Σαν Σήμερα - Πιερίνο Πράτι: Ο σκόρερ του τελευταίου χατ τρικ σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών

Ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που διεξήχθη στις 28 Μαΐου 1969 στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» της Μαδρίτης, μνημονεύεται στην Ελλάδα όχι για το αποτέλεσμά του (η Μίλαν συνέτριψε τον Άγιαξ με 4-1), αλλά για έναν άλλο, ιδιαίτερο λόγο.

Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που μετέδωσε ζωντανά το κρατικό κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης (ΕΙΡ). Μόνο το δεύτερο ημίχρονο για την ακρίβεια, σε περιγραφή του Γιάννη Διακογιάννη από το στούντιο στην Αθήνα.

Κατά συνέπεια, οι αναφορές στο καθαρά αγωνιστικό σκέλος του τελικού είναι λιγότερες και οι πρωταγωνιστές έχουν αδικηθεί στη συνείδηση του ελληνικού κοινού. Κυρίως ο Πιερίνο Πράτι, ο οποίος είχε δοκάρι στα πρώτα λεπτά του τελικού και στη συνέχεια πέτυχε τρία από τα τέσσερα γκολ που χάρισαν στη Μίλαν το βαρύτιμο τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Το πρώτο στο 7′ με ψηλοκρεμαστή κεφαλιά, το δεύτερο στο 39′ με δυνατό σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής και το τρίτο (με το οποίο διαμόρφωσε το τελικό 4-1) στο 74′, πάλι με κεφαλιά.

Ο Πράτι παραμένει έως και σήμερα ο τελευταίος παίκτης που έχει σημειώσει χατ τρικ σε τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, που πλέον ονομάζεται Champions League. Κατάφερε έτσι να επισκιάσει τα υπόλοιπα «αστέρια» των «ροσονέρι», με πρώτο απ’ όλους τον μεγάλο Τζιάνι Ριβέρα, ο οποίος του «σέρβιρε» δύο από τα τρία γκολ του. Ο Άντζελο Σορμάνι πέτυχε το τρίτο τέρμα της Μίλαν στο 66′, ενώ για τον Άγιαξ απ’ τον οποίο ξεχώριζε ένας ψηλόλιγνος νεαρός ονόματι Γιόχαν Κρόιφ, σκόραρε ο Βέλιμπορ Βάσοβιτς με πέναλτι στο 60′.

Προπονητής της Μίλαν ήταν τότε ο μεγάλος Νερέο Ρόκο, στη δεύτερη θητεία του που είχε αρχίσει το 1966. Ο Σουηδός δεξιός εξτρέμ Κουρτ Χάμριν κι ο Δυτικογερμανός αριστερός μπακ Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ ήταν οι δύο ξένοι, ενώ στην εντεκάδα της υπήρχαν κι άλλοι παίκτες πρώτης γραμμής όπως ο Ρομπέρτο Ροζάτο κι ο μετέπειτα καταξιωμένος προπονητής, Τζιοβάνι Τραπατόνι.

Απ’ όλους όμως ξεχώρισε περισσότερο εκείνη τη μέρα ο Πράτι, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού εξτρέμ (με το «11» στην πλάτη). Βασιζόταν πολύ στην ταχύτητά του, που δεν άφηνε σε ησυχία τις αντίπαλες άμυνες – γι’ αυτό του είχαν κολλήσει το προσωνύμιο «πειραχτήρι» – είχε όμως την ικανότητα να παίζει και ως περιφερειακός κυνηγός, αφού διέθετε ένστικτο γκολτζή.

Σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ το 2010 ο Πράτι μόνο αδιάφορος δεν είχε δηλώσει για το επίτευγμα της 28ης Μαΐου 1969: «Το ότι έχω σημειώσει τρία γκολ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κάτι που δεν έχει καταφέρει κανένας άλλος Ιταλός ποδοσφαιριστής, είναι ένα επίτευγμα που μου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση», είχε πει.

Μόνο ο αξεπέραστος Φέρεντς Πούσκας έχει πετύχει περισσότερα γκολ σε τελικό. Το 1960, στο 7-3 της Ρεάλ Μαδρίτης επί της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, είχε σκοράρει τέσσερις φορές, ενώ χατ τρικ είχε σημειώσει ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο. Ο Πούσκας επανέλαβε το επίτευγμα στον τελικό του 1962, τον οποίο όμως η «βασίλισσα» έχασε από την Μπενφίκα του Εουσέμπιο και ο Πράτι ήταν ο τρίτος και τελευταίος που το πέτυχε. Τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.

