Σαν Σήμερα - Γιώργος Γιάμαλης: Ο «Έλληνας Ζαμόρα» που διέπρεψε κάτω απ' τα γκολπόστ της ΑΕΚ

Τον χαρακτήρισαν «Έλληνα Ζαμόρα» διότι η απόδοσή του κάτω από τα γκολπόστ της ΑΕΚ και της Εθνικής Ελλάδας ήταν τόσο καλή, που ταίριαζε με τις μυθικές περιγραφές των κατορθωμάτων του περίφημου Ισπανού τερματοφύλακα που διάβαζαν στις ανταποκρίσεις από το εξωτερικό.

Όμως ο Γιώργος Γιάμαλης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 26 Φεβρουαρίου 1985 σε ηλικία 77 ετών, δεν ήταν μόνο ο πρώτος σπουδαίος τερματοφύλακας που έκανε την εμφάνισή του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ήταν εξαιρετικά δραστήριος και σε άλλα σπορ όπως ο στίβος, το μπάσκετ, το τένις και η κωπηλασία!

Το ποδόσφαιρο, ωστόσο, ήταν ο χώρος στον οποίο άφησε το αποτύπωμά του και μας αναγκάζει να ασχολούμαστε μαζί του έως και σήμερα, τόσες δεκαετίες μετά τον θάνατό του. Ο Γιάμαλης υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία της ΑΕΚ κατά τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της (όταν εδραιώθηκε ως μία από τις τρεις μεγάλες δυνάμεις της χώρας μέσω του τραστ του ΠΟΚ), αλλά και το αδιαφιλονίκητο Νο 1 της Εθνικής Ελλάδας όταν άρχισε επίσημα την πορεία της.

Βέρος Κωνσταντινουπολίτης, με πανεπιστημιακή και κοινωνική μόρφωση, ο Γιάμαλης ήταν ίσως και ο πρώτος γόης των ελληνικών γηπέδων. Είχε το παρατσούκλι «Βαλεντίνος», το οποίο δεν προερχόταν από τον Άγιο του έρωτα (που ήταν άγνωστος ακόμα στην Ελλάδα) αλλά από τη φυσιογνωμική του ομοιότητα με τον διάσημο Ιταλό ηθοποιό, Ροδόλφο Βαλεντίνο. Λέγεται, μάλιστα, ότι πολλές κοπέλες πήγαιναν στο γήπεδο μόνο και μόνο για να τον δουν από κοντά.

Σε έναν ανεπίσημο ύμνο της Ένωσης που γράφτηκε το 1927, υπάρχει αναφορά μόνο σε δύο ποδοσφαιριστές στους στίχους. Στον «Νεγκρό», δηλαδή τον σπουδαίο Κώστα Νεγρεπόντη και στον «Βαλεντίνο». Αντιγράφουμε από το περιοδικό «Αθλητισμός» της 14ης Αυγούστου 1927, τη στροφή που αναφέρεται στον Γιάμαλη:

Έχουν γκολκίπερ ένα νέο εκπληκτικό,
μελαχροινό, ομορφομάτη και γλυκό
που αν αρριβάρουν
και του σουτάρουν
τους παίζει αυτός σαν γάτα με τον ποντικόν
τραβούνε πέναλτι που δεν τον συγκινεί
και στου αγώνος την πιο κρίσιμη σκηνή
ορθός εκείνος
σαν Βαλεντίνος
ποζάρει δίπλα στο φιλέ, σαν στο πανί

Οι εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής δεν διέθεταν τότε… κουτσομπολίστικες στήλες ώστε να μάθουμε εκ των υστέρων αν ο Γιάμαλης είχε ενδώσει στα καλέσματα. Το βέβαιο είναι ότι μετά το πρόωρο τέλος της καριέρας του, το 1932, έκανε οικογένεια και απέκτησε δύο κόρες (τη Λίνα και τη Σοφία, οι οποίες ασχολήθηκαν με την κολύμβηση και σημείωσαν πανελλήνιες διακρίσεις), εξελίχθηκε σε έναν επιτυχημένο επιχειρηματία και δοκίμασε να εισέλθει και στον πολιτικό στίβο, μια και έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής.

