Σαν Σήμερα - Άντον Χέισινκ: Ο Ολλανδός γίγαντας του τζούντο που κέρδισε τον σεβασμό των Ιαπώνων

Το άθλημα του τζούντο έχει χαρίσει πολλές επιτυχίες στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, δεν έχει καταφέρει όμως να γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές. Ίσως επειδή πρόκειται για μια μορφή πολεμικής τέχνης η φιλοσοφία της οποίας «αγγίζει» ελάχιστα την κουλτούρα μας.

Η λέξη «τζούντο» (柔道), άλλωστε, σημαίνει στα ιαπωνικά «ευγενικός τρόπος» και διδάσκει τον σεβασμό, τον αυτοέλεγχο και την πειθαρχία. Ταυτόχρονα όμως απαιτεί κι από τον κάθε αθλητή να είναι ήρεμος, να έχει ευελιξία στη σκέψη και στις κινήσεις του και να αξιοποιεί σωστά τις δυνάμεις σου χωρίς να τις σπαταλά άσκοπα για να φτάσει στην επιτυχία.

Όταν ο Τζίγκορο Κάνο επινόησε το άθλημα το 1882 ως μία εξελιγμένη παραλλαγή του ζίου-ζίτσου, που έδινε έμφαση στην ηθική και εκπαιδευτική διάσταση της τέχνης, δίδασκε παράλληλα τους μαθητές του και την αποδοχή της πραγματικότητας όταν ο αντίπαλος παρουσιάζεται ανώτερος στον αγώνα.

Αυτή ακριβώς η γνώση της βαθύτερης φιλοσοφίας του τζούντο βοήθησε τους 15.000 Ιάπωνες που βρέθηκαν στις 23 Οκτωβρίου 1964 στο «Budokan» του Τόκιο να αναγνωρίσουν την ανωτερότητα του Ολλανδού Άντον Χέισινκ και να τον χειροκροτήσουν για τη νίκη επί του συμπατριώτη τους, Άκιο Καμινάγκα στον τελικό της κατηγορίας Οpen. Κι ας στέρησε από την Ιαπωνία το απόλυτο στα χρυσά μετάλλια στην παρθενική εμφάνιση του αθλήματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Δεν ήταν ένα αποτέλεσμα-έκπληξη, όπως λανθασμένα έχει περάσει σε πολλές ιστορικές καταγραφές. Αναμφίβολα η ήττα του Καμινάγκα στενοχώρησε τους Ιάπωνες, όμως ο Χέισινκ δεν ήταν κάποιος τυχαίος Ευρωπαίος που απλώς έτυχε να του πάνε όλα πρίμα στον κατάλληλο αγώνα. Ήταν ήδη ένας απόλυτα επιτυχημένος τζουντόκα, με πολλές νίκες κόντρα σε αντιπάλους από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Το μόνο σοκ ήταν ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα να επιβάλει την ανωτερότητά του ούτε μέσα στην πατρίδα του αθλήματος.

Ο γιγαντόσωμος Ολλανδός (είχε ύψος 1.98 μ. και βάρος 120 κιλά την εποχή που αγωνιζόταν) αποτελεί μία από τις κορυφαίες μορφές στη σύγχρονη ιστορία του τζούντο και θεωρείται ακόμα και σήμερα ένας από τους κορυφαίους αθλητές που ανέδειξε ποτέ η χώρα του. Γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον να ρίξουμε περισσότερο φως τόσο στον θρίαμβό του στο Τόκιο όσο και στη μετέπειτα επιτυχημένη πορεία του, η οποία περιλάμβανε συμμετοχή σε αγώνες κατς και κινηματογραφικές ταινίες, αλλά και την εκλογή του ως μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Είχε νικήσει ήδη τον Καμινάγκα

Αυτό που συχνά παραλείπεται στις ιστορικές καταγραφές είναι ότι ο Χέισινκ είχε νικήσει τον Καμινάγκα και το πρωί της 23ης Οκτωβρίου 1964, στο πλαίσιο του πρώτου γύρου της κατηγορίας Open. Ο Ιάπωνας πρωταθλητής κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον όμιλο των τριών αθλητών, χάρη στη νίκη του επί του Βρετανού Ντέιβιντ Πέδερμπριτζ και οδηγήθηκε στον γύρο ρεπεσάζ όπου νίκησε όλους τους αντιπάλους του και κέρδισε θέση στον ημιτελικό.