Γέννημα-θρέμμα της Μίλαν

O Πράτι μπορούσε να υπερηφανεύεται ότι ήταν γέννημα-θρέμμα της Μίλαν, μια και εντάχθηκε στην ακαδημία της σε ηλικία μόλις 13 ετών, το 1960 (γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1946 στο Τσινισέλο Μπάλσαμο, ένα προάστιο του Μιλάνου). Ουσιαστικά ακολούθησε τους φίλους του, Νέλο Σαντίν και Τζίνο Μαλντέρα, οι οποίοι αγωνίζονταν ήδη στα τσικό των «ροσονέρι» και τον «έψησαν» να δοκιμάσει κι εκείνος την τύχη του.

Ο δρόμος, βέβαια, δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο Πράτι χρειάστηκε να δουλέψει σκληρά για να διεκδικήσει θέση στην πρώτη ομάδα, αν και ο προπονητής, Νιλς Λίντχολμ, είχε εκτιμήσει τις δυνατότητές του. Την περίοδο 1965-66 πήγε ως δανεικός στη Σαλερνιτάνα, η οποία αγωνιζόταν στην τρίτη τη τάξει κατηγορία και παρότι υπέστη κάταγμα στο πόδι και έχασε μεγάλο μέρος της σεζόν, πέτυχε 10 γκολ που τη βοήθησαν να κερδίσει την άνοδο στη Serie B.

Επέστρεψε στη Μίλαν και έκανε ντεμπούτο στη Serie A υπό τις οδηγίες του Αρτούρο Σιλβέστρι στον αγώνα με τη Βενέτσια στο Σαν Σίρο (2-1), στις 18 Σεπτεμβρίου 1966, όμως ο υψηλός ανταγωνισμός με παίκτες όπως ο Αμαρίλντο κι ο Σορμάνι έπεισε και τον ίδιο ότι θα ήταν καλύτερα να πει σε μία ομάδα όπου θα έπαιρνε περισσότερα παιχνίδια στα πόδια του.

Πράγματι πήγε πάλι με δανεισμό στη Σαβόνα, η οποία αγωνιζόταν στη Serie B και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της με 15 τέρματα – τα οποία πάντως δεν έφτασαν για να την κρατήσουν στην κατηγορία. Ήταν πλέον έτοιμος να καθιερωθεί στους «ροσονέρι» και ο Ρόκο, ο οποίος είχε επιστρέψει πλέον στην τεχνική ηγεσία, πείστηκε άμεσα ότι μπορούσε να στηριχθεί πάνω του.

Από την αφάνεια, πρωταθλητής Ευρώπης

Αν και ήταν μόλις 20 ετών όταν άρχισε η σεζόν 1967-68, ο Πράτι είχε από νωρίς ενεργό ρόλο ως αριστερός εξτρέμ ή περιφερειακός κυνηγός. Η χρονιά της καθιέρωσης ήταν μαγική, μια και η Μίλαν κατέκτησε με άνεση το πρωτάθλημα (αφήνοντας εννιά βαθμούς πίσω της τη Νάπολι) κι έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου έχασε το τρόπαιο απ’ το Αμβούργο (2-0).

Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε με την κατάκτηση του Euro ’68 με την Εθνική Ιταλίας. Μόλις τον Απρίλιο εκείνου του έτους ο Φερούτσιο Βαλκαρέτζι τον έχρισε για πρώτη φορά διεθνή κι εκείνος άρπαξε την ευκαιρία και συνέβαλε αποφασιστικά στην πρόκρισή της στην τετράδα, σκοράροντας από μία φορά σε κάθε ματς με τη Βουλγαρία (πρώτα στην ήττα με 3-2 στη Σόφια και κατόπιν στη νίκη με 2-0 στη Νάπολι).

Στην τελική φάση ο Πράτι αγωνίστηκε βασικός τόσο στον ημιτελικό με τη Σοβιετική Ένωση που κρίθηκε στην κλήρωση μετά το 0-0, όσο και στον πρώτο τελικό με τη Γιουγκοσλαβία (1-1). Ένας τραυματισμός του στέρησε τη συμμετοχή στον επαναληπτικό (2-0) και ο Τζίτζι Ρίβα που έπαιξε στη θέση του, πέτυχε το δεύτερο γκολ της Σκουάντρα Ατζούρα.