Από τα Θεραπειά στην ΑΕΚ

Ο Γιάμαλης γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1907 στα Θεραπειά, μια γειτονιά στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις αλάνες και τα σοκάκια της άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο μαζί με τους φίλους του, με τους οποίους μάλιστα είχαν δημιουργήσει και μία ανεξάρτητη ομάδα.

Ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και η ενασχόλησή του με την μπάλα δεν άρεσε στον πατέρα του, που τον έγραψε το 1921 στη φημισμένη Ροβέρτειο Σχολή. Εκεί ο έφηβος Γιώργος ανακάλυψε την αγάπη του για άλλα αθλήματα, όπως το μπάσκετ, το τένις και το τρέξιμο. Στα 16 του, μάλιστα, κέρδισε έναν σχολικό αγώνα 400 μ. με χρόνο 56 δευτερόλεπτα, ενώ έφτασε και μέχρι τα ημιτελικά του πρωταθλήματος αντισφαίρισης της Κωνσταντινούπολης.

Παράλληλα, εξασκούνταν και στην κωπηλασία, ενώ δεν παρέλειπε να κάνει βόλτες και με το κότερο που διέθετε η οικογένειά του. Δεν είχε εγκαταλείψει, ωστόσο, το ποδόσφαιρο και την ομάδα των Θεραπειών, στην οποία αγωνιζόταν ως χαφ. Μέχρι που μια μέρα που έλειπε ο τερματοφύλακας, αποφάσισε να δοκιμάσει να καλύψει το κενό του. Από το πρώτο πλονζόν που έκανε καταφέρνοντας μάλιστα να αποκρούσει ένα σουτ, κατάλαβε ότι το μέλλον του ήταν συνυφασμένο με αυτήν τη θέση. Συνέχισε να παίζει στο τέρμα και τα πήγαινε τόσο καλά, που το 1924 εντάχθηκε στον Ήφαιστο, μία από τις πιο ισχυρές ομάδες των Ελλήνων της Πόλης.

Η πορεία του στη γενέτειρά του ανακόπηκε το 1926, όταν ήρθε για μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα. Αμέσως εντάχθηκε στην ΑΕΚ, η οποία μετρούσε μόλις δύο χρόνια ζωής, αλλά έκανε γοργά βήματα ανάπτυξης και συναγωνιζόταν ήδη τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Ο Γιάμαλης δεν ήταν ιδιαίτερα ψηλός (δεν ήταν προαπαιτούμενο ακόμα και για κορυφαίους ξένους γκολκίπερ τότε), διέθετε όμως καλά αντανακλαστικά και αλτικότητα, προσόντα που του επέτρεπαν να εξουδετερώνει τις περισσότερες προσπάθειες των αντιπάλων.

Το γεγονός ότι κέρδισε σύντομα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού στην Ένωση (αργότερα και στην Εθνική), φανερώνει ότι ήταν ένας άνθρωπος με ισχυρή προσωπικότητα, που κέρδιζε την εκτίμηση των συμπαικτών του και τους ενέπνεε εμπιστοσύνη.

Το fair play με τον Ανδριανόπουλο

Το πιο γνωστό περιστατικό της σταδιοδρομίας του Γιάμαλη το είχε διηγηθεί ο ίδιος σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις του στον Ανδρέα Μπόμη τη δεκαετία του ’70. Τότε που παραδέχθηκε ενώπιον του διαιτητή ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό, το 1927, ότι ο Γιώργος Ανδριανόπουλος τού είχε βάλει γκολ κι ότι η μπάλα είχε βγει εκτός τέρματος επειδή… είχε σκίσει τα δίχτυα του.

«Σκέψου να το έκανε σήμερα κανείς αυτό, δεν θα έφευγε ζωντανός από το γήπεδο», είχε πει ο παλαίμαχος τερματοφύλακας για το πνεύμα fair play που είχε επιδείξει.