Εκεί νίκησε τον Γερμανό Κλάους Γκλαν και προκρίθηκε στον τελικό, όπου θα συναντούσε ξανά τον υψηλόσωμο Ολλανδό. Ο Χέισινκ δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα στον δικό του ημιτελικό κόντρα στον Αυστραλό Θίοντορ Μπορονόβσκις, όπως μαρτυρά και το γεγονός ότι τον νίκησε με ιπόν μόλις δώδεκα δευτερόλεπτα μετά την έναρξη της αναμέτρησης!

Πρακτικά, λοιπόν, ο Καμινάγκα – ο οποίος πήρε μέρος στους αγώνες έχοντας μόλις αναρρώσει από έναν τραυματισμό στο γόνατο – δεν ήταν φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Όμως, η ανάκαμψή του ύστερα από την ήττα στον πρώτο γύρο έδινε στους Ιάπωνες ελπίδες ότι θα μπορούσε να νικήσει τον Χέισινκ, έχοντας και τη βοήθεια και του κοινού που είχε γεμίσει την κερκίδα του «Budokan».

Ο Ολλανδός, βέβαια, δεν ήταν «χθεσινός». Το 1961 είχε σβήσει τον μύθο των αχτύπητων Ιαπώνων όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Παρισιού νικώντας τον αήττητο μέχρι τότε Κότζι Σόνε. Τότε το Παγκόσμιο περιλάμβανε μόνο την κατηγορία Open (στην οποία δεν υπήρχε περιορισμός σωματικού βάρους για τους συμμετέχοντες) κι ήταν η πρώτη φορά που τον τίτλο κέρδισε ένας αθλητής που δεν προερχόταν από την πατρίδα του τζούντο.

To 1963, μάλιστα, το ιαπωνικό πανεπιστήμιο Τένρι είχε προσκαλέσει τον Χέεσινκ, ο οποίος προπονήθηκε δίπλα σε κορυφαίους Ιάπωνες αθλητές και τελειοποίησε τις τεχνικές εδάφους (ne-waza), την αξία των οποίων υποτιμούσαν μέχρι τότε οι πιουρίστες του αθλήματος.

Με αυτόν τον τρόπο έμελλε να κερδίσει ο Ολλανδός αθλητής και τον τελικό. Ύστερα από μία αμφίρροπη μάχη στα πρώτα οκτώ λεπτά (ο κάθε αγώνας διαρκούσε τότε ένα τέταρτο της ώρας), ο Χέεσινκ εκμεταλλεύθηκε μια αποτυχημένη προσπάθεια του Καμινάγκα να τον ρίξει με λαβή «τάι-οτόσι». Έτσι, βρέθηκε από πάνω του στο τατάμι και μερικά δευτερόλεπτα αργότερα εφάρμοσε λαβή ακινητοποίησης «κέσα-γκατάμε».

Τότε ο αθλητής που είχε το πλεονέκτημα έπρεπε να κρατήσει τον αντίπαλο σ’ αυτήν τη στάση για 30 δευτερόλεπτα προκειμένου να του απονεμηθεί ιπόν (πλέον απαιτούνται μόλις 20). Ο Καμινάγκα προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά δεν ήταν εύκολο να το κάνει κόντρα στον πιο σωματώδη Χέεσινκ, ο οποίος είχε την απαιτούμενη τεχνική, δύναμη, αλλά και υπομονή ώστε να μην του αφήσει κανένα περιθώριο διαφυγής. Έτσι, ο διαιτητής σήμανε το τέλος του αγώνα, απογοητεύοντας τους 15.000 θεατές που ήλπιζαν να πανηγυρίσουν άλλη μία ιαπωνική νίκη.

