκόσμιο τίτλο της Superkombat στα -71 κιλά νικώντας τον τουρκικής καταγωγής Χαρούν Κίνα στο Βουκουρέστι.

2010: Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο ο Ανδρέας Μιαούλης, προέδρος της ΕΟΚ από το καλοκαίρι του 2008. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ανάπτυξης της καλαθοσφαίρισης γυναικών, την οποία υπηρέτησε επί σειρά ετών από τη θέση του εφόρου των εθνικών ομάδων, ενώ υπήρξε επί σειρ ετών εκλεγμένος πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΚΑ, αλλά και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας.

2003: Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς συμπληρώνει 300 αγώνες στον πάγκο της ΑΕΚ στην αναμέτρηση με τον Ιωνικό (3-0). Ο συνολικός απολογισμός του είναι 194 νίκες, 62 ισοπαλίες και 44 ήττες.

2001: Με τρίποντο του Φραγκίσκου Αλβέρτη στην εκπνοή η Εθνική Ελλάδας νικά με 83-82 την Ιταλία στην πρεμιέρα του Ευρωμπάσκετ της Τουρκίας.

1997: Ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού στο δεξί γόνατο παθαίνει ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος στο πρώτο λεπτό του αγώνα Ολυμπιακός-Εθνικός για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος, τη στιγμή του γκολ που πετυχαίνει ο Λύσανδρος Γεωργαμλής. Ο 21χρονος τερματοφύλακας θα επανέλθει στη δράση στα τέλη Μαρτίου του 1998.

1994: Ο διεθνής Νιγηριανός επιθετικός Ρασίντ Γεκινί κάνει ντεμπούτο στον Ολυμπιακό με γκολ και χαμένο πέναλτι, στον εκτός έδρας αγώνα Κυπέλλου με την ΕΑΡ (1-1).

1991: Οι Σοβιετικοί βαδιστές Αλεξάντρ Ποτασόφ και Αντρέι Περλόφ κόβουν αγκαλιασμένοι το νοητό νήμα στον αγώνα των 50 χλμ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο σε χρόνο 3 ώρες 53:09 με την ελπίδα οι κριτές να τους ανακηρύξουν και τους δύο νικητές. Στο φώτο φίνις, ωστόσο, εντοπίζεται ότι ο Ποτάσοφ έχει περάσει νωρίτερα τη γραμμή κατά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου και ανακηρύσσεται νικητής.

1990: Παγκόσμιο ρεκόρ με 37.79 σημειώνει η ομάδα σκυταλοδρομίας 4×100 της Γαλλίας και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Σπλιτ. Την τετράδα που καταρρίπτει το 37.83 των ΗΠΑ από το 1984 συγκροτούν οι Μαξ Μορινιέρ, Ντανιέλ Σανγκουμά, Ζαν-Σαρλ Τρουαμπάλ και Μπρούνο Μαρί-Ροζ. Στο ύψος ανδρών ο 19χρονος Γιουγκοσλάβος Ντράγκουντιν Τόπιτς κάνει την έκπληξη μια και κερδίζει το χρυσό με 2.34 μ.

1986: Δύο χρυσά μετάλλια πανηγυρίζει η Σοβιετική Ένωση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Στουτγάρδης. Ο Ίγκορ Πακλίν κερδίζει στο άλμα εις ύψος με 2.34 μ. κι ο Ρόμας Ουμπάρτας τη δισκοβολία με 67.08 μ.

1984: Ο Παναθηναϊκός διοργανώνει φιλικό αγώνα με την Μπόκα Τζούνιορς στο ΟΑΚΑ, για να τιμήσει τον Μίμη Δομάζο για την προσφορά του στον σύλλογο και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο 41χρονος άσος, που έχει κρεμάσει τα παπούτσια του από το 1980, αγωνίζεται για 78 λεπτά και γνωρίζει την αποθέωση από 50.000 φιλάθλους. H Μπόκα νικά με 3-2.

1984: Το παγκόσμιο ρεκόρ του επί κοντώ καταρρίπτεται δύο φορές μέσα σε μερικά λεπτά στο Golden Gala της Ρώμης. Πρώτα από τον Γάλλο Τιερί Βινιερόν με 5.91 μ. και κατόπιν από τον Σοβιετικό Σεργκέι Μπούμπκα με 5.94 μ.

