Ρομέν Αργυρούδης: Το απίθανο γκολ με τακουνάκι κόντρα στον Παναθηναϊκό

Το γκολ του Ρομέν Αργυρούδη που χάρισε στον Ολυμπιακό τη νίκη επί του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο, στις 6 Δεκεμβρίου 1972, είναι ίσως το θεαματικότερο στην ιστορία των ντέρμπι των «αιωνίων». Πώς η Χούντα έδιωξε απ’ την Ελλάδα τον ομογενή επιθετικό.

Τα κινηματογραφημένα στιγμιότυπα από τον αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 0-1, που διεξήχθη στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στις 6 Δεκεμβρίου 1972, δεν αναδεικνύουν σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια την ομορφιά του γκολ του Ρομέν Αργυρούδη.

Πρόκειται ίσως για την πιο εντυπωσιακή ενέργεια με την οποία έχει στείλει κάποιος παίκτης την μπάλα στα δίχτυα σε ντέρμπι «αιωνίων». Ύστερα από σέντρα του Χούλιο Λοσάντα από αριστερά, ο ομογενής από τη Γαλλία επιθετικός που βρισκόταν στο πρώτο δοκάρι, έπιασε ένα εναέριο τακουνάκι κι έστειλε την μπάλα στην αντίθετη πλευρά απ’ αυτήν που βρισκόταν ο τερματοφύλακας του «τριφυλλιού», Βασίλη Κωνσταντίνου!

Ήταν ένα υπέροχο σε σύλληψη και εκτέλεση τέρμα από έναν χαρισματικό ποδοσφαιριστή, ο οποίος αποτέλεσε κι αυτός «ατού» της σπουδαίας ομάδας που είχε δημιουργήσει ο εφοπλιστής, Νίκος Γουλανδρής (ο οποίος δέχθηκε εκείνη τη μέρα το καλύτερό δώρο για την ονομαστική του γιορτή). Για πολλούς οπαδούς του Ολυμπιακού που τότε ήταν μικροί σε ηλικία, αποτελεί μία από τις πιο γλυκιές αναμνήσεις των τρυφερών τους χρόνων.

Αλλά κι ο ίδιος ο Αργυρούδης το θεωρεί όχι μόνο το πιο ωραίο, αλλά και το πιο σημαντικό γκολ της σύντομης θητείας του στον σύλλογο του Πειραιά. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Μπάμπη Παπάζογλου και δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της Sportday στις 30 Νοεμβρίου 2013, ο χαρισματικός επιθετικός είχε απαντήσει χωρίς πολλή σκέψη ότι αυτό θυμόταν περισσότερο απ’ όλα όσα πέτυχε με την ερυθρόλευκη φανέλα. 

«Το Δεκέμβρη του ’72, το 1-0 μέσα στη Λεωφόρο. Δεν είναι δυνατόν να ξεχάσω αυτό το γκολ. Ο Παναθηναϊκός ήταν η ομάδα των συνταγματαρχών και τους κέρδισα μόνος μου! Αυτό λέω συνέχεια. Ήταν μία μεγάλη νίκη για μένα. Με κυνηγούσε η χούντα».

Δεν ήταν μυστικό ότι ο Αργυρούδης δεν ήταν αρεστός στο Απριλιανό καθεστώς λόγω των αριστερών καταβολών του – με αυτό όμως θα ασχοληθούμε εκτενώς παρακάτω. Θα ολοκληρώσουμε την αναφορά μας στο ντέρμπι της 6ης Δεκεμβρίου 1972 προσθέτοντας ότι ο Ελληνογάλλος επιθετικός σημείωσε το υπέροχο γκολ του μόλις στο 17ο λεπτό και κατόπιν ανέλαβε δράση ο Παναγιώτης Κελεσίδης, ο οποίος με πολλές σωτήριες επεμβάσεις διατήρησε το 1-0 για τον Ολυμπιακό.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 26 Νοεμβρίου 1972, ο Αργυρούδης είχε σκοράρει μία φορά και στον εκτός έδρας θρίαμβο επί της ΑΕΚ με 5-1. Στον δεύτερο γύρο συνέχισε το σερί του στα ντέρμπι, αν και το τέρμα που πέτυχε κόντρα στον Παναθηναϊκό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» δεν καταγράφεται στα επίσημα στατιστικά. Οι «πράσινοι» αποχώρησαν και μηδενίστηκαν, με συνέπεια το 3-2 υπέρ των Πειραιωτών να μετατραπεί σε 2-0.