Η χειρονομία που «κέρδισε» τους Ιάπωνες

Αμέσως μετά τη λήξη του τελικού τα μέλη της ομάδας του Χέεσινκ έκαναν κίνηση για να μπουν στο τατάμι και να πανηγυρίσουν μαζί του. Ο ολυμπιονίκης, όμως, τους απέτρεψε με μια κίνηση του χεριού του. Παρά την ικανοποίησή του για τη νίκη, ήξερε ότι έπρεπε να αντιμετωπίσει με σεβασμό τον αντίπαλό του, όπως επέτασσαν οι αρχές του αθλήματος.

Πράγματι ο Χέισινκ σηκώθηκε και τακτοποίησε το τζουντόγκι του, περίμενε τον Καμινάγκα να κάνει το ίδιο και μόνο αφού υποκλίθηκαν ο ένας στον άλλον την ώρα που ο διαιτητής τομ ανακήρυξε και επίσημα νικητή, επέτρεψε στον προπονητή και τα υπόλοιπα μέλη της ολλανδικής αποστολής να τον αγκαλιάσουν. Είχε προηγηθεί ένας θερμός εναγκαλισμός με τον Ιάπωνα αθλητή, ο οποίος έδειξε από την πρώτη στιγμή να αναγνωρίζει την ανωτερότητά του αντιπάλου του.

Η χειρονομία του Χέισινκ εκτιμήθηκε από τους Ιάπωνες θεατές, οι οποίοι τον χειροκρότησαν όχι μόνο για τη νίκη του, αλλά και τον σεβασμό που επέδειξε τόσο στους ίδιους όσο και στον αθλητή τους. Η Διεθνής Ομοσπονδία Τζούντο, μάλιστα, την έχει αναδείξει ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές στην ιστορία του αθλήματος.

Το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο αποτέλεσε το καλύτερο επιστέγασμα της πορείας του Χέισινκ στο τζούντο. Όταν πήγε στο Τόκιο ήταν ήδη 30 χρόνων (γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1934 στην Ουτρέχτη) και μετρούσε περισσότερα από δέκα χρόνια διεθνών διακρίσεων, μόνο όμως μετά την επιστροφή του από το Τόκιο οι πατριώτες του στην Ουτρέχτη του επιφύλαξαν υποδοχή ήρωα.

Το 1951, στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Παρίσι, κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία kyu (τότε οι αθλητές χωρίζονταν με βάση το επίπεδο γνώσης κι όχι με το σωματικό βάρος). Το 1953 αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία Open και δεν έπεσε έκτοτε από την κορυφή μέχρι το τέλος της καριέρας του, το 1967.

Το 1956 είχε διεκδικήσει για πρώτη φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά ηττήθηκε στον ημιτελικό από τον Ιάπωνα Γιοσιχίκο Γιοσιμάτσου (ο οποίος έχασε αργότερα τον τελικό κόντρα στον συμπατριώτη του, Σοκίτσι Νατσούι). Ο θρίαμβος του 1961 αποτέλεσε πρόκριμα για το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο Τόκιο, το οποίο είχε και συνέχεια. Στο Παγκόσμιο του 1965 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το πρώτο που διεξήχθη με πολλές κατηγορίες σωματικού βάρους, ο Χέισινκ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα +80 κ. νικώντας έναν άλλο Ιάπωνα, τον Μιτσούο Ματσουνάγκα.

Ο οικοδόμος που έγινε «αθάνατος»

Στη σωματική δύναμη του Χέισινκ συνέβαλε και το γεγονός ότι από την ηλικία των 12 ετών είχε εργαστεί ως οικοδόμος για να συνεισφέρει οικονομικά στις ανάγκες της φτωχής του οικογένειας. Είχε, όμως, και πλούσιο ταλέντο στο τζούντο, το οποίο αγάπησε το 1948, όταν ακόμα ήταν ελάχιστα γνωστό στον δυτικό κόσμο.

