Νίκος Σαρίδης: Δεύτερο γράμμα στο… Μανταλάκι

eurokinissi

Φανταστείτε τι πιθανότητες έχει ο Μάνταλος να εκθρονίσει απ’ τους… πυλώνες της «Allwyn Arena» κάποιον εκ των Κώστα Νεστορίδη, Θωμά Μαύρου, Μίμη Παπαϊωάννου και Στέλιου Σεραφείδη.

Πριν από μία εβδομάδα στη σελίδα «Komotini» του Facebook (αριθμεί 6.500 μέλη) τέθηκε το ερώτημα «Ποιος ο κορυφαίος Κομοτηναίος ποδοσφαιριστής;». Θα περίμενε κάποιος, έξω απ’ τον μικρόκοσμο της Ροδόπης, ότι θα «έβγαινε με τα τσαρούχια» ο Πέτρος Μάνταλος, καθότι 71 συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών, 375 παιχνίδια στη Super League 1, 64 στις διασυλλογικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις, συν το Κύπελλο, συν τη Β’ Εθνική όπου έπαιξε κι εκεί μια σεζόν.

Κι όμως, ο Μάνταλος των 90 αγώνων με τη φανέλα της Ξάνθης και των 426 με τα χρώματα της ΑΕΚ, το όλον 516 ματς, χώρια τα παιχνίδια με τη γαλανόλευκη, δεν… ανέβηκε καν στο βάθρο. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες απαντούσαν «Ζήσης Τσέκος». Παλιό «δεκάρι», που ξεκίνησε απ’ τον Πανθρακικό κι έγινε ευρύτερα γνωστός στην Καλαμαριά. Χαρισματικός, τωόντι, που τον ήθελε την εποχή της ακμής του η ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγεβιτς, αλλά είχε την ατυχία να τραυματιστεί σοβαρά εκείνη την περίοδο.

Ακολούθησε σε προτιμήσεις ο Χάρης Μπανιώτης, παρότι αγωνιζόταν στη μη «πιασάρικη» θέση του στόπερ. Επαιξε, βεβαίως, σε ΠΑΟΚ κι ο Ολυμπιακό, καθώς και στην Ξάνθη, αλλά με σαφώς λιγότερες συμμετοχές (182) απ’ του Μάνταλου και χωρίς ποτέ να πάρει το χρίσμα του διεθνούς. Από κοντά στις επιλογές κι ο Φίλιππος Αϊβάζης, «Κούδας της Κομοτηνής» ή κάπως έτσι, που ήταν «σημαία» του Πανθρακικού απ’ την ηλικία των 17 ετών μέχρι τα ποδοσφαιρικά του γεράματα, δηλαδή δεκαετίες ’70 (κυρίως) και ’80.

O Mάνταλος βρέθηκε κάπου στον…  σωρό. Εφταιξε, άραγε, ότι ο εξ Υφαντών Κομοτηνής (χωριό σε
απόσταση 4 χιλιομέτρων απ’ την πόλη) ποτέ δεν αγωνίστηκε επαγγελματικά σε ομάδα του νομού
του; Πάντως, πήρε λιγότερες ψήφους κι απ’ τον Κώστα Βασιλακάκη, που στην Α’ Εθνική σταδιοδρόμησε στη Δόξα Δράμας, και σχεδόν όσες κι ο… Σάκης Τέντζος, ένας τοπικός ήρωας, τον οποίο οι φαν του χαρακτήριζαν στα σχόλιά τους «Μαραντόνα της Θράκης»!…

Πώς το γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς; «Ουδείς προφ της δεκτ ς έστιν εν τη πατρ δι αυτού»; Εάν, λοιπόν, ύστερα από τέτοια καριέρα κι ενώ αισίως πλησιάζει τα 35, τυγχάνει τέτοιας περιφρόνησης απ’ τους συμπατριώτες του και δη σε μια περιοχή που δεν έχει αναδείξει δα και σμήνη παικταράδων, φανταστείτε τι πιθανότητες έχει ο Μάνταλος να εκθρονίσει απ’ τους… πυλώνες της «Allwyn Arena» κάποιον εκ των Κώστα Νεστορίδη, Θωμά Μαύρου, Μίμη Παπαϊωάννου και Στέλιου Σεραφείδη εάν κάποια στιγμή στο μέλλον η ΠΑΕ αποφασίσει να επικαιροποιήσει τα τέσσερα πορτρέτα που φιγουράρουν εκεί.

Πώς να ξεχάσουμε, άλλωστε, πόσες συζητήσεις έχει τροφοδοτήσει ο Μάνταλος, σ’ αυτά τα 12 «κιτρινόμαυρα» χρόνια του, για το αν έχει στόφα ηγέτη.

Το λατρεμένο εξιλαστήριο θύμα των ΑΕΚτζήδων υπήρξε. Το hate, δε, έφτασε στην κορύφωσή του το 2018, όταν η «Ενωση» στέφθηκε πρωταθλήτρια μετά από 24 χρόνια. Τότε, που οι… σοφοί του πληκτρολογίου αποφάνθηκαν ότι τα κατάφερε επειδή ο Μάνταλος είχε τεθεί εκείνη τη σεζόν νοκ άουτ (ρήξη πρόσθιου χιαστού)!

Μόνο τις τελευταίες σεζόν μαλάκωσαν οι ΑΕΚτζήδες, απ’ την ώρα δηλαδή που ο Θρακιώτης άσος έπαψε να είναι ενδεκαδάτος. Ειδάλλως, ίσως και να υπήρχαν αντιδράσεις για τη νέα επέκταση του συμβολαίου του. Μάλλον θα χρειαστεί ο Μάνταλος να γράψει και δεύτερο γράμμα στον γιο του, για να εξηγήσει στο γλυκύτατο Μανταλάκι πώς ένας επιθετικός χαφ, ο οποίος θα κλείσει 13 χρόνια στην ΑΕΚ το 2027, έχοντας διατελέσει παράλληλα κι αρχηγός της Εθνικής, δεν είχε διείσδυση -στον πολύ κόσμο- ανάλογη του παλμαρέ του.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News