Ο ομογενής άσος ήταν ο σκόρερ και της νίκης επί της Τότεναμ για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1-0), ενώ πέτυχε κι άλλα γκολ που βοήθησαν τον Ολυμπιακό να φτάσει στο πρώτο νταμπλ της εποχής Γουλανδρή. Ο τελικός Κυπέλλου κόντρα στον ΠΑΟΚ (1-0 με γκολ του Θανάση Αγγελή) αποδείχθηκε το κύκνειο άσμα του με την ερυθρόλευκη φανέλα.

Στον Θρυλο παρέα με τον Τριαντάφυλλο

Ο Αργυρούδης γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1946 στη Μιλούζ και είχε ελληνική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του. Ο παππούς του ήταν από τα Επτάνησα, αλλά έζησε για αρκετά χρόνια στο Μοντεβιδέο προτού επιστρέψει μόνιμα στη Γαλλία.

Η Μιλούζ ήταν και η πρώτη ομάδα του ταλαντούχου επιθετικού, ο οποίος έκανε όνομα με τη Λανς (1968-69) και κατόπιν με τη Νις (1969-71). Εκείνη την εποχή οι μεγάλοι ελληνικοί σύλλογοι αναζητούσαν καλούς ξένους ποδοσφαιριστές με ελληνική καταγωγή (που δεν ήταν αληθινή για όλους) και κάπως έτσι έγινε γνωστό στην πιάτσα και το όνομα του Αργυρούδη.

Πρώτος είχε κινηθεί για να τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός το 1969. Ο Λάκης Πετρόπουλος που ήταν τότε προπονητής της ομάδας πίεζε τους διοικούντες κάνουν πρόταση στη Λανς (η οποία αγωνιζόταν τότε στη Β’ Κατηγορία) για τον ταλαντούχο επιθετικό που είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον και μεγαλύτερων συλλόγων της πατρίδας του, όπως η Μπορντό κι η Στρασμπούρ.

Οι «πράσινοι» είχαν επιστρατεύσει τον εφοπλιστή Διαμαντή Πατέρα για να ολοκληρώσουν τη μεταγραφή και μάλλον θα τα είχαν καταφέρει αν δεν μεσολαβούσε ο σοβαρός τραυματισμός του παίκτη σε τροχαίο ατύχημα λίγο προτού οριστικοποιηθεί η συμφωνία. Ο ίδιος ο Αργυρούδης, πάντως, είχε ισχυριστεί κατά την άφιξή του στην Αθήνα για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στις 6 Ιουλίου 1971, ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν φόρεσε τη φανέλα με το τριφύλλι, ήταν ότι είχε δώσει από τότε λόγο τιμής στον σύλλογο του Πειραιά.

Ο Γουλανδρής «έκλεισε» ταυτόχρονα και τον Υβ Τριαντάφυλλο της Μπουλόν και μάλιστα οι δύο Ελληνογάλλοι επιθετικοί έφτασαν μαζί στην Αθήνα. Όπως αποδείχθηκε στην πορεία, ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Ο Τριαντάφυλλος είχε πιο ανεπτυγμένη την αίσθηση του γκολ χωρίς να του λείπει η γαλλική φινέτσα, ενώ κι ο Αργυρούδης σκόραρε με συνέπεια, αλλά διέθετε καλύτερη τεχνική κατάρτιση. «Καλλιτέχνη» τον χαρακτήριζαν όσοι τον είχαν δει και επιβεβαίωσε τον χαρακτηρισμό με το γκολ που πέτυχε στις 6 Δεκεμβρίου 1972 κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Ο Αργυρούδης πανηγυρίζει με υψωμένα τα χέρια το γκολ που πετυχαίνει κόντρα στον Παναθηναϊκό, στις 11 Μαρτίου 1973. Ένα γκολ που τελικά δεν πιστώθηκε στο ενεργητικό του, μετά τον μηδενισμό των «πράσινων».