Οι αριθμοί των επιτευγμάτων του προκαλούν δέος: αναδείχθηκε 21 φορές φορές πρωταθλητής Ευρώπης (σε πολλές διοργανώσεις κέρδισε χρυσά μετάλλια και στα +80 κ. και στην Open), δύο φορές πρωταθλητής κόσμου και μία χρυσός ολυμπιονίκης. Δεν είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει άλλη ολυμπιακή νίκη, αφού η ΔΟΕ αφαίρεσε το τζούντο από το πρόγραμμα των αγώνων του 1968 στην Πόλη του Μεξικού (το άθλημα επανήλθε το 1972 και έκτοτε δεν έχει απουσιάσει ποτέ) κι ίσως αυτό να τον ώθησε να αποσυρθεί από το 1967.

Την εποχή που ήταν πρωταθλητής στο τζούντο ο Χέισινκ είχε ασχοληθεί περιστασιακά και με την ελληνορωμαϊκή πάλη, σημειώνοντας διακρίσεις σε εθνικό επίπεδο. Η εμπειρία αποδείχθηκε χρήσιμη το 1973, όταν έγινε επαγγελματίας αθλητής της ελεύθερης πάλης (κατς) και έδωσε αγώνες κόντρα σε μεγάλα ονόματα για μία πενταετία στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Πριν ακόμα εγκαταλείψει τη δράση είχε συμμετάσχει και σε κινηματογραφικές ταινίες ως ηθοποιός. Αργότερα ασχολήθηκε με το τζούντο και ως προπονητής, ενώ συμμετείχε και σε παραγοντικές δράσεις για την εξέλιξή του. Είχε ταχθεί, για παράδειγμα, υπέρ της χρήσης μπλε τζουντόγκι από τον έναν από τους δύο συμμετέχοντες (όπως συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια), ώστε να είναι πιο εύκολο να τους ξεχωρίζουν οι θεατές και οι τηλεθεατές.

Το 1987 εξελέγη ως μέλος της ΔΟΕ και παρότι η πορεία του ως «αθάνατος» δεν ήταν εντελώς ανέφελη (είχε βρεθεί να έχει λάβει 5.000 δολάρια για τη στήριξη της υποψηφιότητας του Σολτ Λέικ Σίτι για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 και δέχθηκε επίσημη επίπληξη), διατήρησε τη θέση του μέχρι τις 27 Αυγούστου 2010, οπότε έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών.

Ο Χέισινκ ανακηρύχθηκε τέσσερις φορές κορυφαίος αθλητής της χρονιάς στην Ολλανδία (1957, 1961, 1964, 1965). Το 1995 ανεγέρθηκε μια μεγάλων διαστάσεων προτομή του στην Ουτρέχτη, η οποία τον τίμησε δίνοντας το όνομά του και στον δρόμο όπου βρισκόταν το σπίτι του. Το 1997, τέλος, ήταν ένας από τους ελάχιστους τζουντόκα που έλαβε το 10ο και υψηλότερο «dan» από τη Διεθνή Ομοσπονδία του αθλήματος.

Πηγές: www.olympedia.org («Anton Geesink», «Akio Kaminaga»), www.nocnsf.nl («Anton Geesink»), www.ijf.org («Tokyo 1964: The First Chapter»), en.wikipedia.org («Judo at the 1964 Summer Olympics», «Anton Geesink»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 23 Σεπτεμβρίου

2022: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών ο ιστιοπλόος, Άρης Ραπανάκης, ο οποίος μαζί με τον Τάσο Γαβρίλη αποτέλεσαν το πλήρωμα του Τάσου Μπουντούρη, που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία Σόλινγκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα.

2021: Ο Άλεξ Κινόνες, τρίτος στα 200 μ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2019 στη Ντόχα, δολοφονείται από πυρά αγνώστων στo Γκουαγιαγκίλ. Ήταν ο πρώτος αθλητής από το Εκουαδόρ που είχε κατακτήσει μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου.

2017: Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Κριστιάνο Ρονάλντο αναδεικνύεται κορυφαίος ποδοσφαιριστής του κόσμου στο διαγωνισμό της FIFA, «The Best». Ο Ζινεντίν Ζιντάν κερδίζει το έπαθλο του καλύτερου προπονητή, ενώ στις γυναίκες καλύτερη παίκτρια ψηφίζεται η Ολλανδέζα Λίκε Μάρτινς της Μπαρτσελόνα και προπονήτρια η Σαρίνα Βίγκμαν της εθνικής Ολλανδίας.