Η ατυχία αυτή θα ήταν προάγγελος αυτού που θα συνέβαινε δύο χρόνια αργότερα, στην επόμενη μεγάλη διεθνή διοργάνωση στην οποία πήρε μέρος η Ιταλία. Ο Πράτι, όμως, δεν μπορούσε να είχε παράπονο επειδή είχε λείψει απ’ το καθοριστικό ματς, μια και μέσα σε διάστημα δώδεκα μηνών είχε βρεθεί από την αφάνεια της Serie B, με δύο βαρύτιμα μετάλλια στο στήθος του.

Δεν έπαιξε λεπτό στο Μουντιάλ του Μεξικού

Η συμβολή του Πράτι στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από τη Μίλαν δεν περιορίζεται μόνο στον τελικό της 28ης Μαΐου 1969. Είχε πετύχει δύο γκολ στο 4-1 επί της υπολογίσιμης Μάλμε στο Σαν Σίρο, με τα οποία σφραγίστηκε η πρόκριση στους «16», ενώ με δικό του γκολ οι «ροσονέρι» ξεπέρασαν και το εμπόδιο της Σέλτικ στα προημιτελικά (1-0 στη Γλασκώβη ενώ το πρώτο ματς είχε λήξει 0-0).

Εύλογα θα αναρωτιέται κανείς γιατί ενώ είχε τόσα πρόσφατα «παράσημα», ο Πράτι δεν αγωνίστηκε καθόλου στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Η αλήθεια είναι ότι ένας τραυματισμός στο ντέρμπι με την πρωταθλήτρια Κάλιαρι τον άφησε αρχικά εκτός της αποστολής που ανακοίνωσε ο Βαλκαρέτζι. Ωστόσο, κλήθηκε εσπευσμένα στην ομάδα παραμονές της έναρξης της διοργάνωσης μαζί με τον Ρομπέρτο Μπονινσένια, όταν τραυματίστηκαν ο Πιέτρο Αναστάζι και ο συμπαίκτης του στη Μίλαν, Τζιοβάνι Λοντέτι.

Παρότι ξεπέρασε τον τραυματισμό τις τελευταίες ημέρες πριν την έναρξη της διοργάνωσης, ο Πράτι δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στις συνθήκες που δημιουργούσε το υψηλό υψόμετρο του Μεξικού. Έτσι, δεν αγωνίστηκε ούτε ένα λεπτό στα έξι παιχνίδια της Ιταλίας, η οποία έφτασε μέχρι τον τελικό (όπου γνώρισε τη συντριβή με 4-1 από τη Βραζιλία του Πελέ). Έτσι κι αλλιώς, βέβαια, θα ήταν δύσκολο να παίξει μια και ο Ρίβα προερχόταν από μία εντυπωσιακή σεζόν με την Κάλιαρι και ήταν βασικός περιφερειακός κυνηγός στο 4-4-2 του Βαλκαρέτζι, δίπλα στον Μπονινσένια.

Ο Πράτι συνέχισε να καλείται σποραδικά στη Σκουάντρα Ατζούρα και τα χρόνια που ακολούθησαν. Η σεζόν 1970-71 ήταν η πιο παραγωγική του στη Serie A (20 γκολ σε 28 συμμετοχές) όμως η Μίλαν έχασε τον τίτλο από τη συμπολίτισσα Ίντερ. Σταδιακά όμως ο ρόλος του στην ομάδα περιορίστηκε επειδή ήταν επιρρεπής στους τραυματισμούς, αλλά και λόγω της ανάδειξης ταλαντούχων επιθετικών όπως ο Αλμπέρτο Μπιγκόν κι ο Λουτσιάνο Κιαρούτζι.

Φινάλε στα… αλώνια με τη Σαβόνα

Το 1973 ο Πράτι έφυγε από το Μιλάνο με προορισμό τη Ρόμα, όπου αγωνίστηκε για μία τετραετία θυμίζοντας τα παλιά μεγαλεία μόνο τη σεζόν 1974-75 (14 γκολ). Ύστερα από ένα αποτυχημένο πέρασμα απ’ τη Φιορεντίνα και μια «αρπαχτή» στις ΗΠΑ με τους Ρότσεστερ Λάνσερς, επέστρεψε στα γνώριμα λημέρια της Σαβόνα, η οποία αγωνιζόταν πλέον στη Serie C2.