Το εντυπωσιακό είναι ότι όλα αυτά τα έκανε σε γήπεδα που δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά. Πολλά από αυτά δεν διέθεταν καν χλοοτάπητα, δεν εμπόδισαν όμως τον Αργυρούδη το αποτύπωμά του πετυχαίνοντας 22 γκολ σε 50 συμμετοχές μόνο στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Αν καταγράφονταν και οι ασίστ, είναι βέβαιο ότι κι αυτό το νούμερό του θα ήταν εντυπωσιακό.

Οι περιπέτειες με τη Χούντα

Οι αριστερές πεποιθήσεις του Αργυρούδη στάθηκαν αιτία για να μη μακροημερεύσει στον Ολυμπιακό. Η Χούντα, που είχε τοποθετήσει εκπροσώπους και μέσα στα σωματεία, δεν άργησε να μάθει τα πολιτικά πιστεύω του χαρισματικού επιθετικού και τον έβαλε στο στόχαστρο. Το τέλος ήρθε το καλοκαίρι του 1973, αν και ο Γουλανδρής έκανε μια ύστατη προσπάθεια, όπως αποκάλυψε ο ίδιος στη συνέντευξη στη Sportday το 2013.

«Έφυγα για πολιτικούς λόγους. Ο Νίκος Γουλανδρής, όταν τελείωνε το συμβόλαιό μου, μου είχε προτείνει να υπογράψω για πάντα. Για να μείνω στην Ελλάδα, όμως, έπρεπε να δηλώσω, να δώσω μία συνέντευξη και να πω ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας είναι καλή. Είμαι ελεύθερος άνθρωπος και δημοκράτης και δεν θα το έκανα ποτέ. Αν δεν έλεγα αυτό το πράγμα, τότε δεν θα έμενα στην Ελλάδα. Δεν το ήθελα όμως αυτό. Ήξερα ότι με παρακολουθούσαν ασφαλίτες στην Αθήνα. Δεν είχα τηλέφωνο, αλλά παρακολουθούσαν το ταχυδρομείο μου. Άνοιγαν τα γράμματά μου. Δύο χρόνια πέρασα στον Ολυμπιακό, αλλά ήταν σαν να πέρασα 20. Έχω συναισθηματικό δέσιμο με τον κόσμο, τα χρώματα, την αύρα που βγάζει ο σύλλογος. Δεν ήθελα να φύγω, ούτε εγώ, ούτε η γυναίκα μου».

Ένα ελάχιστα γνωστό περιστατικό από εκείνη τη «σκοτεινή» περίοδο έφερε στην επιφάνεια η «Αθλητική Ηχώ» στις 13 Αυγούστου 1983, μέσω της στήλης «Αθλητικά Πρωινά», που επιμελούνταν ο Διονύσης Βραϊμάκης σε συνεργασία με τους Νίκο Δελαγραμμάτικα και Γιάννη Μηνδρινό. Με αφορμή τον θάνατο του Γουλανδρή, λίγες ημέρες νωρίτερα, η στήλη είχε επικοινωνήσει με έναν παλιό συντάκτη της εφημερίδας (που ήθελε να διατηρήσει την ανωνυμία του), ο οποίος διατηρούσε στενή σχέση με τον εμβληματικό διοικητικό ηγέτη του Ολυμπιακού.

Εκείνος, λοιπόν, αποκάλυψε ότι μια μέρα του 1973 είχε μάθει από τον Γουλανδρή ότι ο Αργυρούδης είχε συλληφθεί από τη Χωροφυλακή. Ο λόγος; Το βράδυ που είχε προηγηθεί διασκέδαζε σε ένα μαγαζί της Πλάκας, μέχρι που το πράγμα ξέφυγε και μίλησε απρεπώς για το πολίτευμα της Ελλάδας, εκφράζοντας παράλληλα τις ιδέες του για τον Σοσιαλισμό! Από τότε είχε τεθεί θέμα απέλασής του και ο ηγέτης των «ερυθρόλευκων» του ζήτησε να δηλώσει ότι όλα ήταν καλά και άγια στη χώρα μας!