2011: Ο 24χρονος Ιταλός οδηγός μοτοσυκλέτας Μάρκο Σιμοντσέλι σκοτώνεται μετά από σύγκρουση με τους φίλους του Colin Edwards και Valentino Rossi κατά τη διάρκεια του Μαλαισιανού Γκραν Πρι στην πίστα της Σεπάνγκ. Είχε αναδειχθεί πρωταθλητής κόσμου στα 250 κ.κ. το 2008 και πέτυχε 14 νίκες στην καριέρα του, δύο στα 125 κ.κ. και 12 στα 250 κ.κ. Το 2010 «ανέβηκε» στα Moto GP με την ομάδα της Honda.

2011: Η Μάντσεστερ Σίτι συντρίβει με 6-1 τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο «Ολντ Τράφορντ» για την Premier League. Πρόκειται για τη βαρύτερη ήττα της Γιουνάιτεντ στο ντέρμπι του Μάντσεστερ μετά το 0-5 του 1955 και η πρώτη φορά μετά την 23η Ιανουαρίου 1926 που η Σίτι σημειώνει έξι γκολ στην έδρα της συμπολίτισσάς της.

2005: Με τρία γκολ στο τελευταίο πεντάλεπτο (85′ Λυμπερόπουλος, 88′ Τσάνκο, 90′ Λάκης) η ΑΕΚ νικά 3-0 τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, για την 7η αγωνιστική του πρωταθλήματος.

2001: Πεθαίνει σε ηλικία 85 ετών ο Κεν Άστον, ο άνθρωπος που επινόησε το 1966 την κίτρινη και κόκκινη κάρτα στο ποδόσφαιρο. Πηγή της έμπνευσής του ήταν τα φανάρια στους δρόμους του Λονδίνου καθώς επέστρεφε σπίτι του από το επεισοδιακό ματς Αγγλίας-Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966.

2000: Η Ελένη Σαμαριτάκη κατακτά το αργυρό μετάλλιο στα 400μ με χρόνο 1:20.68, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

1999: Ο Μάικ Τάισον νικά με νοκ άουτ στον πρώτο γύρο τον Όρλιν Νόρις στο Λας Βέγκας, στον πρώτο αγώνα που δίνει ύστερα από την αποφυλάκισή του.

1997: Κάταγμα κνήμης και περόνης παθαίνει ο Χρήστος Κωστής κατά τη διάρκεια του εντός έδρας αγώνα της ΑΕΚ με τη Στουρμ Γκρατς (2-0) για το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο διεθνής μεσοεπιθετικός δεν θα επιστρέψει ποτέ στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν μέχρι εκείνη τη μέρα.

1991: Με γκολ των Σαραβάκου (27′) και Μαραγκού (49′) ο Παναθηναϊκός νικά με 2-0 την Γκέτεμποργκ στο ΟΑΚΑ και κάνει το πρώτο βήμα για την πρόκριση στα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, που θα διεξαχθεί για πρώτη φορά σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων.

1988: Πεθαίνει σε ηλικία 76 ετών ο Χενρι Άρμστρονγκ, ένας από τους λίγους πυγμάχους που έχουν κερδίσει τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες.

1974: Ο Ολυμπιακός γνωρίζει τη συντριβή από την Άντερλεχτ με 5-1, στον πρώτο αγώνα για τον 2ο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Τρία γκολ της βελγικής ομάδας πετυχαίνει ο Ολλανδός σταρ της, Ρομπ Ρένσενμπρινκ.

1968: Η εθνική ομάδα μπάσκετ των ΗΠΑ κατακτά το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Πόλης του Μεξικού, μια και νικά άνετα στον τελικό τη Γιουγκοσλαβία (ηγέτης της οποίας είναι ο Ραντιβόι Κόρατς) με 65-50.