Ο Γιάμαλης είχε πετύχει κι ένα γκολ με ελεύθερο βολέ σε ένα ματς με τον Παναθηναϊκό το 1930 (προφανώς φιλικό, μια και δεν μπορέσαμε να τεκμηριώσουμε το γεγονός από τα φύλλα των εφημερίδων που είναι διαθέσιμα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής) και ήταν πρωταγωνιστής στους περισσότερους αγώνες που πήρε μέρος. Τα σχόλια του Τύπου ήταν σχεδόν πάντοτε κολακευτικά για την απόδοσή του, ακόμα και σε ήττες της Ένωσης.

Διαβάζουμε στο περιοδικό «Αθλητισμός» της 15ης Απριλίου 1928, για το πώς είχε κρατήσει μόνος του το σκορ στο 1-0 εις βάρος της ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό (στο τέλος βέβαια το σκορ έγινε 4-1):

«Το ημίχρονον τούτο δύναται να θεωρηθή ως μοναδικός θρίαμβος ενός κυρίως ατόμου. Του Γιάμαλη, τερματοφύλακος της Ενώσεως. Ουδέποτε μέχρι τούδε ο Γιάμαλης έπαιξε με τοιαύτην δύναμιν και τέχνην. Υπήρχαν στιγμαί καθ’ ας όλοι ενόμιζον ότι το τέρμα της Ενώσεως υπερασπίζετο υπό τριών τερματοφυλάκων. Χωρίς ουδεμίαν αμφιβολίαν, άνευ του Γιάμαλη το ημίχρονον θα απέφερε 6 τουλάχιστον τέρματα εις τον Ολυμπιακόν».

Ως κορυφαία απόκρουσή του θεωρούσε μία που είχε πραγματοποιήσει σε ένα φιλικό της ΑΕΚ με την ουγγρική Μποτσκάι, για την οποία ο αντίπαλος επιθετικός του είχε δώσει συγχαρητήρια. Ο Γιάμαλης ήταν φυσικά ο τερματοφύλακας της Ένωσης κι όταν κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας της, το Κύπελλο Ελλάδας της σεζόν 1931-32 με τη νίκη επί του Άρη στον τελικό (5-3).

Λίγους μήνες αργότερα, ωστόσο, σταμάτησε το ποδόσφαιρο μια και θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει άλλο στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις του. Όπως είχε δηλώσει στην «Αθλητική Ηχώ» (στο φύλλο της 26ης Φεβρουαρίου 1950), «ένας αθλητής που σέβεται την εμφάνισί του πρέπει να προπονήται πολλές ώρες κι αυτές τις ώρες δεν μπορούσα να τις διαθέσω».

Στην ΑΕΚ τον διαδέχθηκε ένας τερματοφύλακας που επίσης είχε μικρασιατική καταγωγή και τον είχε αντικαταστήσει τις ελάχιστες φορές που είχε χρειαστεί να λείψει τα προηγούμενα χρόνια. Ο Χρήστος Ρίμπας.

Ο πρώτος τερματοφύλακας της Εθνικής

Τυπικά ο πρώτος αγώνας της Εθνικής Ελλάδας είναι εκείνος του 1920 στην Αμβέρσα, κόντρα στη Σουηδία. Ουσιαστικά, όμως, η ιστορία του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος άρχισε να γράφεται μετά την ίδρυση της ΕΠΟ (1929). Όταν συγκροτήθηκε η ομάδα που αντιμετώπισε σε φιλικό αγώνα τη Β’ Ιταλίας, στις 7 Απριλίου 1929.

Ο Γιάμαλης είχε καθιερωθεί ήδη στα μάτια του κόσμου ως ο κορυφαίος Έλληνας τερματοφύλακας και επιλέχθηκε φυσικά για τον ιστορικό αγώνα. Η Εθνική μας δεν κατάφερε να προβάλει αντίσταση και ηττήθηκε με 4-1, όμως ο γκολκίπερ της ΑΕΚ είχε καλή απόδοση και δεν επέτρεψε στο σκορ να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις.

Ακόμα καλύτερα τα πήγε στην άτυπη ρεβάνς, στις 3 Μαρτίου 1930 στη Νάπολι (από τον οποίο διασώζονται κάποια κινηματογραφημένα στιγμιότυπα). Οι Ιταλοί νίκησαν πάλι με 3-0, όμως ο Γιάμαλης ήταν τόσο καλός που προκάλεσε το ενδιαφέρον του προέδρου των «παρτενοπέι», ο οποίος είχε παρακολουθήσει τον αγώνα. Ευμενή σχόλια είχαν γραφτεί γι’ αυτόν και στις ιταλικές εφημερίδες.