Ο Αργυρούδης πανηγυρίζει με χαρακτηριστικό τρόπο το γκολ που έχει μόλις πετύχει στο ευρωπαϊκό παιχνίδι με την Τότεναμ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πεθερός του Αργυρούδη (ο πατέρας της συζύγου του, Ντομινίκ) ήταν ο Αντρέ Ντελελίς, ο οποίος είχε εκλεγεί από το 1966 δήμαρχος στη Λανς με το σοσιαλιστικό κόμμα. «Και το παιδί έχει κάποιες ιδέες. Μπορούμε να τον κατακρίνουμε;», φέρεται να είχε πει ο Γουλανδρής, ο οποίος δεν ήταν φυσικά φίλα προσκείμενος στη Χούντα. Απλώς, ήταν διατεθειμένος να κάνει έναν συμβιβασμό για να ανανεώσει το συμβόλαιο του ποδοσφαιριστή που εκτιμούσε πολύ.

Ο Αργυρούδης, ωστόσο, δεν δέχθηκε αυτόν τον όρο για να παραμείνει στην Ελλάδα και επέστρεψε στη Γαλλία, όπου επανεντάχθηκε στη Λανς (όπου πρόεδρος ήταν ο πεθερός του) και αγωνίστηκε με τα χρώματά της μέχρι που κρέμασε τα παπούτσια του, το 1979. Δεν έκοψε τους δεσμούς του με το ποδόσφαιρο και την Ελλάδα, αν και δεν την επισκέπτεται πολύ συχνά. Είχε μεσολαβήσει και για τη μεταγραφή του Παναγιώτη Κονέ από τον Ολυμπιακό στη Λανς το 2004.

Την παράδοση συνέχισε ο γιος του, Σεζάρ, ο οποίος έχει εξελιχθεί σε έναν πολύ καλό ποδοσφαιρικό αναλυτή και αυτήν τη στιγμή εργάζεται στη Νις, έναν απ’ τους συλλόγους που είχε υπηρετήσει ως παίκτης ο πατέρας του.

Πηγές: Εφημερίδα «Sportday» (φύλλο 30ής Νοεμβρίου 2013), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», φύλλο της 13ης Αυγούστου 1983/Εφημερίδα «Ακρόπολις», φύλλο της 7ης Ιουλίου 1971), biancorossi1925.blogspot.com («Ρομαίν Αργυρούδης: κάποια άγνωστα πράγματα»), fr.wikipedia.org («Romain Arghirudis»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 6 Δεκεμβρίου

2011: Ο Ολυμπιακός νικά την Άρσεναλ με 3-1 στο «Γ. Καραϊσκάκης», όμως δεν καταφέρνει να προκριθεί στη φάση των «16» του Champions League μια και την ίδια ώρα η Μαρσέιγ νικά με 3-2 την Μπορούσια Ντόρτμουντ στη Γερμανία. Την πρόκριση παίρνει, αντίθετα, ο ΑΠΟΕΛ του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, παρά την εντός έδρας ήττα με 2-0 από τη Σαχτάρ, αφού είχε δύο νίκες και τρεις ισοπαλίες στους προηγούμενους αγώνες του.

2007: Με γκολ του Ίβιτσα Μαϊστόροβιτς στις καθυστερήσεις, ο Πανιώνιος νικά 1-0 την Αούστρια Βιέννης στο «Πράτερ» και αποκτά προβάδισμα πρόκρισης στους «32» του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

2005: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Φάληρο και ολοκληρώνει με ψηλά το κεφάλι τις υποχρεώσεις του στο Champions League, αν και τερματίζει τελευταίος στον όμιλό του με τέσσερις βαθμούς. Οι Μαδριλένοι ανοίγουν το σκορ με τον Σέρχιο Ράμος (7‘), ισοφαρίζει ο Ερόλ Μπουλούτ (50‘) και το γκολ της νίκης σημειώνει ο Ριβάλντο τρία λεπτά πριν τη λήξη.

2000: Στον αγώνα Γιούτα Τζαζ-Τορόντο Ράπτορς (98-84) ο Καρλ Μαλόουν των Τζαζ ξεπερνά τους 31.419 πόντους του Γουίλτ Τσάμπερλεν και ανεβαίνει στη δεύτερη θέση των σκόρερ όλων των εποχών στο ΝΒΑ. Πρώτος με διαφορά παρέμενε τότε ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (38.387).

1999: Αρχίζει στο Αμπερντίν της Σκωτίας το British Open Squash Championship που θα ολοκληρωθεί στις 12 του ίδιου μήνα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του αρχαιότερου και πιο σημαντικού θεσμού του σκουός, οι αγώνες δεν διεξάγονται στην Αγγλία.