1968: Ο Αμερικανός κολυμβητής Τσάρλι Χίκοξ κάνει το νταμπλ στα χρυσά μετάλλια στις μικτές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού, μια και μετά τα 200 μέτρα κερδίζει και τα 400 με χρόνο 4:48.4. Στα 400 ελεύθερο νικητής αναδεικνύεται ο Μάικ Μπάρτον με 4:09.0 (ολυμπιακό ρεκόρ), ενώ στα 100 ύπτιο των γυναικών η Κέι Χολ κερδίζει το χρυσό με παγκόσμιο ρεκόρ (1:06.2).

1965: Μετά την άρνηση της ΑΕΚ να του δώσει μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Μίμης Παπαϊωάννου εγκαταλείπει τις προπονήσεις και αφοσιώνεται στο τραγούδι, ακολουθώντας το σχήμα του Στέλιου Καζαντζίδη και της Μαρινέλλας σε περιοδεία στη Γερμανία.

1964: Ο Αμερικανός Τζο Φρέιζερ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, παρότι αγωνίζεται με σπασμένο τον έναν του αντίχειρα. Ο μετέπειτα παγκόσμιος πρωταθλητής της επαγγελματικής πυγμαχίας νικά στον τελικό τον Γερμανό Χανς Χούμπερ με 3-2 στα σημεία.

1964: Με τη νίκη της στον τελικό των ασκήσεων εδάφους των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, η Λαρίσα Λατίνινα φτάνει τα 18 μετάλλια στις τρεις συμμετοχές της στη διοργάνωση (εννέα χρυσά, πέντε ασημένια, τέσσερα χάλκινα), τα περισσότερα από κάθε άλλον αθλητή ή αθλήτρια μέχρι την εμφάνιση του Μάικλς Φελπς.

1964: Η Ουγγαρία κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο ποδόσφαιρο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, μια και νικά με 2-1 την Τσεχοσλοβακία στον τελικό. Ο Φέρεντς Μπένε αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του τουρνουά με 12 γκολ (σημειώνει ένα και στον τελικό).

1964: Η Ιαπωνία κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο πρώτο τουρνουά βόλεϊ γυναικών στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, νικώντας στον τελικό τη Σοβιετική Ένωση με 3-0 (15-11, 15-8, 15-13).

1963: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-0 τη Ζαγκλέμπιε Σόσνοβιτς σε αγώνα μπαράζ στη Βιέννη και προκρίνεται στον 2ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Πρόκειται για την πρώτη πρόκριση που πανηγυρίζει η Ελλάδα από οποιαδήποτε ομάδα της στα Κύπελλα Ευρώπης.

1963: Σε φιλικό αγώνα που διεξάγεται στο Γουέμπλεϊ στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων από την ίδρυση της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, η Εθνική Αγγλίας νικά τη Μικτή Κόσμου με 2-1 με γκολ των Τέρι Πέιν (66′) και Τζίμι Γκριβς (90′). Το γκολ της Μικτής πετυχαίνει στο 82′ ο Ντένις Λο, ενώ στη σύνθεσή της βρίσκονται οι Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Ρεμόν Κοπά, Εουσέμπιο και άλλοι αστέρες του διεθνούς ποδοσφαίρου.

1951: Ο 18χρονος επιθετικός της ΑΕ Καλογρέζας, Βαγγέλης Πανάκης, υπογράφει δελτίο στον Παναθηναϊκό.

1933: Ο Τζιμ Λόντος νικά τον Γεωργιανό Κόλα Κβαριάνι ύστερα από μάχη 45 λεπτών στο Παναθηναϊκό Στάδιο, το οποίο έχουν κατακλύσει 70.000 θεατές.

1930: O Τζ. Κ. Σκοτ κερδίζει το πρώτο πρωτάθλημα μίνι γκολφ που διεξάγεται στην Τσανατόγκα των ΗΠΑ

1915: Πεθαίνει σε ηλικία 67 ετών ο Γουίλιαμ Γκίλμπερτ Γκρέις, ένας από τους κορυφαίους παίκτες κρίκετ όλων των εποχών.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News