1983: Ανήμερα των 28ων γενεθλίων του ο Αμερικανός Έντουιν Μόουζες σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα εμπόδια με 47.02 στο Κόμπλεντς (47.13 το προηγούμενο του ίδιου από το 1980). Δηλώνει, μάλιστα, ότι το προηγούμενο βράδυ είχε δει όνειρο στο οποίο νικούσε με επίδοση 47.03. Το ρεκόρ θα αντέχει μέχρι το 1992, όταν θα το καταρρίψει ο Κέβιν Γιανγκ στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης (46.78).

1982: Ο γγΑ Κίμων Κουλούρης ανακοινώνει την αναδιάρθρωση των εθνικών κατηγοριών στο ποδόσφαιρο. Από τη σεζόν 1983-84 οι ομάδες της Α’ Εθνικής θα μειωθούν από 18 σε 16, η Β’ Εθνική θα συγκροτηθεί σε έναν όμιλο των 20 ομάδων (αντί για δύο των 18) και η Γ’ Εθνική σε δύο ομίλους των 20 ομάδων.

1981: Ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος εκλέγεται παμψηφεί νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ στην θέση του Λουκά Μπάρλου.

1979: Η 16χρονη Τρέισι Όστιν νικά τη 14χρονη Αντρέα Γέιγκερ με 2-0 σετ (6-2, 6-2) στον ιστορικό «αγώνα των κοριτσιών» για το US Open.

1978: Ο Ανατολικογερμανός Όλαφ Μπάιερ κάνει την έκπληξη στον τελικό των 800 μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Πράγας, μια και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο με νέο ρεκόρ αγώνων (1:43.84) αφήνοντας πίσω του τους Βρετανούς Στιβ Οβέτ (1:44.09) και Σεμπάστιαν Κόου (1:44.76).

1972: Η Ανατολικογερμανίδα Κάριν Γιαντς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους ασύμμετρους ζυγούς στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, παρά το γεγονός ότι η Σοβιετική Όλγα Κόρμπουτ, μαγεύει το κοινό με το τολμηρό πρόγραμμά της. Η Κόρμπουτ απαντά με τα χρυσά στη δοκό ισορροπίας και τις ασκήσεις εδάφους.

1972: Άλλα δύο χρυσά μετάλλια με ισάριθμα παγκόσμια ρεκόρ πανηγυρίζει ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, στα 100 πεταλούδα (54.27) και στα 4×200 ελεύθερο (7:35.78).

1970: Αρχίζει το πρώτο πρωτάθλημα σκακιού με ηλεκτρονικούς υπολογιστές στην Ιντιανάπολις.

1969: Σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα, παραμονή των 46ων γενεθλίων του, ο Ρόκι Μαρτσιάνο, ο μοναδικός παγκόσμιος πρωταθλητής των βαρέων βαρών της πυγμαχίας που αποσύρθηκε απ’ τη δράση χωρίς να έχει γνωρίσει την ήττα. Είχε ρεκόρ 49-0 στην επαγγελματική του καριέρα, με τις 43 νίκες του να είναι με νοκ άουτ.

1966: Ο Βρετανός χρυσός ολυμπιονίκης του μήκους το 1964, Λιν Ντέιβις, νικά τον Σοβιετικό Ίγκορ Τερ-Οβανεσιάν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης (7.98 έναντι 7.88 μ.).

1960: Η Σοβιετική Βέρα Κρέπκινα (μήκος με 6.37 μ.) κι ο Αμερικανός Μπιλ Νίντερ (σφαιροβολία με 19.68 μ.) κερδίζουν τα δύο πρώτα χρυσά μετάλλια στον στίβο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης.

1924: Ο Φινλανδός Πάαβο Νούρμι σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 10.000 μ. με 30:06.2 στο Κουόπιο, συντρίβοντας το προηγούμενο που κατείχε από τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο συμπατριώτης του, Βίλε Ρίτολα, με 30:23.2.

1913: Ιδρύεται ο ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αϊντχόφεν, στην ομώνυμη πόλη της Ολλανδίας.

1904: Ο Τζορτζ Πόουτζ γίνεται ο πρώτος μαύρος αθλητής που κερδίζει ολυμπιακό μετάλλιο, το χάλκινο στα 400 μέτρα με εμπόδια στους αγώνες του Σεντ Λούις.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News