1998: Το 38χρονο μονοπώλιο της IBM στους Ολυμπιακούς Αγώνες τερματίζεται, όταν ο αγγλογαλλικός όμιλος ηλεκτρονικών υπολογιστών Sema υπογράφει συμβόλαιο με τη ΔΟΕ προκειμένου να έχει τον έλεγχο όλων των συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών στις διοργανώσεις που θα διεξαχθούν από το 2002 μέχρι και το 2008, αντί του ποσού των 71 δισ. δραχμών.

1995: Ο Ρόι Τάρπλεϊ αποκλείεται διά βίου από το ΝΒΑ λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών.

1992: Ο Παναθηναϊκός συντρίβει με 9-1 τον Εδεσσαϊκό στο Ολυμπιακό Στάδιο με τέσσερα γκολ του Κριστόφ Βαζέχα και δύο του Χουάν Χοσέ Μπορέλι. Πρόκειται για την ευρύτερη νίκη των «πρασίνων» στα χρόνια της επαγγελματικής Α’ Εθνικής (από το 1979-80 και μετά).

1992: Ο Γάλλος επιθετικός Ερίκ Καντονά κάνει ντεμπούτο με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη νίκη επί της Μάντσεστερ Σίτι στο «Ολντ Τράφορντ» με 2-1.

1987: Ο ΠΑΟΚ συντρίβει με 6-1 τον Ολυμπιακό στο ουδέτερο γήπεδο των Σερρών και τον αφήνει στην τελευταία θέση της βαθμολογίας της Α’ Εθνικής με πέντε βαθμούς (όλους από ισοπαλίες).

1984: Το σερί 74 νικών της Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, το μεγαλύτερο στην open era του επαγγελματικού τένις γυναικών, παίρνει τέλος όταν η Έλενα Σούκοβα τη νικά με 2-1 σετ (1-6, 6-3, 7-5) στον ημιτελικό του Αυστραλιανού Όπεν.

1970: Στον αγώνα της Α’ Εθνικής, Φωστήρας-Άρης 2-2, σημειώνονται δύο γκολ στο πρώτο λεπτό! Ο Ρεμούνδος ανοίγει το σκορ για τους γηπεδούχους στο 14ο δευτερόλεπτο και ο Λουκανίδης ισοφαρίζει για τον Άρη με μακρινό σουτ, λίγο μετά τη σέντρα.

1964: Η Προοδευτική συντρίβει τον Ολυμπιακό με 3-0 ως τυπικά φιλοξενούμενη στην κοινή έδρα του σταδίου «Γ. Καραϊσκάκης». Ένα γκολ πετυχαίνει ο Παναγιώτης Σκούφος (35′) και τα άλλα δύο ο πρώην «ερυθρόλευκος», Γιαννακός Φραντζής (41‘, 64’).

1959: Ο Κώστας Νεστορίδης σημειώνει το πρώτο χατ τρικ στην ιστορία της Α’ Εθνικής, στην εκτός έδρας νίκη της ΑΕΚ επί του Παναιγιάλειου με 4-1.

1956: Η εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ουγγαρίας νικά με 4-0 την αντίστοιχη της Σοβιετικής Ένωσης στο πλαίσιο του ολυμπιακού τουρνουά της Μελβούρνης. Ο αγώνας, ωστόσο, αμαυρώνεται από σοβαρά επεισόδια μεταξύ των παικτών των δύο ομάδων, αφού το κλίμα είναι τεταμένο λόγω της εισβολής των Σοβιετικών στη Βουδαπέστη, λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

1902: Οι Σάγκαρ Μίτσελ και Τζέιμς Κένιον κινηματογραφούν τον αγώνα Μπέρνλι-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που διεξάγεται στο Turf Moor του Μπέρνλι. Η προβολή όμως θα ακυρωθεί λόγω ήττας της Μπέρνλι με 2-0, ενώ στη συνέχεια η ταινία θα χαθεί. Θα βρεθεί ύστερα από περίπου έναν αιώνα μέσα σε ένα βαρέλι στο υπόγειο ενός καταστήματος στο Λάνκασιρ. Το BBC2 θα την προβάλει στις 14 Ιανουαρίου 2005.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News