Το ενδιαφέρον παρέμεινε φιλολογικό κι ο Γιάμαλης ισχυριζόταν ότι αιτία για το «ναυάγιο» ήταν η επιθυμία των Ναπολιτάνων να τον πολιτογραφήσουν Ιταλό – προοπτική στην οποία αντιδρούσε έντονα ο πατέρας του. Σίγουρα αν είχε υλοποιηθεί η μεταγραφή θα είχαν ανοιχτεί άλλοι ορίζοντες, κανείς όμως δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο κοντά έφτασε σ’ αυτό το σημείο.

Το παρήγορο ήταν ότι εξακολούθησε να είναι το ακλόνητο Νο 1 της δικής μας Εθνικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα χρόνια που ο Γιάμαλης ήταν εν ενεργεία ποδοσφαιριστής, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έδωσε έντεκα επίσημους αγώνες κι αυτός έπαιξε στους δέκα (έλειψε μόνο από ένα ματς στη Γιουγκοσλαβία το 1931 που έπαιξε ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος). Όλο αυτό το διάστημα ήταν μόνιμο στέλεχος και της Μικτής Αθηνών για τους αγώνες του Κυπέλλου Πόλεων, που συγκέντρωναν το ενδιαφέρον χιλιάδων φιλάθλων.

Το πόσο δημοφιλής ήταν αποτυπώνεται και σε ένα θέμα του «Ελληνικού Ταχυδρόμου» στις 10 Μαΐου 1930. Η εφημερίδα είχε ζητήσει από τους φιλάθλους να στείλουν επιστολές με τις προτιμήσεις τους για την εντεκάδα της Εθνικής μας στον επερχόμενο αγώνα με τη Ρουμανία και όλοι είχαν επιλέξει τον Γιάμαλη για τη θέση του τερματοφύλακα.

Υποψήφιος βουλευτής το 1950

Τα χρόνια της δόξας του ο Γιάμαλης είχε μπροστά του ως σέντερ μπακ τον Ροβέρτο Μάλλιο, με τον οποίο υπήρξε συμπαίκτης και στον Ήφαιστο Κωνσταντινούπολης. Αγαστή συνεργασία είχε και με τον Μίλτο Ιερεμιάδη, τον οποίο αργότερα διαδέχθηκε ο Γιώργος Νταϊσπάγγος.

Στις κατοπινές συνεντεύξεις του, βέβαια, έλεγε ότι αν είχε προλάβει στην εποχή του τα συστήματα με τέσσερις και πέντε αμυντικούς, τότε σπάνια θα δεχόταν γκολ. Ποιος ξέρει… Το βέβαιο είναι ότι δεν έπαψε να παρακολουθεί το άθλημα παρότι δεν το υπηρέτησε από κάποιο άλλο πόστο, αφού δραστηριοποιήθηκε στον επιχειρηματικό τομέα. Μετά την Κατοχή ήταν συνιδιοκτήτης του λιγνιτωρυχείου της Μαλακάσας και έδειξε ενδιαφέρον και για τα κοινά.

Στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 ήταν υποψήφιος βουλευτής Αθηνών με το Κόμμα Ανεξάρτητων Φιλελεύθερων του Γεωργίου Μελά και είχε ως προτεραιότητα, σε περίπτωση εκλογής του, να συνδράμει στην ανάπτυξη του αθλητισμού. Δεν τα κατάφερε βέβαια (το κόμμα στο οποίο μετείχε δεν μπήκε καν στη Βουλή), όμως στο φύλλο της 27ης Φεβρουαρίου 1950 διαβάζουμε τις εξαγγελίες του. Για την ανάγκη κατασκευής γηπέδου 60.000 θέσεων στην Αθήνα, την ίδρυση αυτόνομου υπουργείου φυσικής αγωγής, αλλά και την κατάργηση της φορολογίας στο ποδόσφαιρο.