Με τα χρώματα της έκλεισε την καριέρα του 1981, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στα οποία δεν είχε βρεθεί άλλωστε για μεγάλο διάστημα. Δεν ασχολήθηκε με την προπονητική, αποτέλεσε όμως πηγή έμπνευσης για τον γιο του, Κριστιάνο, ο οποίος έγινε ποδοσφαιριστής και αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια στις χαμηλές κατηγορίες της Ιταλίας.

Το χατ τρικ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν το πρώτο στο οποίο αναφέρθηκαν τα ΜΜΕ όταν μετέδωσαν τον θάνατό του, στις 22 Ιουνίου 2020. Ο Πράτι ανήκει στο κλειστό κλαμπ των παικτών που πέτυχαν τριψήφιο αριθμό τερμάτων στη Serie A (100 ακριβώς) και ακόμα κι αν πάψει να είναι ο τελευταίος παίκτης που πέτυχε τρία τέρματα σε τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, θα είναι πάντοτε συνδεδεμένος με το τρόπαιο της Μίλαν το 1969.

Πηγές: it.uefa.com («Prati ricorda la finale a Madrid»), www.guerinsportivo.it («GS Nostalgia / I 70 anni di Pierino Prati: “Oggi la maglia non conta più”»), en.wikipedia.org («Pierino Prati», «1969 European Cup Final»), www.uefa.com («Champions League final records and statistics»), transfermarkt.com («Pierino Prati»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 28 Μαΐου

2022: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά το Champions League για δέκατη τέταρτη φορά χάρη στη νίκη της με 1-0 επί της Λίβερπουλ στον τελικό του Παρισιού.

2017: Ο Φραντσέσκο Τότι αγωνίζεται για τελευταία φορά με τη φανέλα της Ρόμα, στο νικηφόρο ματς με την Τζένοα στο Ολίμπικο (3-2) για την τελευταία αγωνιστική της Serie A. Ο 40χρονος μεσοεπιθετικός αποχωρεί έχοντας καταγράψει ρεκόρ συμμετοχών (785) και επίτευξης γκολ (262) σε όλες τις διοργανώσεις με τους «τζιαλορόσι», με τους οποίους έκανε ντεμπούτο το 1993.

2016: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά το Champions League για εντέκατη φορά, νικώντας με 5-3 στα πέναλτι την Ατλέτικο Μαδρίτης στον τελικό του Σαν Σίρο. Ο κανονικός αγώνας είχε λήξει 1-1 (15′ Ράμος/79′ Καράσκο).

2012: Ο Διομήδης Άργους γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα χάντμπολ που κατακτά ευρωπαϊκό τίτλο, το Challenge Cup, παρότι ηττάται με 22-20 στην έδρα της ελβετικής Βάκερ Τουν (είχε νικήσει με 26-23 στον πρώτο τελικό στο Άργος). Προπονητής είναι ο Δημήτρης Δημητρούλιας και παίκτες οι Θοδωρής Μεγαλοοικονόμου, Χάρης Μάλλιος, Νίκος Σαμαράς, Μίλαν Ουρόσεβιτς, Νταβόρ Τάσκοβιτς, Χρήστος Πριόβολος, Γιώργος Ζαραβίνας, Ηλίας Τσούλος, Νίκος Ρουμελιώτης, Νίκος Πασσιάς κ.ά.

2011: Η Μπαρτσελόνα αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης για τέταρτη φορά στην ιστορία της, μια και νικά με 3-1 τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Γουέμπλεϊ. Πολυτιμότερος παίκτης του τελικού ανακηρύσσεται ο Λιονέλ Μέσι, ο οποίος πετυχαίνει το δεύτερο γκολ των νικητών.

2003: Η Μίλαν κατακτά το Champions League νικώντας με 3-2 στα πέναλτι τη Γιουβέντους. Πρωταγωνιστής της διαδικασίας είναι ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας Ντίντα, ο οποίος αποκρούει τρία χτυπήματα παικτών της «Γιούβε».

2002: Ο διάσημος τραγουδιστής, Έλτον Τζον, παραιτείται από την προεδρία της Γουότφορντ ύστερα από 25 χρόνια.

2000: Ο Δημοσθένης Ταμπάκος κατακτά το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής της Βρέμης, με βαθμολογία 9,737.