Σε συνέντευξή του στο «Έθνος» της 9ης Οκτωβρίου 1962 είχε επικρίνει το Υπουργείο Παιδείας (στο οποίο υπαγόταν ακόμα ο αθλητισμός) και τη ΓΓΑ για τη μηδαμινή προσφορά τους στο ποδόσφαιρο και είχε ταχθεί υπέρ της πλήρους εισαγωγής του αθλήματος στον επαγγελματισμό:

«Νομίζω ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει κάνει μεγάλη τεχνική πρόοδο και, με λίγη καλή θέλησι και ορθολογιστική οργάνωσι, δεν θα απείχαμε πολύ από του να καταστούμε ένα κράτος με ισχυρό ποδόσφαιρο. Δυστυχώς όμως με τον ψευτοεπαγγελματισμό, που δίνει ευκαιρία στους παραγοντίσκους να οργιάζουν, δεν νομίζω ότι θα δούμε άσπρες μέρες. Είμαι υπέρ του ολοκληρωτικού επαγγελματισμού, θεσμού που θα γίνη αιτία να εξυγιανθή τελείως το άθλημα».

Ο Γιάμαλης έζησε ήσυχα τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 26 Φεβρουαρίου 1985 (και όχι στις 24, όπως αναγράφεται εσφαλμένα στη wikipedia και άλλες ελληνικές πηγές).

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» της 25ης, 26ης και 27ης Φεβρουαρίου 1950 και της 27ης Φεβρουαρίου 1985, εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» της 28ης Φεβρουαρίου 1985, εφημερίδα «Έθνος» της 1ης Σεπτεμβρίου 1954 και της 9ης Οκτωβρίου 1962, εφημερίδα «Δελτίον Ειδήσεων» της 15ης Φεβρουαρίου 1950), Ανδρέας Μπόμης: Αυτή είναι η Ιστορία της Εθνικής Ελλάδας (εκδόσεις Ερεχθηίδα, 2009), football.aek.com («Γιώργος Γιάμαλης»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 26 Φεβρουαρίου

2023: Πεθαίνει σε ηλικία 97 ετών ο Αμερικανός Μπομπ Ρίτσαρντς, χρυσός ολυμπιονίκης στο άλμα επί κοντώ το 1952 στο Ελσίνκι.

2017: Ο Πανιώνιος νικά με 1-0 τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης», χάρη σε γκολ του Γιώργου Μασούρα στο 1′ και παραμένει στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας μειώνοντας τη διαφορά απ’ τους «ερυθρόλευκους» στο -7. Πρόκειται για την πρώτη νίκη των «κυανέρυθρων» επί του Ολυμπιακού στο Φάληρο από το 1966 (4-1).

2015: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο Ερλ Λόιντ, ο πρώτος Αφροαμερικανός μπασκετμπολίστας που αγωνίστηκε ποτέ στο ΝΒΑ.

2006: Ολοκληρώνονται στο Τορίνο οι 20οί Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που είχαν αρχίσει στις 10 Φεβρουαρίου. Την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων καταλαμβάνει η Γερμανία με 11 χρυσά, 12 ασημένια και 6 χάλκινα και ακολουθούν οι ΗΠΑ (9-9-7) και η Αυστρία (9-7-7).

2003: Πεθαίνει σε ηλικία 75 ετών ο παλαίμαχος Βέλγος οδηγός της Formula 1, Κρίστιαν Γκέταλς.

1997: Η ΑΕΚ νικά με 1-0 τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης» και προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, μια και είχε επικρατήσει με 2-1 και στον πρώτο αγώνα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το γκολ της Ένωσης που συνεχίζει την καλή παράδοση κόντρα στον Ντούσαν Μπάγεβιτς σημειώνει ο Ντέμης Νικολαΐδης στο 47ο λεπτό.