2000: Ολοκληρώνεται το 41ο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής με τον Ολυμπιακό (ο οποίος νικά με 5-1 την Παναχαϊκή στο ΟΑΚΑ) να τερματίζει πρώτος με 92 βαθμούς έναντι 88 του Παναθηναϊκού. Οι «ερυθρόλευκοι» γίνονται η πρώτη ομάδα που σημειώνει 30 νίκες σε μία σεζόν, αλλά και η πρώτη που κατακτά τον τίτλο έχοντας αλλάξει τρεις προπονητές. Ξεκίνησε με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, συνέχισε με τον Αλμπέρτο Μπιγκόν και τελείωσε με τον Γιάννη Ματζουράκη.

1997: Η Μπορούσια Ντόρτμουντ αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία της, χάρη στη νίκη με 3-1 επί της Γιουβέντους στον τελικό του Ολυμπιακού Σταδίου του Μονάχου. Ο Καρλ-Χάιντς Ρίντλε δίνει προβάδισμα δύο τερμάτων στους Γερμανούς (29′, 34′), ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο μειώνει (65′), όμως στο 71′ ο Λαρς Ρίκεν σημειώνει ένα απίθανο γκολ λίγο κάτω απ’ το κέντρο στην πρώτη του επαφή με την μπάλα και «κλειδώνει» τη νίκη της ομάδας του.

1986: Ο Παναθηναϊκός συντρίβει με 4-0 τον Ολυμπιακό στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας και κάνει το νταμπλ, μια και είχε ήδη εξασφαλίσει και το πρωτάθλημα. Μεγάλος πρωταγωνιστής του αγώνα είναι ο Δημήτρης Σαραβάκος, ο οποίος πετυχαίνει τα δύο τελευταία γκολ (57′, 72′).

1980: Η Νότιγχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών για δεύτερη διαδοχική χρονιά, χάρη στη νίκη της με 1-0 επί του Αμβούργου στον τελικό που διεξάγεται στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Το μοναδικό γκολ σημειώνει στο 19′ ο Τζον Ρόμπερτσον, ενώ ήρωας της αναμέτρησης αναδεικνύεται ο τερματοφύλακας, Πίτερ Σίλτον.

1977: Η Εθνική Ελλάδας ηττάται με 3-0 από την Ουγγαρία στο «Νεπ Στάντιον» της Βουδαπέστης και χάνει έδαφος στην προσπάθειά της για πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αργεντινής.

1975: Η Μπάγερν Μονάχου αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης για δεύτερη σερί σεζόν, χάρη στη νίκη της με 2-0 επί της Λιντς στον τελικό του Παρισιού. Τα γκολ των νικητών πετυχαίνουν ο Φραντς Ροτ (71′) και ο Γκερντ Μίλερ (81′), ενώ οι Άγγλοι μένουν με πολλά παράπονα από τη διαιτησία του Γάλλου Κιταμπτζιάν.

1975: Ο Ολυμπιακός συντρίβει με 4-0 τον ΠΑΟΚ στον νοκ άουτ ημιτελικό του «Γ. Καραϊσκάκης» και προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου θα αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» νικούν με 2-1 τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη, όμως μία ημέρα αργότερα θα βρεθούν μπλεγμένοι στην περιβόητη «Υπόθεση των Λουλουδιών», που θα τον απειλήσει με υποβιβασμό.

1967: Ο σερ Φράνσις Τσίτσεστερ κάνει ολομόναχος το γύρο του κόσμου με το ιστιοφόρο του σε διάστημα 119 ημερών.

1958: Με γκολ του Χέντο στην παράταση (107′) η Ρεάλ Μαδρίτης νικά τη Μίλαν με 3-2 τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στις Βρυξέλλες και κατακτά το τρόπαιο για τρίτη σερί χρονιά.

1950: Η ΑΕΚ κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας συντρίβοντας στον τελικό τον Άρη με 4-0. Τα γκολ πετυχαίνουν οι Μαρόπουλος (6′), Γούλιος (45′) και Κουντούρης (63′, 67′).

1939: Ολοκληρώνεται το 3ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μπάσκετ, το οποίο είχε αρχίσει στις 12 του ίδιου μήνα. Πρωταθλήτρια αναδεικνύεται η γηπεδούχος Λιθουανία, η οποία νικά στον τελευταίο και καθοριστικό αγώνα τη Λετονία με 37-36.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News