1994: Ο Ολυμπιακός συντρίβει με 3-0 την πρωτοπόρο ΑΕΚ στο «Γ. Καραϊσκάκης» με γκολ των Κρίστενσεν (24′ πέν.), Τσαλουχίδη (67′) και Μπατίστα (90′). Την παράσταση κλέβει ο προπονητής των «ερυθρόλευκων», Νίκος Αλέφαντος, o οποίος βάζει τα κλάματα από συγκίνηση για την επίτευξη της μεγάλης νίκης. Ο «Αλέ» είχε αποβληθεί απ’ το 36′ μετά την εισβολή του στον αγωνιστικό χώρο, με την πρόφαση να δώσει οδηγίες στους παίκτες του.

1993: Η FIDE αφαιρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στο σκάκι από τον Γκάρι Κασπάροφ, όταν εκείνος ιδρύει την Ένωση Επαγγελματικού Σκακιού (PCA). Στις 10 Οκτωβρίου του 1995 θα ανακηρυχθεί πρωταθλητής της νέας ένωσης χάρη στη νίκη του επί του Ινδού, Βισβαναθάν Ανάντ τον 25χρονο Ινδό Vishwanathan Anand με 10,5-7,5.

1991: Ο ΠΑΟΚ προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων μια και ηττάται με 75-63 από την Ντινάμο στη Μόσχα και διατηρεί με νύχια και με δόντια το +13 του πρώτου αγώνα στο Αλεξάνδρειο (95-82). Αντίπαλός του στον τελικό της Γενεύης θα είναι η Σαραγόσα.

1984: Με δύο τέρματα του Θωμά Μαύρου (78′, 84′ πέν.) η ΑΕΚ νικά 2-1 τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι πρωταθλήματος και αναπτερώνει τις ελπίδες της για έξοδο στην Ευρώπη.

1978: Με χατ τρικ του Τάκη Νικολούδη (55′, 75′, 82′) η ΑΕΚ νικά με 4-2 στο Αιγάλεω, παρότι είχε βρεθεί να χάνει με 2-0 στο πρώτο ημίχρονο (9′ Χατζησκουλίδης, 41′ Κωνσταντόπουλος). Το τελικό σκορ διαμορφώνει στο 90′ ο Μαύρος.

1969: Με γκολ του Νίκου Σεβαστόπουλου στο 60′, η ΑΕΚ μειώνει σε 2-1 το σκορ στον εκτός έδρας αγώνα με τη Σπάρτακ Τρνάβα, για τη φάση των «8» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών κι αποκτά ελπίδες πρόκρισης για τη ρεβάνς της Νέας Φιλαδέλφειας.

1967: Ο Ολυμπιακός συντρίβει με 4-0 τον Παναθηναϊκό στο «Γ. Καραϊσκάκης», με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Γιώργο Σιδέρη ο οποίος σημειώνει χατ τρικ. Η νίκη αυτή παραμένει η ευρύτερη των «ερυθρόλευκων» επί του αιωνίου αντιπάλου τους στα χρόνια της Α’ Εθνικής.

1967: Ο Βασίλης Κυριακού σημειώνει πέντε γκολ στην εκτός έδρας νίκη του Απόλλωνα Σμύρνης επί του Αιγάλεω με 6-2 για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Πρόκειται για το τρίτο «πενταρέ» στην ιστορία της κορυφαίας εθνικής μας κατηγορίας, ύστερα από εκείνα του Σάββα Τσοκαταρίδη το 1962 (Δόξα Δράμας-Φωστήρας 5-0) και του Κώστα Νεστορίδη το 1963 (ΑΕΚ-Ηρακλής 5-0).

1960: Ο Αμερικανός Ντέιβιντ Τζένκινς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό του καλλιτεχνικού πατινάζ, στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Σκουό Βάλεϊ.

1947: Ο Ολυμπιακός νικά τον Ατρόμητο Πειραιά με 2-1 (17′ Πηλιούρης, 35′ Βάζος/1′ Τσολακίδης) και εξασφαλίζει τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Πειραιά.

1918: Περισσότερα από 600 άτομα χάνουν τη ζωή τους όταν καταρρέει η κερκίδα στο Hong Kong Jockey Club.

1839: Ο Τζεμ Μέισον κερδίζει το πρώτο Grand National ιππεύοντας τον «Lottery» στο Aintree του Λίβερπουλ. Το Grand National είναι η μεγαλύτερη κούρσα με εμπόδια στον κόσμο.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News